Το πνεύμα των Αποκριών και η αλλοίωση του χριστιανικού φρονήματος

Το πνεύμα των Αποκριών και η αλλοίωση του χριστιανικού φρονήματος

Αγαπητοί αδελφοί,

Με πόνο ψυχής και αίσθηση βαριάς πνευματικής ευθύνης, η Εκκλησία μας βλέπει κάθε χρόνο να προβάλλονται και να διαδίδονται έθιμα που δεν έχουν καμία ουσιαστική σχέση με την Ορθόδοξη πίστη και την ιερά Παράδοση. Το λεγόμενο καρναβάλι και οι αποκριάτικες εκδηλώσεις δεν αποτελούν χριστιανική εορτή ούτε ουδέτερη λαϊκή διασκέδαση. Οι ρίζες τους βρίσκονται σε παλαιές ειδωλολατρικές πρακτικές, συνδεδεμένες με μεταμφιέσεις, έκλυση ηθών, ασωτία και πνευματική τύφλωση. Η μεταμφίεση δεν είναι απλώς αλλαγή εξωτερικής μορφής, αλλά συμβολίζει την απώλεια του προσώπου, την απόκρυψη της αλήθειας του ανθρώπου, ενώ ο χριστιανός καλείται να στέκεται ενώπιον του Θεού με πρόσωπο καθαρό, χωρίς προσωπεία και ψευδαισθήσεις.

Η περίοδος αυτή, κατά το φρόνημα της Εκκλησίας, δεν είναι χρόνος κοσμικής έξαψης και χαλαρότητας, αλλά χρόνος εγρήγορσης, εσωτερικής περισυλλογής και προετοιμασίας. Η Εκκλησία μάς οδηγεί σταδιακά στο κατανυκτικό στάδιο της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής, καλώντας μας σε μετάνοια, εγκράτεια και ανακαίνιση του νου. Δεν είναι τυχαίος ο αποστολικός λόγος που μας προτρέπει να μη συμμορφωνόμαστε με το πνεύμα του κόσμου τούτου, αλλά να μεταμορφωνόμαστε διά της ανακαινίσεως της διάνοιας. Ο κόσμος προσφέρει θόρυβο, πρόσκαιρη ευθυμία και λήθη. Η Εκκλησία προσφέρει σιωπή, νήψη και χαρά αληθινή, που δεν εξαντλείται ούτε σβήνει.

Η συμμετοχή σε εκδηλώσεις που καλλιεργούν τη ματαιότητα, τη μέθη, την αισχρότητα και την αποϊεροποίηση της ανθρώπινης ύπαρξης δεν ταιριάζει σε εκείνους που φέρουν το όνομα του Χριστιανού. Ο βαπτισμένος άνθρωπος έχει κληθεί να αποθέσει τον παλαιό άνθρωπο και να ενδυθεί τον νέο, να ζει με σεμνότητα, διάκριση και φόβο Θεού. Όταν ο άνθρωπος παραδίδεται συνειδητά σε πρακτικές που θολώνουν τη διάνοια και απομακρύνουν την καρδιά από τη μνήμη του Θεού, τότε η ψυχή τραυματίζεται, ακόμη κι αν το σώμα διασκεδάζει.

Η Εκκλησία δεν καταδικάζει πρόσωπα, αλλά φανερώνει αλήθειες. Δεν απορρίπτει τον άνθρωπο, αλλά προειδοποιεί για δρόμους που δεν οδηγούν στη θεραπεία της ψυχής. Το πνεύμα του καρναβαλιού δεν οδηγεί στη χαρά της Αναστάσεως, αλλά στη ραθυμία, στη σύγχυση και στην εσωτερική κενότητα. Η αληθινή χαρά δεν γεννιέται από τα θεάματα και τις εξάρσεις, αλλά από τη συνάντηση του ανθρώπου με τον Θεό, από τη μετάνοια και την καθαρή συνείδηση.

Ας επιλέξουμε, λοιπόν, με διάκριση και ταπείνωση, τον δρόμο της πνευματικής ωφέλειας και της αληθινής χαράς. Ας μη θυσιάζουμε το αιώνιο για το πρόσκαιρο ούτε το φως για μια στιγμιαία λάμψη. Ο Χριστιανός δεν ζει για να ξεχνά τον προορισμό του, αλλά για να τον θυμάται καθημερινά. Και αυτή η μνήμη είναι που γεννά την ειρήνη της καρδιάς και τη χαρά που δεν αφαιρείται.

Η αληθινή χαρά δεν κρύβεται πίσω από προσωπεία ούτε γεννιέται από τον θόρυβο του κόσμου. Αναβλύζει σιωπηλά από την καρδιά που στρέφεται προς τον Θεό με μετάνοια, διάκριση και ταπείνωση, καθώς προετοιμάζεται για το φως της Αναστάσεως.

#ΟρθόδοξηΠίστη #ΙεράΠαράδοση #Αποκριές #Καρναβάλι #ΠνευματικήΖωή #Μετάνοια #Εγκράτεια #Νήψη #Τριώδιο #ΜεγάληΤεσσαρακοστή #ΑληθινήΧαρά #ΧριστιανικήΖωή #filoiesfigmenou