
Η ΑΓΑΠΗ ΠΟΥ ΕΥΩΔΙΑΖΕΙ ΧΡΙΣΤΟ
Η αληθινή αγάπη δεν φωνάζει. Δεν ζητά να τη δουν, δεν απαιτεί αναγνώριση, δεν περιμένει ανταπόδοση. Την καταλαβαίνεις από την ευωδία που αφήνει στο πέρασμά της· από την ειρήνη που γεννά, από το δάκρυ που σκουπίζει χωρίς κανείς να το μάθει, από το χέρι που προσφέρει και ύστερα αποσύρεται αθόρυβα.
Υπάρχουν ακόμη άνθρωποι που ζουν έτσι. Άνθρωποι του κόπου, της θυσίας, της υπομονής και της διακριτικής διακονίας. Δεν μιλούν πολύ για την αγάπη· την κάνουν ζωή. Μπορεί να μη γνωρίζει κανείς τις νύχτες που αγρύπνησαν, τις στερήσεις που υπέμειναν, τις προσευχές που ψιθύρισαν για έναν πονεμένο άνθρωπο. Κι όμως, από κοντά τους περνά κάτι που δεν εξηγείται εύκολα. Μια λεπτή ευωδία Χριστού.
«Ἐν τούτῳ γνώσονται πάντες ὅτι ἐμοὶ μαθηταί ἐστε, ἐὰν ἀγάπην ἔχητε ἐν ἀλλήλοις» (Ἰω. 13,35).
Αυτή είναι η σφραγίδα του χριστιανού. Όχι τα μεγάλα λόγια, αλλά η αγάπη που γίνεται διακονία. Η αγάπη που ανέχεται, συγχωρεί, σιωπά όταν πρέπει, σηκώνει το βάρος του άλλου και δεν κρατά λογαριασμό για όσα πρόσφερε. «Ἡ ἀγάπη μακροθυμεῖ, χρηστεύεται… οὐ ζητεῖ τὰ ἑαυτῆς» (Α΄ Κορ. 13,4-5).
Και είναι συγκλονιστικό πως οι πραγματικά πνευματικοί άνθρωποι, όταν λίγο φως πέσει επάνω τους, συνήθως αποτραβιούνται. Δεν αγαπούν τον έπαινο. Κρύβουν την αρετή τους όπως ο άνθρωπος φυλάσσει κάτι πολύτιμο. Προτιμούν την αφάνεια, τη σιωπή, ακόμη και εκείνη την ευλογημένη «σαλότητα» που σκεπάζει από τα μάτια των ανθρώπων όσα γνωρίζει μόνο ο Θεός.
Γιατί όποιος γνώρισε αληθινά τον Χριστό δεν προσπαθεί να φανεί μεγάλος. Μαθαίνει να μικραίνει, για να χωρέσει μέσα του ο άλλος.
Και τότε συμβαίνει το θαυμαστό: ακόμη και τα πιο απλά πράγματα αποκτούν αιώνια προοπτική. Ένα ποτήρι νερό, μια επίσκεψη, ένα ψωμί μοιρασμένο, ένας καλός λόγος, μια σιωπηλή προσευχή, μια συγχώρηση που κόστισε πολύ. Όλα μπορούν να γίνουν τόπος συναντήσεως με τον Θεό.
Αυτό κάνουν οι άνθρωποι της αληθινής αγάπης. Δεν αλλάζουν πάντοτε τον κόσμο με θόρυβο. Τον μπολιάζουν αθόρυβα με Χριστό.
Και ίσως αυτή να είναι μία από τις μεγαλύτερες ευλογίες της ζωής μας: να συναντήσουμε έστω έναν τέτοιο άνθρωπο και, μέσα από τη σιωπηλή του παρουσία, να θυμηθούμε πως η αγάπη που έρχεται από τον Θεό δεν χρειάζεται να φωνάξει.
Αγαπητοί φίλοι της σελίδας, παρακαλούμε να είστε ευγενικοί και κόσμιοι στις εκφράσεις σας, με σεβασμό, κατανόηση και αξιοπρέπεια, προς τους συνανθρώπους μας, όπως αρμόζει σε λογικούς ανθρώπους, αλλά και σε ενσυνείδητους Χριστιανούς οι οποίοι κάνουν πράξη τον Ευαγγελικό λόγο, «Αγαπάτε αλλήλους». Φυλάξτε το στόμα σας, από λόγια περιττά, πικρόχολα, ανώφελα, ασκηθείτε στην προσευχή του Ιησού, εγκρατευθείτε και ο Κύριος θα σας περιβάλλει με το ανεκτίμητο δώρο της αγάπης Του. Οι απόψεις της ιστοσελιδας μπορεί να μην ταυτίζονται με τα περιεχόμενα του άρθρου. Τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε καθώς εκφράζουν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν με οποιοδήποτε τρόπο την ιστοσελιδα. Οι διαχειριστές της ιστοσελιδας δεν ευθύνονται για τα σχόλια και τους δεσμούς που περιλαμβάνει. Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, γενικά και εναντίον των συνομιλητών ή των συγγραφέων. Μην δημοσιεύετε άσχετα σχόλια με το θέμα. Με βάση τα παραπάνω με λύπη θα αναγκαζόμαστε να διαγράφουμε τα απρεπή και βλάσφημα σχόλια τα οποία δεν αρμόζουν στον χαρακτήρα και στο ήθος της σελίδας μας χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.