Παλαιό Ημερολόγιο :
15/04/2026
Νέο Ημερολόγιο :
28/04/2026
Lang1 Lang2 Lang3 Lang4 Lang4

KATHGORIES

Airbnb …ο «καρκίνος», που «κατατρώει» τις πόλεις !!! (Το καταχθόνιο σχέδιο των Παγκοσμιοποιητών, για να αλώσουν τα έθνη με τους

Πόσο σημαντικό είναι το Airbnb για τους συνωμότες;

Πόσο σημαντικό είναι για τους σφετεριστές τού Χριστιανισμού και του πλούτου του;

Από τη στιγμή που οι «εισαγόμενοι» λαθρομετανάστες είναι το βασικό και ίσως μοναδικό τους «όπλο» απέναντι στα θύματά τους, το Airbnb αποτελεί γι’ αυτούς στρατηγικό «όπλο».

Είναι αυτό, το οποίο δημιουργεί «χώρο» στις γειτονιές των Χριστιανών, για να τοποθετήσουν εκεί τους δικούς τους ανθρώπους.

Γι’ αυτόν τον λόγο είναι σημαντικό γι’ αυτούς να «μπουν» και οι κατοικίες των λαών στους «λογαριασμούς» των κρατικών χρεών, ώστε —μέσω των τραπεζών— να «σκουπίσουν» εκατομμύρια καταλυμάτων με συνοπτικές διαδικασίες —όπως έκαναν στο Βερολίνο—.

Γι’ αυτόν τον λόγο είναι σημαντικό το Airbnb γι’ αυτούς, οι οποίοι θέλουν να «λιώσουν» τους Χριστιανούς και να μεταφέρουν μέσα στον Χριστιανισμό εκατομμύρια αλλόθρησκων, για να τους εκβιάζουν ακόμα και με άμεση βία μέσα στις ίδιες τους τις γειτονιές;

Το Airbnb τούς επιτρέπει να τοποθετούν παντού τους δικούς τους ανθρώπους και να βάζουν παντού «φωτιές».

Μια διαφορετική και εξαιρετικά αποκαλυπτική προσέγγιση στη… “μόδα” του airbnb, που απλώθηκε σ’ ολόκληρο τον κόσμο…

Μια φαινομενικά αθώα και επιχειρηματική προσέγγιση στον τουρισμό, μάλλον δεν είναι καθόλου αθώα… αντιθέτως… είναι ότι πιο ύπουλο για να χάσουν όλοι οι πολίτες και όλοι οι λαοί, τις περιουσίες τους…

Ένα ακόμα σατανικό σχέδιο των Εωσφοριστών…

ΓΙ ΑΥΤΟ ΠΡΕΠΕΙ ΜΕ ΚΑΘΕ ΤΡΟΠΟ Ν’ ΑΝΤΙΣΤΑΘΟΥΜΕ ΚΑΙ ΝΑ ΕΝΩΘΟΥΜΕ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΠΛΕΙΣΤΗΡΙΑΣΤΕΙ ΚΑΝΕΝΑ ΣΠΙΤΙ… 

ΑΝ ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΣΩΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ ΚΑΙ ΝΑ ΣΩΘΟΥΜΕ…

Καλλιόπη Σουφλή

Το μέγα «κόλπο» τής Νέας Τάξης

και το διαφαινόμενο ΤΕΛΟΣ της !!!

«Πεθαίνουν» οι πόλεις των ανθρώπων και στη θέση τους παραμένουν «κουφάρια», που εξυπηρετούν τους τουρίστες !!!…

…«Κουφάρια», που περνάνε στα χέρια των τοκογλύφων και οι οποίοι θα υποδουλώσουν τον άνθρωπο, εκμεταλλευόμενοι τις βασικές του ανάγκες.

Εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας είναι όλα αυτά !!!

Καθημερινά βλέπουμε να «πεθαίνουν» οι πόλεις των Ευρωπαίων και τους κατοίκους τους ν’ αδυνατούν να τις προστατεύσουν …Να αδυνατούν ν’ αντιστρέψουν την κατάσταση …Να τις εγκαταλείπουν και να τις αφήνουν «λεία» στους πονηρούς «επενδυτές».

Στο όνομα ενός κέρδους, το οποίο παράγεται μ’ έναν απόλυτα αντικοινωνικό τρόπο, αφήνονται κάποιοι κι εγκληματούν εις βάρος των ανθρώπων. Για τα λίγα κέρδη ενός ανεξέλεγκτου τουρισμού, ο οποίος αφορά ελάχιστους ιδιοκτήτες ακινήτων, εγκληματούν εις βάρος των πόλεων, οι οποίες αποτελούν τα «σπίτια» των ανθρώπων.

Τις «σκοτώνουν» για να τις εκπορνεύσουν και να κονομήσουν από τον «θάνατό» τους. Όλα αυτά γίνονται με βασικό «όπλο» το φοβερό και τρομερό Airbnb.

Σύντομα θ’ αποδειχθεί ότι το Airbnb δεν είναι αυτό το οποίο φαίνεται …Θα αποδειχθεί ότι είναι η βασική «αιχμή» τού «δόρατος» μιας «θανατηφόρας» για την ανθρωπότητα πολιτικής.

Ολόκληρες κυβερνήσεις πιέζονται κι εκβιάζονται, προκειμένου να του επιτρέπουν να δρα ανενόχλητο στον «διαβρωτικό» του ρόλο.

