Η χαρά που μένει

Η χαρά που μένει

Μείνετε κοντά στον Θεό και καλλιεργείτε την ειρήνη· εκεί ανθίζει η χαρά που μένει.

Η χαρά του Χριστού δεν στηρίζεται στις ευκολίες ούτε σημαίνει πως απουσιάζουν οι δοκιμασίες. Ο Κύριος είπε: «Ταῦτα λελάληκα ὑμῖν, ἵνα ἡ χαρὰ ἡ ἐμὴ ἐν ὑμῖν ᾖ, καὶ ἡ χαρὰ ὑμῶν πληρωθῇ» (Κατά Ιωάννην 15:11). 

Ας αγαπούμε τον πλησίον μας όπως τον εαυτό μας, σύμφωνα με την εντολή του Κυρίου (Κατά Μάρκον 12:31).  

Ας γινόμαστε σπλαχνικοί, όπως ο Πατέρας μας είναι σπλαχνικός (Κατά Λουκάν 6:36), και ας εργαζόμαστε για την ειρήνη, γιατί «μακάριοι οἱ εἰρηνοποιοί, ὅτι αὐτοὶ υἱοὶ Θεοῦ κληθήσονται» (Κατά Ματθαίον 5:9). 

Η αγάπη γίνεται πράξη όταν στηρίζουμε τον αδύναμο και προσφέρουμε χωρίς να ζητούμε αντάλλαγμα. Γι’ αυτό οι Πράξεις θυμίζουν τον λόγο του Κυρίου: «Μακάριόν ἐστιν μᾶλλον διδόναι ἢ λαμβάνειν» (Πράξεις 20:35).  

Και το Ψαλτήρι μάς προσκαλεί: «Γεύσασθε καὶ ἴδετε ὅτι χρηστὸς ὁ Κύριος· μακάριος ἀνὴρ ὃς ἐλπίζει ἐπ’ αὐτόν» (Ψαλμός 33:9,). 

Ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, ερμηνεύοντας τον Μακαρισμό των ειρηνοποιών, τονίζει ότι καλούμαστε όχι μόνο να αποφεύγουμε τη φιλονικία, αλλά και να συμβάλλουμε στη συμφιλίωση όσων βρίσκονται σε διαμάχη, κατά το νόημα της διδασκαλίας του (Ομιλία 15 εις Ματθαίον, ερμηνεία στο Ματθαίον 5:9). 

Η χαρά του πιστού δεν είναι υπόσχεση πως όλα θα γίνουν όπως τα επιθυμεί. Είναι ελπίδα στον Θεό και καρπός μιας ζωής που αγωνίζεται με αγάπη, ευσπλαχνία και ειρήνη.