Ο Κύριος και οι κύριοι

Ένας είπε, μη με λες κύριο, ένας είναι Κύριος, ο Θεός.

Τα είπε καλά; Όχι βέβαια.

Η λέξη κύριος, όταν αναφέρεται σε ανθρώπους, δηλώνει το αυτονόητο, δηλαδή το ότι ο κάθε άνθρωπος έχει το αυτεξούσιό του το οποίο είναι στοιχείο του « κατ’ εικόνα ».

Έτσι είναι κύριος, επειδή έχει την, έστω και περιορισμένη, ελευθερία να καθορίζει τις ενέργειές του, με τις οποιεσδήποτε βέβαια συνέπειες αυτών.

Όταν λοιπόν ένας ονομάζει κάποιον κύριο, δείχνει ότι τον τιμάει, πράγμα που είναι σύμφωνο και με το θέλημα του Θεού.

Ο Απόστολος Παύλος παραγγέλλει, «τη τιμή αλλήλους προηγούμενοι» (Ρωμ. ιβ’, 10).

Η Σάρρα τιμούσε το σύζυγό της Αβραάμ, «κύριον αυτόν καλούσα» (Α’ Πέτρ. γ’, 6). Όμως ο Αβραάμ δεν της έλεγε, μη με λες κύριο, γιατί ένας είναι Κύριος, ο Θεός.

Στους Φιλίππους ο δεσμοφύλακας είπε στον Παύλο και το Σίλα, «Κύριοι, τι με δει ποιείν ίνα σωθώ; οι δε είπον· πίστευσον επί τον Κύριον Ιησούν Χριστόν, και σωθήση συ και ο οίκός σου. και ελάλησαν αυτώ τον λόγον του Κυρίου και πάσι τοις εν τη οικία αυτού. » (Πρ.ιστ’,30-32).

Ενώ του μίλησαν για τον Κύριο Ιησού Χριστό, όμως δεν του είπαν, δεν έπρεπε να μας πεις εμάς κυρίους, γιατί ένας είναι Κύριος, ο Θεός.

Στην Αποκάλυψη ο Ιωάννης γράφει, « Και απεκρίθη εις εκ των πρεσβυτέρων λέγων μοι· ούτοι οι περιβεβλημένοι τας στολάς τας λευκάς τίνες εισί και πόθεν ήλθον; και είρηκα αυτώ· κύριέ μου, συ οίδας. » (Απ. ζ’, 13-14 ).

Δε γράφει όμως ο Ιωάννης ότι ο πρεσβύτερος του είπε, μη με λες κύριό σου, γιατί ένας είναι Κύριος, ο Θεός.

Άλλωστε και αυτός ο ίδιος που είπε, μη με λες κύριο, όταν απευθύνεται σε άλλους, εκτός από τους πολύ γνωστούς του βέβαια, δε χρησιμοποιεί το πρόθεμα κύριε;

Είναι δυνατό να πει σε κάποιον, δε σε λέω κύριε, γιατί ένας είναι Κύριος, ο Θεός;

Από αυτά τα λίγα που αναφέρθηκαν, γίνεται σαφές ότι δεν υπάρχει λόγος να λέει κανείς, όταν τον ονομάζουν κύριο, μη με λες κύριο, γιατί ένας είναι Κύριος, ο Θεός.

Αυτόν τον ονομάζουν κύριο με μικρό κάπα, όπως θα ονόμαζαν και οποιονδήποτε άλλον άνθρωπο. Δεν τον συγκρίνουν με το Θεό. Πώς του πέρασε τέτοια ιδέα;

Ο Θεός είναι ο Κύριος με μεγάλο κάπα όπως φαίνεται και στον ψαλμικό στίχο « εξομολογείσθε τω Κυρίω των κυρίων, ότι εις τον αιώνα το έλεος αυτού·» (Ψ. 135, 3).

Ιωάννης Χ. Δήμος πτχ. Θεολ. & Φιλοσ. Πανεπιστημίου Αθηνών.

