Παρασκευή 2 Μαΐου κατά το ορθόδοξο εορτολόγιο, Ανακομιδή Ιερών Λειψάνων του Αγίου Αθανασίου

Παρασκευή 2 Μαΐου κατά το ορθόδοξο εορτολόγιο, Ανακομιδή Ιερών Λειψάνων του Αγίου Αθανασίου

 Ἀθανάσιε, ποῦ κομίζῃ; μὴ πάλιν Καὶ νεκρὸν ἐξόριστον ἐκπέμπουσί σε; Δευτερίῃ νέκυς Ἀθανασίου ἐξέδυ τύμβου.

Η γιορτή του Μεγάλου Αθανασίου είναι στις 18 Ιανουαρίου. Σήμερα, όμως, γιορτάζουμε την ανακομιδή των λειψάνων αυτού του γίγαντα της Ορθοδοξίας μας.

Σύμφωνα όμως με τον Κώδικα των Καυσοκαλυβίων και το δίστιχο του Λαυριωτικού Κώδικα Ι 70, η κυρίως μνήμη του Αγίου Αθανασίου, πρέπει να γιορτάζεται σήμερα, όπου και ιστορικά αποδεδειγμένη η κοίμηση του. Και όχι η ανακομιδή των λειψάνων του, που για το γεγονός αυτό δεν έχουμε την παραμικρή ιστορική αναφορά. Αξιοσημείωτο είναι επίσης, ότι και όλη η ανέκδοτη ποιητική υμνολογία κατά την 2α Μαΐου περιστρέφεται στην ετήσια μνήμη του και όχι στην ανακομιδή των λειψάνων του, για την οποία ούτε απλή αναφορά γίνεται. Για ποιο λόγο όμως καθιερώθηκε η κυρίως μνήμη του την 18η Ιανουαρίου, μ' αυτή του Αγίου Κυρίλλου, δεν γνωρίζουμε. Το πιθανότερο όμως είναι, για τον λόγο που καθιερώθηκε και η γιορτή των τριών Ιεραρχών.

Η Εκκλησία απέδωσε πολλές τιμές στον Άγιο Αθανάσιο, διότι αναδείχθηκε ο ηρωικότερος των Άγιων και ο αγιότερος των ηρώων. Να πώς τον χαιρετίζουν οι εκκλησιαστικοί ύμνοι:

«ως την μεγάλην της Εκκλησίας σάλπιγγα, των αρετών κανόνα, τον νουν τον περίβλεπτον, των Πατριαρχών την κρηπίδα, την οξυτάτην γλώσσαν, τον διαυγή οφθαλμόν, τον λαμπτήρα τον φαεινότατον, τον πέλεκυν τον κόπτοντα πάσα ύλην αιρέσεων και καταφλέγοντα τω πυρί τω του πνεύματος».

Και ακόμα: «ως τον άπερίτρεπτον στύλον, τον άσειστον πύργον, τον χρυσορρόαν Νείλον, της αθανασίας τον επώνυμον, τον πυρσόν τον μετάρσιον, τον ακατάβλητον πύργον, τον ταξιάρχην θεολέκτου παρατάξεως, τον θεοφόρον της χάριτος ποταμόν, αρχιερέων το κλέος, αριστέα τον αήττητον, τον συγκόψαντα τας φάλαγγας των αιρέσεων τη δυνάμει του Πνεύματος, τον στήσαντα της Ορθοδοξίας τα τρόπαια καθ' όλην την οίκουμένην» (Συναξαριστής Μιχαήλ Ι. Γαλανού).

Ας προσέξουμε, λοιπόν, αυτά τα χαρακτηριστικά του Μ. Αθανασίου και ας αγωνιστούμε να τον μιμηθούμε.

Λειτουργικά κείμενα Ἀπολυτίκιον (Κατέβασμα) Ἦχος γ’. Θείας πίστεως. Στύλος γέγονας ὀρθοδοξίας, θείοις δόγμασιν ὑποστηρίζων, τὴν Ἐκκλησίαν Ἱεράρχα Ἀθανάσιε· τῷ γὰρ Πατρὶ τὸν Ὑιόν ὁμοούσιον, ἀνακηρύξας κατᾑσχυνας Ἄρείον· Πάτερ Ὅσιε, Χριστόν τὸν Θεόν ἱκέτευε, δωρήσασθαι ἡμῖν, τό μέγα ἔλεος.

Κοντάκιον Ἦχος β’. Τοῖς τῶν αἱμάτων σου. Ὀρθοδοξίας φυτεύσας τὰ δόγματα, κακοδοξίας ἀκάνθας ἐξέτεμες, καὶ τὸν τῆς πίστεως σπόρον ἐπλήθυνας, τῇ ἐπομβρία τοῦ Πνεύματος ὅσιε· διό εὐφημοῦμεν τὴν μνήμην σου.

