Ζούμε πιο γρήγορα απ’ όσο αντέχουμε

Ζούμε πιο γρήγορα απ’ όσο αντέχουμε

Ο άνθρωπος έμαθε να τρέχει πριν μάθει να προσεύχεται. Γέμισε τις ημέρες του με θόρυβο και τις νύχτες του με ανησυχία. Έκανε την ταχύτητα αρετή και τη βιασύνη τρόπο ζωής. Μα η ψυχή δεν γεννήθηκε για τέτοιους ρυθμούς. Η καρδιά κουράζεται όταν δεν βρίσκει ησυχία. Και το πνεύμα μαραίνεται όταν δεν βρίσκει Θεό.

«Σχολάσατε καὶ γνῶτε ὅτι ἐγώ εἰμι ὁ Θεός» λέγει ο Κύριος. Όχι τρέξτε. Όχι προλάβετε. Σταθείτε. Σιωπήστε. Γνωρίστε.

Η εποχή μας έμαθε να προλαβαίνουμε τα πάντα, εκτός από τον εαυτό μας. Να οργανώνουμε τα πάντα, εκτός από την εσωτερική μας ζωή. Να γεμίζουμε ώρες, αλλά να αδειάζουμε από νόημα. Και μέσα σε αυτή την αδιάκοπη κίνηση, ο άνθρωπος χάνει τον προσανατολισμό του, γιατί ξέχασε ότι δεν σώζεται με ταχύτητα, αλλά με μετάνοια.

«Τί γὰρ ὠφελήσει ἄνθρωπον, ἐὰν τὸν κόσμον ὅλον κερδήσῃ, τὴν δὲ ψυχὴν αὐτοῦ ζημιωθῇ;» λέγει ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός. Κερδίσαμε δρόμους, χάσαμε καρδιές. Κερδίσαμε χρόνο, χάσαμε ειρήνη.

Ο Άγιος Ισαάκ ο Σύρος μας διδάσκει ότι όταν ο άνθρωπος απομακρύνεται από την εσωτερική ησυχία, χάνει τη διάκριση και σκοτίζεται ο νους του. Και ο Άγιος Αντώνιος ο Μέγας λέγει πως θα έρθει καιρός που οι άνθρωποι θα τρελαθούν, και όταν δουν κάποιον σώφρονα, θα του λένε πως είναι άρρωστος, γιατί δεν μοιάζει με αυτούς.

Δεν αντέχει η ψυχή να ζει χωρίς προσευχή. Δεν αντέχει ο άνθρωπος να υπάρχει χωρίς Θεό. Γι’ αυτό κουράζεται, γι’ αυτό λυγίζει, γι’ αυτό γεμίζει άγχος και φόβο. Έχασε την επαφή με το αιώνιο και έμεινε φυλακισμένος στο πρόσκαιρο.

Ο Απόστολος Παύλος μας προειδοποιεί «Μὴ συσχηματίζεσθε τῷ αἰῶνι τούτῳ, ἀλλὰ μεταμορφοῦσθε τῇ ἀνακαινώσει τοῦ νοός». Μην μοιάζετε στον κόσμο αυτό. Μην υιοθετείτε τον ρυθμό του. Μεταμορφωθείτε εσωτερικά.

Η λύση δεν είναι να κάνουμε περισσότερα. Είναι να επιστρέψουμε. Να επιστρέψουμε στην προσευχή. Στη μετάνοια. Στη σιωπή. Στην απλότητα. Να θυμηθούμε πως «ἄνευ ἐμοῦ οὐ δύνασθε ποιεῖν οὐδέν», όπως λέγει ο Χριστός. Χωρίς Εκείνον, όλα καταρρέουν.

Και μέσα σε αυτή την επιστροφή, στέκεται πάντοτε Μητέρα σιωπηλή και σκέπη γλυκιά η Υπεραγία Θεοτόκος, που δεν εγκαταλείπει κανέναν πονεμένο άνθρωπο. Εκείνη που κράτησε στην αγκαλιά Της τον Σωτήρα, κρατά και σήμερα τις πληγωμένες ψυχές και τις οδηγεί με πραότητα στον Υιό Της.

Ας ζητήσουμε να μας χαρίσει ο Θεός καρδιά ήσυχη και νου φωτισμένο. Να μας μάθει ξανά τον ρυθμό της αιωνιότητας. Να μας δώσει δύναμη να κόψουμε τον θόρυβο και να ακούσουμε τη συνείδησή μας. Να μας σκεπάσει η Παναγία με το μαφόριό Της και να μας οδηγήσει στη μετάνοια και στην ειρήνη.

Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησον ημάς. Υπεραγία Θεοτόκε, σκέπε και φύλαττε τις ψυχές μας.

Μια ευχή από καρδιάς προς όλους τους φίλους της σελίδας μας, ο Θεός να χαρίζει ησυχία στις καρδιές μας, δύναμη στον αγώνα μας και φως στα σκοτάδια μας.