Δευτέρα 10 Μαρτίου 2026 με το πάτριο ορθόδοξο εορτολόγιο επιτελούμε την μνήμη Άγιοι Κοδράτος, Ανεκτός, Παύλος, Διονύσιος, Κυπρια

Δευτέρα 10 Μαρτίου 2026 με το πάτριο ορθόδοξο εορτολόγιο επιτελούμε την μνήμη Άγιοι Κοδράτος, Ανεκτός, Παύλος, Διονύσιος, Κυπριανός και Κρήσκης

Eις τον Kοδράτον. Τῶν δυσσεβῶν τὴν πίστιν ὕβρεσι πλύνας Τμηθεὶς Κοδρᾶτε σῶν ἀφ' αἱμάτων πλύνῃ. Eις τον Άνεκτον, Παύλον και Διονύσιον. Γνωστοῖς Ἄνεκτον σὺν δυσὶ κτείνει ξίφος, Οἷς οὐκ ἀνεκτὸν μὴ θανεῖν Θεοῦ χάριν.* Eις τον Kρήσκεντα και Kυπριανόν.* Ὁρῶν καταθνῄσκοντα Κρήσκεντα ξίφει, Σπεύδει σὺν αὐτῷ Κυπριανὸς τεθνάναι. Ἀμφὶ δεκάτῃ Κοδρᾶτον ξίφος ἐγκατέπεφνε.**

Οι Άγιοι Μάρτυρες Κοδράτος, Άνεκτος, Παύλος, Διονύσιος, Κυπριανός και Κρήσκης ήταν φίλοι και μαρτύρησαν κατά τον διωγμό των αυτοκρατόρων Δεκίου (249-251 μ.Χ.) ή Ουαλεριανού (253-259 μ.Χ.) στην Κόρινθο, όταν ηγεμόνας της Ελλάδος ήταν ο Ιάσων. Στο Μηνολόγιον του αυτοκράτορα Βασιλείου Β' αναφέρεται ότι από τους Χριστιανούς, όσοι μεν είχαν συλληφθεί σφαγιάζονταν, όσοι όμως έφευγαν κρύβονταν στα όρη, για όσο διάστημα χρειαζόταν. Έτσι και η μητέρα του Κοδράτου, που καταγόταν από την πόλη των Κορινθίων, έφυγε για το όρος και κρυβόταν. Και καθώς ήταν έγκυος, γέννησε υιό που τον ονόμασε Κοδράτο. Στην συνέχεια, αφού έζησε για λίγο, πέθανε, εγκαταλείποντας τον υιό της βρέφος. Αυτός τρεφόταν από τα νέφη που συνενώνονταν επάνω από αυτόν και τον πότιζαν. Ο Κοδράτος, αφού μεγάλωσε, δίδασκε την Χριστιανική πίστη στον Άνεκτο, τον Κρήσκεντα, τον Κυπριανό, τον Παύλο και τον Διονύσιο, που είχαν στο μεταξύ καταφύγει κοντά του. Όμως οι Άγιοι Άνεκτος, Κρήσκος, Κυπριανός και Παύλος συνελήφθησαν επειδή ήταν Χριστιανοί. Ο ηγεμόνας Ιάσων προσπάθησε με διάφορους τρόπους να τους δελεάσει και να τους πείσει να απαρνηθούν τη χριστιανική τους πίστη και να θυσιάσουν στα είδωλα. Εκείνοι ομολόγησαν με πνευματική ανδρεία τον Χριστό, βασανίσθηκαν και τέλος αποκεφαλίσθηκαν. Έτσι εισήλθαν οι Άγιοι Μάρτυρες στη χαρά της Βασιλείας του Θεού και Κυρίου μας. Ο Άγιος Μάρτυρας Διονύσιος κατηγορήθηκε στον ηγεμόνα της Κορίνθου ότι δεν υπακούει στην διαταγή των βασιλέων και ότι περιφρονεί τους θεούς, κηρύττοντας κάποιον άλλον Θεό Εσταυρωμένο και λέγοντας ότι Αυτός είναι ο Δημιουργός του ουρανού και της γης και της θάλασσας και όλων όσων υπάρχουν μέσα σε αυτά, Αυτός που πρόκειται να έλθει από τον ουρανό και να κρίνει με δόξα ζωντανούς και νεκρούς και να ανταποδώσει στον καθένα σύμφωνα με τα έργα του. Γι' αυτό, αφού συνελήφθη και δέθηκε με αλυσίδες, παρουσιάσθηκε στον άρχοντα, ο οποίος προσπαθούσε να τον εξαναγκάσει, πότε με κολακείες και πότε με απειλές, να απαρνηθεί τον Χριστό και να θυσιάσει στα είδωλα. Όμως ο Μάρτυρας του Χριστού Διονύσιος ομολογούσε τον Χριστό με μεγάλη φωνή. Έτσι σφαγιάσθηκε με μαχαίρι και τελειώθηκε ο πρόσκαιρος βίος του.

