Δέηση παιδικής καρδιάς προς την Παναγία

Δέηση παιδικής καρδιάς προς την Παναγία

Παναγία μου, Μητέρα του Ελέους, στέκομαι μπροστά Σου σαν μικρό παιδί, με τα χέρια της ψυχής ενωμένα και το βλέμμα χαμηλωμένο. Δεν έχω όμορφα λόγια να Σου πω. Έχω μόνο στεναγμούς, έχω μόνο βάρος στην καρδιά, έχω μόνο μια ψυχή κουρασμένη που ζητά να ακουμπήσει κάπου χωρίς φόβο. Σου φέρνω όλα μου τα γιατί, όλες μου τις σιωπές, όλες τις πληγές που δεν φαίνονται. Σκύβω νοερά μπροστά Σου και Σου καταθέτω τη σύγχυση της ζωής, τη σκληρότητα των ανθρώπων, τη μοναξιά των γηρατειών, την αχαριστία της νιότης, την ανάγκη για συγχώρεση.

Παναγία μου, γιατί όταν είμαστε νέοι σκληραίνει τόσο η καρδιά μας; Γιατί κυνηγάμε πράγματα που δεν έχουν ψυχή και ξεχνάμε την αγάπη; Γιατί ανταλλάσσουμε την τρυφερότητα με φιλοδοξία, την καλοσύνη με σύγκριση, την ελεημοσύνη με αδιαφορία; Γιατί μαθαίνουμε να πατάμε για να ανέβουμε και όχι να σκύβουμε για να σηκώσουμε; Γιατί γινόμαστε βιαστικοί με τους ανθρώπους και τόσο αργοί με τη μετάνοια;

Βλέπεις, Παναγία μου, πώς περνά ο χρόνος σαν νερό από τα χέρια μας. Και όταν έρθουν τα χρόνια τα βαριά, όταν το σώμα λυγίσει και η φωνή χαμηλώσει, τότε ζητούμε συμπαράσταση. Τότε αναζητούμε ένα βλέμμα κατανόησης, ένα χέρι να μας κρατήσει, μια λέξη παρηγοριάς. Τότε μαθαίνουμε να λέμε συγχώρεσέ με. Τότε θυμόμαστε τον Θεό. Και τα παιδιά μας δεν κρατούν κακία, κι εμείς γινόμαστε μικροί, σαν παιδιά που ζητούν αγκαλιά.

Παναγία μου, δεν είναι άδικη η ζωή. Είναι σχολείο ταπείνωσης. Είναι δρόμος επιστροφής. Είναι μυστική παιδαγωγία της ψυχής. Μας αφήνει να κουραστούμε από τον εγωισμό, για να ποθήσουμε την αγάπη. Μας αφήνει να γευτούμε τη μοναξιά, για να διψάσουμε τη κοινωνία. Μας αφήνει να πονέσουμε, για να μάθουμε να προσευχόμαστε.

Όταν δεν βρίσκεται κανένας να στηριχθώ, τότε καταλαβαίνω πως Εσύ είσαι εκεί. Όταν οι άνθρωποι απομακρύνονται, τότε γεννιέται μέσα μου η προσευχή. Όταν πληγώνομαι από τον εγωισμό των άλλων, βλέπω τον δικό μου εγωισμό σαν καθρέφτη. Παναγία μου, δίδαξέ με να μη ζητώ δικαίωση, αλλά έλεος. Να μη ζητώ να με καταλάβουν όλοι, αλλά να καταλαβαίνω εγώ. Να μη ζητώ να αλλάξουν οι άλλοι, αλλά να αλλάξω εγώ.

Μάθε μου να αγαπώ πριν γεράσω. Μάθε μου να συγχωρώ πριν πληγωθώ ξανά. Μάθε μου να ελεώ πριν ζητήσω έλεος. Μάθε μου να σωπαίνω όταν ανεβαίνει ο θυμός και να προσεύχομαι όταν βαραίνει η καρδιά. Μάθε μου να βλέπω κάθε άνθρωπο σαν εικόνα Θεού, ακόμη κι όταν είναι σκληρός, ακόμη κι όταν είναι άδικος, ακόμη κι όταν με απορρίπτει.

Παναγία μου, κράτησε τη ψυχή μου μαλακή μέσα σε έναν κόσμο που σκληραίνει. Φύλαξε την καρδιά μου από την ψυχρότητα. Φώτισε τον νου μου όταν μπερδεύομαι. Σκούπισε τα δάκρυα που δεν βλέπει κανείς. Στήριξε όσους γερνούν μόνοι. Παρηγόρησε όσους κουράστηκαν να περιμένουν. Αγκάλιασε όσους έμαθαν να ζουν χωρίς αγκαλιές.

Δέομαι για τους νέους που χάνονται μέσα στη φιλοδοξία. Δέομαι για τους μεγάλους που κουβαλούν ενοχές. Δέομαι για τα παιδιά που μεγαλώνουν χωρίς παράδειγμα. Δέομαι για τις οικογένειες που διαλύονται σιωπηλά. Δέομαι για όσους δεν πιστεύουν πια στην αγάπη. Δέομαι για όσους δεν βρίσκουν κανέναν να στηριχθούν.

Παναγία μου, πάρε τον εγωισμό μου και κάνε τον μετάνοια. Πάρε την πίκρα μου και κάνε την συγχώρεση. Πάρε τον φόβο μου και κάνε τον εμπιστοσύνη στον Χριστό. Πάρε την αδυναμία μου και κάνε την προσευχή. Δίδαξέ με να ζω σήμερα όπως θα ήθελα να με βρουν τα χρόνια, με καρδιά καθαρή και βλέμμα γεμάτο συμπόνια.

Σκέπασε μας όλους με το μητρικό Σου μαφόριο. Φώτισε τις νύχτες μας. Γλύκανε τις σκληρές μας μέρες. Κράτησε μας κοντά στον Υιό Σου όταν κουραστούμε να προσευχόμαστε. Και όταν έρθει η ώρα της αδυναμίας μας, χάρισέ μας μια καρδιά που θα ξέρει ήδη να αγαπά, γιατί αγάπησε από τώρα.

Παναγία μου, καταφύγιο των πονεμένων και παρηγοριά των μόνων, δέξου αυτή τη μικρή δέηση και κάνε την φως μέσα στη ζωή μας. Αμήν.

Σιωπηλή παιδική προσευχή στην αγκαλιά της Παναγίας, εκεί όπου η καρδιά ξαναμαθαίνει να αγαπά και να ελπίζει.