Βραδινή Δοξολογία εν καιρώ δοκιμασίας

Βραδινή Δοξολογία εν καιρώ δοκιμασίας

«Ευλογητός ο Θεός και Πατήρ του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, ο Πατήρ των οικτιρμών και Θεός πάσης παρακλήσεως, ο παρακαλών ημάς εν πάση τη θλίψει ημών». Με τούτη την αποστολική βεβαιότητα στεκόμαστε ενώπιον Σου, Κύριε, στο τέλος της ημέρας, όταν η σιωπή απλώνεται πάνω από πόλεις και χωριά και κάθε καρδιά απογυμνώνεται από τους θορύβους της ημέρας. Εσύ γνωρίζεις τα κρυφά, βλέπεις τα αθέατα, μετράς τα δάκρυα και καταγράφεις τους στεναγμούς που δεν τόλμησαν να γίνουν λόγια.

Δόξα Σοι, Κύριε, που δεν ξεχωρίζεις πρόσωπα και τόπους, αλλά επισκέπτεσαι με την ίδια στοργή το σπίτι του πλουσίου και το δωμάτιο του πόνου. Δόξα Σοι, που στέκεσαι δίπλα σε όσους αγωνίζονται στο κρεβάτι του νοσοκομείου και μεταβάλλεις τον φόβο τους σε προσμονή της ελπίδος. Γίνε συ ο ιατρός των ψυχών και των σωμάτων, όπως Σε ονομάζει η Εκκλησία Σου, και άγγιξε με την άκτιστη χάρη Σου κάθε τραύμα ορατό και αόρατο.

Δόξα Σοι για όσους ξενυχτούν στην άβολη καρέκλα, για τους συγγενείς που κρατούν το χέρι του πονεμένου και θυσιάζουν την ανάπαυσή τους από αγάπη. Θύμισέ τους ότι καμία πράξη αυταπαρνήσεως δεν χάνεται ενώπιόν Σου. Όπως διδάσκει ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, η αγάπη είναι το ισχυρότερο φάρμακο και η πιο ασφαλής οδός προς τον ουρανό.

Δόξα Σοι για εκείνους που εργάζονται τη νύχτα, γιατρούς, νοσηλευτές, οδηγούς, εργάτες, για κάθε άνθρωπο που αγρυπνεί ώστε άλλοι να αναπαύονται. Στήριξέ τους στον κάματό τους και φύλαξέ τους από απογοήτευση και σκληρότητα καρδιάς. Δίδαξέ τους να βλέπουν στο πρόσωπο κάθε πάσχοντος το δικό Σου πρόσωπο, όπως μας παρέδωσε ο λόγος Σου, ότι ό,τι κάνουμε στον ελάχιστο αδελφό το κάνουμε σε Σένα.

Δόξα Σοι για τους άστεγους και εγκαταλελειμμένους, που η νύχτα τους βρίσκει κάτω από τον ουρανό. Γίνε η σκέπη τους και η ζεστασιά τους. Και εμάς αφύπνισέ μας από την αδιαφορία, ώστε να μη συνηθίζουμε τον πόνο του άλλου. Ο άγιος Βασίλειος ο Μέγας μας ελέγχει ότι το ψωμί που περισσεύει στο σπίτι μας ανήκει σε εκείνον που πεινά. Άνοιξε τα χέρια μας να γίνουν όργανα της δικής Σου φιλανθρωπίας.

Δόξα Σοι για τους γονείς που σκύβουν πάνω από την κούνια ενός παιδιού, για την αγωνία και τη χαρά τους. Φώτιζέ τους να μεγαλώνουν τα παιδιά εν παιδεία και νουθεσία Κυρίου, να τα οδηγούν όχι μόνο σε επίγειες επιτυχίες αλλά στην αιώνια Βασιλεία Σου.

Δόξα Σοι για εκείνους που προσεύχονται μόνοι στο σπίτι, για τις γιαγιάδες που ψιθυρίζουν το κομποσχοίνι, για τους νέους που παλεύουν με αμφιβολίες, για όσους πέφτουν και ξανασηκώνονται. Μη λογαριάσεις τις αδυναμίες μας αλλά την πρόθεσή μας να επιστρέψουμε σε Σένα. Όπως έγραψε ο άγιος Ισαάκ ο Σύρος, η καρδιά που μετανοεί είναι θρόνος της θείας χάριτος.

Κύριε, σε δοξάζουμε γιατί μέσα στην ποικιλία των δοκιμασιών παραμένουμε παιδιά Σου. Άλλοι στο κρεβάτι, άλλοι στην καρέκλα, άλλοι στον δρόμο, άλλοι στην εργασία, όλοι αναπνέουμε τον ίδιο αέρα της χάριτός Σου. Μάθε μας να βλέπουμε κάθε δοκιμασία ως πρόσκληση σε ταπείνωση, κάθε πόνο ως ευκαιρία για συμπόνοια, κάθε ξημέρωμα ως υπόσχεση Αναστάσεως.

Και τώρα που η νύχτα απλώνεται, εμπιστευόμαστε στα χέρια Σου τον εαυτό μας και όλον τον κόσμο. Συγχώρησε όσα σφάλαμε εν γνώσει και αγνοία, φύλαξε τις ψυχές μας από τον φόβο και την απελπισία, και χάρισέ μας ειρηνικό ύπνο και καλή απολογία ενώπιον του φοβερού Σου βήματος. Ότι Συ ει ο Θεός της αγάπης και της παρακλήσεως, και Σοι την δόξαν αναπέμπομεν, συν τω ανάρχω Σου Πατρί και τω Παναγίω και Αγαθώ και Ζωοποιώ Σου Πνεύματι, νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.

Βραδινή σιωπή που αγκαλιάζει τον κόσμο και τον παραδίδει στα χέρια του Θεού.