Σάββατο 22 Μαρτίου κατά το ορθόδοξο εορτολόγιο, εορτάζει η Αγία Δροσίδα και των συν αυτη πέντε Παρθένων

Σάββατο 22 Μαρτίου κατά το ορθόδοξο εορτολόγιο, εορτάζει η Αγία Δροσίδα και των συν αυτη πέντε Παρθένων

Βιογραφία Δροσὶς ἀπῆλθεν ἐκ δρόσου τῆς τοῦ μύρου, Ὡς ἐκ Λιβάνου Κανονικὴ πρὸς πόλον.

Eις την Δροσίδα. Δροσίς λιπούσα πατρικήν πάσαν σχέσιν, Eφεύρε Xριστόν τον ποθεινόν Nυμφίον.

Eις τας Kανονικάς. Eι και εχωνεύθητε λαμπραί Παρθένοι, Aλλ’ Oυρανούς οικείτε νυν συν Aγγέλοις.

Η Αγία Δροσίδα, ήταν κόρη του αυτοκράτορα Τραϊανού (98-117), ο οποίος βασάνιζε και θανάτωνε πολλούς χριστιανούς, των οποίων τα λείψανα άφηνε άταφα. Όμως πέντε «κανονικές», δηλαδή πέντε παρθένες, έβγαιναν κρυφά τη νύκτα και ενταφίαζαν τα λείψανα των χριστιανών στο ασκητήριό τους. Στο έργο αυτό βοηθούσε και η Δροσίδα, η οποία είχε παραδειγματιστεί από τη ζωή και τη προσφορά των μοναχών. Ο μνηστήρας της όμως, παρακολούθησε την Δροσίδα και τη συνέλαβε την ώρα του ενταφιασμού. Όταν η αγία και οι πέντε μοναχές παρουσιάστηκαν στον Τραϊανό, ο αυτοκράτορας ταραγμένος διέταξε να θανατώσουν αμέσως τις πέντε μοναχές και να φυλάττουν με προσοχή την κόρη του. Η αγία κατόρθωσε κάποιο βράδυ να διαφύγει από τα ανάκτορα και βρήκε καταφύγιο στο σπίτι κάποιων χριστιανών. Εκεί έπειτα από οκτώ ημέρες και ενώ προσευχόταν, εκοιμήθη ειρηνικά.

Η ομολογία της Αγίας Δροσίδος φανερώνει ότι η αγάπη προς τον Χριστό υπερβαίνει δεσμούς συγγενείας, εξουσίας και κοσμικής δόξης. Η βασιλική καταγωγή δεν εμπόδισε την ψυχή της να αναγνωρίσει την αλήθεια του Ευαγγελίου, διότι «οὐκ ἔστι προσωποληψία παρὰ τῷ Θεῷ» (Προς Ρωμαίους 2,11). Η καρδιά που φωτίζεται από την χάρη δεν υπολογίζει την απειλή των ανθρώπων, αλλά επιλέγει την αιώνια ζωή, κατά τον λόγο του Κυρίου «ὁ φιλῶν πατέρα ἢ μητέρα ὑπὲρ ἐμέ, οὐκ ἔστι μου ἄξιος» (Κατά Ματθαίον 10,37).

Η πράξη της ταφής των μαρτύρων αποτελεί έργο ελέους και ομολογίας πίστεως, διότι το σώμα του ανθρώπου είναι ναός του Αγίου Πνεύματος και προορίζεται για την ανάσταση. Οι πέντε Παρθένες απέδειξαν ότι η παρθενία δεν είναι απλώς σωματική κατάσταση, αλλά ολοκληρωτική αφιέρωση στον Νυμφίο Χριστό. Η καθαρότητα της καρδιάς γεννά τόλμη και αυταπάρνηση, καθώς «μακάριοι οἱ καθαροὶ τῇ καρδίᾳ, ὅτι αὐτοὶ τὸν Θεὸν ὄψονται» (Κατά Ματθαίον 5,8).

Η Αγία Δροσίδα εγκατέλειψε την πρόσκαιρη ασφάλεια των ανακτόρων και επέλεξε την αφάνεια της προσευχής. Η φυγή της δεν ήταν δειλία, αλλά σοφία πνευματική, διότι επιζήτησε την ένωση με τον Χριστό ως αληθινό Νυμφίο της ψυχής. Η ειρηνική κοίμησή της φανερώνει ότι ο Θεός παραλαμβάνει όσους Τον αγαπούν, σύμφωνα με τον ψαλμικό λόγο «Τίμιος ἐναντίον Κυρίου ὁ θάνατος τῶν ὁσίων αὐτοῦ» (Ψαλμός 115,6).

Η μαρτυρία των Αγίων Παρθένων διδάσκει ότι η αληθινή ελευθερία δεν βρίσκεται στην εξουσία, αλλά στην υπακοή στο θέλημα του Θεού. Ο κόσμος μεταβάλλεται, οι αυτοκρατορίες παρέρχονται, αλλά η πίστη παραμένει αιώνια. Όποιος αγαπά τον Χριστό δεν χάνει τίποτε, αλλά βρίσκει την ζωή που δεν τελειώνει, διότι «ἐν τῇ ὑπομονῇ ὑμῶν κτήσασθε τὰς ψυχὰς ὑμῶν» (Κατά Λουκάν 21,19).

Η θυσία γεννά αθανασία και η πίστη μεταμορφώνει τον φόβο σε ελπίδα.

Αγία Δροσίδα και αι συν αυτη πέντε Παρθένοι, πρεσβεύσατε υπέρ ημών.

Παραπομπές και πηγές

Αγία Γραφή, Κατά Ματθαίον 5,8

Αγία Γραφή, Κατά Ματθαίον 10,37

Αγία Γραφή, Κατά Λουκάν 21,19

Αγία Γραφή, Προς Ρωμαίους 2,11

Αγία Γραφή, Ψαλμός 115,6

Συναξαριστής Ορθοδόξου Εκκλησίας

#ΑγίαΔροσίδα #ΟρθόδοξηΠίστη #Μάρτυρες #ΠατερικήΠαράδοση #filoiesfigmenou #SaintDrosida #OrthodoxFaith #Martyrs #ChurchTradition #Православие