Το Airbnb είναι ένα «εργαλείο» τής Νέας Τάξης, η οποία στόχο έχει να υποδουλώσει τον άνθρωπο με μέσον μιας από τις βασικότερες ανθρώπινες ανάγκες, που είναι η στέγαση …

Είναι ένα ακόμα θανατηφόρο «όπλο» σ’ ένα πολύ μεγάλο και προμελετημένο έγκλημα, το οποίο στόχο έχει να παραδώσει τα πάντα στους εκλεκτούς αυτής της Τάξης …

Είναι μια γενική «επίθεση» στις πόλεις των ανθρώπων και γι’ αυτόν τον λόγο έχει τις «πλάτες» των ισχυρών αυτού του Κόσμου …

Είναι μέρος ενός «βιολογικού» «πολέμου», ο οποίος εξαπολύθηκε στους ανύποπτους πληθυσμούς των πόλεων, προκειμένου να τους διαλύσουν και να τους εκμεταλλευτούν …

Μια ύπουλη επίθεση, που, από τις ολέθριες συνέπειές της σε εθνικό και κοινωνικό επίπεδο, άνετα μπορεί να χαρακτηριστεί ως έγκλημα κατά τής ανθρωπότητας. Περί αυτού πρόκειται, κι απλά, για να γίνει αυτό αντιληπτό σε κάποιον, θα πρέπει να έχει ορισμένες βασικές γνώσεις.

Το πρόβλημα με το Airbnb δεν είναι απλό στην κατανόησή του, γιατί τα αρνητικά φαινόμενα, τα οποία προκαλεί ως δραστηριότητα, λειτουργούν ως «μέγγενη» που «συνθλίβουν» τις αστικές κοινωνίες.

Οι συνέπειες του Airbnb αφορούν διαφορετικά επίπεδα στη λειτουργία μιας πόλης και την «εγκλωβίζουν» στην αδυναμία.

Προκαλούν δύο διαφορετικά προβλήματα, τα οποία δεν μπορούν ν’ αντιμετωπιστούν ταυτόχρονα από την κοινωνία και τα οποία, όταν στο «τέλος» ενώνονται, «συνθέτουν» μια «βόμβα», η οποία «σκοτώνει» την πόλη ολοκληρωτικά .…

Λειτουργεί όπως ένας τρομερός μολυσματικός «ιός», ο οποίος στην αρχή «ρίχνει» ύπουλα τις «άμυνες» του οργανισμού και στη συνέχεια καταλαμβάνει μόνιμα τα «όργανά» του, ώστε αυτός ο οργανισμός να μην μπορεί να επανέλθει στην προηγούμενη υγιή κατάσταση ακόμα κι αν οι συνθήκες «μόλυνσης» πάψουν να υπάρχουν.

Εκμεταλλεύεται την ταχύτητα της εύκολης «μόλυνσης», για να επιτύχει τον τελικό του στόχο, που είναι η κατάληψη των «οργάνων». Η επίδρασή του είναι τόσο καταστροφική, που μπορεί κάλλιστα να συγκριθεί με τα «χολεριασμένα» πτώματα που έριχναν οι «πολιορκητές» στις πόλεις τού Μεσαίωνα, προκειμένου να «διώξουν» τους κατοίκους τους από αυτές και να τις καταλάβουν χωρίς αντίσταση.

Αυτό ακριβώς είναι που κάνει το Airbnb …Είναι ένα «εργαλείο» που βρίσκεται στα χέρια ύπουλων «πολιορκητών», οι οποίοι στοχεύουν τις πόλεις των ανθρώπων …

Ένα «εργαλείο», το οποίο από τη μία διώχνει τους κατοίκους από τις πόλεις —και άρα τις «αρρωσταίνει»— κι απ’ την άλλη μετατρέπει την αστική κατοικία σε επενδυτικό προϊόν, που έλκει το κεφάλαιο και τους αρπακτικούς επενδυτές, ώστε, ακόμα κι αν οι συνθήκες αλλάξουν, να μην μπορούν οι κάτοικοί τους να τις ανακτήσουν …

Να μην μπορούν να επανέλθουν στις εστίες τους και άρα να μην μπορούν οι πόλεις ν’ «αναρρώσουν».

Στην πρώτη περίπτωση η πόλη παθαίνει μια τρομερή «βλάβη» και στη δεύτερη περίπτωση η «βλάβη» αυτή γίνεται «ανήκεστη» …ΔΕΝ μπορεί να θεραπευτεί με καμία δύναμη.

Η μεγάλη «έξοδος» των κατοίκων των πόλεων…

Θα πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά, για ν’ αρχίσει να καταλαβαίνει ο αναγνώστης την «παγίδα» που έχουν στήσει στους ανθρώπους …

Την παγίδα αυτή, η οποία θα τους κάνει αιώνιους «όμηρους» των εμπόρων τής στέγης. Γιατί υπάρχει «παγίδα»; …

Γιατί, όταν μια πόλη πάψει να έχει λειτουργική αξία για τους κατοίκους της και μετατραπεί ή ίδια σ’ ένα απλό αξιοθέατο, τότε είναι «νεκρή». Όταν μια πόλη πάψει με τα «όργανά» της να εξυπηρετεί τους κατοίκους της —οι οποίοι βιοπορίζονται εντός της, απασχολούμενοι με πολλών ειδών και τύπων αστικές δραστηριότητες κι επιχειρήσεις— και η ίδια μετατρέπεται στη «μοναδική» της επιχείρηση που απασχολεί κατοίκους, τότε είναι «νεκρή» …

Γίνεται ένα άψυχο αξιοθέατο, το οποίο έχει τη «ζωή» που του «δίνουν» οι επισκέπτες του και όχι οι κάτοικοί του.

Οι κάτοικοί του απλά συντηρούν το «λείψανο» αυτό για όσο διάστημα υπάρχουν τουρίστες που θέλουν να το περιεργαστούν. Όταν πάψει να υπάρχει τουριστικό ενδιαφέρον, οι κάτοικοι αυτοί δεν θα μπορούν να επιβιώσουν στο «κουφάρι» τής «νεκρής» αυτής πόλης.

Οι πόλεις υπάρχουν, για να ζουν μέσα σ’ αυτές οι κάτοικοί τους …Να απολαμβάνουν τις ζωές τους με όλες τις ευκολίες που μπορεί να τους προσφέρει ο πολιτισμός.

