«Συνίστησι δὲ τὴν ἑαυτοῦ ἀγάπην εἰς ἡμᾶς ὁ Θεός, ὅτι ἔτι ἁμαρτωλῶν ὄντων ἡμῶν Χριστός ὑπὲρ ἡμῶν ἀπέθανεν.» Πρὸς Ῥωμαίους 5:8 Υπ

«Συνίστησι δὲ τὴν ἑαυτοῦ ἀγάπην εἰς ἡμᾶς ὁ Θεός, ὅτι ἔτι ἁμαρτωλῶν ὄντων ἡμῶν Χριστός ὑπὲρ ἡμῶν ἀπέθανεν.» Πρὸς Ῥωμαίους 5:8

Υπάρχουν στιγμές όπου ο άνθρωπος κουράζεται να παλεύει με τον ίδιο του τον εαυτό. Νιώθει πως κάθε πτώση τον απομακρύνει από τον Θεό και πως κάθε αδυναμία γίνεται τείχος ανάμεσα στην καρδιά του και στην αγάπη του Ουρανού. Πολλοί ζουν με τον κρυφό φόβο πως ο Θεός αγαπά μόνο εκείνη την ιδανική εκδοχή τους που ακόμη δεν έγιναν ποτέ. Περιμένουν πρώτα να καθαρίσουν, να δυναμώσουν, να διορθώσουν τα λάθη τους και ύστερα να πλησιάσουν τον Χριστό.

Όμως ο Σταυρός του Κυρίου γκρεμίζει αυτή τη σκέψη από τα θεμέλιά της.

Ο Χριστός δεν ανέβηκε επάνω στον Γολγοθά όταν ο άνθρωπος έγινε άγιος. Δεν άπλωσε τα άχραντα χέρια Του όταν ο κόσμος απέκτησε δικαιοσύνη. «Ἔτι ἁμαρτωλῶν ὄντων ἡμῶν» προσήλθε εκουσίως εις το Πάθος. Είδε κάθε σκοτεινή στιγμή της ζωής μας πριν ακόμη γεννηθούμε. Είδε τις αμαρτίες, τις πτώσεις, τους λογισμούς, τις κρυφές πληγές, την ντροπή, τις αποτυχίες και τις ώρες όπου η ψυχή θα αισθανόταν χαμένη και κουρασμένη. Κι όμως, δεν αποστράφηκε τον άνθρωπο.

Τον αγάπησε μέχρι θανάτου.

Αυτό είναι το μυστήριο της θείας αγάπης που ο νους δυσκολεύεται να χωρέσει. Ο Θεός δεν περίμενε πρώτα να Τον αποδείξουμε άξιοι. Η αγάπη Του προηγήθηκε της μετανοίας μας. Η θυσία Του προηγήθηκε της επιστροφής μας. Ο Σταυρός δεν είναι ανταμοιβή των δικαίων αλλά έλεος για τους συντετριμμένους.

Γι’ αυτό και η ψυχή δεν πρέπει να απελπίζεται όταν πολεμά. Οι αγώνες του ανθρώπου δεν αιφνιδιάζουν τον Χριστό. Εκείνος γνώριζε εξαρχής πόσο αδύναμος είναι ο πεπτωκώς άνθρωπος. Γνώριζε πόσες φορές θα λυγίσει. Κι όμως παρέμεινε επάνω στον Σταυρό μέχρι τέλους.

«Οὐδεὶς αἴρει αὐτὴν ἀπ’ ἐμοῦ, ἀλλ’ ἐγὼ τίθημι αὐτὴν ἀπ’ ἐμαυτοῦ.» Κατὰ Ἰωάννην 10:18

Ο Κύριος δεν σταυρώθηκε απρόθυμα. Δεν ανέχθηκε τον άνθρωπο με βαριά καρδιά. Προσέφερε εκούσια τον Εαυτό Του διότι η αγάπη Του είναι άβυσσος ανεξάντλητη. Γι’ αυτό είναι πλάνη να νομίζει ο άνθρωπος πως κάθε φορά που πέφτει ο Θεός απομακρύνεται από αυτόν. Αν ο Χριστός αγάπησε τον άνθρωπο όταν ακόμη ήταν μακριά Του, πολύ περισσότερο δεν θα τον εγκαταλείψει τώρα που αγωνίζεται να επιστρέψει.

Η χάρις του Θεού φέρνει ειρήνη στην ψυχή ακριβώς διότι ο άνθρωπος παύει να ζει σαν φοβισμένος δούλος και αρχίζει να πλησιάζει τον Πατέρα ως τέκνο αγαπημένο. Δεν στηρίζεται πλέον στην δική του τελειότητα αλλά στο αίμα του Εσταυρωμένου. Η σωτηρία δεν οικοδομείται επάνω στην ανθρώπινη δύναμη αλλά επάνω στο τετελεσμένο έργο του Χριστού.

«Τετέλεσται.» Κατὰ Ἰωάννην 19:30

Μέσα σε αυτή τη λέξη κρύβεται όλη η ελπίδα του ανθρώπου. Η αμαρτία, η ντροπή, ο χωρισμός από τον Θεό και το χρέος της πτώσεως εβαστάχθησαν επάνω στον Σταυρό. Γι’ αυτό ο χριστιανός δεν χρειάζεται πλέον να κρύβεται όπως ο Αδάμ στον Παράδεισο. Η ντροπή πάντοτε σπρώχνει τον άνθρωπο μακριά από τον Θεό, όμως ο Χριστός ήλθε ακριβώς για να καταργήσει αυτόν τον χωρισμό.

«Προσερχώμεθα οὖν μετὰ παρρησίας τῷ θρόνῳ τῆς χάριτος.» Πρὸς Ἑβραίους 4:16

Ακόμη και μέσα στην αδυναμία του, ο άνθρωπος μπορεί να γονατίσει ενώπιον του Θεού χωρίς τρόμο και απελπισία. Διότι η αγάπη του Πατρός δεν αλλάζει όπως αλλάζουν οι ανθρώπινες διαθέσεις. Ο Σταυρός έδωσε ήδη την απάντηση για πάντα.

Ο Χριστός είδε ολόκληρη την ιστορία κάθε ανθρώπου και όμως θέλησε να τον λυτρώσει. Είδε κάθε πτώση και όμως επέλεξε τον Γολγοθά. Είδε κάθε αδύναμη στιγμή και όμως κάλεσε τον άνθρωπο κοντά Του.

Αυτή είναι η αλήθεια που μαλακώνει την πιο κουρασμένη καρδιά. Ο άνθρωπος δεν σώζεται επειδή έγινε τέλειος αλλά επειδή ο Θεός τον αγάπησε πρώτος.

«Ἡμεῖς ἀγαπῶμεν αὐτόν, ὅτι αὐτὸς πρῶτος ἠγάπησεν ἡμᾶς.» Α΄ Ἰωάννου 4:19

Και όσο η ψυχή κοιτά τον Εσταυρωμένο, θα θυμάται πως η αγάπη του Θεού δεν είναι υπόσχεση προσωρινή αλλά διαθήκη αιώνια χαραγμένη με το Αίμα του Χριστού επάνω στον Σταυρό.

#filoiesfigmenou #Ορθοδοξία #Χριστός #Πίστη #Μετάνοια #ΑγάπηΘεού #Σταυρός #ΙησούςΧριστός #Orthodox #JesusChrist #Grace #Faith #Repentance #Cross #Christianity