Ένας είπε, μη με λες κύριο, ένας είναι Κύριος, ο Θεός.

Τα είπε καλά; Όχι βέβαια.

Η λέξη κύριος, όταν αναφέρεται σε ανθρώπους, δηλώνει το αυτονόητο, δηλαδή το ότι ο κάθε άνθρωπος έχει το αυτεξούσιό του το οποίο είναι στοιχείο του « κατ’ εικόνα ».

Έτσι είναι κύριος, επειδή έχει την, έστω και περιορισμένη, ελευθερία να καθορίζει τις ενέργειές του, με τις οποιεσδήποτε βέβαια συνέπειες αυτών.

Όταν λοιπόν ένας ονομάζει κάποιον κύριο, δείχνει ότι τον τιμάει, πράγμα που είναι σύμφωνο και με το θέλημα του Θεού.

Ο Απόστολος Παύλος παραγγέλλει, «τη τιμή αλλήλους προηγούμενοι» (Ρωμ. ιβ’, 10).

Η Σάρρα τιμούσε το σύζυγό της Αβραάμ, «κύριον αυτόν καλούσα» (Α’ Πέτρ. γ’, 6). Όμως ο Αβραάμ δεν της έλεγε, μη με λες κύριο, γιατί ένας είναι Κύριος, ο Θεός.

Στους Φιλίππους ο δεσμοφύλακας είπε στον Παύλο και το Σίλα, «Κύριοι, τι με δει ποιείν ίνα σωθώ; οι δε είπον· πίστευσον επί τον Κύριον Ιησούν Χριστόν, και σωθήση συ και ο οίκός σου. και ελάλησαν αυτώ τον λόγον του Κυρίου και πάσι τοις εν τη οικία αυτού. » (Πρ.ιστ’,30-32).

Ενώ του μίλησαν για τον Κύριο Ιησού Χριστό, όμως δεν του είπαν, δεν έπρεπε να μας πεις εμάς κυρίους, γιατί ένας είναι Κύριος, ο Θεός.

Στην Αποκάλυψη ο Ιωάννης γράφει, « Και απεκρίθη εις εκ των πρεσβυτέρων λέγων μοι· ούτοι οι περιβεβλημένοι τας στολάς τας λευκάς τίνες εισί και πόθεν ήλθον; και είρηκα αυτώ· κύριέ μου, συ οίδας. » (Απ. ζ’, 13-14 ).

Δε γράφει όμως ο Ιωάννης ότι ο πρεσβύτερος του είπε, μη με λες κύριό σου, γιατί ένας είναι Κύριος, ο Θεός.

Άλλωστε και αυτός ο ίδιος που είπε, μη με λες κύριο, όταν απευθύνεται σε άλλους, εκτός από τους πολύ γνωστούς του βέβαια, δε χρησιμοποιεί το πρόθεμα κύριε;

Είναι δυνατό να πει σε κάποιον, δε σε λέω κύριε, γιατί ένας είναι Κύριος, ο Θεός;

Από αυτά τα λίγα που αναφέρθηκαν, γίνεται σαφές ότι δεν υπάρχει λόγος να λέει κανείς, όταν τον ονομάζουν κύριο, μη με λες κύριο, γιατί ένας είναι Κύριος, ο Θεός.

Αυτόν τον ονομάζουν κύριο με μικρό κάπα, όπως θα ονόμαζαν και οποιονδήποτε άλλον άνθρωπο. Δεν τον συγκρίνουν με το Θεό. Πώς του πέρασε τέτοια ιδέα;

Ο Θεός είναι ο Κύριος με μεγάλο κάπα όπως φαίνεται και στον ψαλμικό στίχο « εξομολογείσθε τω Κυρίω των κυρίων, ότι εις τον αιώνα το έλεος αυτού·» (Ψ. 135, 3).

Ιωάννης Χ. Δήμος πτχ. Θεολ. & Φιλοσ. Πανεπιστημίου Αθηνών.