Στην ιδανική περίπτωση να διδάξουν με το καλό παράδειγμά τους και τους άλλους ανθρώπους, ώστε αυτοί να τους μιμηθούν στην άνετη αστική ζωή και να χτίσουν κι αυτοί τις δικές τους πόλεις …Να γίνουν οι ίδιες ζωντανές «μήτρες», οι οποίες θα «γεννήσουν» νέες ζωντανές πόλεις και θα εξυπηρετήσουν ακόμα περισσότερους ανθρώπους με τη λειτουργία τους.

Οι πόλεις ΔΕΝ είναι «θεματικά πάρκα», για να πηγαίνει εκεί κάποιος τουρίστας και να «ζει» για μερικές ημέρες τής ζωής του σαν «Λονδρέζος» ή σαν «Παριζιάνος» ή σαν «Αθηναίος» …

Υπάρχουν ξενοδοχεία γι’ αυτόν τον σκοπό, ώστε να τις επισκεφτείς, χωρίς όμως να μπεις μέσα στη λειτουργία τους και τις καταστρέψεις με τη διαφορετικότητά σου, εφόσον ανατρέπεις τις λειτουργικές τους ισορροπίες.

Everton v Crystal Palace - Premier League

Στις πόλεις αυτές μπαίνεις με τη δική σου ταυτότητα, για να δεις πώς ζει ο Λονδρέζος ή ο Παριζιάνος ή ο Αθηναίος …Πηγαίνεις για να «δεις» πώς ζουν οι άλλοι και όχι για να «ζήσεις» ο ίδιος …

Δεν πηγαίνεις εκεί σαν φτηνή «απομίμησή» τους, για να καταστρέψεις με την παρουσία σου τις ζωές τους …Πηγαίνεις για να δεις πώς «παίζουν» στις ζωές τους οι Παριζιάνοι ή οι Αθηναίοι και όχι για να «παίξεις» κι εσύ μ’ αυτούς λίγες ημέρες ως «συμπαίκτης» τους.

Είναι άλλο πράγμα να πηγαίνεις σ’ ένα γήπεδο, για να δεις από την εξέδρα ένα όμορφο παιχνίδι —όπου παίζουν κανονικοί παίκτες— και άλλο πράγμα να πας σ’ ένα γήπεδο όπου περιφέρονται μέσα στον αγωνιστικό του χώρο αυτοί, οι οποίοι μπήκαν μέσα ως θεατές και χωρίς κανέναν έλεγχο παριστάνουν τους παίκτες, με αποτέλεσμα να προκαλείται το χάος.

Αυτό ακριβώς είναι το Airbnb …Είναι η παράνομη και παράλογη «εισβολή» των «θεατών» σ’ έναν «αγωνιστικό» χώρο, μέσα στον οποίο έχουν θέση μόνον οι πραγματικοί «παίκτες», οι οποίοι είναι οι πολίτες των πόλεων …Μια «εισβολή», η οποία καταστρέφει τα πάντα …Μια «εισβολή», η οποία καταστρέφει τόσο το «παιχνίδι» όσο και τους «παίκτες».

Γιατί όμως ανατρέπεται η ισορροπία μιας πόλης από την εισβολή αυτών των «θαυμαστών-επισκεπτών», οι οποίοι δεν ξέρουν πού αρχίζει και πού σταματάει ο ρόλος τους;

…Γιατί αλλάζει η λειτουργία της !!!

Εάν ένα κέντρο μιας πόλης γεμίσει από ενοικιαζόμενα διαμερίσματα —και άρα χάσει τον πληθυσμό της—, αλλάζει και η λειτουργία της.

Σε έναν χώρο, όπου οι κάτοικοι είναι περαστικοί τουρίστες, δεν έχει νόημα να υπάρχει ένα κρεοπωλείο, γιατί κανένας δεν ενδιαφέρεται να μαγειρέψει …Δεν έχει νόημα —για τους ίδιους λόγους— να υπάρχει ένα μανάβικο, ένα ραφείο ή ένα βιβλιοπωλείο …

Δεν έχει νόημα να υπάρχει μια παιδική χαρά, γιατί δεν υπάρχουν παιδιά να πάνε εκεί και να παίξουν …Δεν ενδιαφέρει τους εφήμερους «νέους κατοίκους» κανένας χώρος αναψυχής ή εκπαίδευσης ανηλίκων και κανένα από τα καταστήματα που προσφέρουν αγαθά και υπηρεσίες σε απλούς κατοίκους ενός χώρου.

Σε μια τέτοια τεράστια αλλαγή τής χρήσης τού χώρου, ο χώρος αυτός θα γεμίζει με μαγαζιά, τα οποία ενδιαφέρουν τους περαστικούς αυτούς επισκέπτες …Θα γεμίσει με φάστφουντ, εστιατόρια, μαγαζιά πώλησης αναμνηστικών δώρων κλπ..

Σε αυτόν τον χώρο, δηλαδή, ο οποίος θα προσαρμοστεί στα μέτρα των επισκεπτών, δεν μπορεί να ζήσει μια απλή οικογένεια κατοίκων με τις ανάγκες που έχει ως τέτοια …

Θα πρέπει να πάει σε άλλο μέρος τής πόλης, για να ψωνίσει τα αναγκαία αγαθά και ν’ απολαύσει τις αναγκαίες υπηρεσίες …

Θα πρέπει να πάει αλλού, για να μεγαλώσει τα παιδιά της …μακριά από τους περιφερόμενους και πολλές φορές μεθυσμένους ενηλίκους, οι οποίοι παριστάνουν τους τουρίστες και στον χρόνο των διακοπών τους αναζητούν τη διασκέδαση και την περιπέτεια.

