Δευτέρα 24 Μαρτίου κατά το ορθόδοξο εορτολόγιο, ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ ΟΡΘΡΟΥ Ἐκ m

Δευτέρα 24 Μαρτίου κατά το ορθόδοξο εορτολόγιο, 

ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ ΟΡΘΡΟΥ 

Ἐκ τοῦ κατὰ Ματθαῖον ἁγίου Εὐαγγελίου το ἀνάγνωσμα.

Κεφ. 21: 18-43

Τῷ καιρῷ ἐἘκ τοῦ κατὰ Ματθαῖον ἁγίου Εὐαγγελίου το ἀνάγνωσμα.κείνῳ, ἐπανάγων ὁ ᾿Ιησοῦς εἰς τὴν πόλιν, ἐπείνασε· καὶ ἰδὼν συκῆν μίαν ἐπὶ τῆς ὁδοῦ, ἦλθεν ἐπ᾿ αὐτήν, καὶ οὐδὲν εὗρεν ἐν αὐτῇ, εἰ μὴ φύλλα μόνον, καὶ λέγει αὐτῇ· Μηκέτι ἐκ σοῦ καρπὸς γένηται εἰς τὸν αἰῶνα. Καὶ ἐξηράνθη παραχρῆμα ἡ συκῆ. Καὶ ἰδόντες οἱ Μαθηταὶ, ἐθαύμασαν λέγοντες· πῶς παραχρῆμα ἐξηράνθη ἡ συκῆ; Ἀποκριθεὶς δὲ ὁ ᾿Ιησοῦς, εἶπεν αὐτοῖς· ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἐὰν ἔχητε πίστιν, καὶ μὴ διακριθῆτε, οὐ μόνον τὸ τῆς συκῆς ποιήσετε, ἀλλὰ κἂν τῷ ὄρει τούτῳ εἴπητε· ἄρθητι, καὶ βλήθητι εἰς τὴν θάλασσαν, γενήσεται· καὶ πάντα ὅσα ἐὰν αἰτήσητε ἐν τῇ προσευχῇ, πιστεύοντες, λήψεσθε. Καὶ ἐλθόντι αὐτῷ εἰς τὸ ἱερὸν, προσῆλθον αὐτῷ διδάσκοντι οἱ Ἀρχιερεῖς καὶ οἱ Πρεσβύτεροι τοῦ λαοῦ, λέγοντες· Ἐν ποίᾳ ἐξουσίᾳ ταῦτα ποιεῖς, καὶ τίς σοι ἔδωκε τὴν ἐξουσίαν ταύτην; Ἀποκριθεὶς δὲ ὁ ᾿Ιησοῦς, εἶπεν αὐτοῖς· Ἐρωτήσω ὑμᾶς κἀγὼ λόγον ἕνα, ὃν ἐὰν εἴπητέ μοι, κἀγὼ ὑμῖν ἐρῶ, ἐν ποίᾳ ἐξουσίᾳ ταῦτα ποιῶ. Τὸ βάπτισμα ᾿Ιωάννου πόθεν ἦν, ἐξ οὐρανοῦ, ἢ ἐξ ἀνθρώπων; Οἱ δὲ διελογίζοντο παρ᾿ ἑαυτοῖς, λέγοντες· Ἐὰν εἴπωμεν, ἐξ οὐρανοῦ, ἐρεῖ ὴμῖν· Διατί οὖν οὐκ ἐπιστεύσατε αὐτῷ; ἐὰν δὲ εἴπωμεν, ἐξ ἀνθρώπων· φοβούμεθα τὸν ὄχλον· πάντες γὰρ ἔχουσι τὸν ᾿Ιωάννην ὡς προφήτην. Καὶ ἀποκριθέντες τῷ ᾿Ιησοῦ εἶπον· Οὐκ οἴδαμεν. Ἔφη αὐτοῖς καὶ αὐτός· Οὐδὲ ἐγὼ λέγω ὑμῖν, ἐν ποίᾳ ἐξουσίᾳ ταῦτα ποιῶ. Τί δὲ ὑμῖν δοκεῖ; Ἄνθρωπός τις εἶχε τέκνα δύο, καὶ προσελθὼν τῷ πρώτῳ, εἶπε· Τέκνον, ὕπαγε σήμερον ἐργάζου ἐν τῷ ἀμπελῶνί μου. Ὁ δὲ ἀποκριθεὶς, εἶπεν· Οὐ θέλω· ὕστερον δὲ μεταμεληθεὶς, ἀπῆλθε. Καὶ προσελθὼν