Αγαπητοί φίλοι της σελίδας, παρακαλούμε να είστε ευγενικοί και κόσμιοι στις εκφράσεις σας, με σεβασμό, κατανόηση και αξιοπρέπεια, προς τους συνανθρώπους μας, όπως αρμόζει σε λογικούς ανθρώπους, αλλά και σε ενσυνείδητους Χριστιανούς οι οποίοι κάνουν πράξη τον Ευαγγελικό λόγο, «Αγαπάτε αλλήλους». Φυλάξτε το στόμα σας, από λόγια περιττά, πικρόχολα, ανώφελα, ασκηθείτε στην προσευχή του Ιησού, εγκρατευθείτε και ο Κύριος θα σας περιβάλλει με το ανεκτίμητο δώρο της αγάπης Του. Οι απόψεις της ιστοσελιδας μπορεί να μην ταυτίζονται με τα περιεχόμενα του άρθρου. Τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε καθώς εκφράζουν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν με οποιοδήποτε τρόπο την ιστοσελιδα. Οι διαχειριστές της ιστοσελιδας δεν ευθύνονται για τα σχόλια και τους δεσμούς που περιλαμβάνει. Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, γενικά και εναντίον των συνομιλητών ή των συγγραφέων. Μην δημοσιεύετε άσχετα σχόλια με το θέμα. Με βάση τα παραπάνω με λύπη θα αναγκαζόμαστε να διαγράφουμε τα απρεπή και βλάσφημα σχόλια τα οποία δεν αρμόζουν στον χαρακτήρα και στο ήθος της σελίδας μας χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.

KATHGORIES

Ο Κύριος και οι κύριοι

Ένας είπε, μη με λες κύριο, ένας είναι Κύριος, ο Θεός.

Τα είπε καλά; Όχι βέβαια.

Η λέξη κύριος, όταν αναφέρεται σε ανθρώπους, δηλώνει το αυτονόητο, δηλαδή το ότι ο κάθε άνθρωπος έχει το αυτεξούσιό του το οποίο είναι στοιχείο του « κατ’ εικόνα ».

Έτσι είναι κύριος, επειδή έχει την, έστω και περιορισμένη, ελευθερία να καθορίζει τις ενέργειές του, με τις οποιεσδήποτε βέβαια συνέπειες αυτών.

Όταν λοιπόν ένας ονομάζει κάποιον κύριο, δείχνει ότι τον τιμάει, πράγμα που είναι σύμφωνο και με το θέλημα του Θεού.

Ο Απόστολος Παύλος παραγγέλλει, «τη τιμή αλλήλους προηγούμενοι» (Ρωμ. ιβ’, 10).

Η Σάρρα τιμούσε το σύζυγό της Αβραάμ, «κύριον αυτόν καλούσα» (Α’ Πέτρ. γ’, 6). Όμως ο Αβραάμ δεν της έλεγε, μη με λες κύριο, γιατί ένας είναι Κύριος, ο Θεός.

Ενώ του μίλησαν για τον Κύριο Ιησού Χριστό, όμως δεν του είπαν, δεν έπρεπε να μας πεις εμάς κυρίους, γιατί ένας είναι Κύριος, ο Θεός.

Δε γράφει όμως ο Ιωάννης ότι ο πρεσβύτερος του είπε, μη με λες κύριό σου, γιατί ένας είναι Κύριος, ο Θεός.

Άλλωστε και αυτός ο ίδιος που είπε, μη με λες κύριο, όταν απευθύνεται σε άλλους, εκτός από τους πολύ γνωστούς του βέβαια, δε χρησιμοποιεί το πρόθεμα κύριε;

Είναι δυνατό να πει σε κάποιον, δε σε λέω κύριε, γιατί ένας είναι Κύριος, ο Θεός;

Από αυτά τα λίγα που αναφέρθηκαν, γίνεται σαφές ότι δεν υπάρχει λόγος να λέει κανείς, όταν τον ονομάζουν κύριο, μη με λες κύριο, γιατί ένας είναι Κύριος, ο Θεός.

