Κυριακή 23 Μαρτίου κατά το ορθόδοξο εορτολόγιο

Κυριακή 23 Μαρτίου κατά το ορθόδοξο εορτολόγιο

ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ ΟΡΘΡΟΥ

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΒΑΪΩΝ

Πρὸς Φιλιππησίους Ἐπιστολῆς Παύλου τὸ Ἀνάγνωσμα

ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ Τῌ ΚΥΡΙΑΚῌ ΤΩΝ ΒΑΙΩΝ

Ἐκ τοῦ κατά Ματθαῖον ἁγίου Εὐαγγελίου τὸ ἀνάγνωσμα.

Κεφ. 21: 1-11, 15-17

Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, ὅτε ἤγγισεν ὁ ᾿Ιησοῦς εἰς ῾Ιεροσόλυμα καὶ ἦλθον εἰς Βηθσφαγῆ, πρὸς τὸ ὄρος τῶν Ἐλαιῶν, τότε ἀπέστειλε δύο Μαθητὰς, λέγων αὐτοῖς· Πορεύθητε εἰς τὴν κώμην τὴν ἀπέναντι ὑμῶν, καὶ εὐθέως εὑρήσετε ὄνον δεδεμένην καὶ πῶλον μετ᾿ αὐτῆς· λύσαντες ἀγάγετέ μοι. Καὶ ἐάν τις ὑμῖν εἴπῃ τι, ἐρεῖτε, ὅτι ὁ Κύριος αὐτῶν χρείαν ἔχει· εὐθέως δὲ ἀποστέλλει αὐτούς. Τοῦτο δὲ ὅλον γέγονεν, ἵνα πληρωθῇ τὸ ῥηθὲν διὰ τοῦ Προφήτου, λέγοντος· Εἴπατε τῇ θυγατρὶ Σιών· Ἰδοὺ ὁ Βασιλεύς σου ἔρχεταί σοι πραῢς, καὶ ἐπιβεβηκὼς ἐπὶ ὄνον, καὶ πῶλον υἱὸν ὑποζυγίου. Πορευθέντες δὲ οἱ Μαθηταὶ, καὶ ποιήσαντες καθὼς προσέταξεν αὐτοῖς ὁ ᾿Ιησοῦς, ἤγαγον τὴν ὄνον καὶ τὸν πῶλον, καὶ ἐπέθηκαν ἐπάνω αὐτῶν τὰ ἱμάτια αὐτῶν, καὶ ἐπεκάθισεν ἐπάνω αὐτῶν. Ὁ δὲ πλεῖστος ὄχλος ἔστρωσαν ἑαυτῶν τὰ ἱμάτια ἐν τῇ ὁδῷ, ἄλλοι δὲ ἔκοπτον κλάδους ἀπὸ τῶν δένδρων, καὶ ἐστρώννυον ἐν τῇ ὁδῷ. Οἱ δὲ ὄχλοι οἱ προάγοντες καὶ οἱ ἀκολουθοῦντες ἔκραζον, λέγοντες· Ὡσαννὰ τῷ Υἱῷ Δαυΐδ· εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου· Ὡσαννὰ ἐν τοῖς ὐψίστοις. Καὶ εἰσελθόντος αὐτοῦ εἰς ῾Ιεροσόλυμα, ἐσείσθη πᾶσα ἡ πόλις λέγουσα· Τίς ἐστιν οὗτος; Οἱ δὲ ὄχλοι ἔλεγον· Οὗτός ἐστιν ᾿Ιησοῦς ὁ προφήτης, ὁ ἀπὸ Ναζαρὲτ τῆς Γαλιλαίας. Ἰδόντες δὲ οἱ Ἀρχιερεῖς καὶ οἱ Γραμματεῖς τὰ θαυμάσια ἃ ἐποίησε, καὶ τοὺς παῖδας κράζοντας ἐν τῷ Ἱερῷ καὶ λέγοντας, Ὡσαννὰ τῷ Υἱῷ Δαυΐδ, ἠγανάκτησαν, καὶ εἶπον αὐτῷ· Ἀκούεις τί οὗτοι λέγουσιν; Ὁ δὲ ᾿Ιησοῦς λέγει αὐτοῖς· Ναί· οὐδέποτε ἀνέγνωτε, ὅτι ἐκ στόματος νηπίων καὶ θηλαζόντων κατηρτίσω αἶνον; Καὶ καταλιπὼν αὐτοὺς ἐξῆλθεν ἔξω τῆς Πόλεως εἰς Βηθανίαν, καὶ ηὐλίσθη ἐκεῖ.