Απολυτίκιον. Ἦχος α’. Τὸν τάφον σου Σωτὴρ. Ἐξάριθμος χορός, τῶν Χριστοῦ Ἀθλοφόρων, ὑμνείσθω εὐσεθῶς, μελωδίαις ᾀσμάτων, Κοδράτος καὶ Ἄνεκτος, Παῦλος καὶ Διονύσιος, καὶ σὺν Κρήσκεντι, Κυπριανὸς ὁ θεόφρων τὴν Τριάδα γάρ, διηνεκῶς δυσωπούσιν, ὑπὲρ τῶν ψυχῶν ἠμῶν.

Έτερον Απολυτίκιον. Ἦχος δ’. Ταχύ προκατάλαβε. Ὁ Μάρτυς σου Κύριε, ἐν τῇ ἀθλήσει αὐτοῦ, τὸ στέφος ἐκομίσατο τῆς ἀφθαρσίας, ἐκ σοῦ τοῦ Θεοῦ ἡμῶν· ἔχων γὰρ τὴν ἰσχύν σου, τοὺς τυράννους καθεῖλεν ἔθραυσε καὶ δαιμόνων τὰ ἀνίσχυρα θράση. Αὐτοῦ ταῖς ἱκεσίαις Χριστέ ὁ Θεός, σῶσον τὰς ψυχὰς ἡμῶν.

Κοντάκιον. Ἦχος δ’. Ἐπεφάνης σήμερον. Ὡς λαμπάς ἑξάφωτος ἐν τῇ Κορίνθῳ, καρτερῶς ἀθλήσαντες, ὤφθητε Μάρτυρες σοφοί, φωταγωγοῦντες ταῖς χάρισι, τῆς Ἐκκλησίας ἀπαύστως τὸ πλήρωμα.

«Δίκαιοι εἰς τὸν αἰῶνα ζῶσι, καὶ ἐν Κυρίῳ ὁ μισθὸς αὐτῶν» (Σοφ. Σολ. 5, 15). Το μαρτύριο των Αγίων φανερώνει ότι η αληθινή ζωή δεν περιορίζεται στα πρόσκαιρα, αλλά θεμελιώνεται στην κοινωνία με τον Ζώντα Θεό. Η πίστη τους, ακλόνητη μέσα στους διωγμούς, αποτελεί διαρκή μαρτυρία ότι η δύναμη του Χριστού τελειούται μέσα στην ανθρώπινη αδυναμία. Καθώς αναφέρει ο Απόστολος Παύλος, «εἴτε ζῶμεν εἴτε ἀποθνῄσκωμεν, τοῦ Κυρίου ἐσμέν» (Ρωμ. 14, 8). Οι Άγιοι Μάρτυρες, φωτιζόμενοι από την χάρη του Αγίου Πνεύματος, κατέδειξαν ότι η ομολογία της αληθείας υπερβαίνει κάθε φόβο και κάθε απειλή, οδηγώντας τον άνθρωπο στην αιώνια κοινωνία της Βασιλείας του Θεού.

Η ζωή και το μαρτύριο των Αγίων Κοδράτου, Ανεκτού, Παύλου, Διονυσίου, Κυπριανού και Κρήσκη διδάσκουν ότι η αφοσίωση στον Χριστό δεν είναι θεωρητική ιδέα αλλά υπαρξιακή πράξη, η οποία απαιτεί θάρρος, υπομονή και πνευματική διάκριση. Μέσα από τις δοκιμασίες αναδεικνύεται η αλήθεια της πίστεως, διότι «πολλὰς θλίψεις δεῖ ἡμᾶς εἰσελθεῖν εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ» (Πράξ. 14, 22). Οι Άγιοι, ως λαμπάδες πνευματικές, συνεχίζουν να φωτίζουν την Εκκλησία, προσφέροντας παράδειγμα σταθερότητας, ομολογίας και αγάπης προς τον Θεό, υπενθυμίζοντας ότι η μαρτυρία της αλήθειας οδηγεί στην αληθινή ελευθερία της ψυχής.

Οι Άγιοι Μάρτυρες πρεσβεύουν αδιαλείπτως υπέρ των ψυχών ημών, ενισχύοντας κάθε πιστό που αγωνίζεται μέσα στον κόσμο να διαφυλάξει ανόθευτη την πίστη και την ελπίδα της σωτηρίας, ώστε να δοξάζεται το Πανάγιο Όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.

Πηγές. Αγία Γραφή, Ψαλμοί Δαυίδ 67, 36. Σοφία Σολομώντος 5, 15. Πράξεις Αποστόλων 5, 29 και 14, 22. Ρωμαίους 14, 8. Μηνολόγιον Βασιλείου Β΄. Συναξαριστής της Ορθοδόξου Εκκλησίας.

#filoiesfigmenou #ΆγιοιΜάρτυρες #ΟρθόδοξηΠίστη #Martyrs #OrthodoxFaith #ПРАВОСЛАВИЕ