Ο Δρόμος του Χώματος
Ο Δρόμος του Χώματος
«Μὴ θησαυρίζετε ὑμῖν θησαυροὺς ἐπὶ τῆς γῆς· ἀλλὰ θησαυρίζετε ὑμῖν θησαυροὺς ἐν οὐρανῷ.»
Κατά Ματθαίον στ´ 19-20
Το χώμα του χωριού δεν ήταν απλώς δρόμος. Ήταν μνήμη. Ήταν προσευχή πατημένη από γενιές ανθρώπων που έμαθαν να ζουν με λίγο ψωμί, λίγο φως και πολλή υπομονή. Η μικρή Ελένη στεκόταν ξυπόλυτη στο κατώφλι της ζωής, κρατώντας έναν φτωχικό μπόγο σαν να κρατούσε ολόκληρο τον κόσμο. Μέσα δεν είχε μονάχα τρία αχλάδια και ένα γράμμα. Είχε την απουσία του πατέρα, τον κόπο της μάνας, την αγρύπνια της γιαγιάς, το πένθος ενός χωριού που έμαθε να αποχαιρετά τους ανθρώπους του στα ξένα.
Η γιαγιά Μαρία, ντυμένη στα μαύρα σαν παλιό κυπαρίσσι κοιμητηρίου, περπατούσε δίπλα της αργά και σιωπηλά. Δεν είχε πολλές λέξεις. Οι άνθρωποι εκείνης της εποχής δεν εξηγούσαν εύκολα την αγάπη τους. Την έδειχναν με ζυμωμένο ψωμί, με ένα σταυρό στο μέτωπο πριν τον ύπνο, με ένα καντήλι που δεν έσβηνε ποτέ. Τα χέρια της είχαν γίνει τραχιά από τη γη, μα μέσα τους κατοικούσε μια λεπτότητα που μόνο οι πονεμένοι άνθρωποι γνωρίζουν.
Το χωριό ανάσαινε πίσω τους σαν παλιά ψαλμωδία. Οι γυναίκες με τις στάμνες, οι αυλές με τα βασιλικά, οι πέτρινες σκεπές που άντεχαν βροχές και χειμώνες, οι γέροντες στα πεζούλια που μιλούσαν λίγο και θυμούνταν πολύ. Όλα έμοιαζαν φτωχά στα μάτια του κόσμου, κι όμως εκεί μέσα υπήρχε μια κρυφή αρχοντιά. Η αρχοντιά της υπομονής. Η αρχοντιά της θυσίας.
Η Ελένη δεν ήξερε ακόμη πως οι δρόμοι του ανθρώπου δεν μετριούνται με άσφαλτο και ταξίδια. Μετριούνται με όσα κουβαλά μέσα του. Ο πατέρας έφυγε για να χτίσει σπίτι με κεραμίδια, μα άλλοι χτίζουν σπίτια και χάνουν τις ψυχές τους. Άλλοι μένουν μέσα στη φτώχεια και φυλάνε ανόθευτη την καρδιά τους σαν αναμμένο καντήλι μπροστά στην εικόνα του Χριστού.
Κοίταξε τον δρόμο που απλωνόταν μπροστά της και ένιωσε πως το χώμα αυτό ήξερε τα πάντα. Ήξερε τα δάκρυα των μανάδων που αποχαιρετούσαν τα παιδιά τους στους σταθμούς. Ήξερε τις προσευχές των γιαγιάδων που περίμεναν χρόνια ένα γράμμα. Ήξερε την ξενιτιά, τη σιωπή, τον μόχθο και την ελπίδα. Και μέσα σε εκείνη τη σιωπή, σαν ανεπαίσθητη πνοή, ακουγόταν ο λόγος του Θεού που κρατά τον άνθρωπο όρθιο όταν όλα γύρω του γκρεμίζονται.
«Πάμε. Θα κρυώσει το γάλα», είπε η γιαγιά χαμηλόφωνα.
Και οι δυο μορφές χάθηκαν μέσα στο χρυσό φως του δειλινού, σαν να τις κατάπινε η ίδια η γη που τις γέννησε. Το βουνό στεκόταν αγρυπνώντας από πάνω τους, τα σπίτια έμεναν ανοιχτά σαν καρδιές παλιών ανθρώπων, κι ο δρόμος συνέχιζε να κρατά πάνω του τα βήματα όσων έφυγαν και όσων έμειναν.
Η Ελένη έσφιξε τον μπόγο στον κόρφο της. Και χωρίς να το ξέρει ακόμη, κουβαλούσε ήδη μέσα της κάτι πολύ μεγαλύτερο από μια ανάμνηση. Κουβαλούσε την ταπείνωση των φτωχών ανθρώπων, την πίστη των μανάδων, το ήσυχο μεγαλείο της ελληνικής υπαίθρου και εκείνη τη βαθιά αλήθεια που οι παλιοί γνώριζαν καλά: πως ο άνθρωπος μπορεί να φύγει μακριά, όμως ποτέ δεν ξεριζώνει πραγματικά το χώμα που τον ανέθρεψε.
«Μακάριοι οἱ πτωχοὶ τῷ πνεύματι, ὅτι αὐτῶν ἐστιν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν.»
Κατά Ματθαίον ε´ 3
Σε κάθε παλιό χωριό κρύβονται ψυχές που κράτησαν την Ελλάδα όρθια με προσευχή, σιωπή και υπομονή.
Μοιραστείτε το με τους φίλους σας:
Αγαπητοί φίλοι της σελίδας, παρακαλούμε να είστε ευγενικοί και κόσμιοι στις εκφράσεις σας, με σεβασμό, κατανόηση
και αξιοπρέπεια, προς τους συνανθρώπους μας, όπως αρμόζει σε λογικούς ανθρώπους, αλλά και σε ενσυνείδητους
Χριστιανούς οι οποίοι κάνουν πράξη τον Ευαγγελικό λόγο, «Αγαπάτε αλλήλους».
Φυλάξτε το στόμα σας, από λόγια περιττά, πικρόχολα, ανώφελα, ασκηθείτε στην προσευχή του Ιησού, εγκρατευθείτε
και ο Κύριος θα σας περιβάλλει με το ανεκτίμητο δώρο της αγάπης Του.
Οι απόψεις της ιστοσελιδας μπορεί να μην ταυτίζονται με τα περιεχόμενα του άρθρου.
Τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε καθώς εκφράζουν αποκλειστικά τις απόψεις των
συντακτών τους και δεν δεσμεύουν με οποιοδήποτε τρόπο την ιστοσελιδα.
Οι διαχειριστές της ιστοσελιδας δεν ευθύνονται για τα σχόλια και τους δεσμούς που περιλαμβάνει.
Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, γενικά και
εναντίον των συνομιλητών ή των συγγραφέων.
Μην δημοσιεύετε άσχετα σχόλια με το θέμα.
Με βάση τα παραπάνω με λύπη θα αναγκαζόμαστε να διαγράφουμε τα απρεπή και βλάσφημα σχόλια τα οποία δεν αρμόζουν
στον χαρακτήρα και στο ήθος της σελίδας μας χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.
