Ο Επίσκοπος Χριστουπόλεως Εμμανουήλ (κατά κόσμον Ιωάννης Σφιάτκος) του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως

Ο Επίσκοπος Χριστουπόλεως Εμμανουήλ (κατά κόσμον Ιωάννης Σφιάτκος) του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως συμμετείχε στις 15 Μαΐου 2026 στην Κεντρική Οικουμενική Λειτουργία του Καθολικού Συνεδρίου στο Βύρτσμπουργκ της Γερμανίας. Σύμφωνα με το δημοσίευμα που αναφέρεται στην εκδήλωση, η λειτουργία τελέστηκε στον Καθεδρικό Ναό του Βύρτσμπουργκ με κεντρικό σύνθημα «Έχε θάρρος, σήκω!».

Στη λειτουργία συμπροσευχήθηκαν εκπρόσωποι πολλαπλών δογμάτων: ο Επίσκοπος Δρ. Γκέρχαρντ Φάιγκε, η Άνια Γκόλερ, η Άννα-Νικόλ Χάινριχ και ο Αιδεσιμότατος Κρίστοφερ Ίστχιλ. Το κήρυγμα εκφώνησε η Καθηγήτρια Δρ. Κορνήλια Ρίχτερ, η οποία φέρει τον τίτλο επισκόπου της Ευαγγελικής Λουθηρανικής Εκκλησίας στην Αυστρία. Στο κήρυγμά της τόνισε τη δύναμη «χριστιανικών οραμάτων και ιστοριών ελπίδας» ως «θετικά αντι-μοντέλα για την κοινωνία».

https://eeod.gr/news/88345-epskopos-christoupleos-emmanoul-se-oikoumenik-leitourga-sto-vrtsmpourgk

#church #greece #news #orthodox

-----

Σχολιο των διαχειριστών της σελίδας:

Η Ορθόδοξη Εκκλησία πάντοτε προσευχόταν «υπέρ της των πάντων ενώσεως», όχι όμως επί τη βάσει συμβιβασμών της πίστεως, αλλά εν τη αληθεία του Χριστού. Η συμμετοχή Ορθοδόξου Επισκόπου σε κοινές λατρευτικές εκδηλώσεις και συμπροσευχές με ετεροδόξους προκαλεί βαθύτατο σκανδαλισμό στο ορθόδοξο πλήρωμα, διότι έρχεται σε αντίθεση με το φρόνημα των Αγίων Πατέρων και την κανονική παράδοση της Εκκλησίας. 

Οι Άγιοι Απόστολοι και οι Ιεροί Κανόνες ομιλούν με σαφήνεια. Ο 45ος Αποστολικός Κανών ορίζει ότι επίσκοπος, πρεσβύτερος ή διάκονος που προσεύχεται μαζί με αιρετικούς υπόκειται σε εκκλησιαστική ποινή. Ο δε 65ος Αποστολικός Κανών απαγορεύει τη συμμετοχή σε λατρευτικές πράξεις των αιρετικών. Η Εκκλησία δεν θέσπισε τους κανόνες αυτούς από μισαλλοδοξία, αλλά για να διαφυλάξει ανόθευτη την αποστολική πίστη.

Ο Άγιος Μάρκος ο Ευγενικός διεκήρυξε ότι «πάντες οι διδάσκαλοι της Εκκλησίας, πάσαι αι Σύνοδοι και πάσαι αι θείαι Γραφαί φεύγειν τους ετερόφρονας παραινούσι». Ο ίδιος ο Άγιος έγινε το σύμβολο της Ορθοδόξου Ομολογίας ακριβώς επειδή αρνήθηκε κάθε ένωση χωρίς κοινή πίστη και κοινό δόγμα.

Αγιοπατερικα χαρακτηρίστικε ο οικουμενισμός ως συγκέντρωση όλων των δυτικών αιρέσεων κάτω από μία κοινή αντίληψη περί ενότητας, υπογραμμίζοντας ότι η αληθινή ενότητα υπάρχει μόνο μέσα στην Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία.

Ο Άγιος Θεόδωρος ο Στουδίτης διδάσκει ότι σε ζητήματα πίστεως δεν χωρεί σιωπή. Όταν η αλήθεια τραυματίζεται, η ομολογία καθίσταται καθήκον. Ο δε Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής προτίμησε διωγμούς, εξορίες και ακρωτηριασμούς παρά να υπογράψει εκκλησιαστικούς συμβιβασμούς.

Η Ορθόδοξη Εκκλησία δεν αναγνωρίζει «κοινή πίστη μέσα στη διαφορετικότητα», ούτε θεωρεί ότι όλες οι ομολογίες αποτελούν κλάδους της Εκκλησίας. Πιστεύει και ομολογεί ότι η Εκκλησία είναι μία και αδιαίρετη, το Σώμα του Χριστού, και ότι η ενότητα επιτυγχάνεται διά της επιστροφής στην αποστολική και πατερική αλήθεια, όχι διά της εξισώσεως της αληθείας με την πλάνη.

Με πόνο ψυχής αλλά και με ευθύνη συνειδήσεως εκφράζουμε την αντίθεσή μας σε κάθε μορφή συμπροσευχής και συγκρητιστικής εκκλησιολογίας. Δεν κατακρίνουμε πρόσωπα, αλλά ελέγχουμε πράξεις και νοοτροπίες που αντιβαίνουν στην Ιερά Παράδοση. Η αγάπη χωρίς αλήθεια γίνεται ψευδής αγάπη και η αλήθεια χωρίς αγάπη γίνεται σκληρότητα. Η Ορθοδοξία πορεύεται με τα δύο μαζί, όπως τα παρέδωσαν οι Άγιοι.

«Στήκετε και κρατείτε τας παραδόσεις ας εδιδάχθητε» (Β΄ Θεσσαλονικείς 2,15).

«Ει τις υμάς ευαγγελίζεται παρ’ ο παρελάβετε, ανάθεμα έστω» (Γαλάτας 1,9).

Αυτή ήταν η φωνή των Αγίων Πατέρων. Αυτή παραμένει και σήμερα η φωνή της Ορθοδόξου Ομολογίας.

 #filoiesfigmenou