Προκείμενον. Ἦχος δ΄

Στίχ.1 Εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου.
Στίχ.2 Ἐξομολογεῖσθε τῷ Κυρίῳ ὅτι ἀγαθὸς, ὅτι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ.

Πρὸς Φιλιππησίους Ἐπιστολῆς Παύλου τὸ Ἀνάγνωσμα

4:4-9

Ἀδελφοί, χαίρετε ἐν Κυρίῳ πάντοτε· πάλιν ἐρῶ, χαίρετε. Τὸ ἐπιεικὲς ὑμῶν γνωσθήτω πᾶσιν ἀνθρώποις. Ὁ Κύριος ἐγγύς. Μηδὲν μεριμνᾶτε, ἀλλ᾽ ἐν παντὶ τῇ προσευχῇ καὶ τῇ δεήσει μετὰ εὐχαριστίας τὰ αἰτήματα ὑμῶν γνωριζέσθω πρὸς τὸν Θεόν· καὶ ἡ εἰρήνη τοῦ Θεοῦ ἡ ὑπερέχουσα πάντα νοῦν φρουρήσει τὰς καρδίας ὑμῶν καὶ τὰ νοήματα ὑμῶν ἐν Χριστῷ ᾽Ιησοῦ. Τὸ λοιπόν, ἀδελφοί, ὅσα ἐστὶν ἀληθῆ, ὅσα σεμνά, ὅσα δίκαια, ὅσα ἁγνά, ὅσα προσφιλῆ, ὅσα εὔφημα, εἴ τις ἀρετὴ καὶ εἴ τις ἔπαινος, ταῦτα λογίζεσθε· ἃ καὶ ἐμάθετε καὶ παρελάβετε καὶ ἠκούσατε καὶ εἴδετε ἐν ἐμοί, ταῦτα πράσσετε· καὶ ὁ Θεὸς τῆς εἰρήνης ἔσται μεθ᾽ ὑμῶν.

Ἀλληλούϊα. Ἦχος α΄

Στίχ.1 ᾌσατε τῷ Κυρίῳ ᾆσμα καινόν.
Στίχ.2 Εἴδοσαν πάντα τὰ πέρατα τῆς γῆς τὸ σωτήριον τοῦ Θεοῦ.

Ἐκ τοῦ κατὰ Ἰωάννην ἁγίου Εὐαγγελίου τὸ ἀνάγνωσμα.

