ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΣΩΠΑΙΝΕΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ, ΜΙΛΑ Η ΠΡΟΣΕΥΧΗ
ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΣΩΠΑΙΝΕΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ, ΜΙΛΑ Η ΠΡΟΣΕΥΧΗ
Υπάρχουν ώρες που ο άνθρωπος δεν χρειάζεται άλλους λόγους. Χρειάζεται να σωπάσει. Να αφήσει τον θόρυβο του κόσμου λίγο πιο μακριά και να σταθεί μόνος ενώπιον του Θεού. Όχι για να Του εξηγήσει τα πάντα, αλλά για να Του παραδώσει τα πάντα.
«Σχολάσατε καὶ γνῶτε ὅτι ἐγώ εἰμι ὁ Θεός» (Ψαλμ. 45,11).
Μέσα στην ησυχία, κάτω από τη σκιά των δέντρων, ένα κομποσχοίνι μπορεί να γίνει ολόκληρο προσευχητάρι. Κάθε κόμπος μία επίκληση. Κάθε επίκληση μία επιστροφή της καρδιάς στον Χριστό.
«Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, Υἱὲ τοῦ Θεοῦ, ἐλέησόν με».
Δεν χρειάζονται πολλά...
Όταν η καρδιά πονά αληθινά, ακόμη και λίγες λέξεις μπορούν να χωρέσουν ολόκληρη τη ζωή.
Γι’ αυτό και ο Κύριος δεν μας δίδαξε την προσευχή ως επίδειξη, αλλά ως μυστική συνάντηση: «σὺ δὲ ὅταν προσεύχῃ, εἴσελθε εἰς τὸ ταμεῖόν σου καὶ πρόσευξαι τῷ Πατρί σου τῷ ἐν τῷ κρυπτῷ» (Ματθ. 6,6). Το «ταμεῖον» αυτό δεν είναι μόνο ένας τόπος. Είναι το βάθος της καρδιάς, εκεί όπου ο άνθρωπος παύει να υποκρίνεται, να δικαιολογείται, να κρύβεται και στέκεται γυμνός ενώπιον του Θεού.
Ο Άγιος Ιωάννης της Κλίμακος γράφει: «Προσευχή ἐστι συνουσία καὶ ἕνωσις ἀνθρώπου καὶ Θεοῦ» (Κλίμαξ, Λόγος ΚΗ΄). Αυτό είναι το μεγάλο μυστήριο. Η προσευχή δεν είναι απλώς λόγια προς τον Θεό· είναι η παρουσία του ανθρώπου ενώπιον του Θεού. Είναι η στιγμή που η ψυχή παύει να ζητά μόνο λύσεις και αρχίζει να ζητά Εκείνον.
Και τότε ακόμη και η σιωπή προσεύχεται. Ένα δάκρυ γίνεται εξομολόγηση. Ένας αναστεναγμός γίνεται ικεσία. Ένας κόμπος του κομποσχοινιού γίνεται κραυγή που ίσως κανένας άνθρωπος δεν ακούει, αλλά ο Θεός γνωρίζει πριν ακόμη ειπωθεί.
«Ἀδιαλείπτως προσεύχεσθε» (Α΄ Θεσσ. 5,17). Όχι επειδή ο Θεός έχει ανάγκη να Του μιλούμε αδιάκοπα, αλλά επειδή εμείς έχουμε ανάγκη να μη χάσουμε την κοινωνία μαζί Του. Η προσευχή κρατά την καρδιά ζωντανή όταν όλα γύρω μας κουράζουν, σκορπούν ή σκοτεινιάζουν.
Γι’ αυτό, όταν βαραίνει η ψυχή, όταν οι άνθρωποι δεν καταλαβαίνουν, όταν τα λόγια τελειώνουν, μην εγκαταλείπεις την προσευχή. Πιάσε το κομποσχοίνι και άφησε το όνομα του Χριστού να κατεβεί από τα χείλη στην καρδιά.
Γιατί υπάρχουν σιωπές που δεν είναι κενές.Είναι γεμάτες Θεό.
Μοιραστείτε το με τους φίλους σας:
Αγαπητοί φίλοι της σελίδας, παρακαλούμε να είστε ευγενικοί και κόσμιοι στις εκφράσεις σας, με σεβασμό, κατανόηση
και αξιοπρέπεια, προς τους συνανθρώπους μας, όπως αρμόζει σε λογικούς ανθρώπους, αλλά και σε ενσυνείδητους
Χριστιανούς οι οποίοι κάνουν πράξη τον Ευαγγελικό λόγο, «Αγαπάτε αλλήλους».
Φυλάξτε το στόμα σας, από λόγια περιττά, πικρόχολα, ανώφελα, ασκηθείτε στην προσευχή του Ιησού, εγκρατευθείτε
και ο Κύριος θα σας περιβάλλει με το ανεκτίμητο δώρο της αγάπης Του.
Οι απόψεις της ιστοσελιδας μπορεί να μην ταυτίζονται με τα περιεχόμενα του άρθρου.
Τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε καθώς εκφράζουν αποκλειστικά τις απόψεις των
συντακτών τους και δεν δεσμεύουν με οποιοδήποτε τρόπο την ιστοσελιδα.
Οι διαχειριστές της ιστοσελιδας δεν ευθύνονται για τα σχόλια και τους δεσμούς που περιλαμβάνει.
Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, γενικά και
εναντίον των συνομιλητών ή των συγγραφέων.
Μην δημοσιεύετε άσχετα σχόλια με το θέμα.
Με βάση τα παραπάνω με λύπη θα αναγκαζόμαστε να διαγράφουμε τα απρεπή και βλάσφημα σχόλια τα οποία δεν αρμόζουν
στον χαρακτήρα και στο ήθος της σελίδας μας χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.
