Η μνήμη της αιωνιότητος

Η μνήμη της αιωνιότητος

«Μνήσθητι τῶν ἐσχάτων σου καὶ εἰς τὸν αἰῶνα οὐχ ἁμαρτήσεις» (Σοφία Σειράχ 7,36)

Ο άνθρωπος της εποχής μας ακούει καθημερινά από την Αγία Γραφή περί ζωής αιωνίου, περί κρίσεως και περί της βασιλείας των ουρανών, και όμως παραμένει δεμένος με τα πρόσκαιρα, σαν να πρόκειται να κατοικήσει αιώνια επάνω στη γη. Επιθυμεί τιμές, αναζητεί δόξες, συσσωρεύει πλούτη, επιμελείται με επιμέλεια όσα είναι φθαρτά, και συμπεριφέρεται ως να μην υπάρχει πέρας της παρούσης ζωής. Η φαινομενική γλυκύτητα της ματαιότητος σκεπάζει την διάνοια και σκοτίζει την καρδιά, ώστε ο άνθρωπος να λησμονεί τον αληθινό προορισμό του. «Μὴ ἀγαπᾶτε τὸν κόσμον μηδὲ τὰ ἐν τῷ κόσμῳ» (Α΄ Ιωάννου 2,15), διότι όσα φαίνονται λαμπρά στους οφθαλμούς, είναι συχνά κενά από την αλήθεια της αιωνίου ζωής.

Η Αγία Γραφή μάς καλεί να έχουμε διαρκώς ενώπιον των οφθαλμών της ψυχής την αιωνιότητα, ώστε να μην πλανώμαστε από την πρόσκαιρη ευχαρίστηση των υλικών αγαθών. «Τί γὰρ ὠφελεῖται ἄνθρωπος ἐὰν τὸν κόσμον ὅλον κερδήσῃ, τὴν δὲ ψυχὴν αὐτοῦ ζημιωθῇ;» (Ματθαῖος 16,26). Όποιος ενθυμείται το τέλος της ζωής, φυλάσσει την καρδιά του καθαρή, διότι γνωρίζει ότι όλα τα γήινα είναι παροδικά και φθαρτά. Η μνήμη του θανάτου δεν οδηγεί σε απόγνωση, αλλά σε νήψη, σε διάκριση και σε μετάνοια αληθινή, η οποία ανοίγει την οδό προς την θεία χάρη.

Η μετάνοια αποτελεί την ασφαλή οδό προς την σωτηρία, διότι «καρδίαν συντετριμμένην καὶ τεταπεινωμένην ὁ Θεὸς οὐκ ἐξουδενώσει» (Ψαλμός 50,19). Όταν η καρδιά ταπεινώνεται, καθαρίζεται από την προσκόλληση στα μάταια και φωτίζεται από την παρουσία του Θεού. Η αμαρτία, η οποία φαίνεται ελκυστική στους ανθρώπους του κόσμου, αποκαλύπτεται ως δηλητήριο που απομακρύνει την ψυχή από την ζωή. Όπως ο άνθρωπος αποφεύγει το φίδι που κρύβει θάνατο, έτσι καλείται να αποστρέφεται και κάθε αμαρτία που καταστρέφει την ειρήνη της καρδιάς.

Η πνευματική εγρήγορση γεννά ελευθερία. Εκείνος που θυμάται την αιωνιότητα δεν κυριαρχείται από την ματαιότητα. Μαθαίνει να χρησιμοποιεί τα πρόσκαιρα με διάκριση, χωρίς να υποδουλώνεται σε αυτά. Η καρδιά του αναζητεί την βασιλεία του Θεού και όλα τα άλλα λαμβάνουν την σωστή τους θέση. «Ζητεῖτε πρῶτον τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ καὶ τὴν δικαιοσύνην αὐτοῦ» (Ματθαῖος 6,33).

Ο άνθρωπος που έχει χαραγμένη στην μνήμη του την αιωνιότητα πορεύεται με ταπείνωση, προσευχή και μετάνοια. Δεν εντυπωσιάζεται από την επίφαση της δόξας, ούτε πλανιέται από την λάμψη των προσκαίρων. Όσα φαίνονται ελκυστικά στον κόσμο, τα θεωρεί μικρά μπροστά στο μέγεθος της θείας αγάπης. Έτσι η ψυχή ελευθερώνεται από την πλάνη και οδηγείται στην αληθινή ζωή, η οποία δεν τελειώνει.

Όποιος θυμάται την αιωνιότητα, ζει ήδη από τώρα την αρχή της βασιλείας του Θεού μέσα στην καρδιά του.

Η αιωνιότητα δεν είναι μακρινή ιδέα, αλλά ζωντανή μνήμη που φωτίζει τον δρόμο της ζωής.

Παραπομπές και πηγές

Αγία Γραφή: Σοφία Σειράχ 7,36 · Ψαλμός 50,19 · Ματθαῖος 6,33 · Ματθαῖος 16,26 · Α΄ Ιωάννου 2,15

Ἅγιος Τύχων τοῦ Ζαντόντσκ, Διδαχές περί μετανοίας και ματαιότητος του κόσμου

#ορθοδοξία #μετάνοια #αιωνιότητα #πνευματικήζωή #σωτηρία #Orthodox #repentance #eternity #spirituallife #salvation #filoiesfigmenou