Γεγονότα σαν Σήμερα 24 Φεβρουαρίου με το πάτριο ορθόδοξο εορτολόγιο

Γεγονότα σαν Σήμερα 24 Φεβρουαρίου με το πάτριο ορθόδοξο εορτολόγιο

Η ιστορία του κόσμου και ιδιαίτερα του ελληνικού γένους δεν είναι απλώς μια ακολουθία πολιτικών πράξεων ή στρατιωτικών γεγονότων. Είναι πορεία μέσα στον χρόνο όπου συγκρούονται δύο κόσμοι. Ο κόσμος της πλάνης και της ειδωλολατρίας από τη μία πλευρά και ο κόσμος της αληθείας, της πίστεως και της ελευθερίας από την άλλη. Στην ημερομηνία αυτή η ιστορία διασώζει δύο γεγονότα που φανερώνουν ακριβώς αυτή την πορεία. Το πρώτο συνδέεται με την οριστική επικράτηση του Χριστιανισμού μέσα στην αυτοκρατορία των Ρωμαίων. Το δεύτερο με την αφύπνιση ενός υπόδουλου λαού που σηκώθηκε για να υπερασπιστεί την πίστη και την πατρίδα του.

Η απαγόρευση της ειδωλολατρίας από τον αυτοκράτορα Θεοδόσιο Α΄

Στα τέλη του τέταρτου αιώνα η Ρωμαϊκή αυτοκρατορία βρισκόταν σε μια μεγάλη πνευματική μετάβαση. Ο Χριστιανισμός είχε ήδη εξαπλωθεί σε ολόκληρη την επικράτεια και σταδιακά μεταβαλλόταν σε θεμέλιο της δημόσιας ζωής. Ο αυτοκράτορας Θεοδόσιος Α΄, ο οποίος ανήλθε στον θρόνο το 379 μ.Χ., υπήρξε ο ηγεμόνας που ολοκλήρωσε αυτή τη μετάβαση. Με σειρά νόμων που εκδόθηκαν κυρίως το 391 και το 392 μ.Χ. απαγορεύθηκαν οι δημόσιες ειδωλολατρικές τελετές και θυσίες, ενώ η χριστιανική πίστη καθιερώθηκε ως επίσημη πίστη της αυτοκρατορίας. 

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο παύει και η τέλεση των αρχαίων Ολυμπιακών Αγώνων. Οι αγώνες αυτοί είχαν ιδρυθεί το 776 π.Χ. και τελούνταν επί σχεδόν δώδεκα αιώνες στην Ολυμπία προς τιμήν του Δία και των άλλων θεοτήτων του αρχαίου ελληνικού πανθέου. Ήταν πρωτίστως θρησκευτική γιορτή και όχι απλώς αθλητική διοργάνωση. Για περισσότερο από μια χιλιετία αποτελούσαν το σημαντικότερο πανελλήνιο γεγονός. Ωστόσο με την πάροδο των αιώνων η αρχική τους ευγενής μορφή είχε αλλοιωθεί. Η φιλοδοξία, τα χρήματα και οι πολιτικές σκοπιμότητες είχαν εισχωρήσει στον χώρο των αγώνων. Οι αρχαίοι συγγραφείς αναφέρουν ότι πολλές νίκες αγοράζονταν και πωλούνταν, ενώ οι γυμναστές συχνά καθοδηγούσαν τις συναλλαγές αυτές για προσωπικό όφελος.

Όταν λοιπόν ο Θεοδόσιος απαγόρευσε τις ειδωλολατρικές τελετές, οι Ολυμπιακοί αγώνες που ήταν άμεσα συνδεδεμένοι με αυτές έπαψαν να τελούνται. Η τελευταία καταγεγραμμένη διοργάνωση θεωρείται ότι πραγματοποιήθηκε το 393 μ.Χ. Με την πράξη αυτή έκλεισε ένας κύκλος περίπου δώδεκα αιώνων. Η παλαιά θρησκευτική παράδοση που στηριζόταν στα είδωλα άρχισε να υποχωρεί μπροστά στην αλήθεια του Ευαγγελίου.

Η απόφαση του Θεοδοσίου δεν είχε μόνο πολιτική σημασία. Συμβόλιζε την οριστική μεταμόρφωση του κόσμου της Μεσογείου. Εκεί όπου άλλοτε τελούνταν θυσίες προς ψεύτικους θεούς, τώρα υψώνονταν ναοί προς τιμήν του αληθινού Θεού. Η αυτοκρατορία που οι Έλληνες ονόμασαν Ρωμανία και οι μεταγενέστεροι Βυζάντιο άρχισε πλέον να διαμορφώνει τον χριστιανικό της χαρακτήρα.

Η προκήρυξη του Αλεξάνδρου Υψηλάντη «Μάχου υπέρ πίστεως και πατρίδος»

Πολλούς αιώνες αργότερα, στις 24 Φεβρουαρίου 1821, ένα γεγονός διαφορετικής φύσεως αλλά με το ίδιο πνευματικό βάθος σημάδεψε την ιστορία του ελληνικού γένους. Ο Αλέξανδρος Υψηλάντης, αρχηγός της Φιλικής Εταιρείας και αξιωματικός του ρωσικού στρατού, πέρασε στις 22 Φεβρουαρίου τον ποταμό Προύθο και εισήλθε στη Μολδαβία, περιοχή που βρισκόταν υπό οθωμανική κυριαρχία. 

