Το μέγα μυστήριον της Εκκλησίας

Το μέγα μυστήριον της Εκκλησίας

Όταν ο Κύριος ερώτησε τους μαθητάς Του «Ὑμεῖς δὲ τίνα με λέγετε εἶναι;», δεν ζητούσε απλώς μία γνώμη περί του προσώπου Του. Ζητούσε την ομολογία επάνω στην οποία θα φανερωνόταν μέσα στην ιστορία το μυστήριο της Εκκλησίας. Και ο Πέτρος, όχι ως άνθρωπος που συλλογίσθηκε μόνος του, αλλά ως στόμα φωτισμένο από τον Πατέρα, αποκρίθηκε «Σὺ εἶ ὁ Χριστός, ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ τοῦ ζῶντος».

Αυτή η ομολογία είναι η πέτρα της Εκκλησίας. Όχι μία ανθρώπινη ιδέα, όχι μία διοικητική τάξη, όχι ένα απλό θρησκευτικό ίδρυμα, αλλά η ζωντανή πίστη ότι ο Ιησούς Χριστός είναι ο Θεάνθρωπος, ο Υιός του Θεού του ζώντος. Αν ο Χριστός δεν είναι Θεός, τότε η Εκκλησία μένει μετέωρη. Αν όμως ο Χριστός είναι ο Θεάνθρωπος, τότε η Εκκλησία είναι το Σώμα Του, η Βασιλεία Του, ο τόπος της σωτηρίας, το ταμείο της Θείας Χάριτος.

Η Εκκλησία δεν είναι μόνο ο ναός, αν και ο ναός είναι ιερός τόπος της συνάξεως. Δεν είναι μόνο η διοίκηση, αν και η εκκλησιαστική τάξη είναι αναγκαία. Δεν είναι μόνο οι κληρικοί, ούτε μόνο οι πιστοί ως κοινωνικό σύνολο. Η Εκκλησία είναι μυστήριον βαθύ, συνδεδεμένο αρρήκτως με το μυστήριο της Ενανθρωπήσεως του Θεού Λόγου. Είναι το μυστήριο που δεν κλείνεται σε ορισμό, διότι ό,τι ορίζεται περιορίζεται, ενώ η Εκκλησία υπερβαίνει τον χρόνο, τον χώρο και την ανθρώπινη νόηση.

Ο Απόστολος Παύλος λέγει ότι η Εκκλησία είναι το Σώμα του Χριστού και ο Χριστός είναι η Κεφαλή της. Δεν υπάρχει σώμα χωρίς κεφαλή, ούτε Χριστός χωρισμένος από την Εκκλησία Του. Όπου είναι ο Χριστός, εκεί είναι και η Εκκλησία. Όπου είναι η Εκκλησία, εκεί ενεργεί ο Χριστός. Γι’ αυτό και ο πιστός δεν ζει απλώς μέσα σε μία θρησκευτική κοινότητα, αλλά εντάσσεται στο ίδιο το Σώμα του Κυρίου.

Η Εκκλησία δεν άρχισε ως ανθρώπινο κατασκεύασμα. Δεν γεννήθηκε από ιστορική ανάγκη ούτε από κοινωνική οργάνωση. Η ρίζα της είναι εν τω Θεώ. Προαιωνίως υπήρχε μέσα στο σχέδιο του Θεού, όπως και η δημιουργία του κόσμου. Πριν φανερωθεί στην ιστορία, ήταν κρυμμένη ως μέγα μυστήριο εν τω Θεώ. Γι’ αυτό και η Εκκλησία είναι ουράνια και επίγεια μαζί. Ξεκινά από τον Θεό, φανερώνεται στη γη και οδηγεί πάλι όλη την κτίση προς τον Θεό.

Πρώτη φάση της Εκκλησίας είναι η ουράνια Εκκλησία, η κοινωνία των αγίων αγγέλων, η άνω Ιερουσαλήμ, η πόλις Θεοῦ ζῶντος. Δεύτερη φάση είναι η Εκκλησία μέσα στην ιστορία πριν από την πλήρη φανέρωση του Χριστού, στους δικαίους, στους προπάτορες, στους προφήτες, σε όλους όσοι περίμεναν τον Μεσσία με πίστη και ελπίδα. Τρίτη φάση είναι η φανέρωση της Εκκλησίας με την Ενανθρώπηση, το Πάθος, την Ανάσταση και την Πεντηκοστή, όπου ο Χριστός ανακαινίζει την πεσμένη ανθρωπότητα με το Σώμα και το Αίμα Του.

