Οι τέσσερις αρετές

Ο αντίπαλος διάβολος λοιπόν, για να υποτάξει έναν άριστο στρατηγό, που είναι το λογιστικό, το βγάζει από τα λογικά του με λογισμούς γαστριμαργίας και αδιαφορίας, και αφού σαν μέθυσο στρατηγό τον χλευάσει και τον απομακρύνει από την ηγεμονία, χρησιμοποιεί, το πονηρό φίδι, και σαν υπηρέτες των ανομων θελημάτων του το θυμό και την επιθυμία.
Οι δύο αυτές δυνάμεις, αφού μείνουν ελεύθερες από την εξουσία του λογικού, μεταχειρίζονται τις πέντε αισθήσεις σαν υπηρέτες για να αμαρτάνουν φανερά.
Έτσι συμβαίνουν οι διάφορες πτώσεις. Τότε λοιπόν και τα μάτια γίνονται περίεργα αφού δεν έχουν το νου να τα δεσμεύει και η αγαπάκι άκου η ματιά και η όσφρηση εκθηλυνεται και το στόμα γίνεται ακράτητο και τα χέρια αγγίζουν εκείνα που δεν πρέπει
Σ' αυτά ακολουθεί αδικία αντί δικαιοσύνη, ανοησία στη θέση της φρονησεως, ακολασία αντί σωφροσύνη, δουλεία αντί ανδρεία.
Αυτές οι τέσσερις γενικές αρετές, δηλαδή η δικαιοσύνη, η φρόνηση, η σωφροσύνη, και η ανδρεία, όταν είναι υγιείς, κυβερνούν τα τρία μέρη της ψυχής.
Όταν αυτά διευθύνονται ορθά, εμποδίζουν τις αισθήσεις από τα άτοπα. Και τότε ο νούς έχει γαλήνη, και καθώς οι δυνάμεις του κυβερνιούνται ενθεως και υπακούουν, ανδραγαθει εύκολα στο νοητό πόλεμο.
Καλό λοιπόν είναι να έχει πάντοτε νήψη ο νους, με την οποία αφού σταθεί στην κατά φύση κατάσταση, γίνεται αληθινός τηρητης των θείων εντολών.
Όσιος Φιλόθεος ο Σιναΐτης