Όμως, η πόλη στην περίπτωση αυτήν «πέθανε». Χωρίς ν’ αλλάξει η μορφή της ή να γκρεμιστεί το κέντρο της, απέκτησε διαφορετικό ρόλο, ο οποίος όμως δεν είναι αυτός της «πόλης των ανθρώπων» …

Τα διαμερίσματα δεν γκρεμίστηκαν, αλλά έγιναν τουριστικά καταλύματα και όχι κατοικίες ανθρώπων …

Τα μαγαζιά δεν γκρεμίστηκαν, όμως άλλαξε ο χαρακτήρας τους. Άρα; …Άρα, το κέντρο της πόλης δεν μπορεί —ακόμα κι αν το θέλουν οι κάτοικοί του— ν’ αντισταθεί, σε περίπτωση που «εισβάλει» το εύκολο και πολύ χρήμα απ’ έξω. Ακόμα κι αν κάποιοι αρνούνται να το εγκαταλείψουν, δεν μπορούν να του δώσουν «ζωή» …

Δεν μπορούν να εξυπηρετηθούν …Δεν υπάρχουν μαγαζιά να καλύψουν τις ανάγκες μιας οικογένειας …Έγιναν πολύ ακριβά τα μαγαζιά, για να επιβιώνουν σ’ αυτά επιχειρήσεις, οι οποίες απευθύνονται στις καθημερινές ανάγκες των κατοίκων.

Όλα αυτά γίνονται εξαιτίας τής ανεξέλεγκτης εισβολής των τουριστών.

Οι τουρίστες στην περίπτωση αυτήν έγιναν «χολεριασμένα» πτώματα, τα οποία «πετάχτηκαν» επίτηδες στους δρόμους τής πόλης, για να διώξουν τους κατοίκους από τις εστίες τους.

Χωρίς να υπάρχει μια ορατή απειλή, οι κάτοικοι απομακρύνονται από τις εστίες τους τόσο άμεσα κι απόλυτα σαν να απειλούνταν με τα φοβερότερα των όπλων.

Αυτός είναι ο ρόλος των τουριστών. Η διαφορετική «παθογένειά» τους μπαίνει ανεξέλεγκτα στην πόλη και την «αρρωσταίνει», διώχνοντας τον πληθυσμό της.

barcelona airbnb protest Image from buenosairesherald.com. | CILISOS - Current Issues Tambah Pedas!

Γι’ αυτόν τον λόγο επί αιώνες οι πόλεις φρόντιζαν να περιορίζουν τους φιλοξενούμενούς τους σ’ έναν συγκεκριμένο αριθμό, ο οποίος να μην επηρεάζει τη λειτουργία τους …Φρόντιζαν να περιορίζουν τη δραστηριότητα των φιλοξενούμενων σε χώρους τέτοιους, οι οποίοι δεν επηρέαζαν τη λειτουργία τους …

Σε χώρους, όπου οι ξενύχτηδες τουρίστες δεν θα ενοχλούσαν τους πολίτες, οι οποίοι την επόμενη ημέρα εργάζονταν …Σε χώρους, όπου οι ξένοι δεν θα τρόμαζαν τα παιδιά των κατοίκων με τις «τρέλες» των διακοπών τους.

Γίνεται αυτό; Είναι εφικτό να ελέγχεις πόσοι θα είναι οι επισκέπτες μιας πόλης και πού αυτοί θα περιφέρονται; …Βεβαίως και είναι …Γι’ αυτόν τον λόγο υπάρχουν τα ξενοδοχεία.

Δεν υπάρχει κανένα σύστημα, το οποίο να μην φρόντισε για το πού και μέχρι ποιο σημείο θα έχουν πρόσβαση στην κοινωνία του οι ξένοι επισκέπτες. Δεν είναι τυχαίο λοιπόν που ο θεσμός των ξενοδοχείων λειτούργησε σε όλα τα πολιτισμικά μοντέλα με τον ίδιο απολύτως τρόπο.

Γιατί; …Γιατί το κράτος και η πόλη όχι μόνον όριζε —με βάση τις δικές της ανάγκες— τον αριθμό των επισκεπτών της σε σχέση με τον πληθυσμό της, αλλά απαιτούσε να γνωρίζει και τις ταυτότητές τους !!!

Οι άδειες λειτουργίας των ξενοδοχείων, δηλαδή, ήταν σε αριθμό ανάλογες των κατοίκων μιας πόλης και δίνονταν για ανέγερση ξενοδοχείων σε επιλεγμένες τοποθεσίες, προκειμένου να μην επηρεάζεται η λειτουργία τής πόλης και βέβαια η ζωή των κατοίκων της.

Για τον ίδιο λόγο που δεν τοποθετεί ένας άνθρωπος το κοινόχρηστο ψυγείο τού σπιτιού του στην «προσωπική» του κρεβατοκάμαρα, έτσι και οι κάτοικοι δεν έστηναν τα ξενοδοχεία τους μέσα στις γειτονιές των ανθρώπων. Τα ξενοδοχεία ήταν χτισμένα όλα γύρω από τα εμπορικά και διοικητικά κέντρα των πόλεων. Τα ξενοδοχεία λειτουργούσαν υπό τον απόλυτο έλεγχο της πόλης και των αρχών της. Γι’ αυτόν τον λόγο τα ξενοδοχεία ήταν υποχρεωμένα να παραδίδουν σ’ αυτές τις αρχές τα στοιχεία των πελατών τους, χωρίς να υπάρχει πρόβλημα με την προστασία των προσωπικών δεδομένων …Προείχε η ασφάλεια και η προστασία των πολιτών και αυτό το αποδέχονταν ως όρο οι ταξιδιώτες.