τῷ δευτέρῳ, εἶπεν ὡσαύτως. Ὁ δὲ ἀποκριθεὶς, εἶπεν· Ἐγώ, κύριε· καὶ οὐκ ἀπῆλθε. Τίς ἐκ τῶν δύο ἐποίησε τὸ θέλημα τοῦ πατρός; Λέγουσιν αὐτῷ· Ὁ πρῶτος. Λέγει αὐτοῖς ὁ ᾿Ιησοῦς· Ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ὅτι οἱ τελῶναι καὶ αἱ πόρναι προάγουσιν ὑμᾶς εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ. Ἦλθε γὰρ πρὸς ὑμᾶς ᾿Ιωάννης ἐν ὁδῷ δικαιοσύνης, καὶ οὐκ ἐπιστεύσατε αὐτῷ· οἱ δὲ τελῶναι καὶ αἱ πόρναι ἐπίστευσαν αὐτῷ· ὑμεῖς δὲ ἰδόντες, οὐ μετεμελήθητε ὕστερον, τοῦ πιστεῦσαι αὐτῷ. ῎Αλλην παραβολὴν ἀκούσατε· Ἄνθρωπός τις ἦν οἰκοδεσπότης, ὅστις ἐφύτευσεν ἀμπελῶνα καὶ φραγμὸν αὐτῷ περιέθηκε, καὶ ὤρυξεν ἐν αὐτῷ ληνὸν, καὶ ᾠκοδόμησε πύργον, καὶ ἐξέδοτο αὐτὸν γεωργοῖς, καὶ ἀπεδήμησεν. Ὅτε δὲ ἤγγισεν ὁ καιρὸς τῶν καρπῶν, ἀπέστειλε τοὺς δούλους αὐτοῦ πρὸς τοὺς γεωργοὺς, λαβεῖν τοὺς καρποὺς αὐτοῦ. Καὶ λαβόντες οἱ γεωργοὶ τοὺς δούλους αὐτοῦ, ὃν μὲν ἔδειραν, ὃν δὲ ἀπέκτειναν, ὃν δὲ ἐλιθοβόλησαν. Πάλιν ἀπέστειλεν ἄλλους δούλους πλείονας τῶν πρώτων, καὶ ἐποίησαν αὐτοῖς ὡσαύτως. Ὕστερον δὲ ἀπέστειλε πρὸς αὐτοὺς τὸν υἱὸν αὐτοῦ, λέγων· Ἐντραπήσονται τὸν υἱόν μου. Οἱ δὲ γεωργοὶ, ἰδόντες τὸν υἱὸν, εἶπον ἐν ἑαυτοῖς· Οὗτός ἐστιν ὁ κληρονόμος· δεῦτε, ἀποκτείνωμεν αὐτὸν, καὶ κατάσχωμεν τὴν κληρονομίαν αὐτοῦ. Καὶ λαβόντες αὐτὸν, ἐξέβαλον ἔξω τοῦ ἀμπελῶνος, καὶ ἀπέκτεινον. Ὅταν οὖν ἔλθῃ ὁ κύριος τοῦ ἀμπελῶνος, τί ποιήσει τοῖς γεωργοῖς ἐκείνοις; Λέγουσιν αὐτῷ· Κακοὺς κακῶς ἀπολέσει αὐτούς, καὶ τὸν ἀμπελῶνα ἐκδώσεται ἄλλοις γεωργοῖς, οἵτινες ἀποδώσουσιν αὐτῷ τοὺς καρποὺς ἐν τοῖς καιροῖς αὐτῶν. Λέγει αὐτοῖς ὁ ᾿Ιησοῦς· Οὐδέποτε ἀνέγνωτε ἐν ταῖς Γραφαῖς· «Λίθον ὃν ἀπεδοκίμασαν οἱ οἰκοδομοῦντες, οὗτος ἐγενήθη εἰς κεφαλὴν γωνίας· παρὰ Κυρίου ἐγένετο αὕτη, καὶ ἔστι θαυμαστὴ ἐν ὀφθαλμοῖς ἡμῶν;» Διὰ τοῦτο λέγω ὑμῖν, ὅτι ἀρθήσεται ἀφ᾿ ὑμῶν ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ, καὶ δοθήσεται ἔθνει, ποιοῦντι τοὺς καρποὺς αὐτῆς.