Αυτόν τον ονομάζουν κύριο με μικρό κάπα, όπως θα ονόμαζαν και οποιονδήποτε άλλον άνθρωπο. Δεν τον συγκρίνουν με το Θεό. Πώς του πέρασε τέτοια ιδέα;

Ο Θεός είναι ο Κύριος με μεγάλο κάπα όπως φαίνεται και στον ψαλμικό στίχο « εξομολογείσθε τω Κυρίω των κυρίων, ότι εις τον αιώνα το έλεος αυτού·» (Ψ. 135, 3).

Ιωάννης Χ. Δήμος πτχ. Θεολ. & Φιλοσ. Πανεπιστημίου Αθηνών.

Ένας είπε, μη με λες κύριο, ένας είναι Κύριος, ο Θεός.

Τα είπε καλά; Όχι βέβαια.

Η λέξη κύριος, όταν αναφέρεται σε ανθρώπους, δηλώνει το αυτονόητο, δηλαδή το ότι ο κάθε άνθρωπος έχει το αυτεξούσιό του το οποίο είναι στοιχείο του « κατ’ εικόνα ».

Έτσι είναι κύριος, επειδή έχει την, έστω και περιορισμένη, ελευθερία να καθορίζει τις ενέργειές του, με τις οποιεσδήποτε βέβαια συνέπειες αυτών.

Όταν λοιπόν ένας ονομάζει κάποιον κύριο, δείχνει ότι τον τιμάει, πράγμα που είναι σύμφωνο και με το θέλημα του Θεού.

Ο Απόστολος Παύλος παραγγέλλει, «τη τιμή αλλήλους προηγούμενοι» (Ρωμ. ιβ’, 10).

Η Σάρρα τιμούσε το σύζυγό της Αβραάμ, «κύριον αυτόν καλούσα» (Α’ Πέτρ. γ’, 6). Όμως ο Αβραάμ δεν της έλεγε, μη με λες κύριο, γιατί ένας είναι Κύριος, ο Θεός.

Ενώ του μίλησαν για τον Κύριο Ιησού Χριστό, όμως δεν του είπαν, δεν έπρεπε να μας πεις εμάς κυρίους, γιατί ένας είναι Κύριος, ο Θεός.

Δε γράφει όμως ο Ιωάννης ότι ο πρεσβύτερος του είπε, μη με λες κύριό σου, γιατί ένας είναι Κύριος, ο Θεός.

Άλλωστε και αυτός ο ίδιος που είπε, μη με λες κύριο, όταν απευθύνεται σε άλλους, εκτός από τους πολύ γνωστούς του βέβαια, δε χρησιμοποιεί το πρόθεμα κύριε;

Είναι δυνατό να πει σε κάποιον, δε σε λέω κύριε, γιατί ένας είναι Κύριος, ο Θεός;

Από αυτά τα λίγα που αναφέρθηκαν, γίνεται σαφές ότι δεν υπάρχει λόγος να λέει κανείς, όταν τον ονομάζουν κύριο, μη με λες κύριο, γιατί ένας είναι Κύριος, ο Θεός.

Αυτόν τον ονομάζουν κύριο με μικρό κάπα, όπως θα ονόμαζαν και οποιονδήποτε άλλον άνθρωπο. Δεν τον συγκρίνουν με το Θεό. Πώς του πέρασε τέτοια ιδέα;

Ο Θεός είναι ο Κύριος με μεγάλο κάπα όπως φαίνεται και στον ψαλμικό στίχο « εξομολογείσθε τω Κυρίω των κυρίων, ότι εις τον αιώνα το έλεος αυτού·» (Ψ. 135, 3).

Ιωάννης Χ. Δήμος πτχ. Θεολ. & Φιλοσ. Πανεπιστημίου Αθηνών.

Μοιραστείτε το με τους φίλους σας: