Δευτέρα 21 Απριλίου κατά το ορθόδοξο εορτολόγιο, εορτάζει ο Άγιος Ιανουάριος

Δευτέρα 21 Απριλίου κατά το ορθόδοξο εορτολόγιο, εορτάζει ο Άγιος Ιανουάριος ο Επίσκοπος και οι Πρόκουλος, Σώσσος και Φαύστος οι Διάκονοι, Δισιδέριος ο Αναγνώστης, Ακούτιος και Ευτύχιος

Βιογραφία

Eις τον Iαννουάριον.

Τὸν Ἰανουάριον ἄνδρα γεννάδαν

Ἀπρίλιος μὴν εἶδεν ἐκτετμημένον.

Eις τον Πρόκουλον, Σώσσον και Φαίστον.

Σὺν τῷ Προκούλῳ Σῶσσον, ἀλλὰ καὶ Φαῦστον,

Πρὸ κουλεοῦ κύψαντας ἔκτεινε ξίφος.

Eις τον Δισιδέριον.

Δισιδέριος τὴν δέριν δοὺς τῷ ξίφει,

Τομὴν ὑπέστη, καὶ παρέστη Κυρίῳ.

Eις τον Aκούτιον και Eυτύχιον.

Φωνῆς ἀκουτίσθητι τῆς, Ἀκουτίου,

Λέγοντος· Εὐτύχιε, συντμήθητί μοι,

Ἰανουαρίοιο κάρην τάμον εἰκάδι πρώτῃ.

Ο Άγιος Ιανουάριος ήταν επίσκοπος στη Νεάπολη της Ιταλίας, στα χρόνια του Διοκλητιανού (284-304) και όταν έπαρχος στην περιοχή αυτή ήταν ο Τιμόθεος. Ο Ιανουάριος μαζί με μια πολύ καλή ομάδα συνεργατών-χριστιανών, που την αποτελούσαν: οι διάκονοι Πρόκουλος (ή Πρόκλος), Σώσσος, Φαύστος, ο αναγνώστης Δησιδέριος, ο Ακούτιος και ο Ευτύχιος, αγωνίζονταν τον άγιο αγώνα της αρετής και έφερναν στο Χριστό πολλούς ειδωλολάτρες. Όταν έγινε ο μεγάλος διωγμός κατά των χριστιανών, συνελήφθησαν και υπέστησαν φοβερά βασανιστήρια. Τον Ιανουάριο έριξαν στη φωτιά για να καεί, αλλά με τη θεία χάρη έμεινε αβλαβής. Αμέσως, τότε, τον οδήγησαν σε άλλο τόπο, όπου του έκοψαν τα νεύρα και έτσι έλαβε το στεφάνι του μαρτυρίου. Στο δρόμο για το μαρτύριο, συνέβη το έξης περιστατικό: Οι πολυάριθμοι χριστιανοί της Νεάπολης, προσπάθησαν να πάρουν από τα χέρια των στρατιωτών τον Ιανουάριο. Εκείνος, όμως, αρνήθηκε και τους είπε: «Αφήστε, παιδιά μου, να τελειώσω τον καλό αγώνα του μαρτυρίου, και σας υπόσχομαι ότι θα είμαι πάντοτε προστάτης της πόλης σας». Έτσι και έγινε. Η Νεάπολη τον ανακήρυξε πολιούχο της Άγιο.

Στο Συναξάρι του Αγίου Ιανουαρίου αναφέρεται ότι μια γυναίκα, που ονομαζόταν Μαξιμίνα και ήταν χήρα, είχε την ατυχία να χάσει το μονάκριβο παιδί της. Κάποια στιγμή, ενώ θρηνούσε, συνήλθε για λίγο και κοιτάζοντας ψηλά, είδε άνω από την πύλη του ναού ένα ύφασμα κρεμασμένο, στο οποίο ήταν ζωγραφισμένη η εικόνα του Αγίου Ιανουαρίου. Τότε η γυναίκα έφερε στο νου της εκείνο που κάποτε έκανε ο προφήτης Ελισσαίος, όταν ανέστησε τον υιό της Σωμανίτιδος. Αφού κινήθηκε λοιπόν η Μαξιμίνα από θείο φωτισμό, έκανε και αυτή το ίδιο. Σχημάτισε δηλαδή κατάλληλα τον υιό της και ακολούθως σχημάτισε το ομοίωμα του Αγίου Ιανουαρίου. Στη συνέχεια δε, στα μάτια του παιδιού της προσάρμοσε τα μάτια της εικόνας του Αγίου. Το ίδιο έκανε και με τα αυτιά, το στόμα και με τα υπόλοιπα μέλη. Κάνοντας το έργο αυτό η γυναίκα προσευχόταν θερμά προς τον Άγιο Ιανουάριο λέγοντας: «Δούλε του Θεού, ελέησέ με και ανάστησε τον υιό μου, γιατί είναι το μόνο μου παιδί, δεν έχω άλλο». Και πραγματικά, ο Άγιος άκουσε την παράκληση της Μαξιμίνας και ανέστησε τον υιό αυτής.

Λειτουργικά κείμενα

Ἀπολυτίκιον (Κατέβασμα)

Ἦχος δ’. Ὁ ὑψωθεῖς ἐν τῷ Σταυρῷ.

