Η Αγάπη που δεν συγκρίνει

Η Αγάπη που δεν συγκρίνει

«Μήπως επιλήσεται γυνή τοῦ παιδίου αὐτῆς; εἰ δὲ καὶ ταῦτα ἐπιλάθοιτο, ἐγώ οὐκ ἐπιλήσομαί σου» λέγει ο Κύριος διά του Προφήτου Ησαΐου. Μέσα σε ένα μικρό χωριό έξω από τη Θεσσαλονίκη ζούσε μια μάνα με τρία παιδιά, και η ζωή της ήταν το κρυφό της Ευαγγέλιο. Ο μεγάλος γιος, δυναμικός και ανήσυχος, δοκιμαζόταν από τον κόσμο. Η κόρη, ήσυχη και πράα, έκρυβε δάκρυα που μόνο η μάνα διέκρινε. Ο μικρός, ευαίσθητος, ζητούσε διαρκώς την ασφάλεια της αγκαλιάς της. Και όταν την ρώτησαν ποιο αγαπά περισσότερο, δεν βιάστηκε να απαντήσει, διότι η αληθινή αγάπη δεν βιάζεται να δικαιολογηθεί.

Η απάντησή της ήταν απλή και συγχρόνως θεολογική. Αγαπώ περισσότερο εκείνον που κάθε φορά με έχει πιο πολύ ανάγκη. Τον μεγάλο όταν πληγώνεται από την αδικία. Τη μεσαία όταν σιωπά και θλίβεται μυστικά. Τον μικρό όταν φοβάται το σκοτάδι. Και όταν στέκομαι μόνη στην προσευχή, τα κρατώ και τα τρία μέσα μου σαν ένα. Έτσι φανερώνεται το μυστήριο της μητρικής καρδιάς, που δεν διαιρείται, αλλά πλαταίνει. Ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος διδάσκει ότι η αγάπη είναι ρίζα και μητέρα όλων των αρετών, διότι δεν ζητεί τα εαυτής, αλλά σκύβει εκεί όπου υπάρχει ανάγκη. Η μάνα δεν μετρά αξίες ούτε συγκρίνει χαρακτήρες. Διακρίνει πληγές και σπεύδει να τις θεραπεύσει.

Η εικόνα αυτή δεν είναι απλώς ανθρώπινη. Είναι θεολογική. Ο Θεός δεν αγαπά περισσότερο τον δυνατό ούτε τον εξωτερικά ενάρετο. Ο άγιος Ισαάκ ο Σύρος γράφει ότι η αγάπη του Θεού είναι απέραντη και όμοια προς την αγάπη της μητέρας, που δεν αποστρέφεται το παιδί όταν πέφτει, αλλά τότε το αγκαλιάζει περισσότερο. Ο Κύριος φανερώνει πιο έντονα το έλεός Του εκεί όπου υπάρχει συντριβή. Δεν σημαίνει ότι αγαπά λιγότερο τους άλλους. Σημαίνει ότι η Χάρη Του ρέει εκεί όπου υπάρχει ανάγκη. Όπως το φως πέφτει πιο αισθητά στο σκοτάδι, έτσι και η θεία αγάπη γίνεται πιο φανερή εκεί όπου υπάρχει πόνος.

Στην καρδιά του Θεού χωρούμε όλοι εξίσου. Ο καθένας όμως γεύεται διαφορετικά την παρουσία Του, ανάλογα με την πείνα και τη δίψα της ψυχής του. Η μάνα που έσκυψε και φίλησε τα παιδιά της δίδαξε χωρίς να το γνωρίζει ορθόδοξη θεολογία. Η αγάπη δεν είναι σύγκριση ούτε διανομή μεριδίων. Είναι κίνηση θυσίας. Είναι σταύρωση του εγωισμού. Είναι πλατυσμός καρδίας. Και όπως η μητέρα κρατά και τα τρία παιδιά μέσα της σαν ένα, έτσι και ο Θεός μας φέρει όλους μέσα στην άπειρη πρόνοιά Του.

Όποιος αισθανθεί ότι είναι ο πιο αδύναμος, ο πιο πληγωμένος, ο πιο φοβισμένος, ας μην απελπιστεί. Εκεί ακριβώς σκύβει περισσότερο η θεία αγάπη. Όχι γιατί αξίζει περισσότερο, αλλά γιατί έχει μεγαλύτερη ανάγκη. Και όταν ο άνθρωπος σταθεί μόνος στην προσευχή, τότε αντιλαμβάνεται ότι δεν είναι μόνος. Κρατείται μέσα στην καρδιά Εκείνου που είναι Αγάπη.

Μια μάνα που αγκαλιάζει και τα τρία παιδιά της, εικόνα της αγάπης που δεν συγκρίνει αλλά θεραπεύει.