ιβ΄ 1 - 18

Πρὸ ἓξ ἡμερῶν τοῦ Πάσχα ἦλθεν ὁ ᾿Ιησοῦς εἰς Βηθανίαν, ὅπου ἦν Λάζαρος ὁ τεθνηκώς, ὃν ἤγειρεν ἐκ νεκρῶν. Ἐποίησαν οὖν αὐτῷ δεῖπνον ἐκεῖ, καὶ ἡ Μάρθα διηκόνει· ὁ δὲ Λάζαρος εἷς ἦν τῶν ἀνακειμένων σὺν αὐτῷ. Ἡ οὖν Μαρία, λαβοῦσα λίτραν μύρου νάρδου πιστικῆς πολυτίμου, ἤλειψε τοὺς πόδας τοῦ ᾿Ιησοῦ, καὶ ἐξέμαξε ταῖς θριξὶν αὐτῆς τοὺς πόδας αὐτοῦ· ἡ δὲ οἰκία ἐπληρώθη ἐκ τῆς ὀσμῆς τοῦ μύρου. Λέγει οὖν εἷς ἐκ τῶν Μαθητῶν αὐτοῦ, ᾿Ιούδας Σίμωνος ᾿Ισκαριώτης, ὁ μέλλων αὐτὸν παραδιδόναι· Διατί τοῦτο τὸ μύρον οὐκ ἐπράθη τριακοσίων δηναρίων, καὶ ἐδόθη πτωχοῖς; Εἶπε δὲ τοῦτο, οὐχ ὅτι περὶ τῶν πτωχῶν ἔμελεν αὐτῷ, ἀλλ᾿ ὅτι κλέπτης ἦν, καὶ τὸ γλωσσόκομον εἶχε, καὶ τὰ βαλλόμενα ἐβάσταζεν. Εἶπεν οὖν ὁ ᾿Ιησοῦς· Ἄφες αὐτήν, εἰς τὴν ἡμέραν τοῦ ἐνταφιασμοῦ μου τετήρηκεν αὐτό. Τοὺς πτωχοὺς γὰρ πάντοτε ἔχετε μεθ᾿ ἑαυτῶν, ἐμὲ δὲ οὐ πάντοτε ἔχετε. ῎Εγνω οὖν ὄχλος πολὺς ἐκ τῶν ᾿Ιουδαίων ὅτι ἐκεῖ ἐστι, καὶ ἦλθον οὐ διὰ τὸν ᾿Ιησοῦν μόνον, ἀλλ᾿ ἵνα καὶ τὸν Λάζαρον ἴδωσιν, ὃν ἤγειρεν ἐκ νεκρῶν. Ἐβουλεύσαντο δὲ οἱ Ἀρχιερεῖς ἵνα καὶ τὸν Λάζαρον ἀποκτείνωσιν, ὅτι πολλοὶ δι᾿ αὐτὸν ὑπῆγον τῶν ᾿Ιουδαίων, καὶ ἐπίστευον εἰς τὸν ᾿Ιησοῦν. Τῇ ἐπαύριον ὄχλος πολὺς ὁ ἐλθὼν εἰς τὴν ἑορτήν, ἀκούσαντες ὅτι ἔρχεται ᾿Ιησοῦς εἰς ῾Ιεροσόλυμα, ἔλαβον τὰ βαΐα τῶν φοινίκων, καὶ ἐξῆλθον εἰς ἀπάντησιν αὐτῷ, καὶ ἔκραζον· Ὡσαννά, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου, Βασιλεὺς τοῦ ᾿Ισραήλ. Εὑρὼν δὲ ὁ ᾿Ιησοῦς ὀνάριον, ἐκάθισεν ἐπ᾿ αὐτό, καθώς ἐστι γεγραμμένον· Μὴ φοβοῦ, θύγατερ Σιών· ἰδοὺ, ὁ Βασιλεύς σου ἔρχεται, καθήμενος ἐπὶ πῶλον ὄνου. Ταῦτα δὲ οὐκ ἔγνωσαν οἱ Μαθηταὶ αὐτοῦ τὸ πρῶτον, ἀλλ᾿ ὅτε ἐδοξάσθη ὁ ᾿Ιησοῦς, τότε ἐμνήσθησαν ὅτι ταῦτα ἦν ἐπ᾿ αὐτῷ γεγραμμένα, καὶ ταῦτα ἐποίησαν αὐτῷ. ᾿Εμαρτύρει οὖν ὁ ὄχλος ὁ ὢν μετ᾿ αὐτοῦ ὅτε τὸν Λάζαρον ἐφώνησεν ἐκ τοῦ μνημείου, καὶ ἤγειρεν αὐτὸν ἐκ νεκρῶν· διὰ τοῦτο καὶ ὑπήντησεν αὐτῷ ὄχλος, ὅτι ἤκουσαν τοῦτο αὐτὸν πεποιηκέναι τὸ σημεῖον.

