Οι εποχές αλλάζουν.
Οι εποχές αλλάζουν.
Και μαζί τους αλλάζουμε κι εμείς.
Αλλάζει η ψυχολογία μας,
η διάθεσή μας,
ο τρόπος που βλέπουμε τα πράγματα.
Υπάρχουν μέρες φωτεινές και μέρες πιο δύσκολες,
μέρες που η καρδιά ανοίγει
και άλλες που χρειάζεται λίγο χρόνο για να ξαναβρεί τον ρυθμό της.
Κι όμως, μέσα σε όλες αυτές τις αλλαγές,
ας προσπαθήσουμε να κρατήσουμε ανέπαφα
εκείνα τα βαθύτερα της καρδιάς μας.
Την αγάπη.
Την αλληλεγγύη.
Το έλεος.
Τη συμπόνια.
Την αγκαλιά προς τον άλλον.
Τη δεκτικότητα να ακούμε, να κατανοούμε, να αφήνουμε χώρο.
Γιατί μπορεί να αλλάζουν οι εποχές,
να αλλάζουν οι συνθήκες,
να αλλάζουμε κι εμείς…
Αλλά ας μην αφήσουμε τον κόσμο να μας κάνει λιγότερο ανθρώπινους.
Ας κρατήσουμε την καρδιά μας μαλακή.
Ας έχουμε χώρο για τον πόνο του άλλου,
για τη σιωπή του,
για την αδυναμία του,
αλλά και για τη χαρά του.
Ναι, δεν θα είμαστε πάντα καλά.
Και αυτό είναι μέσα στη ζωή.
Αυτό δεν σημαίνει ότι αποτύχαμε υπαρξιακά.
Αυτό σημαίνει ότι είμαστε άνθρωποι.
Να ακούμε το σώμα μας,
που πολλές φορές μας δείχνει σημάδια
κούρασης, άγχους, στρες…
Και να χαλαρώνουμε τους ρυθμούς,
να μιλούμε, να εξωτερικεύουμε τα βαθύτερά μας,
πριν μας πνίξουν, πριν μας παραλύσουν…
Γι’αυτό και είναι μεγάλη ευλογία να έχεις άνθρωπο να μιλήσεις χωρίς φόβο.
Να ανοίγεσαι χωρίς την σκέψη της απόρριψης.
Να φανερώνεις τις αδυναμίες σου, χωρίς την έννοια μήπως «πέσεις στα μάτια του».
Ναι, είναι μεγάλη ευλογία να έχεις άνθρωπο που θα σε δει να λυγίσεις, να κλαις και θα σε αγκαλιάσει με αγάπη και κατανόηση. Και αυτό είναι τόσο λυτρωτικό…
Όλοι μας κάτι κουβαλάμε μέσα μας.
Γι’αυτό ποτέ να μην κρίνουμε τους άλλους αυστηρά. Δεν ξέρουμε ο καθένας τι περνάει, πως νιώθει, τι τραύματα κουβαλάει, πόσες αγωνίες βάστα, με πόσες ενοχές παλεύει….
Μακάρι να ήταν η ζωή γεμάτη χαρές.
Όμως δεν είναι.
Ξέρετε όμως κάτι;
Εάν μας δοθεί η ευκαιρία να βαστάξουμε, έστω και για λίγο, τον πόνο του άλλου (ιδιαίτερα όταν κι εμείς κουβαλάμε τον δικό μας σταυρό) ο Θεός συγκινείται βαθιά. Γιατί τότε, μέσα στη δική μας δοκιμασία, επιλέγουμε να γίνουμε στήριγμα για κάποιον άλλον.
Και δεν υπάρχει τίποτα πιο ιερό και άγιο από αυτό!
Μοιραστείτε το με τους φίλους σας:
Αγαπητοί φίλοι της σελίδας, παρακαλούμε να είστε ευγενικοί και κόσμιοι στις εκφράσεις σας, με σεβασμό, κατανόηση
και αξιοπρέπεια, προς τους συνανθρώπους μας, όπως αρμόζει σε λογικούς ανθρώπους, αλλά και σε ενσυνείδητους
Χριστιανούς οι οποίοι κάνουν πράξη τον Ευαγγελικό λόγο, «Αγαπάτε αλλήλους».
Φυλάξτε το στόμα σας, από λόγια περιττά, πικρόχολα, ανώφελα, ασκηθείτε στην προσευχή του Ιησού, εγκρατευθείτε
και ο Κύριος θα σας περιβάλλει με το ανεκτίμητο δώρο της αγάπης Του.
Οι απόψεις της ιστοσελιδας μπορεί να μην ταυτίζονται με τα περιεχόμενα του άρθρου.
Τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε καθώς εκφράζουν αποκλειστικά τις απόψεις των
συντακτών τους και δεν δεσμεύουν με οποιοδήποτε τρόπο την ιστοσελιδα.
Οι διαχειριστές της ιστοσελιδας δεν ευθύνονται για τα σχόλια και τους δεσμούς που περιλαμβάνει.
Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, γενικά και
εναντίον των συνομιλητών ή των συγγραφέων.
Μην δημοσιεύετε άσχετα σχόλια με το θέμα.
Με βάση τα παραπάνω με λύπη θα αναγκαζόμαστε να διαγράφουμε τα απρεπή και βλάσφημα σχόλια τα οποία δεν αρμόζουν
στον χαρακτήρα και στο ήθος της σελίδας μας χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.
