Οι Χαιρετισμοί που ανοίγουν τον Παράδεισο

Οι Χαιρετισμοί που ανοίγουν τον Παράδεισο

Στην έρημο του Αγίου Όρους διηγούνται οι παλαιοί ασκητές ένα περιστατικό που θυμίζει τα απλά και αληθινά λόγια των γεροντικών. Ζούσε κάποτε ένας γέροντας φτωχός στα γράμματα, αλλά πλούσιος στην καρδιά. Οι μοναχοί τον αποκαλούσαν χαριτολογώντας «ο παππούς των Χαιρετισμών». Δεν είχε διαβάσει πολλά βιβλία ούτε είχε σπουδάσει θεολογία. Η προσευχή του όμως ήταν αδιάλειπτη και το στόμα του ευωδίαζε συνεχώς από το «Χαίρε».

Για πενήντα ολόκληρα χρόνια ο κανόνας του ήταν απλός και αμετάθετος. Κάθε ώρα και μία στάση των Χαιρετισμών. Όταν έπλεκε καλάθια, όταν μάζευε λίγα χόρτα ανάμεσα στις πέτρες, όταν περπατούσε στα μονοπάτια της ερήμου, η καρδιά του ψιθύριζε αδιάκοπα. Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε. Χαίρε Κεχαριτωμένη. Χαίρε Μητέρα του Κυρίου. Έτσι η ζωή του έγινε μια αδιάκοπη προσφώνηση αγάπης προς την Παναγία.

Η Εκκλησία γνωρίζει ότι η τιμή προς την Υπεραγία Θεοτόκο είναι βαθύ μυστήριο της σωτηρίας. Ο αρχάγγελος Γαβριήλ πρώτος απηύθυνε τον ουράνιο χαιρετισμό λέγοντας «Χαίρε Κεχαριτωμένη, ο Κύριος μετά σου» όπως μαρτυρεί το κατά Λουκάν Ευαγγέλιο. Και η ίδια η Θεοτόκος προφήτευσε ότι «ιδού από του νυν μακαριούσι με πάσαι αι γενεαί». Έτσι οι Χαιρετισμοί δεν είναι απλώς ποίηση ευλαβική αλλά ομολογία πίστεως. Ο Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός διδάσκει ότι όποιος τιμά την Μητέρα του Θεού προσεγγίζει το μυστήριο της θείας οικονομίας.

Όταν ήρθε η ώρα να φύγει από τον κόσμο εκείνος ο ταπεινός γέροντας ένιωσε μια γλυκιά εξάντληση. Ξάπλωσε στο φτωχικό του κρεβάτι κρατώντας το μικρό βιβλιαράκι των Χαιρετισμών που είχε φθαρεί από τα χρόνια. Η αναπνοή του έγινε ήρεμη και αργή. Και τότε η ψυχή του βρέθηκε μπροστά στις πύλες του Παραδείσου.

Οι παλαιοί ασκητές διηγούνταν πως ένας άγγελος Κυρίου στάθηκε δίπλα του και του ζήτησε τις αποσκευές του. Ο γέροντας ταράχθηκε και είπε με απλότητα. Δεν έχω τίποτε άγιε άγγελε. Δεν έκτισα ναούς ούτε μοίρασα μεγάλες ελεημοσύνες. Μονάχα σε μια σπηλιά έζησα φτωχός.

Τότε ο άγγελος άπλωσε το χέρι του και του έδωσε ένα μικρό μάτσο από ολόλευκα τριαντάφυλλα που έλαμπαν σαν φως. Αυτά είναι τα Χαίρε που έλεγες κάθε ημέρα. Κάθε προσευχή σου έγινε άνθος στον ουρανό. Πήγαινέ τα στην Μητέρα του Θεού.

Και καθώς άνοιγαν οι πύλες, ο γέροντας δεν αντίκρισε έναν φοβερό δικαστή αλλά μια μητρική παρουσία που τον περίμενε. Η Παναγία στεκόταν μπροστά του με πραότητα και γλυκύτητα.

Έλα παιδί μου. Τόσες φορές άνοιξες την καρδιά σου με τον χαιρετισμό της αγάπης. Τώρα η δική μου πόρτα είναι ανοιχτή για σένα.

Όταν οι μοναχοί πήγαν να τον κηδέψουν, βρήκαν το σώμα του γέροντα ακίνητο και ειρηνικό. Το χέρι του είχε παγώσει επάνω στη λέξη «Χαίρε» της τελευταίας στάσης. Και για τρεις ημέρες, λένε, η σπηλιά ευωδίαζε σαν να είχαν ανθίσει μέσα της όλα τα λουλούδια του Άθωνα.

Έτσι έλεγαν οι παλαιοί πατέρες ότι οι Χαιρετισμοί της Θεοτόκου είναι μια γέφυρα ανάμεσα στη γη και τον ουρανό. Διότι εκεί όπου η καρδιά προσφωνεί με αγάπη την Μητέρα του Θεού, εκεί ανοίγει δρόμος για την βασιλεία του Υιού της.

Μερικές προσευχές δεν φαίνονται μεγάλες στα μάτια των ανθρώπων. Στα μάτια όμως του Θεού γίνονται τριαντάφυλλα που ευωδιάζουν αιώνια.

Στην ταπεινή σπηλιά ενός αγιορείτη γέροντα αποδείχθηκε πως ένα απλό «Χαίρε» μπορεί να γίνει κλειδί που ανοίγει τις πύλες του ουρανού.

Οι Χαιρετισμοί της Παναγίας είναι δρόμος χαράς και παρηγοριάς για κάθε καρδιά που αναζητά το έλεος του Θεού.

#Παναγία #Χαιρετισμοί #Ορθοδοξία #Προσευχή #Θεοτόκος #OrthodoxFaith #AkathistHymn #HolyTheotokos #PrayerLife #filoiesfigmenou #Православие #Богородица #Акафист #Молитва