Δοκιμασίες καὶ ἐλπίδα στὸν δρόμο τοῦ Θεοῦ

Δοκιμασίες καὶ ἐλπίδα στὸν δρόμο τοῦ Θεοῦ

Μὴ σού φαίνεται παράξενο, παιδί μου, ὅταν στὴν πορεία σου πρὸς τὸν Θεὸ συναντᾶς πότε ἀγκάθια καὶ πότε ὁμαλὸ ἔδαφος. Ἡ ζωή τοῦ ἀνθρώπου εἶναι ἀγώνας συνεχής, πτώσεις καὶ ἀναστάσεις, δάκρυα καὶ μικρὲς νίκες. Ὅποιος βαδίζει στὸ φῶς, δοκιμάζεται, ὄχι γιὰ νὰ χαθεῖ, ἀλλὰ γιὰ νὰ μάθει νὰ πολεμᾶ, νὰ ταπεινώνεται καὶ νὰ ἐλπίζει.

Οἱ πειρασμοὶ δὲν ἔρχονται τυχαία. Ἔρχονται ὡς παιδαγωγία, ὡς καθρέφτης τῆς καρδιᾶς, ὡς πρόσκληση γιὰ βαθύτερη μετάνοια. Μέσα στὶς θλίψεις ξεγυμνώνεται ὁ ἐσωτερικὸς μας ἄνθρωπος καὶ φαίνεται τί πραγματικὰ κρατᾶμε. Ἐκεῖ μαθαίνουμε ὅτι χωρὶς τὴ Χάρη δὲν μποροῦμε τίποτε, καὶ ὅτι μὲ τὴ Χάρη μποροῦμε νὰ σηκώσουμε καὶ τὸ βαρύτερο φορτίο.

Ὁ Θεὸς δὲν ἐπιτρέπει δοκιμασία μεγαλύτερη ἀπὸ τὴ δύναμή μας. Μαζί μὲ κάθε πειρασμὸ ἀνοίγει καὶ μιὰ ἔξοδο, ἕνα στενὸ μονοπάτι σωτηρίας, ἀρκεῖ νὰ κρατήσουμε τὴν ἐλπίδα τοῦ καλοῦ τέλους. Ὅταν τὰ κύματα σηκώνονται καὶ ἡ ψυχὴ ταράζεται, ἐκεῖνος γνωρίζει πότε νὰ ἐπιτιμήσει τὴ θύελλα καὶ νὰ φέρει ξανά γαλήνη. Ἡ μνήμη Του γίνεται ἄγκυρα, καὶ ἡ ἀγαθότητά Του ἀόρατο στήριγμα.

Ἡ πνευματικὴ ἀντανάκλαση ποὺ πηγάζει ἀπὸ αὐτὰ τὰ λόγια εἶναι ἕνα κάλεσμα σὲ ὑπομονή, σὲ ἐμπιστοσύνη καὶ σὲ ταπείνωση. Μὴ ζητᾶς ζωή χωρὶς σταυρό. Ζήτησε καρδιὰ ποὺ νὰ ἀντέχει, μάτια ποὺ νὰ βλέπουν τὸ χέρι τοῦ Θεοῦ μέσα στὶς δυσκολίες, καὶ ψυχὴ ποὺ νὰ ψιθυρίζει προσευχὴ ἀκόμη καὶ στὸ σκοτάδι. Τότε οἱ δοκιμασίες μεταμορφώνονται σὲ εὐλογία, καὶ ὁ πόνος γίνεται σπόρος ἐλπίδας.

Ζῆσε μὲ τὴ μνήμη τοῦ Κυρίου, κράτα τὴν προσευχὴ ὡς ἀναπνοή καὶ τὴν ταπείνωση ὡς ὁδό. Καὶ ὅταν ἀσθενεῖς, θυμήσου ὅτι Ἐκεῖνος εἶναι ἐλεήμων καὶ γνωρίζει τὴν ἀδυναμία μας. Αὐτὸς θὰ σκεπάσει τὴν ψυχή σου μὲ εἰρήνη καὶ θὰ σὲ στηρίξει μὲ τὶς εὐχὲς τῶν Ἁγίων Του, ὅπως μᾶς δίδαξε καὶ ὁ Ἀββᾶς Δωρόθεος.

Ἡ θύελλα περνᾶ, ἡ ἐλπίδα μένει. Ἐμπιστεύσου τὸν Θεὸ καὶ βάδιζε μὲ καρδιὰ μαθητή.

Ἡ γαλήνη ποὺ χαρίζει ὁ Θεὸς μετὰ τὴ δοκιμασία εἶναι βαθύτερη ἀπὸ κάθε πρόσκαιρη χαρά.