Η Εκκλησία, μέσα στην ιερή αυτή ημέρα, φανερώνει το μυστήριο της πραότητος του Χριστού. Ο Βασιλεύς της δόξης δεν εισέρχεται με κοσμική δύναμη, ούτε με θόρυβο και εξουσία ανθρώπινη, αλλά με ταπείνωση, καθήμενος επί πώλου όνου. Διδάσκεται ο πιστός ότι η αληθινή νίκη δεν γεννάται από την ισχύ του κόσμου, αλλά από την υπακοή στο θέλημα του Θεού. Ο θρίαμβος των Βαΐων δεν είναι κοσμικός πανηγυρισμός, αλλά προοίμιο του Σταυρού και της Αναστάσεως.

Ο άνθρωπος συχνά αναζητεί τον Θεό σε μεγαλοπρέπεια και δύναμη, όμως ο Χριστός αποκαλύπτεται μέσα στην απλότητα και στην ειρήνη της καρδιάς. Όπως οι όχλοι έστρωσαν τα ιμάτιά τους στην οδό, έτσι και ο πιστός καλείται να στρώσει την καρδιά του, καθαρίζοντάς την από μέριμνες, υπερηφάνεια και ταραχή, ώστε να γίνει κατοικητήριο της θείας χάριτος. Η ειρήνη του Θεού, όπως διδάσκει ο Απόστολος Παύλος, φρουρεί τον νου και την καρδιά, όταν ο άνθρωπος ζει μέσα στην προσευχή και την ευχαριστία.

Η είσοδος του Κυρίου στα Ιεροσόλυμα αποκαλύπτει και την αστάθεια της ανθρώπινης γνώμης. Οι ίδιοι που φώναζαν Ωσαννά, λίγες ημέρες μετά κραύγασαν Σταύρωσον. Η Εκκλησία υπενθυμίζει ότι η πίστη δεν πρέπει να στηρίζεται στο συναίσθημα της στιγμής, αλλά στη σταθερή απόφαση μετανοίας και ακολουθίας του Χριστού. Ο πιστός καλείται να μην αλλάζει εύκολα, αλλά να παραμένει πιστός ακόμη και όταν η οδός οδηγεί προς τον Σταυρό.

Ο Χριστός δέχεται την αγάπη της Μαρίας με το πολύτιμο μύρο, φανερώνοντας ότι η θυσιαστική αγάπη ευωδιάζει ενώπιον του Θεού. Αντίθετα, η φιλαργυρία σκοτίζει τον άνθρωπο, όπως συνέβη με τον Ιούδα. Η καρδιά που αγαπά τον Θεό δεν υπολογίζει κόστος, διότι γνωρίζει ότι η χάρις υπερβαίνει κάθε υλική αξία.

Η Κυριακή των Βαΐων καλεί τον πιστό να εισέλθει πνευματικά στην Αγία και Μεγάλη Εβδομάδα με μετάνοια, ταπείνωση και εγρήγορση. Ο Κύριος πλησιάζει. Η ψυχή προετοιμάζεται, ώστε να υποδεχθεί όχι απλώς μια εορτή, αλλά το ίδιο το μυστήριο της σωτηρίας.

Η ειρήνη του Θεού ας φυλάσσει τον νου και την καρδιά, ώστε η ζωή να γίνεται διαρκής δοξολογία και υπακοή στο θέλημά Του.
Η είσοδος του Χριστού στα Ιεροσόλυμα φανερώνει ότι η ταπείνωση οδηγεί στη δόξα και η υπακοή γεννά την αληθινή ελευθερία.

Με κατάνυξη υποδεχόμαστε τον Χριστό, όχι με βάγια μόνο, αλλά με καθαρή καρδιά, ώστε να αξιωθούμε να συμμετάσχουμε στο φως της Αναστάσεως.

Παραπομπές

Ματθαίον 21, 1-11
Ιωάννην 12, 1-18
Πρὸς Φιλιππησίους 4, 4-9
Ψαλμός 117
Ζαχαρίας 9, 9

#ΚυριακήΤωνΒαΐων #OrthodoxChurch #Hosanna #ΜεγάληΕβδομάδα #filoiesfigmenou