Here's What You Need to Know About the Airbnb Protests in BCN

Ως εκ τούτου απαγορευόταν στους κατοίκους ακόμα και η σκέψη για μίσθωση της ιδιωτικής τους κατοικίας σε ξένους. Θεωρούνταν ότι με τον τρόπο αυτόν απειλούνταν όχι μόνον η ασφάλεια και η λειτουργία τής πόλης, αλλά ακόμα και τα ίδια τα εθνικά συμφέροντα. Δεν υπήρχε πιθανότητα να φιλοξενηθεί κάποιος ξένος —και δεν μιλάμε για προσωπικό φιλοξενούμενο ή άνθρωπο ευρισκόμενο σε αδυναμία— σε μια πόλη, εκτός ξενοδοχείου. Η γειτονιά καλούσε την αστυνομία κι αυτή έλεγχε τη νομιμότητα της δραστηριότητας εκείνου, ο οποίος παρίστανε αυθαίρετα τον «ξενοδόχο». Καταλαβαίνει κάποιος πόσο καταστροφικά είναι αυτά τα οποία βλέπουμε σήμερα να συμβαίνουν στη διπλανή μας πόρτα, επειδή κάποιοι παριστάνουν τους «εναλλακτικούς ξενοδόχους» τύπου Airbnb; …Πόσο επικίνδυνα είναι τα πράγματα για τις μικρές πόλεις, οι οποίες μάλιστα αποτελούν τουριστικούς προορισμούς;

Είναι επικίνδυνα, γιατί οι πόλεις αρχίζουν κι αποκτούν «αναπηρίες», οι οποίες στο απώτατο όριο μπορούν να γίνουν θανατηφόρες …Γίνονται φιλόξενες για τους ξένους κι αφιλόξενες για τους κατοίκους τους …

Γίνονται φιλόξενες για ξένους, που δεν γνωρίζουμε ποιοι θα είναι αυτοί τελικά …και γίνονται αφιλόξενες για τους κατοίκους τους που θα χάσουν τις πόλεις τους …επίσης τελικά !!!

Γιατί όμως οι πόλεις αποκτούν αυτά τα αλά-καρτ χαρακτηριστικά; …Γιατί χάνουν τη λειτουργικότητά τους …Γιατί ανατρέπεται η δυναμική τής τοπικής οικονομίας, η οποία «καταλήγει» στις τιμές αγαθών και υπηρεσιών που απολαμβάνουν οι κάτοικοί της και οι οποίοι ζουν στην πόλη. Η ακρίβεια μπαίνει στην πόλη όχι εξαιτίας κάποιων φυσικών παραγόντων —και άρα διαχειρίσιμη—, αλλά εξαιτίας εξωτερικών παραγόντων —και άρα τεχνητή …και πλέον μη-διαχειρίσιμη—.

К юбилею Airbnb: европейские города наносят ответный удар по агрегатору | Туристический бизнес Санкт-Петербурга

Οι ξένοι φιλοξενούμενοι ωθούν πάντα τις τιμές προς τα επάνω, διαφορετικά δεν θα μπορούσαν να είναι «φιλοξενούμενοι». Ως εκ τούτου αυξάνει το κόστος ζωής των κατοίκων. Άρα; …Άρα, η πόλη αρχίζει κι αποκτά «αναπηρία». Η μετάλλαξη τής πόλης καταστρέφει τους κατοίκους της …Τους «τρώει» ζωή, η οποία σε θνητούς ανθρώπους δεν «περισσεύει» …«Ζητάει» περισσότερο ΧΡΟΝΟ από τον κάτοικό της για την επιβίωσή του, εφόσον αυτός πρέπει να δουλέψει περισσότερο, ώστε να συνεχίσει να κάνει τα ίδια πράγματα μ’ εκείνα που έκανε —είτε αυτό είναι ένας καφές είτε ένα γεύμα στην ταβέρνα τής κοντινής πλατείας—.

Εάν κι αυτό δεν φτάνει, τότε η πόλη θα του «ζητήσει» κι άλλο ΧΡΟΝΟ. Εάν αυτός, για να επιβιώσει και προκειμένου να περιορίσει τα έξοδά του, πρέπει να ζήσει μακριά από το κέντρο της, θα «πληρώσει» επιπλέον τίμημα ΧΡΟΝΟΥ …Θα χαθεί κι άλλος χρόνος, για να κάνει αυτά τα οποία έκανε, εφόσον στον επιπλέον χρόνο εργασίας θα προστεθεί και επιπλέον χρόνος μετακίνησης.

Με την «έξοδο» των κατοίκων από τα κέντρα των πόλεων παύουν αυτά να αποτελούν «κέντρα» πόλεων …Γίνονται «Mall» …με «κράχτη» το αρχιτεκτονικό «σκηνικό» τής «νεκρής» πλέον πόλης. Μέσα σ’ αυτό το «ανοικτού τύπου» «Mall» θα δεις ό,τι βλέπεις και σ’ ένα πραγματικό Mall, το οποίο έχει χτιστεί εξ’ αρχής ως τέτοιο. Τίποτε δεν θα είναι πραγματικό, γιατί δεν θα έχει την αρχική του λειτουργία. Όλα θα είναι ένα «σκηνικό», το οποίο θα ευχαριστεί τον τουρίστα-πελάτη. Δεν είναι παράξενο που όλα τα μεγάλα αστικά κέντρα τής Ευρώπης έχουν πανομοιότυπη μορφή. Είναι πλέον σχεδιασμένα για να είναι «αναγνωρίσιμα» από τους τουρίστες και να είναι απόλυτα «φιλικά» μ’ αυτούς και τις ανάγκες τους …Ανάγκες σε όλα τα επίπεδα και κυρίως σ’ αυτό που αφορά την απρόσκοπτη και όσο το δυνατόν πιο φτηνή —για τα τουριστικά δεδομένα— διαμονή. Εκτός από το φτηνό τουριστικό κατάλυμα έχει δημιουργηθεί και μια εναλλακτική και φτηνή επιλογή για τη διατροφή. Έχει δημιουργηθεί μια τάση να προσφέρεται η διεθνής κουζίνα σε μια «ουδέτερή» της μορφή, ώστε να είναι ανεκτή απ’ όλους —έστω και χωρίς να διατηρεί την αυθεντικότητά της— …Μια διεθνής κουζίνα, η οποία μάλιστα προσφέρεται παντού κι απ’ τους ίδιους παρόχους.