•

Κεφ. 21: 18-43

Ο Κύριος, επιστρέφοντας εις την πόλιν, εδίδαξε διά της συκής το μυστήριο της πνευματικής καρποφορίας. Το φύλλον χωρίς καρπόν φανερώνει την εξωτερική ευσέβεια χωρίς εσωτερική μετάνοια. Όπως η συκή εμαράνθη διότι δεν έφερε καρπό, έτσι και η ψυχή που αρκείται εις τον τύπον και όχι εις την αλήθεια της μετανοίας απογυμνώνεται από την χάριν. Η πίστις δεν είναι λόγος μόνον, αλλά καρπός ζωής, υπακοής και ταπεινώσεως.

Ο λόγος περί πίστεως που δύναται να μετακινήσει όρη αποκαλύπτει την δύναμη της καθαρής προσευχής. Δεν ομιλεί περί θαυματοποιίας, αλλά περί ενώσεως της καρδίας με το θέλημα του Θεού. Όταν ο άνθρωπος παύσει να διχάζεται εσωτερικώς, τότε η προσευχή γίνεται ενέργεια θείας κοινωνίας. Η αμφιβολία είναι διάσπαση της καρδίας, ενώ η πίστις είναι ενότητα νου και καρδίας εις την πρόνοια του Θεού.

Οι αρχιερείς εζήτησαν εξουσίαν, διότι η καρδία που δεν θέλει να μετανοήσει ζητεί πάντοτε επιχειρήματα διά να αποφύγει την αλήθεια. Ο Κύριος απεκάλυψε ότι η υπακοή εις το θέλημα του Πατρός δεν φαίνεται εις τα λόγια, αλλά εις την πράξη. Ο υιός που είπε δεν θέλω, αλλά μετενόησε και υπήκουσε, εδικαιώθη περισσότερον από εκείνον που είπε κύριε και δεν επήγε. Η μετάνοια ανοίγει την οδόν της σωτηρίας ακόμη και εις εκείνους που εφαίνοντο μακράν της δικαιοσύνης.

Η παραβολή του αμπελώνος φανερώνει την ιστορία της θείας οικονομίας. Ο Θεός εφύτευσε τον αμπελώνα της σωτηρίας και απέστειλε τους προφήτας διά να παραλάβει τους καρπούς της δικαιοσύνης. Οι άνθρωποι όμως εδίωξαν και εφόνευσαν τους απεσταλμένους Του, και τέλος εστράφησαν κατά του Υιού. Ο λίθος που απεδοκίμασαν οι οικοδομούντες εγένετο κεφαλή γωνίας, διότι η απόρριψη του Θεού δεν αναιρεί την αλήθεια Του, αλλά αποκαλύπτει την πλάνη του ανθρώπου.

Η βασιλεία του Θεού δίδεται εις εκείνους που καρποφορούν έργα μετανοίας. Ο καρπός της πίστεως είναι η αλλαγή του βίου, η ταπείνωση της καρδίας και η σταθερότητα εις την αλήθεια. Ο άνθρωπος καλείται να μη παραμένει εις την εξωτερική μορφή της ευσεβείας, αλλά να εργασθεί τον αμπελώνα της ψυχής με φόβον Θεού και αγάπη αληθείας.

Η πίστις που ενώνεται με την μετάνοια γίνεται δύναμη που μεταμορφώνει τον άνθρωπο και τον οδηγεί εις την κοινωνία του Θεού. Εκεί όπου υπάρχει αληθινή επιστροφή, εκεί καρποφορεί η χάρις και η ζωή γίνεται καρπός αιώνιος.

Ο αμπελώνας της καρδιάς ζητά καρπούς μετανοίας και αληθείας.

Αγία Γραφή

Κατά Ματθαίον 21, 18-43

Ψαλμός 117, 22

Πράξεις Αποστόλων 4, 11

Image source: Pinterest

#ευαγγέλιο #μετάνοια #πίστις #ορθοδοξία #σωτηρία #repentance #faith #orthodox #gospel #salvation #покаяние #вера #православие #евангелие #filoiesfigmenou