Ὡς Ἱεράρχης καὶ σοφὸς θεηγόρος, τύπος ἐγένου πρὸς ἀθλήσεως πόνους, Πάτερ Ἰανουάριε τοὶς περὶ σεαυτόν. Σῶσος γὰρ καὶ Πρόκουλος, Δισιδέριος Φαῦστος, καὶ σὺν Ἀκουτίωνι, ὁ Εὐτύχιος ἅμα, σὺν σοῖ ἀθλούσι μάκαρ εὐσεβῶς, μεθ' ὧν δυσώπει, ὑπὲρ τῶν ψυχῶν ἠμῶν.

Έτερον Ἀπολυτίκιον

Ἦχος δ’.

Καί τρόπων μέτοχος, καί θρόνων διάδοχος, τῶν Ἀποστόλων γενόμενος, τήν πρᾶξιν εὗρες θεόπνευστε, εἰς θεωρίας ἐπίβασιν· διά τοῦτο τόν λόγον τῆς ἀληθείας ὀρθοτομῶν, καί τῇ πίστει ἐνήθλησας μέχρις αἵματος, Ἱερομάρτυς Ἰανουάριε· πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ, σωθῆναι τάς ψυχάς ἡμῶν.

Κοντάκιον

Ἦχος δ’. Ἐπεφάνης σήμερον.

Ἐν τῷ κόσμῳ λάμψαντες, ὥσπερ λυχνία, μυστικῶς ἑπτάφωτος, καταφωτίζετε ἡμᾶς, Ἰανουάρις ἔνδοξε, σὺν τοῖς συνάθλοις, μεθ᾽ὧν εὐφημοῦμέν σε.

Ο καλός αγώνας του μαρτυρίου και η αιώνια προστασία των Αγίων

Ὁ κόσμος τοῦ χρόνου ῥέει καὶ φθείρεται, ἀλλὰ ἡ ψυχὴ ποὺ ἔμαθε νὰ ἀγαπᾷ τὸν Χριστό μένει ἀκλόνητη καὶ ἀθάνατη. Ο Άγιος Ιανουάριος και οι συν αυτώ δεν λογάριασαν ούτε πόνο ούτε απειλή, διότι μέσα τους είχε ήδη βασιλέψει η αλήθεια της αιώνιας ζωής. Ο άνθρωπος που γεύεται αυτήν την αλήθεια δεν κρατιέται πια από τη γη, αλλά πορεύεται προς τον ουρανό με ανδρεία και ειρήνη, γνωρίζοντας ότι κάθε θυσία γίνεται σπόρος αθανασίας.

Στους χρόνους της σκληρής δοκιμασίας, όπου η εξουσία ζητούσε να σβήσει το φως της πίστεως, εκείνοι στάθηκαν ως λυχνάρια άσβεστα. Δεν αντιστάθηκαν με όπλα, αλλά με καρδιά ταπεινή και ακλόνητη. Το πυρ δεν τους κατέκαυσε, οι πληγές δεν τους λύγισαν, και το ξίφος δεν στάθηκε τέλος αλλά πέρασμα. Έτσι φανερώνεται η δύναμη της χάριτος, που υπερβαίνει την ανθρώπινη φύση και αναδεικνύει τον άνθρωπο κοινωνό του Θεού.

Η άρνηση του Αγίου να διαφύγει από το μαρτύριο δεν ήταν σκληρότητα προς τον εαυτό του, αλλά αγάπη προς τον Θεό και προς τον λαό του. Υποσχέθηκε να παραμείνει προστάτης και πράγματι η υπόσχεση αυτή έγινε ζωντανή παρουσία μέσα στους αιώνες. Οι Άγιοι δεν εγκαταλείπουν τον κόσμο, αλλά τον αγκαλιάζουν από τον ουρανό με πρεσβεία και φροντίδα. Το θαύμα της αναστάσεως του παιδιού δεν είναι απλώς γεγονός, αλλά μαρτυρία ότι η αγάπη του Θεού νικά ακόμη και τον θάνατο.

Μέσα στην ησυχία της καρδιάς, ο άνθρωπος καλείται να δει τον δικό του αγώνα. Όχι απαραίτητα με αίμα, αλλά με πίστη, υπομονή και μετάνοια. Ο καλός αγώνας δεν τελείωσε τότε, αλλά συνεχίζεται σε κάθε εποχή, σε κάθε ψυχή που επιλέγει το φως αντί του σκότους. Εκεί όπου υπάρχει εμπιστοσύνη στον Θεό, ακόμη και ο πόνος μεταμορφώνεται σε ευλογία.

Το μήνυμα που αφήνουν οι Άγιοι είναι απλό και βαθύ. Να μη φοβηθούμε τη θυσία όταν αυτή γίνεται για την αλήθεια. Να μην απελπιστούμε μπροστά στη δοκιμασία. Και να θυμόμαστε ότι η αγάπη του Θεού εργάζεται σιωπηλά αλλά αδιάκοπα μέσα στον κόσμο.

Αφιερώνεται σε κάθε ψυχή που αγωνίζεται σιωπηλά, σε κάθε άνθρωπο που κρατά την πίστη του μέσα στις δυσκολίες, και σε όσους αναζητούν παρηγοριά εκεί όπου μόνο ο Θεός μπορεί να δώσει.

Η μορφή του Αγίου στέκει γαλήνια μπροστά στο φως του ουρανού, με βλέμμα ειρηνικό και καρδιά γεμάτη θάρρος, ενώ γύρω του απλώνεται η σιωπή της προσευχής και η παρουσία της χάριτος.

#ΆγιοςΙανουάριος #Ορθοδοξία #Πίστη #Μαρτύριο #ΘείαΧάρη #Προσευχή #Θαύμα #OrthodoxFaith #SaintJanuarius #Faith #Miracle #Prayer