«Ἐὰν ὁ κόσμος ὅλος ἐγερθῇ κατὰ τῆς ἀληθείας, ἐγὼ μόνος κατὰ τοῦ κόσμου θὰ σταθῶ». Τὸ φρόνημα αὐτὸ τοῦ Μεγάλου Ἀθανασίου δὲν ἦταν ἀνθρώπινη ἀλαζονεία, ἀλλὰ ὁμολογία πίστεως. Διότι ὁ Ἅγιος ἐγνώριζε ὅτι ὅταν ὁ ἄνθρωπος μένει ἐνωμένος μὲ τὸν Χριστόν, τότε δὲν μένει ποτέ μόνος. «Εἰ ὁ Θεὸς μεθ’ ἡμῶν, οὐδεὶς καθ’ ἡμῶν». Πρὸς Ῥωμαίους η΄ 31.

Ἐξορίες, συκοφαντίες, βασανισμοί, διωγμοί καὶ πίκρες ἔγιναν τὸ ποτήριον ποὺ ἔπιεν ὁ Μέγας Ἀθανάσιος διὰ τὴν Ὀρθοδοξίαν. Πέντε φορὰς ἐξωρίσθη. Καὶ ὅμως δὲν ἐσιώπησε. Δὲν ἐσυμβιβάσθη. Δὲν ἐπρόδωσε τὴν ἀλήθεια γιὰ νὰ ἀποκτήσει εἰρήνη κοσμική. Διότι ἐγνώριζε ὅτι «οὐ δύναται πόλις κρυβῆναι ἐπάνω ὄρους κειμένη». Κατὰ Ματθαῖον ε΄ 14.

Σήμερον ποὺ ἡ πίστις πολεμεῖται ὄχι πάντοτε μὲ ξίφη, ἀλλὰ μὲ τὴν λήθη, τὴν αδιαφορία, τὸν συμβιβασμό καὶ τὴν νόθευση τοῦ φρονήματος, ὁ Μέγας Ἀθανάσιος στέκεται ὡς πύρινος στύλος ἐλέγχου. Μᾶς καλεί νὰ φυλάξουμε τὴν Παρακαταθήκη καθαρά. Νὰ μὴν ντρεπόμεθα διὰ τὸ Εὐαγγέλιον. Νὰ μὴν ἀνταλλάσσουμε τὴν ἀλήθεια τοῦ Θεοῦ μὲ τὴν πρόσκαιρη ἀποδοχή τῶν ἀνθρώπων.

«Στήκετε καὶ κρατεῖτε τὰς παραδόσεις». Πρὸς Θεσσαλονικεῖς Β΄ β΄ 15.

Ὁ κόσμος ἀλλάζει. Οἱ ἐποχὲς μεταβάλλονται. Ἡ Ἐκκλησία ὅμως μένει ἡ αὐτή. Ὁ Χριστὸς μένει ὁ αὐτός «χθὲς καὶ σήμερον καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας». Πρὸς Ἑβραίους ιγ΄ 8. Καὶ οἱ Ἅγιοι Πατέρες παραμένουν οἱ ἀκοίμητοι φύλακες τῆς ἀληθείας.

Ἅγιε τοῦ Θεοῦ Μέγα Ἀθανάσιε, στήριξον καὶ ἡμᾶς τοὺς ἀσθενεῖς. Δίδαξέ μας νὰ ἀγαπῶμε τὴν ἀλήθεια χωρὶς φόβον καὶ τὴν Ὀρθοδοξία χωρὶς συμβιβασμούς. Καὶ ὅταν ἔλθῃ ἡ ὥρα τῆς δοκιμασίας, χάρισέ μας καρδίαν ἀνδρείαν καὶ συνείδησιν καθαράν, ἵνα μὴ προδώσωμε τὸν Κύριον τῆς Δόξης.

Ἡ πίστις δὲν παραδίδεται. Ζεῖται. Ὁμολογεῖται. Σταυρώνεται. Καὶ τέλος δοξάζεται.

Μέγας Ἀθανάσιος. Ὁ στύλος τῆς Ὀρθοδοξίας ποὺ δὲν λύγισε μπροστὰ στὸν κόσμο.

#ΜέγαςΑθανάσιος #Ορθοδοξία #ΆγιοιΠατέρες #ΑγίαΠαράδοση #Εκκλησία #Πίστη #Χριστός #ΠατερικόςΛόγος #Συναξάρι #filoiesfigmenou #Orthodox #SaintAthanasius #HolyFathers #Orthodoxy #Church #Faith #Byzantine #Christianity