
Ας εισέλθουμε στη νέα αυτή χρονιά με φόβο Θεού και πνευματική εγρήγορση, γνωρίζοντας ότι ο χρόνος δεν είναι ουδέτερος ούτε τυχαίος, αλλά παραχώρηση της θείας μακροθυμίας προς σωτηρία. Κάθε αρχή έτους είναι κλήση σε μετάνοια και ανανέωση του εσωτερικού ανθρώπου, όχι σε αδράνεια ούτε σε παθητική προσμονή των γεγονότων. Ο άνθρωπος της Εκκλησίας δεν παραδίδεται στη ροή του κόσμου, αλλά πορεύεται εν συνειδήσει, έχοντας ως μέτρο και άξονα της ζωής του τον Χριστό.
Ο κόσμος δεν θεραπεύεται με ευχές ούτε με συναισθηματικές εξάρσεις, αλλά με ανθρώπους που στέκονται σταθεροί στο φρόνημα της πίστεως. Δεν κληθήκαμε να ζούμε ως φοβισμένο πλήθος, αλλά ως τέκνα φωτός, έχοντας επίγνωση ότι ο αγώνας μας δεν είναι κατά σαρκός και αίματος, αλλά κατά του κακού που πληγώνει τον άνθρωπο και σκοτίζει την καρδιά του. Ο πνευματικός αγώνας δεν είναι επιθετικότητα ούτε καταδίκη, αλλά μαρτυρία αληθείας, θυσιαστική αγάπη και σταθερή αντίσταση στην αμαρτία, πρώτα μέσα μας και έπειτα γύρω μας.
Ο Χριστιανός δεν αποστέλλεται στον κόσμο για να προσαρμοστεί σε αυτόν, αλλά για να τον διακονήσει και να τον φωτίσει. Εκεί όπου υπάρχει σύγχυση, καλείται να φέρει διάκριση. Εκεί όπου υπάρχει σκληρότητα, να φέρει έλεος. Εκεί όπου υπάρχει απόγνωση, να σταθεί ως σιωπηλή παρουσία ελπίδας. Αυτός είναι ο τρόπος με τον οποίο νικάται το κακό, όχι με κραυγές, αλλά με σταυρική στάση ζωής.
Ας μη ρωτούμε λοιπόν τι θα μας φέρει ο χρόνος, τι θα μας επιτρέψει ή τι θα μας αφαιρέσει. Αυτά τα γνωρίζει ο Θεός και τα οικονομεί προς το συμφέρον της ψυχής. Ας στραφούμε προς τον εαυτό μας με αλήθεια και ταπείνωση και ας αναρωτηθούμε τι μπορούμε εμείς να προσφέρουμε. Ποια πράξη αγάπης, ποια θυσία χωρίς ανταπόδοση, ποια προσευχή κρυφή μπορούμε να καταθέσουμε ώστε ο κόσμος να γίνει έστω και λίγο πιο φωτεινός.
Δεν απαιτούνται μεγάλα έργα για να λάμψει το φως του Θεού. Αρκεί μία καθαρή καρδιά, μία συνειδητή επιλογή υπακοής, μία ακτίνα φωτός που περνά μέσα από την καθημερινότητα χωρίς θόρυβο. Αν ο καθένας μας φυλάξει αυτό το φως, τότε η χρονιά αυτή δεν θα είναι απλώς ένα ακόμη πέρασμα, αλλά χρόνος ευλογημένος, χρόνος σωτηρίας, χρόνος κατά τον οποίο ο άνθρωπος γίνεται συνεργός της Χάριτος και όχι θεατής της φθοράς.
Να πορευθούμε έτσι, ώστε όταν ο χρόνος περάσει, να μη μετρήσουμε μόνο ημέρες, αλλά καρπούς μετανοίας, πράξεις αγάπης και ίχνη φωτός που έμειναν πίσω μας στις ψυχές των ανθρώπων.
Λεζάντα
Να μπούμε στη νέα χρονιά με επίγνωση, πίστη και ευθύνη, κρατώντας αναμμένο το φως που μας εμπιστεύθηκε ο Θεός.
Αγαπητοί φίλοι της σελίδας, παρακαλούμε να είστε ευγενικοί και κόσμιοι στις εκφράσεις σας, με σεβασμό, κατανόηση και αξιοπρέπεια, προς τους συνανθρώπους μας, όπως αρμόζει σε λογικούς ανθρώπους, αλλά και σε ενσυνείδητους Χριστιανούς οι οποίοι κάνουν πράξη τον Ευαγγελικό λόγο, «Αγαπάτε αλλήλους». Φυλάξτε το στόμα σας, από λόγια περιττά, πικρόχολα, ανώφελα, ασκηθείτε στην προσευχή του Ιησού, εγκρατευθείτε και ο Κύριος θα σας περιβάλλει με το ανεκτίμητο δώρο της αγάπης Του. Οι απόψεις της ιστοσελιδας μπορεί να μην ταυτίζονται με τα περιεχόμενα του άρθρου. Τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε καθώς εκφράζουν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν με οποιοδήποτε τρόπο την ιστοσελιδα. Οι διαχειριστές της ιστοσελιδας δεν ευθύνονται για τα σχόλια και τους δεσμούς που περιλαμβάνει. Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, γενικά και εναντίον των συνομιλητών ή των συγγραφέων. Μην δημοσιεύετε άσχετα σχόλια με το θέμα. Με βάση τα παραπάνω με λύπη θα αναγκαζόμαστε να διαγράφουμε τα απρεπή και βλάσφημα σχόλια τα οποία δεν αρμόζουν στον χαρακτήρα και στο ήθος της σελίδας μας χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.