Προφητεία τοῦ Ἀποστόλου Παύλου ​Οἱ ἄνθρωποι τῶν ἐσχάτων χρόνων

Προφητεία τοῦ Ἀποστόλου Παύλου

​Οἱ ἄνθρωποι τῶν ἐσχάτων χρόνων

​Τὶς ἔσχατες ἡμέρες θὰ ἔρθουν δύσκολοι καιροί. Γιατὶ οἱ ἄνθρωποι θὰ εἶναι φίλαυτοι, φιλάργυροι, ἀλαζόνες, ὑπερήφανοι, βλάσφημοι, ἀπειθεῖς στοὺς γονεῖς τους, ἀχάριστοι, ἀσεβεῖς, ἄστοργοι, ἀδιάλλακτοι, συκοφάντες, ἄσωτοι, ἄγριοι, ἐχθροὶ τοῦ καλοῦ, προδότες, αὐθάδεις, φουσκωμένοι ἀπὸ ἐγωισμό. Θ΄ ἀγαπᾶνε πιὸ πολὺ τὶς ἡδονὲς παρὰ τὸν Θεό. Θὰ δείχνουν ὅτι ἔχουν εὐσέβεια, ἀλλὰ θὰ ἔχουν ἀρνηθεῖ τὴ δύναμή της μὲ τὶς πράξεις τους. Κὶ αὐτοὺς νὰ τοὺς ἀποφεύγεις.

​Πρὸς Τιμόθεον Β´ ἐπιστολὴ κεφ. γ´, 

στίχοι 1-6

Μέσα σε αυτή τη βαριά και προφητική φωνή του Αποστόλου δεν ακούμε απλώς μία περιγραφή ανθρώπων, αλλά έναν καθρέφτη της πτώσεως, μία αποκάλυψη της καρδιάς που απομακρύνθηκε από τον Θεό. Ο λόγος γίνεται σάλπισμα εγρήγορσης, διότι «ἐγγύς ὁ Κύριος τοῖς συντετριμμένοις τὴν καρδίαν» και μόνον εκείνος που ταπεινώνεται βρίσκει σωτηρία.

Ο ίδιος ο Κύριος προειδοποίησε «καὶ διὰ τὸ πληθυνθῆναι τὴν ἀνομίαν ψυγήσεται ἡ ἀγάπη τῶν πολλῶν», και τούτο βλέπουμε να εκπληρώνεται όταν ο άνθρωπος θεοποιεί τον εαυτό του και χάνει το μέτρο της αλήθειας. Ο φίλαυτος γίνεται κέντρο του κόσμου του, ο φιλάργυρος λατρεύει το φθαρτό, και ο υπερήφανος δεν αναγνωρίζει ούτε Θεό ούτε αδελφό. Έτσι επαληθεύεται ο ψαλμικός λόγος «εἶπεν ἄφρων ἐν καρδίᾳ αὐτοῦ οὐκ ἔστι Θεός», όχι μόνο με τα λόγια αλλά κυρίως με τον τρόπο ζωής.

Οι Άγιοι Πατέρες ερμήνευσαν αυτή την κατάσταση ως ασθένεια της ψυχής που γεννάται από την αποκοπή της θείας χάριτος. Η ψευδής ευσέβεια, που διατηρεί μόνο το σχήμα χωρίς το πνεύμα, είναι πλάνη βαθιά, διότι «ὁ Θεὸς καρδίαν καὶ νεφροὺς ἐτάζει». Δεν αρκεί η εξωτερική ομολογία όταν τα έργα αρνούνται τον Χριστό. «Πίστις ἐὰν μὴ ἔργα ἔχῃ νεκρά ἐστι καθ’ ἑαυτήν», και ο άνθρωπος καλείται να ενσαρκώσει την αλήθεια, όχι απλώς να την επικαλείται.

Στις Πράξεις των Αποστόλων βλέπουμε το αντίθετο ήθος, την κοινότητα της αγάπης, όπου «ἦν ἡ καρδία καὶ ἡ ψυχὴ μία», και εκεί φανερώνεται η αληθινή δύναμη της ευσέβειας. Αυτό είναι το μέτρο που χάθηκε στους έσχατους χρόνους και αυτό είναι το μέτρο που καλούμαστε να ανακτήσουμε. Ο δρόμος δεν είναι άλλος από τη μετάνοια, την ταπείνωση και την επιστροφή στην απλότητα του Ευαγγελίου.

Ο άνθρωπος που θέλει να σωθεί δεν παρασύρεται από το ρεύμα της εποχής, αλλά γίνεται φως μέσα στο σκοτάδι. «Μὴ συσχηματίζεσθε τῷ αἰῶνι τούτῳ», αλλά μεταμορφωθείτε, ώστε η ζωή να γίνει μαρτυρία και όχι σκάνδαλο. Η αποφυγή των έργων της πλάνης δεν είναι απόρριψη του ανθρώπου, αλλά προστασία της ψυχής και διαφύλαξη της αλήθειας.

Το μήνυμα αυτών των λόγων δεν είναι φόβος αλλά πρόσκληση. Μέσα στη σύγχυση των καιρών, ο Θεός δεν εγκαταλείπει, αλλά καλεί. Όπου περισσεύει η αμαρτία, εκεί υπερπερισσεύει η χάρις. Και εκείνος που θα κρατήσει καθαρή καρδιά, θα γνωρίσει ότι η προφητεία δεν γράφτηκε για να καταδικάσει, αλλά για να αφυπνίσει.

Αφιερώνεται σε κάθε ψυχή που αγωνίζεται σιωπηλά μέσα στον κόσμο και δεν θέλει να χάσει τον δρόμο της αλήθειας.

Μια σιωπηλή προσευχή μέσα στον κόσμο που σκοτεινιάζει, εκεί όπου η καρδιά επιλέγει ακόμη το φως.

#filoiesfigmenou #Ορθοδοξία #Πίστη #Μετάνοια #Αλήθεια #Ευαγγέλιο #ΆγιοιΠατέρες #Ψαλμοί #Orthodox #Faith #Repentance #Truth #Gospel #HolyFathers