Η μετάνοια δέν εἶναι μία πράξη γιά λίγους, οὔτε ἕνα στάδιο πού κάποτε τελειώνει.

Η μετάνοια δέν εἶναι μία πράξη γιά λίγους, οὔτε ἕνα στάδιο πού κάποτε τελειώνει. Εἶναι ἡ διαρκής ὁδός κάθε ἀνθρώπου πού θέλει νά σταθεῖ μέ ἀλήθεια μπροστά στόν Θεό.

Ὁ Κύριος ἀπεκάλυψε ὅτι τό ψέμα ἔχει πατέρα τόν διάβολο, ὅτι ἡ ἐμπαθής ματιά λογίζεται ὡς μοιχεία, ὅτι ἡ ἄδικη ὀργή γίνεται φόνος μέσα στήν καρδιά καί ὅτι γιά κάθε ἀργό λόγο θά δοθεῖ λόγος ἐνώπιον τοῦ φοβεροῦ Κριτηρίου. Ποιός λοιπόν μπορεῖ νά καυχηθεῖ ὅτι εἶναι ἀναμάρτητος; Ποιός θά τολμήσει νά πεῖ ὅτι δέν χρειάζεται μετάνοια, συντριβή καί δάκρυα;

Γι’ αὐτό οἱ Ἅγιοι Πατέρες δέν ἔθεσαν θεμέλιο τῆς πνευματικῆς ζωῆς τήν αὐτοδικαίωση, ἀλλά τήν ταπείνωση. Ὅσο ὁ ἄνθρωπος κρατᾶ τόν ἑαυτό του, ζητεῖ δικαιώματα, τιμές, ἐπαίνους καί ἀναγνώριση, τόσο δυσκολεύεται νά χωρέσει μέσα του ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ. Ὅταν ὅμως παραδώσει τόν ἑαυτό του στόν σταυρό, δεχόμενος μέ ὑπομονή τήν ἀδικία, τήν περιφρόνηση, τόν χλευασμό καί κάθε δοκιμασία γιά τήν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ, τότε ἀρχίζει νά γεύεται τό μυστήριο τῆς ἀληθινῆς χριστιανικῆς ζωῆς.

«Μάθετε ἀπ’ ἐμοῦ, ὅτι πρᾷός εἰμι καὶ ταπεινὸς τῇ καρδίᾳ» (Ματθ. 11,29). Αὐτός εἶναι ὁ δρόμος τῶν Ἁγίων. Ὄχι ἡ διεκδίκηση, ἀλλά ἡ θυσία. Ὄχι ἡ αὐτοπροβολή, ἀλλά ἡ κένωση. Ὄχι ἡ φιλαυτία, ἀλλά ἡ σταυρική ἀγάπη.

Ὅποιος μαθαίνει νά κατηγορεῖ τόν ἑαυτό του καί νά ἐλπίζει στό ἔλεος τοῦ Θεοῦ, ἀναπαύει τήν ψυχή του. Καί ὅποιος σηκώνει τόν προσωπικό του σταυρό μέ εὐχαριστία, βαδίζει τόν δρόμο πού ὁδηγεῖ στήν Ἀνάσταση.

«Θυσία τῷ Θεῷ πνεῦμα συντετριμμένον· καρδίαν συντετριμμένην καὶ τεταπεινωμένην ὁ Θεὸς οὐκ ἐξουδενώσει» (Ψαλμ. 50,19).

Ἡ ἀληθινή χριστιανική ζωή ἀρχίζει ἐκεῖ ποὺ τελειώνει ἡ δικαίωση τοῦ ἑαυτοῦ καί γεννιέται ἡ ταπείνωση.

#filoiesfigmenou #Ορθοδοξία #Μετάνοια #Ταπείνωση #Σταυρός #Χριστός #ΆγιοιΠατέρες #Φιλοκαλία #ΠνευματικήΖωή #Orthodoxy #Repentance #Humility #JesusChrist #HolyFathers #Philokalia