Ὁ Φόβος τοῦ Θεοῦ ὡς ῥίζα ζωῆς αἰωνίου

Ὁ Φόβος τοῦ Θεοῦ ὡς ῥίζα ζωῆς αἰωνίου

«Φοβήθητε τὸν Κύριον πάντες οἱ ἅγιοι αὐτοῦ, ὅτι οὐκ ἔστιν ὑστέρημα τοῖς φοβουμένοις αὐτόν» ψάλλει ὁ Προφήτης Δαβίδ. Καὶ πάλιν παρακαλεῖ· «Δεῦτε τέκνα, ἀκούσατέ μου, φόβον Κυρίου διδάξω ὑμᾶς». Ἡ Ἐκκλησία παραδίδει ὅτι ὁ φόβος τοῦ Θεοῦ εἶναι ἡ ἀρχὴ τῆς σοφίας, ὡς μαρτυρεῖ καὶ ἡ Σοφία Σειράχ· «Ἀρχὴ σοφίας φόβος Κυρίου». Οὐχὶ φόβος δουλικός, ἀλλὰ φόβος υἱικός, σεβασμὸς ἅγιος, συνείδησις παρουσίας Θεοῦ ζῶντος.

Ὁ Ἰωάννης ὁ Λίνδιος, ἐν τῇ λεγομένῃ Ἀποστολικῇ Σαγήνῃ, διδάσκει ὅτι ὁ φόβος τοῦ Θεοῦ, ὅταν ῥιζωθῇ ἐν τῇ ψυχῇ μετὰ ὀρθοδόξου πίστεως, ἐλπίδος καὶ ἀγάπης, γίνεται ὅπλον ἀκατάβλητον. Τότε ἡ ψυχὴ ἰσχυροποιεῖται καὶ οὔτε ἀρχαί, οὔτε ἐξουσίαι, οὔτε οἱ κοσμοκράτορες τοῦ σκότους, καθὼς γράφει ὁ Ἀπόστολος Παῦλος πρὸς Ἐφεσίους, δύνανται νὰ τὴν βλάψουν. Ὁ φόβος τοῦ Θεοῦ φυλάσσει τὸν νοῦν, καθαρίζει τὴν καρδίαν, χαλιναγωγεῖ τὰ πάθη καὶ ἀνοίγει ὁδὸν μετανοίας.

Πῶς ὅμως ἀποκτᾶται ὁ φόβος οὗτος ἐν τελειότητι; Διὰ τῆς ἀδιαλείπτου μνήμης τῶν ἐσχάτων. Ἡ μνήμη τοῦ θανάτου, ἡ προσδοκία τῆς κρίσεως, ἡ ἐπίγνωσις τῆς αἰωνίου κολάσεως καὶ ἡ ἐλπὶς τῆς ἀϊδίου μακαριότητος ἐγχαράσσονται ὡς σφραγὶς ἐν τῇ διανοίᾳ. Ὅταν ὁ ἄνθρωπος ἐθισθῇ νὰ ἐνθυμῆται ταῦτα εἴτε ἐσθίει, εἴτε ἐργάζεται, εἴτε περιπατεῖ, καὶ συγχρόνως ἐπικαλεῖται τὸ γλυκύτατον ὄνομα τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, τότε ὁ φόβος τοῦ Θεοῦ ἐγκαθίσταται βαθέως καὶ ἀμετακινήτως ἐν τῇ καρδίᾳ.

Ἡ μνήμη τοῦ θανάτου δὲν γεννᾷ ἀπόγνωσιν, ἀλλὰ διάκρισιν. Ἡ σκέψις τῆς κρίσεως δὲν φέρει τρόμον ἀπελπισίας, ἀλλὰ ἐγρήγορσιν. Ὁ ἄνθρωπος ἀποβάλλει τὴν ῥᾳθυμίαν καὶ ἀναλαμβάνει ἀγῶνα μετανοίας. «Γρηγορεῖτε καὶ προσεύχεσθε» λέγει ὁ Κύριος ἐν τῷ Εὐαγγελίῳ, ἵνα μὴ εἰσέλθωμεν εἰς πειρασμόν. Ὅπου ὑπάρχει φόβος Θεοῦ, ἐκεῖ ὑπάρχει φρουρὰ λογισμῶν, ταπείνωσις, ἔλεγχος συνειδήσεως καὶ ἀρχὴ ἁγιασμοῦ.

Ἡ ἀρετὴ αὕτη κοσμεῖ τὸν ἄνθρωπον ὡς στέφανος ἀόρατος. Τὸν διαφυλάσσει ἀπὸ τὰ ποικίλα μηχανεύματα τοῦ πονηροῦ καὶ τὸν ὁδηγεῖ εἰς ζωὴν αἰώνιον, διότι ὁ φόβος τοῦ Θεοῦ ἐνώνει τὴν ψυχὴν μετὰ τῆς ἀγάπης Του. Ὅταν ὁ φόβος μεταβληθῇ εἰς ἀγάπην καθαρὰν, τότε ὁ ἄνθρωπος βαδίζει ἀσφαλῶς ἐπὶ τὴν ὁδὸν τῆς σωτηρίας.

Ὁ φόβος τοῦ Θεοῦ εἶναι ἀρχὴ σοφίας καὶ πύλη ζωῆς.

Ὁ φόβος τοῦ Θεοῦ γίνεται ἀσπίδα καὶ φῶς στὴν πορεία τῆς ψυχῆς.

#ΦόβοςΘεού #ΜνήμηΘανάτου #ΟρθόδοξηΔιδασκαλία #Μετάνοια #ΑιώνιαΖωή #filoiesfigmenou

#FearOfGod #OrthodoxTeaching #RemembranceOfDeath #Repentance #EternalLife #filoiesfigmenou

#СтрахБожий #Православие #ПамятьСмерти #Покаяние #ВечнаяЖизнь #filoiesfigmenou