Δύο ημέρες αργότερα, στην πόλη Ιάσιο, εξέδωσε την ιστορική επαναστατική προκήρυξη με τον τίτλο «Μάχου υπέρ πίστεως και πατρίδος». Η προκήρυξη αυτή θεωρείται η επίσημη έναρξη της Ελληνικής Επανάστασης στις Παραδουνάβιες Ηγεμονίες. Με λόγο θερμό και γεμάτο θρησκευτικό παλμό, ο Υψηλάντης καλούσε τους Έλληνες να θυμηθούν την καταγωγή τους και να αγωνιστούν για την ελευθερία τους.

Στο κείμενο της προκήρυξης τονιζόταν ότι ήρθε η ώρα να αποτινάξουν οι χριστιανοί τον οθωμανικό ζυγό. Ο Υψηλάντης διαβεβαίωνε ότι μεγάλα χριστιανικά κράτη παρακολουθούν με ενδιαφέρον τον αγώνα των Ελλήνων και άφηνε να εννοηθεί ότι θα υπάρξει διεθνής υποστήριξη. Παράλληλα συγκρότησε έναν μικρό αλλά αποφασισμένο στρατό, στον οποίο συμμετείχε και ο περίφημος Ιερός Λόχος, σώμα εθελοντών φοιτητών και νέων που ορκίστηκαν να πολεμήσουν μέχρι θανάτου για την ελευθερία της πατρίδας.

Η εκστρατεία στις Παραδουνάβιες Ηγεμονίες δεν πέτυχε στρατιωτικά. Οι επαναστατικές δυνάμεις ηττήθηκαν στη μάχη του Δραγατσανίου και η εξέγερση κατεστάλη. Όμως η σημασία της πράξης του Υψηλάντη ήταν τεράστια. Η σπίθα της επανάστασης είχε ήδη ανάψει. Λίγες εβδομάδες αργότερα η φλόγα μεταφέρθηκε στον ελλαδικό χώρο και ολόκληρο το γένος ξεσηκώθηκε.

Το σύνθημα «υπέρ πίστεως και πατρίδος» δεν ήταν απλώς πολεμικό κάλεσμα. Ήταν έκφραση της βαθύτερης ταυτότητας των Ελλήνων. Για αιώνες η Ορθόδοξη πίστη είχε διατηρήσει ζωντανή τη γλώσσα, την παράδοση και την ιστορική μνήμη μέσα στα χρόνια της δουλείας. Έτσι ο αγώνας για ελευθερία έγινε ταυτόχρονα και αγώνας για τη διατήρηση της πίστης και της πνευματικής κληρονομιάς.

Η ιστορία αυτών των δύο γεγονότων υπενθυμίζει ότι οι λαοί δεν ζουν μόνο με υλικά επιτεύγματα. Όταν μια κοινωνία απομακρύνεται από την αλήθεια, ακόμη και οι πιο ένδοξοι θεσμοί της φθείρονται και παρακμάζουν. Όταν όμως η πίστη και η συνείδηση αφυπνίζονται, τότε γεννιούνται πράξεις που αλλάζουν την πορεία της ιστορίας.

Έτσι η μνήμη της ημέρας αυτής γίνεται υπενθύμιση ότι η πίστη δεν είναι απλώς προσωπική υπόθεση αλλά δύναμη που διαμορφώνει πολιτισμούς και εμπνέει λαούς. Εκεί όπου υπάρχει πίστη, γεννιέται ελευθερία. Και εκεί όπου οι άνθρωποι υπερασπίζονται την αλήθεια, η ιστορία ανοίγει νέους δρόμους ελπίδας.

Η ιστορία της Ρωμηοσύνης διδάσκει ότι πίστη και πατρίδα είναι αχώριστες. Όταν ο άνθρωπος μένει σταθερός στην αλήθεια του Θεού, τότε βρίσκει και τη δύναμη να υπερασπιστεί την ελευθερία του.

Η μνήμη των γεγονότων αυτών καλεί κάθε γενιά να θυμάται ότι οι αγώνες της πίστης και της ελευθερίας δεν τελειώνουν ποτέ. Συνεχίζονται μέσα στην καρδιά κάθε ανθρώπου που επιλέγει την αλήθεια αντί της πλάνης και το φως αντί του σκοταδιού.

Σαν σήμερα η ιστορία μάς υπενθυμίζει ότι η πίστη μπορεί να αλλάξει τον κόσμο και ότι η αγάπη προς την πατρίδα γίνεται δύναμη όταν στηρίζεται στο φως του Θεού.

#Ορθοδοξία #Ιστορία #Ρωμηοσύνη #Ελλάδα #Πίστη #Orthodoxy #GreekHistory #Faith #Romiosyni #Freedom #Православие #История #Греция #Вера #filoiesfigmenou