Οι πόλεις με τον τρόπο αυτόν μετατρέπονται σε ένα άψυχο ντεκόρ, το οποίο εξυπηρετεί μόνον τους ιδιοκτήτες τους και άρα τους «εκλεκτούς» τής Νέας Τάξης …Ένα άψυχο ντεκόρ, πολύ φτηνό για τους «εισβολείς», αλλά πανάκριβο για τους κατοίκους του …Ένα άψυχο ντεκόρ, εφόσον δεν έχει μόνιμους κατοίκους και άρα δεν έχει κάτι που να τους αφορά και το οποίο να τους είναι χρήσιμο για να συντηρήσουν την οικογένειά τους —χωρίς απαραίτητα να μετακινηθούν με το αυτοκίνητό τους για να το εξασφαλίσουν—. ΟΛΕΣ οι πόλεις γίνονται «μαγαζιά», των οποίων τα «ταμεία» τα έχουν συγκεκριμένοι άνθρωποι …Παντού βρίσκονται αυτοί «κρυμμένοι» σαν «επενδυτές» …που «βοηθούν» την τοπική «ανάπτυξη» κι επιχειρηματικότητα !!!

Αυτά, όμως, είναι εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας —γενικά—. Καταστρέφοντας τα κέντρα των πόλεων και κάνοντας οικονομικά αποδοτική την ανθρώπινη κατοικία, η Νέα Τάξη μετατρέπει την ίδια την πόλη σε «επιχείρηση» …και οι επιχειρήσεις —ως γνωστόν— εξαγοράζονται !!! Διώχνοντας τους κατοίκους, μπορείς ν’ αρπάξεις τις κατοικίες που αυτοί εγκαταλείπουν —αυτό, δηλαδή, το οποίο η Νέα Τάξη είχε εξ’ αρχής ως στόχο να επιτύχει—. Περί αυτού πρόκειται …

Ερημοποίησαν ολόκληρο τον Πλανήτη, συγκεντρώνοντας τον παγκόσμιο ανθρώπινο πληθυσμό στις μεγάλες πόλεις και τώρα θέλουν να τις εξαγοράσουν, για να έχουν ολόκληρο αυτόν τον πληθυσμό «όμηρό» τους με βάση μια θεμελιώδη ανάγκη του, όπως είναι αυτήν της στέγασης …Να τις εξαγοράσουν με «καθρεφτάκια» και χρωματιστές «χάντρες», όπως έκαναν και με τη γη των Ινδιάνων. Ελέγχοντας τον τραπεζικό τομέα —και άρα το «κόψιμο» του χρήματος— θα βάλουν τους ανθρώπους να «παίξουν» τα σπίτια τους σ’ ένα «παιχνίδι» τύπου «Μονόπολη», και —ως γνωστόν— στη Μονόπολη κερδίζει ο «τραπεζίτης». Είτε δανείζεται κάποιος για να πάρει σπίτι είτε βάζει υποθήκη το σπίτι του για να κάνει μια δουλειά, στο τέλος καταλήγει να δουλεύει μόνον για τον τραπεζίτη.

Εφόσον η Νέα Τάξη κατάφερε να κάνει την κατοικία των πόλεων «προϊόν», το οποίο μπορεί να το αγοράσει ακόμα κι ένας ξένος «επενδυτής», τότε είναι θέμα χρόνου να γίνει και η ίδια η πόλη ένα τέτοιο «προϊόν» διαθέσιμο προς πώληση …

Μικροί «επενδυτές» θα αγοράζουν απλά σπίτια και μεγάλοι «επενδυτές» θα αγοράζουν ολόκληρες πόλεις. Αυτό ήταν το ζητούμενο …Να χάσει η πόλη και η ανθρώπινη κατοικία τον χαρακτήρα της ως «κοινωνικό αγαθό» —το οποίο το απολαμβάνουν οι πολίτες— και να μετατραπεί σε «επιχείρηση», η οποία ανήκει σε συγκεκριμένους ιδιοκτήτες. Σε αυτήν τους την επιδίωξη τους βοήθησε ο τουρισμός.

Χρησιμοποίησαν τον τουρισμό ως «πέμπτη φάλαγγα» για να διεισδύσουν στις πόλεις και να υποδουλώσουν τους κατοίκους τους. Χρησιμοποίησαν τις εφήμερες ανάγκες που δημιουργούσε ένα τεχνητό «κύμα» τουριστών, το οποίο δημιούργησαν οι ίδιοι, για να εκμεταλλευτούν μόνιμα τις επίσης μόνιμες ανάγκες των κατοίκων.

Αυτό ήταν το ζητούμενο για τη Νέα Τάξη και σ’ αυτό θα την εξυπηρετούσε το Airbnb κι ο ανεξέλεγκτος τουρισμός, ο οποίος θα έδιωχνε τον κόσμο από τα κέντρα των πόλεων.

Από τη στιγμή που οι κάτοικοι των πόλεων θα έφευγαν από τα κέντρα τους, θα ήταν εύκολο για τους ισχυρούς τού πλούτου ν’ αλλάξουν την ιδιοκτησία.

Χωρίς τους κατοίκους τους αυτά τα κέντρα θα γίνονταν «προϊόντα» προς πώληση και η Νέα Τάξη δεν έχει πρόβλημα με το χρήμα, εφόσον το ελέγχει απόλυτα. Χωρίς τους κατοίκους των πόλεων μέσα στα σπίτια τους τα κέντρα των πόλεων μετατράπηκαν σε εύκολη «λεία» για εκείνους, οι οποίοι με τις «φωτοτυπίες» τού χρήματος θα εξαγόραζαν τα πάντα.

Την αρχική «αναπηρία», δηλαδή, θα μπορούσαν να την κάνουν ανήκεστη, εφόσον οι πολίτες, ακόμα κι αν το επιθυμούσαν, δεν θα μπορούσαν να επιστρέψουν. Γιατί; …Γιατί η ιδιοκτησία πλέον των ακινήτων θα είχε αλλάξει χέρια και άρα θα ήταν εξαρτώμενοι από τους νέους μεγαλοϊδιοκτήτες αστικών κατοικιών, οι οποίοι θα ορίζουν μόνοι τους τις τιμές των ενοικίων, εκμεταλλευόμενοι τις φλέγουσες και βέβαια μόνιμες ανάγκες των τοπικών κοινωνιών.

