Η ελευθερία της ακτημοσύνης

Η ελευθερία της ακτημοσύνης

Όταν η καρδιά απαλλαγεί από την εξάρτηση των υλικών, τότε γίνεται τόπος παρουσίας της Χάριτος.

Ένας πλούσιος άνθρωπος από μακρινή χώρα πορεύθηκε στην έρημο για να συναντήσει ασκητές, μεταφέροντας μαζί του αρκετό χρυσάφι, θεωρώντας ότι με αυτό θα προσφέρει ανακούφιση στους ανθρώπους του Θεού. Με ευλάβεια ζήτησε από τον ιερέα της Σκήτης να μοιράσει τα χρήματα στους μοναχούς. Ο ιερέας όμως αποκρίθηκε με απλότητα ότι οι μοναχοί δεν έχουν ανάγκη από χρήματα, διότι η ζωή τους στηρίζεται στην εμπιστοσύνη προς την Πρόνοια του Θεού και όχι στα γήινα αποθέματα. Επειδή ο επισκέπτης επέμενε, ο ιερέας τοποθέτησε το χρυσάφι μπροστά στην είσοδο του ναού και είπε στους αδελφούς ότι όποιος έχει ανάγκη μπορεί να λάβει. Κανείς όμως δεν πλησίασε. Κάποιοι ούτε καν έστρεψαν το βλέμμα προς το χρυσάφι, διότι ο νους τους ήταν στραμμένος προς τον ουρανό και η καρδιά τους ήταν ήδη πλούσια με τα χαρίσματα του Θεού. Τότε ο ιερέας είπε στον επισκέπτη ότι ο Θεός είδε την αγαθή του πρόθεση και την δέχθηκε, και τον προέτρεψε να μοιράσει το χρυσάφι στους φτωχούς, όπου υπάρχει πραγματική ανάγκη. Ο άνθρωπος ωφελήθηκε βαθιά από το παράδειγμα της εκούσιας πτωχείας και ανεχώρησε με διαφορετικό φρόνημα, κατανοώντας ότι ο αληθινός πλούτος δεν μετριέται με νομίσματα αλλά με καθαρή καρδιά και εμπιστοσύνη στον Θεό. Έτσι φανερώνεται ότι εκείνος που ελευθερώνεται από την προσκόλληση στα υλικά γίνεται κατοικητήριο ειρήνης και αποκτά πλούτο που δεν φθείρεται.

Η αληθινή περιουσία του ανθρώπου είναι η ελευθερία της καρδιάς από κάθε δεσμό της ύλης, διότι εκεί αναπαύεται η Χάρις.

Αφιερωμένο σε όσους αναζητούν τον θησαυρό που δεν χάνεται και την ειρήνη που δεν αγοράζεται.