Ο κρυμμένος άγιος της Αλεξάνδρειας

Ο κρυμμένος άγιος της Αλεξάνδρειας

Στους δρόμους της Αλεξάνδρειας, εκεί όπου η αμαρτία και η ανθρώπινη πτώση γίνονταν καθημερινό θέαμα, έζησε ένας άνθρωπος που στα μάτια των πολλών ήταν σκάνδαλο, μα στα μάτια του Θεού ήταν μυστήριο αγιότητας. Ένας μοναχός που εγκατέλειψε το μοναστήρι, όχι για να χαθεί, αλλά για να κατέβει στον πόνο του κόσμου, να σταθεί εκεί όπου η ψυχή ασφυκτιά και να δώσει, σιωπηλά, μαρτυρία αγάπης.

Την ημέρα εργαζόταν σκληρά, όπως κάθε ταπεινός άνθρωπος. Τη νύχτα, εκεί που οι άλλοι έβλεπαν πτώση, εκείνος τελούσε έναν αθέατο αγώνα. Με τον κόπο του εξαγόραζε τη νύχτα μιας γυναίκας όχι για να μολυνθεί, αλλά για να την κρατήσει μακριά από την αμαρτία. Δεν αγόραζε το σώμα της, αλλά ελευθέρωνε την ψυχή της από την ανάγκη, από την εκμετάλλευση, από την απόγνωση. Μέσα στη σιωπή, χωρίς να κηρύττει, χωρίς να δικαιολογείται, ασκούσε την πιο δύσκολη αρετή, την τέλεια αυταπάρνηση.

Οι άνθρωποι τον έκριναν. Τον είπαν αμαρτωλό, τον θεώρησαν ντροπή της Εκκλησίας. Δεν είδαν τον πόνο του, ούτε την προσευχή του, ούτε τα δάκρυα που ίσως χυνόντουσαν στο σκοτάδι. Γιατί ο άνθρωπος συνηθίζει να βλέπει την επιφάνεια και να καταδικάζει γρήγορα, ενώ ο Θεός βλέπει το βάθος της καρδιάς και σιωπά.

Και όταν ήρθε η ώρα της εξόδου του, τότε αποκαλύφθηκε η αλήθεια. Οι γυναίκες εκείνες, που κάποτε περπατούσαν στο σκοτάδι, στάθηκαν μπροστά στο σώμα του με δάκρυα ευγνωμοσύνης. Δεν αποχαιρετούσαν έναν αμαρτωλό, αλλά έναν σωτήρα των ψυχών τους. Εκείνον που στάθηκε δίπλα τους χωρίς να τις καταδικάσει, που τις αγάπησε χωρίς να τις χρησιμοποιήσει, που θυσιάστηκε χωρίς να φανερωθεί.

Τότε έγινε φανερό πως η κρίση των ανθρώπων είναι συχνά άδικη και τυφλή. Αυτός που θεωρήθηκε σκάνδαλο ήταν καθαρότητα. Αυτός που κατηγορήθηκε ήταν θυσία. Αυτός που απορρίφθηκε ήταν αγάπη εν Χριστώ, κρυμμένη μέσα σε ταπείνωση.

Η ζωή αυτή γίνεται μαρτυρία ότι η αληθινή αγιότητα δεν κραυγάζει, δεν επιδεικνύεται, αλλά κρύβεται. Ότι ο άνθρωπος του Θεού δεν μετριέται από τα φαινόμενα, αλλά από το τέλος του, από την καρδιά του, από την προσφορά του. Και πως εκείνος που φαίνεται χαμένος στα μάτια των πολλών, μπορεί να είναι κερδισμένος ενώπιον του Θεού.

Μέσα σε αυτή τη διήγηση καθρεφτίζεται και η δική μας στάση. Πόσο εύκολα κρίνουμε, πόσο γρήγορα καταδικάζουμε, χωρίς να γνωρίζουμε. Και πόσο δύσκολα αγαπούμε χωρίς όρους, χωρίς ανταπόδοση, χωρίς να ζητούμε αναγνώριση.

Η αλήθεια στέκει απλή και βαθειά. Ο Θεός δεν αποκαλύπτει την αγιότητα για να δοξάσει τον άνθρωπο, αλλά για να διδάξει την ταπείνωση. Και ο άνθρωπος καλείται όχι να εξετάζει τον άλλον, αλλά να καθαρίζει τον εαυτό του.

Ας γίνει αυτή η μνήμη καθρέφτης συνειδήσεως. Διότι ίσως εκεί που βλέπουμε πτώση, να κρύβεται αγώνας. Και εκεί που καταδικάζουμε, να βρίσκεται ένας άγιος που σιωπά.

Σε κάθε άνθρωπο που παλεύει σιωπηλά και δεν τον καταλαβαίνει κανείς, αφιερωμένο.

Ένας άνθρωπος που φαινόταν χαμένος, μα κράτησε ζωντανές ψυχές στο σκοτάδι.

#Ορθοδοξία #ΠνευματικήΖωή #Ταπείνωση #ΑγάπηΧριστού #ΜηΚρίνεις #Αλήθεια #Μετάνοια #Πίστη #filoiesfigmenou

#Orthodox #SpiritualLife #Humility #ChristLove #DoNotJudge #Faith #Repentance #Truth