Η Πιστότητα στα Ελάχιστα ως Οδός Σωτηρίας

Η Πιστότητα στα Ελάχιστα ως Οδός Σωτηρίας

«Ὁ πιστὸς ἐν ἐλαχίστῳ καὶ ἐν πολλῷ πιστός ἐστιν.» Λουκάς 16,10.

Η πιστότητα στα μικρά δεν φαίνεται εντυπωσιακή. Δεν προκαλεί θαυμασμό ούτε συγκινεί τα πλήθη. Φαίνεται απλή, καθημερινή, σχεδόν ασήμαντη. Είναι η απάντηση σε ένα μήνυμα με ευθύτητα. Είναι η τήρηση του λόγου χωρίς υπεκφυγές. Είναι η συνέπεια στην ώρα, η ακρίβεια στο καθήκον, η προσευχή όταν κανείς δεν σε βλέπει. Είναι η επιλογή της εντιμότητας εκεί όπου η ευκολία της παρακάμψεως θα μπορούσε να σε εξυπηρετήσει.

Δεν υπάρχουν προβολείς. Δεν υπάρχει χειροκρότημα. Δεν υπάρχει δημόσια επιβεβαίωση. Υπάρχει μόνο η αθόρυβη συνέπεια. Και όμως, ενώπιον του Θεού τίποτε από αυτά δεν είναι μικρό. Διότι ο Κύριος δεν μετρά με τα μέτρα του κόσμου. Εκείνος βλέπει την καρδιά, βλέπει την πρόθεση, βλέπει την κρυφή εργασία της ψυχής.

Οι μεγάλες στιγμές δεν οικοδομούν τον χαρακτήρα. Τον αποκαλύπτουν. Η δοκιμασία δεν δημιουργεί πίστη εκ του μηδενός, αλλά φανερώνει αν αυτή έχει καλλιεργηθεί στα χρόνια της αφάνειας. Αν ο άνθρωπος δεν έμαθε να είναι πιστός στο ιδιωτικό του ταμείο, η δημόσια θέση θα τον εκθέσει. Αν δεν έμαθε να διαχειρίζεται το σήμερα με φόβο Θεού και διάκριση, το αύριο θα τον συνθλίψει.

Ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος διδάσκει ότι τίποτε δεν είναι μικρό όταν γίνεται για τον Θεό. Ακόμη και ένα ποτήρι νερό που προσφέρεται με αγάπη αποκτά αιώνια βαρύτητα. Αυτό σημαίνει ότι η επανάληψη της καθημερινής αρετής δεν είναι μηχανική πράξη, αλλά μυστική άσκηση. Η υπομονή στην επανάληψη, η επιμονή στη μικρή θυσία, η ταπεινή υπακοή στις λεπτομέρειες της ζωής γίνονται θεμέλια στερεά.

Μην περιφρονείς λοιπόν την επανάληψη. Μην βιάζεις την πορεία σου ζητώντας μεγάλα έργα πριν θεμελιωθείς στα απλά. Η κλήση δεν στηρίζεται στον θόρυβο αλλά στη ρίζα. Και η ρίζα βαθαίνει στο κρυφό, εκεί όπου η προσευχή γίνεται χωρίς μάρτυρες και η συνείδηση καθαρίζεται με μετάνοια αληθινή.

Ο άνθρωπος που μαθαίνει να είναι πιστός σε αυτό που κρατά στα χέρια του σήμερα, ετοιμάζεται για ό,τι ο Θεός θα του εμπιστευθεί αύριο. Όχι επειδή κυνηγά τη μεγαλοσύνη, αλλά επειδή αγαπά την αλήθεια. Όχι επειδή επιδιώκει επιρροή, αλλά επειδή επιθυμεί να μη λυπήσει τον Χριστό.

Έτσι, τα ελάχιστα γίνονται οδός σωτηρίας. Η καθημερινή συνέπεια γίνεται άσκηση καρδιάς. Και η σιωπηλή πιστότητα γίνεται ο αόρατος θησαυρός που ο Θεός γνωρίζει και ανταποδίδει.

Η αληθινή πίστη καλλιεργείται εκεί όπου κανείς δεν βλέπει, αλλά ο Θεός γνωρίζει.