«Ἄφες τοὺς νεκροὺς θάψαι τοὺς ἑαυτῶν νεκρούς· σὺ δὲ ἀπελθὼν διάγγελλε τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ.» (Λουκ. θ΄ 60)

«Ἄφες τοὺς νεκροὺς θάψαι τοὺς ἑαυτῶν νεκρούς· σὺ δὲ ἀπελθὼν διάγγελλε τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ.» (Λουκ. θ΄ 60)

Υπάρχουν λόγοι του Κυρίου που παρηγορούν, υπάρχουν λόγοι που θεραπεύουν και υπάρχουν και λόγοι που συντρίβουν τη ραθυμία της καρδιάς σαν πνευματική μάχαιρα. Ένας από αυτούς είναι και ο φοβερός αυτός λόγος του Χριστού προς εκείνον που είπε πως θέλει να Τον ακολουθήσει, αλλά «πρῶτον» να επιστρέψει για να θάψει τον πατέρα του. Στα μάτια του κόσμου, η απάντηση του Κυρίου φαίνεται σκληρή. Στην πραγματικότητα όμως είναι λόγος ζωής, λόγος αναστάσεως, λόγος που ξεσκεπάζει το μεγαλύτερο δράμα του ανθρώπου· την αναβολή της σωτηρίας του.

Ο άνθρωπος εκείνος δεν αρνήθηκε φανερά τον Χριστό. Δεν Τον ύβρισε ούτε έδειξε απιστία. Είπε μάλιστα ότι επιθυμεί να Τον ακολουθήσει. Όμως ανάμεσα στον Χριστό και στην καρδιά του μπήκε το «πρῶτον». Και αυτό το «πρῶτον» έγινε το αόρατο τείχος που τον κράτησε μακριά από την άμεση υπακοή στη θεία κλήση. Διότι ο διάβολος πολλές φορές δεν ζητά από τον άνθρωπο να αρνηθεί τον Θεό. Του αρκεί να αναβάλει τον Θεό.

Κατά τους ερμηνευτές και τους Αγίους Πατέρες, είναι πολύ πιθανόν ο πατέρας του ανθρώπου αυτού να μην είχε ακόμη πεθάνει. Η φράση «να θάψω τον πατέρα μου» στην ιουδαϊκή συνήθεια σήμαινε συχνά την παραμονή κοντά στην οικογένεια έως ότου τελειώσουν οι οικογενειακές υποχρεώσεις και τα ζητήματα της κληρονομίας. Δηλαδή ουσιαστικά έλεγε: «Κύριε, θα Σε ακολουθήσω αργότερα. Όταν πρώτα τακτοποιήσω τη ζωή μου.»

Και τότε ακούγεται η φοβερή φωνή του Χριστού: «Ἄφες τοὺς νεκροὺς θάψαι τοὺς ἑαυτῶν νεκρούς.»

Ο λόγος αυτός δεν είναι έλλειψη αγάπης. Είναι αποκάλυψη της αληθείας. Διότι ο Χριστός δεν μιλούσε για σωματικά νεκρούς, αλλά για πνευματικά νεκρούς. Υπάρχουν άνθρωποι που αναπνέουν, κινούνται, εργάζονται, οικοδομούν, αποκτούν πλούτη, τιμές και δόξες, αλλά η ψυχή τους είναι αποκομμένη από τον Θεό. Και η αποκοπή από τον Θεό είναι θάνατος. «Οὐχὶ ἡ τοῦ σώματος διάστασις μόνον θάνατός ἐστιν, ἀλλὰ πολὺ μᾶλλον ἡ τῆς ψυχῆς ἀπὸ τοῦ Θεοῦ ἀποξένωσις», διδάσκει ο Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος.

Ο Χριστός καλούσε τον άνθρωπο αυτόν να εξέλθει από τον πνευματικό θάνατο και να εισέλθει στην αληθινή ζωή. Διότι μόνο ο Θεός είναι ζωή. «Ἐγώ εἰμι ἡ ὁδὸς καὶ ἡ ἀλήθεια καὶ ἡ ζωή.» (Ἰω. ιδ΄ 6)

Ο άνθρωπος πλάστηκε για κοινωνία με τον Θεό. Μακριά από τον Θεό, ακόμη και αν κατακτήσει ολόκληρο τον κόσμο, παραμένει εσωτερικά άδειος, διψασμένος και νεκρός. Αυτό είναι το μεγάλο μυστήριο της ανθρώπινης τραγωδίας. Ο άνθρωπος αναζητεί ζωή στα κτιστά ενώ η Ζωή βρίσκεται μόνο στον Άκτιστο Θεό.

Ο Κύριος ποτέ δεν δίδαξε την ασέβεια προς τους γονείς ή την περιφρόνηση της οικογενείας. Ο Ίδιος επάνω στον Σταυρό παρέδωσε την Παναγία Μητέρα Του στον αγαπημένο μαθητή, λέγοντας: «Ἰδοὺ ὁ υἱός σου.» (Ἰω. ιθ΄ 26)

Ο Ίδιος εσπλαχνίσθη τις χήρες, έκλαυσε για τον Λάζαρο, θεράπευσε ασθενείς, αγκάλιασε αμαρτωλούς και κάλεσε όλους σε μετάνοια. Επομένως ο λόγος αυτός δεν είναι λόγος σκληρότητας αλλά λόγος πνευματικής αφυπνίσεως. Ο Χριστός φανερώνει ότι τίποτε δεν μπορεί να προηγείται της σωτηρίας της ψυχής και της κοινωνίας με τον Θεό.