Αυτές οι ανάγκες ήταν πραγματικά φλέγουσες, γιατί, πριν η Νέα Τάξη φτάσει έξω από τα σπίτια των ανθρώπων για να τ’ αρπάξει, είχε «επισκεφτεί» πρώτα στις βιομηχανίες τους και τους είχε βάλει «λουκέτο». Στο όνομα της «ελεύθερης» οικονομίας και της «ανταγωνιστικότητας» οι άνθρωποι έχασαν τις θέσεις εργασίας τους στον παραγωγικό τομέα και βρέθηκαν έκθετοι στην οικονομική απειλή. Η αποβιομηχάνιση, την οποία επέβαλε η Νέα Τάξη στον Χριστιανισμό, βοήθησε στην «αρρώστια» αυτήν, εφόσον εξασθένησε τους πολίτες και οι πόλεις έχασαν τις «άμυνές» τους.

Χρήματα, τα οποία έπρεπε να διοχετευτούν σε βιομηχανικές επενδύσεις —για να μπορέσει ο κόσμος να εργαστεί για να επιβιώσει— σήμερα διοχετεύονται σε «επενδύσεις» κατοικιών. Αντί οι ισχυροί τής οικονομίας να δίνουν δουλειά στον κόσμο για να επιβιώσει, του αρπάζουν μέσω των ενοικίων και τα λίγα «ψίχουλα» που του απέμειναν στον λογαριασμό του. Αντί να ζουν οι άνθρωποι με τους μισθούς τους, προσπαθούν να επιβιώσουν, ξεπουλώντας τα σπίτια τους. Αντί να χτίζονται από τους πλούσιους επενδυτές νέα εργοστάσια, εξαγοράζονται νέες πόλεις.

Το Airbnb είναι ένα «βιολογικό» όπλο, που ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΕΙ τα πάντα !!!…

…Ένας νέος «Μαύρος θάνατος», που χρησιμοποιείται σε μια νέα «πολιορκία» !!!

Η δυνατότητα του Airbnb να μετατρέπει την ανθρώπινη κατοικία σε «επένδυση» είναι αυτή που καταστρέφει τα πάντα, γιατί έλκει το κεφάλαιο, ενώ αυτό δεν θα έπρεπε να επιτρέπεται να συμβαίνει ποτέ …εφόσον, η ανθρώπινη κατοικία ΔΕΝ πρέπει ΠΟΤΕ να γίνεται αντικείμενο επενδύσεων …Δεν πρέπει ΠΟΤΕ το κεφάλαιο να «συγκρούεται» με μια ανθρώπινη ανάγκη, γιατί πάντα το κεφάλαιο θα νικάει και οι άνθρωποι θα δυστυχούν.

Η ανθρώπινη κατοικία —το «housing» των Αγγλοσαξόνων— είναι ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΑΓΑΘΟ και θα πρέπει να προσφέρεται στον άνθρωπο με αφθονία και με την απόλυτη ευκολία. Εάν επιτρέψεις σε μη φυσικά —και άρα αθάνατα— νομικά πρόσωπα να εξειδικευτούν στην αγορά και την εκμετάλλευση ακινήτων, είναι θέμα χρόνου σε μία με δύο γενιές να πάμε σε παγκόσμια μονοπώλια της ανθρώπινης κατοικίας. Μια τέτοια κατάσταση θα μπορούσε άνετα να χαρακτηριστεί ως «ΚΟΛΑΣΗ επί Γης» …ΚΟΛΑΣΗ, την οποία η δική μας γενιά —που ηττήθηκε— θα προσφέρει σε ΟΛΕΣ τις υπόλοιπες γενιές που θ’ ακολουθήσουν.

Θα μας καταριούνται ΟΛΟΙ μαζί οι άνθρωποι του μέλλοντος, εάν χάσουμε αυτήν τη μάχη.

Η ανθρώπινη κατοικία θα πρέπει ν’ «ακολουθεί» τις δυνατότητες των κατοίκων και να μην συμβαίνει το αντίθετο.

Τα ενοίκια θα πρέπει να είναι προσαρμοσμένα στους μισθούς των κατοίκων και όχι στην «προσφορά» που κάνουν οι τουρίστες, όπως συμβαίνει με το Airbnb.

Στο σημείο αυτό εντοπίζεται το πρώτο και ολέθριο αποτέλεσμα της ύπαρξης και λειτουργίας τού Airbnb.

Με δήθεν οικονομοτεχνικά δεδομένα οικονομικών αποδόσεων και μελλοντικών αποσβέσεων επιτρέπει την «αξιολόγηση» της ανθρώπινης κατοικίας και άρα την τιμολόγησή της σε όλα τα επίπεδα, είτε σ’ ό,τι αφορά την απλή της χρήση είτε σ’ ό,τι αφορά την αξία κτήσης της.

Αυτή η «τιμολόγηση» είναι που καταστρέφει τα πάντα. Αυτή η απόδοση είναι που φέρνει τις τράπεζες έξω από τις πόρτες των ανθρώπων. Αυτή η απόδοση μετριέται με «αξίες» υποθηκών για τους ιδιοκτήτες ή με δάνεια αγοράς για τους επενδυτές. Αυτή η απόδοση κερδών χρήσης «συγκρίνεται» με τοκισμούς και δικαιολογεί δάνεια. Αυτή είναι που καταστρέφει πόλεις και ανθρώπους. Τα καταστρέφει όλα, γιατί δίνει στην κατοικία μια «απόδοση» κεφαλαίου κι αυτό έλκει τους επενδυτές εκεί όπου αυτοί δεν πρέπει να δραστηριοποιούνται, γιατί υπάρχει κίνδυνος για την κοινωνία.

Τα σπίτια των ανθρώπων δεν πρέπει να έχουν «μετρήσιμη» οικονομική «απόδοση» ΧΡΗΣΗΣ.

