Πρώτα Ειρήνη, Ύστερα Θυσία
Πρώτα Ειρήνη, Ύστερα Θυσία
Πρόσεξε την καρδιά, πριν σηκώσεις τα χέρια στην προσευχή. Διότι ο Θεός δεν ζητεί από τον άνθρωπο μόνο λόγια ευλαβικά, αλλά καρδιά που δεν κρύβει μέσα της τη μνησικακία σαν παλιό καρφί στη σάρκα.
«Ἔασον ἐκεῖ τὸ δῶρόν σου ἔμπροσθεν τοῦ θυσιαστηρίου, καὶ ὕπαγε πρῶτον διαλλάγηθι τῷ ἀδελφῷ σου.» Ματθαίος 5, 24.
Ο Κύριος δεν απορρίπτει το δώρο του ανθρώπου, αλλά φανερώνει πως η λατρεία δεν μπορεί να χωριστεί από τη μετάνοια. Όταν η ψυχή σταθεί ενώπιον του Θεού και θυμηθεί πως κάποια πληγή έμεινε ανοιχτή, τότε η ίδια η συνείδηση γίνεται μικρό θυσιαστήριο. Εκεί δεν χωρούν δικαιολογίες, ούτε λόγια που στολίζουν την υπερηφάνεια. Εκεί χωρά μόνο η ταπείνωση.
Δεν είναι πάντοτε εύκολο να συμφιλιωθεί ο άνθρωπος. Υπάρχουν λόγια που πόνεσαν, αδικίες που σκλήρυναν την καρδιά, σιωπές που έγιναν βάρος. Όμως ο Χριστός δεν ζητεί ψεύτικα χαμόγελα, ούτε επιφανειακές κινήσεις, ούτε να ονομάσουμε την αδικία αγάπη. Ζητεί να μη θρέφουμε την πικρία σαν να είναι δικαίωμά μας.
Η συγχώρεση δεν καταργεί τη διάκριση. Δεν σημαίνει ότι επιστρέφεις απρόσεκτα εκεί όπου υπάρχει κίνδυνος, ούτε ότι παραδίδεις την ψυχή σου σε όποιον την πληγώνει. Σημαίνει όμως ότι δεν αφήνεις τη μνησικακία να γίνει θρόνος μέσα σου. Διότι πολλές φορές, κρατώντας δεμένο τον άλλον στην καρδιά μας, φυλακίζουμε πρώτα τον εαυτό μας.
«Καρδίαν καθαρὰν κτίσον ἐν ἐμοί, ὁ Θεός, καὶ πνεῦμα εὐθὲς ἐγκαίνισον ἐν τοῖς ἐγκάτοις μου.» Ψαλμός 50, 12.
Αν δεν μπορείς ακόμη να μιλήσεις, προσευχήσου. Αν δεν μπορείς να πλησιάσεις, ταπεινώσου ενώπιον του Θεού. Αν δεν μπορείς να λύσεις όλο τον κόμπο, λύσε σήμερα ένα μικρό νήμα. Ένα «Κύριε, ελέησόν με». Μια εξομολόγηση χωρίς δικαιολογίες. Μια σιωπή που δεν κατηγορεί. Μια καρδιά που παύει να ζητά εκδίκηση.
Κατά το πνεύμα των Αγίων Πατέρων, η μνησικακία δεν είναι απλή ανάμνηση αδικίας, αλλά πάθος που κρατά την ψυχή δεμένη. Γι’ αυτό και ο δρόμος της ειρήνης δεν αρχίζει πάντα από τον άλλον. Αρχίζει από την ώρα που ο άνθρωπος παύει να υπερασπίζεται την πικρία του και στέκεται γυμνός ενώπιον του Θεού.
Η προσευχή ανεβαίνει πιο καθαρά όταν κατεβαίνει πρώτα η υπερηφάνεια. Και πολλές φορές το δώρο που περιμένει ο Θεός δεν είναι αυτό που κρατάς στα χέρια, αλλά αυτό που αφήνεις από την καρδιά.
Πριν ζητήσεις ειρήνη από τον Θεό, άφησε την πικρία μπροστά Του.
Υπάρχει άραγε μέσα μας ένα πρόσωπο που ακόμη το κρατούμε δεμένο με πικρία; Όποιος θέλει, ας γράψει μόνο μία λέξη: ειρήνη, μετάνοια ή προσευχή, και ας γίνει αυτό μια μικρή αρχή ενώπιον του Θεού.
Αν ο λόγος αυτός σε άγγιξε, κράτησέ τον σιωπηλά στην καρδιά σου και κάνε σήμερα ένα μικρό βήμα ειρήνης, πρώτα στην προσευχή και ύστερα όπου ο Θεός φωτίσει.
Μοιραστείτε το με τους φίλους σας:
Αγαπητοί φίλοι της σελίδας, παρακαλούμε να είστε ευγενικοί και κόσμιοι στις εκφράσεις σας, με σεβασμό, κατανόηση
και αξιοπρέπεια, προς τους συνανθρώπους μας, όπως αρμόζει σε λογικούς ανθρώπους, αλλά και σε ενσυνείδητους
Χριστιανούς οι οποίοι κάνουν πράξη τον Ευαγγελικό λόγο, «Αγαπάτε αλλήλους».
Φυλάξτε το στόμα σας, από λόγια περιττά, πικρόχολα, ανώφελα, ασκηθείτε στην προσευχή του Ιησού, εγκρατευθείτε
και ο Κύριος θα σας περιβάλλει με το ανεκτίμητο δώρο της αγάπης Του.
Οι απόψεις της ιστοσελιδας μπορεί να μην ταυτίζονται με τα περιεχόμενα του άρθρου.
Τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε καθώς εκφράζουν αποκλειστικά τις απόψεις των
συντακτών τους και δεν δεσμεύουν με οποιοδήποτε τρόπο την ιστοσελιδα.
Οι διαχειριστές της ιστοσελιδας δεν ευθύνονται για τα σχόλια και τους δεσμούς που περιλαμβάνει.
Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, γενικά και
εναντίον των συνομιλητών ή των συγγραφέων.
Μην δημοσιεύετε άσχετα σχόλια με το θέμα.
Με βάση τα παραπάνω με λύπη θα αναγκαζόμαστε να διαγράφουμε τα απρεπή και βλάσφημα σχόλια τα οποία δεν αρμόζουν
στον χαρακτήρα και στο ήθος της σελίδας μας χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.
