Ο Λόγος του Θεού ..

Ο Λόγος του Θεού τόσο χάρη πρόσφερε με την ενανθρώπηση Του σε εκείνους που πίστεψαν και πιστεύουν σε Αυτόν (γιατί είναι δυνατό και τώρα να πιστέψουμε, και από σήμερα να βάλουμε αρχή, αν θέλουμε) ώστε όποιος θέλει μπορεί να θεωρεί ολόκληρο τον κόσμο σαν κάτι τιποτένιο. Φτάνει να το ποθεί η προαίρεση μας και να συνεργήσει η θεία χάρη.
Ποιος είναι αυτός που αγωνίζεται η τσακώνεται η μνησικακεί ή θλίβεται για τούτο δώ το άχυρο αν δεν έχει στ' αλήθεια χάσει το μυαλό του; Λοιπόν ο άνθρωπος του Θεού, προκόβοντας και προχωρώντας πνευματικά, θεωρεί όλο τον κόσμο σαν και τούτο το άχυρο, έστω και αν είναι ολόκληρος δικός του. Γιατί, καθώς λέω, δεν βλάπτει το να έχεις, αλλά το να είσαι προσκολλημένος σε αυτά που έχεις.
Ποιός δεν γνωρίζει πως το σώμα είναι το πολυτιμότερο από όλα όσα υλικά έχουμε; Πώς λοιπόν, όταν οι περιστάσεις το καλούν, έχουμε εντολή να το καταφρονούμε; Κι εφόσον έχουμε εντολή να καταφρονούμε ακόμα και το σώμα, πολύ περισσότερο όσα είναι έξω από αυτό....
Θυμήθηκε τότε τον αδελφό που είχε τα λάχανα και έλεγε:
Μήπως δεν έσπειρε, δεν κοπίασε, δεν τα φύτεψε και δεν τα καλλιέργησε; Μήπως τα ξερίζωσε και τα πέταξε; Όχι. Κι όμως, τα είχε σαν να μην τα είχε.,Γι' αυτό όταν τον επισκέφθηκε ο γέροντας εκείνος, που ήθελε να τον δοκιμάσει, και άρχισε να τα καταστρέφει ο αδερφός κρύφτηκε και δεν φανερώθηκε καθόλου μπροστά του. Και όταν απόμεινε μία ρίζα μόνο τότε φανερώθηκε και του είπε: Αν θέλεις, πάτερ, άφησε την αυτή τη ρίζα, για να σου κάνω το τραπέζι.
Τότε ο άγιος κατάλαβε πως ο αδερφός ήταν γνήσιος δούλος του Θεού, όχι δούλος των λάχανων και του λέει:
Το πνεύμα του Θεού έχει αναπαυθεί επάνω σου αδερφέ!
Αν είχε προσπάθεια στα λάχανα, θα φανερωνόταν αμέσως με τη θλίψη και την ταραχή του. Εκείνος όμως έδειξε ότι τα είχε σαν να μην τα είχε.
Κάτι τέτοια τα επισημαίνουν οι δαίμονες.
Κι αν δουν κάποιον να αντιμετωπίζει τα πράγματα χωρίς προσπάθεια, αφού ούτε ταράζεται ούτε θλίβεται, γνωρίζουν ότι αυτός, παρόλο που περπατάει στη γη δεν έχει μέσα του γήινο φρόνημα.

Αββάς Ζωσιμάς