Ολόκληρη η Θεία Λειτουργία μαρτυρεί αυτό το μυστήριο. Στην Προσκομιδή, επάνω στο άγιο Δισκάριο, φαίνεται η Εκκλησία ολόκληρη. Στο κέντρο ο Αμνός, ο Χριστός. Δίπλα η Παναγία, οι άγγελοι, οι άγιοι, οι ζώντες και οι κεκοιμημένοι. Όλοι γύρω από τον Χριστό. Διότι ποτέ ο Χριστός δεν φανερώνεται μόνος, αλλά πάντοτε με τη Βασιλεία Του, με την Εκκλησία Του, με τους αγίους Του, με τους αγγέλους Του, με τη δόξα Του.

Σκοπός της Εκκλησίας δεν είναι απλώς να παρηγορεί τον άνθρωπο μέσα στον χρόνο. Είναι να τον σώζει. Να τον καθαρίζει, να τον φωτίζει, να τον αγιάζει, να τον ενώνει με τον Θεό. Και όχι μόνο τον άνθρωπο, αλλά ολόκληρη την κτίση. Η Ορθοδοξία το δείχνει αυτό με τον πλούτο της λατρείας της, με το φως, το θυμίαμα, την εικόνα, τον άρτο, τον οίνο, το νερό, το λάδι, τα άνθη, την ψαλμωδία. Δεν περιφρονεί την ύλη, αλλά την αγιάζει. Δεν απορρίπτει τη δημιουργία, αλλά την προσφέρει στον Δημιουργό της.

Γι’ αυτό ο άνθρωπος που ζει μέσα στην Εκκλησία πρέπει να γνωρίζει ποιος είναι και πού ανήκει. Δεν νηστεύει απλώς από συνήθεια. Δεν προσεύχεται απλώς από καθήκον. Δεν εκκλησιάζεται απλώς επειδή έτσι παρέλαβε από τους παλαιούς. Αγωνίζεται διότι ανήκει στο Σώμα του Χριστού. Αγωνίζεται διότι η ζωή του έχει αιώνιο προορισμό. Αγωνίζεται διότι η Εκκλησία είναι ο χώρος όπου ο άνθρωπος ξαναβρίσκει την αληθινή του καταγωγή και τον τελικό του σκοπό.

Ο Χριστός, μέσα στον χρόνο της Εκκλησίας, στέκεται ως ο μεγάλος ζητιάνος των ανθρωπίνων καρδιών. Κρούει τη θύρα κάθε ψυχής και λέγει με την αγάπη Του «Ἐγὼ Πατήρ, Ἐγὼ ἀδελφός, Ἐγὼ Νυμφίος, Ἐγὼ οἰκία, Ἐγὼ τροφαί, Ἐγὼ ἱμάτιον, Ἐγὼ ῥίζα, Ἐγὼ θεμέλιος. Πᾶν ὅπερ ἂν θέλῃς Ἐγώ». Όλα όσα ζητεί η καρδιά του ανθρώπου, αληθινά και σωτήρια, βρίσκονται εν Χριστώ και εν τη Εκκλησία Του.

Έξω από την Εκκλησία ο άνθρωπος μένει ορφανός, ακόμη κι αν έχει πολλά. Μέσα στην Εκκλησία γίνεται υιός, μέλος, φίλος, συγκληρονόμος Χριστού. Εκεί βρίσκει τον Πατέρα, τη Μητέρα, την πατρίδα, την τροφή, το ένδυμα, τη συγχώρηση, την ανάσταση. Εκεί ο χρόνος γίνεται καιρός σωτηρίας. Εκεί η γη αγγίζει τον ουρανό. Εκεί η ανθρώπινη καρδιά παύει να περιπλανάται και μαθαίνει να επιστρέφει.

Η Εκκλησία είναι το μέγα μυστήριο της αγάπης του Θεού προς τον άνθρωπο. Είναι η άνω Ιερουσαλήμ που κατήλθε στη γη για να ανεβάσει τον άνθρωπο στον ουρανό. Είναι το Σώμα του Χριστού, η Βασιλεία του Θεού, η κιβωτός της σωτηρίας. Και μακάριος είναι εκείνος που δεν την βλέπει ως συνήθεια, ως κτίριο ή ως τύπο, αλλά ως ζωή, ως μητέρα, ως σωτηρία και ως αιώνια κλήση προς τον Θεό.

Η Εκκλησία δεν είναι τόπος μόνο. Είναι το Σώμα του Χριστού μέσα στον χρόνο.

#filoiesfigmenou #Ορθοδοξία #Εκκλησία #Χριστός #Πίστη #ΘείαΧάρις #ΟρθόδοξηΠίστη #ΠατερικόςΛόγος #Εκκλησιολογία #OrthodoxChurch #OrthodoxFaith #Christ #HolyChurch #PatristicWisdom