Πόσες ψυχές ακόμη και σήμερα ζουν με αυτό το φοβερό «πρῶτον». «Πρώτα να τακτοποιηθώ οικονομικά.» «Πρώτα να απολαύσω τη ζωή.» «Πρώτα να διορθώσω τον εαυτό μου.» «Πρώτα να ηρεμήσω.» «Πρώτα να μεγαλώσω.» Και έτσι περνούν χρόνια, δεκαετίες ολόκληρες, και η ψυχή μένει μακριά από τον Χριστό.

Ο διάβολος δεν φοβάται τόσο τον άνθρωπο που αμαρτάνει όσο τον άνθρωπο που μετανοεί. Γι’ αυτό και πολεμά κυρίως τη μετάνοια του παρόντος χρόνου. Του ψιθυρίζει συνεχώς: «Αργότερα.» «Αύριο.» «Όταν θα είσαι καλύτερος.» Όμως η σωτηρία υπάρχει μόνο στο σήμερα της μετανοίας. «Σήμερον, ἐὰν τῆς φωνῆς αὐτοῦ ἀκούσητε, μὴ σκληρύνητε τὰς καρδίας ὑμῶν.» (Ψαλμ. 94)

Ο Χριστός δεν ήρθε απλώς να βελτιώσει την εξωτερική συμπεριφορά του ανθρώπου. Δεν ήρθε να προσθέσει λίγη ηθική σε έναν ήδη νεκρό εσωτερικά κόσμο. Ήρθε να αναστήσει τον άνθρωπο από τον πνευματικό θάνατο. Ο άνθρωπος χωρίς τη Χάρη του Θεού δεν είναι απλώς αδύναμος· είναι νεκρός ως προς τη θεία ζωή. «Καὶ ὑμᾶς ὄντας νεκροὺς τοῖς παραπτώμασι συνεζωοποίησεν τῷ Χριστῷ.» (Ἐφ. β΄ 5)

Το μέγα μυστήριο της σωτηρίας φανερώθηκε επάνω στον Γολγοθά και μέσα στο κενό Μνημείο της Αναστάσεως. Ο Χριστός προσέλαβε τη νεκρωμένη ανθρώπινη φύση, σταυρώθηκε, κατήλθε στον Άδη και συνέτριψε τα δεσμά του θανάτου. Έτσι ο άνθρωπος δεν καλείται πλέον απλώς να πιστέψει θεωρητικά σε μια θρησκεία, αλλά να ενωθεί αληθινά με τον Ζώντα Χριστό μέσα στην Εκκλησία Του, διά των Αγίων Μυστηρίων, της μετανοίας, της προσευχής και της καθάρσεως της καρδίας.

«Ὁ τρώγων μου τὴν σάρκα καὶ πίνων μου τὸ αἷμα ἔχει ζωὴν αἰώνιον.» (Ἰω. στ΄ 54)

Ο κόσμος οικοδομεί τη ζωή του επάνω σε πράγματα που φθείρονται. Χρήματα, επιτυχίες, κοινωνική αναγνώριση, εξουσία, σαρκικές απολαύσεις και ανθρώπινοι έπαινοι. Όλα όμως παρέρχονται σαν σκιά. «Πᾶσα σὰρξ χόρτος.» (Ἠσ. μ΄ 6)

Μόνον ο Χριστός μένει αιώνια. Μόνον Εκείνος είναι η Ανάσταση και η Ζωή. Μόνον μέσα στη Χάρη Του βρίσκει ανάπαυση η ψυχή του ανθρώπου.

Γι’ αυτό ο λόγος του Κυρίου στον Λουκά δεν είναι απειλή αλλά πρόσκληση. Πρόσκληση να εγκαταλείψει ο άνθρωπος την αναβολή, την πνευματική νωθρότητα και την ψευδαίσθηση ότι θα βρει ζωή μακριά από τον Θεό. Ο Χριστός καλεί κάθε ψυχή να Τον ακολουθήσει τώρα, όχι αύριο. Διότι ο θάνατος δεν περιμένει και η αιωνιότητα αρχίζει από αυτή τη ζωή.

Ο άνθρωπος που γεύεται αληθινά τον Χριστό βλέπει πλέον τα πάντα διαφορετικά. Η Βασιλεία του Θεού παύει να είναι μια μικρή προσθήκη μέσα στην καθημερινότητα και γίνεται το ίδιο το θεμέλιο της υπάρξεως. Τότε όλα αποκτούν το σωστό τους μέτρο. Και η οικογένεια και η εργασία και οι άνθρωποι και οι κόποι της ζωής φωτίζονται μέσα από τη Χάρη του Θεού και παίρνουν αιώνιο νόημα.

«Ζῶ δὲ οὐκέτι ἐγώ, ζῇ δὲ ἐν ἐμοὶ Χριστός.» (Γαλ. β΄ 20)

Αυτή είναι η αληθινή ζωή. Όχι μια ζωή που απλώς αναπνέει, αλλά μια ζωή που κατοικείται από τον Θεό. Όχι μια ζωή αναβολής, αλλά μια ζωή ενώσεως με τον Χριστό. Διότι έξω από τον Χριστό όλα οδηγούν στον θάνατο, ενώ μέσα στον Χριστό ακόμη και ο θάνατος μεταβάλλεται σε πέρασμα προς την αιώνια ζωή.

#filoiesfigmenou #Ορθοδοξία #Χριστός #Μετάνοια #Ευαγγέλιο #ΑγίαΓραφή #ΠατερικόςΛόγος #ΠνευματικήΖωή #ΒασιλείαΤουΘεού #ΙησούςΧριστός #Orthodox #JesusChrist #Repentance #Gospel #HolyScripture #Orthodoxy #SpiritualLife