Δεν πρέπει να εμφανίζουν κέρδη Χρήσης σε σχέση με τα κόστη απόκτησής τους.

Αυτά τα κέρδη είναι αποδόσεις κεφαλαιοποίησης και άρα εύκολα «συγκρίνονται» με επιτόκια δανεισμών κεφαλαίων. Τα σπίτια των ανθρώπων, λοιπόν, άσχετα με την αξία τους ως υλικά «αγαθά», πρέπει να έχουν μηδενική οικονομική απόδοση ως «κεφάλαιο» κι αυτό γίνεται με τον πιο απλό τρόπο …

Δεν πρέπει να μπορούν να υποθηκεύονται από την πλευρά των ιδιοκτητών τους για τη λήψη τραπεζικών δανείων …

Δεν πρέπει οι αποδόσεις τους να συνδέονται με αποδόσεις δανείων και άρα με τα τρέχοντα επιτόκια —και κατ’ επέκταση με τη γενικότερη οικονομική κατάσταση—.

Δάνειο με «εγγύηση» την αξία μιας κατοικίας ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ να δίνεται ΠΟΤΕ, είτε μιλάμε για απλό ιδιοκτήτη είτε για κατασκευαστή κατοικιών. Απλά πράγματα. Τέτοια δάνεια με τέτοιες εγγυήσεις επί αιώνες έδιναν μόνον οι μαχαιροβγάλτες τοκογλύφοι των πεζοδρομίων και κανένας άλλος.

Για την απλή κατοικία των ανθρώπων θα πρέπει να υπάρχει μόνον η ΑΞΙΑ ΚΤΗΣΗΣ. Είτε θα έχεις το σπίτι σου στην κατοχή σου είτε τα χρήματα της αξίας του …

Καί τα δύο μαζί ΠΟΤΕ, γιατί σε μια τέτοια περίπτωση ΜΠΑΙΝΕΙ και ο τραπεζίτης στην «εξίσωση».

Με μηδενική οικονομική «απόδοση» μπορεί κάποιος να πουλάει την κατοικία του όποτε θέλει και σε όποια τιμή θέλει, είτε είναι ένας κοινός ιδιοκτήτης είτε κατασκευαστής. Αυτό, όμως, δεν είναι οικονομική «απόδοση» …Δεν είναι κέρδος. Αυτό είναι απλή πώληση …και ΜΟΝΟΝ αυτή η νομική «πράξη» πρέπει να επιτρέπεται για την ανθρώπινη κατοικία. Απλά πράγματα. Πώληση γίνεται μόνον γι’ αυτά που υπάρχουν και όχι γι’ αυτά που ΘΑ υπάρξουν. Την ώρα που αλλάζουν τα χρήματα χέρια, αλλάζουν χέρια και οι τίτλοι ιδιοκτησίας τού υπό πώληση ακινήτου.

Τίποτα δεν πρέπει να έχει νομιμότητα, όταν δεν σέβεται αυτήν τη συνθήκη. Ποιο είναι το ζητούμενο γι’ αυτό το οποίο λέμε; …Δεν πρέπει να υπάρχει ΠΟΤΕ η περίπτωση να «πέσει» μια ανθρώπινη κατοικία στα «χέρια» ενός μη-φυσικού προσώπου όπως είναι η Τράπεζα. Η κατοικία ΠΑΝΤΑ θα πρέπει να βρίσκεται υπό την ιδιοκτησία ενός φυσικού προσώπου.

Αυτή η απλή συνθήκη είναι η εγγύηση ότι ΟΛΕΣ οι γενιές των ανθρώπων θα έχουν στη διάθεσή τους στέγη, για να καλύψουν τις ανάγκες τους. Αυτή είναι η εγγύηση ότι οι πόλεις θα περνάνε επ’ άπειρον στα χέρια των παιδιών των κατοίκων τους και σε κανέναν άλλον.

Γιατί αποτελεί εγγύηση; …Γιατί η έλλειψη οικονομικής «απόδοσης» —και άρα ΚΕΡΔΟΥΣ από τη χρήση τής κατοικίας— παύει να έλκει «επενδυτές». Διώχνει πανίσχυρο επενδυτικό κεφάλαιο από τις γειτονιές των ανθρώπων. Διώχνει τους «καρχαρίες»-«επενδυτές» μακριά από την ανθρώπινη κατοικία, η οποία θα αφορά μόνον αγοραστές και άρα κατά κανόνα τούς χρήστες της.

Αυτή η έλλειψη οικονομικής απόδοσης «διώχνει» και τους «αεριτζήδες» επενδυτές τού κατασκευαστικού κλάδου των κατοικιών και άρα παύει να υπάρχει κίνδυνος δημιουργίας «φούσκας» στην αγορά ακινήτων. Ως κατασκευαστής κατοικιών πουλάς μόνον ό,τι έχεις ήδη κατασκευάσει και όχι ό,τι υπολογίζεις στο μέλλον να κατασκευάσεις με προπωλήσεις διαμερισμάτων ή τραπεζικά κατασκευαστικά δάνεια. Παίρνεις χρήματα από τον αγοραστή μόνον τη στιγμή που του παραδίδεις τίτλους ιδιοκτησίας υπαρκτού ακινήτου και όχι «σχεδίων».

Χτίζεις με δικά σου χρήματα —και προσωπικές εγγυήσεις δανείων— και όχι με τραπεζικά δάνεια και «εγγυήσεις» τις ίδιες τις ανθρώπινες κατοικίες, οι οποίες σε περίπτωση «αστοχίας» θα περιέλθουν στην κυριότητα της τράπεζας.

Με τον τρόπο αυτόν διασφαλίζονται τα κοινωνικά συμφέροντα κι εξαλείφονται οι κίνδυνοι για την ανθρώπινη κατοικία. Όταν υπάρχει οικονομική «απόδοση» της κατοικίας, καταστρέφονται όλες οι ασφαλιστικές δικλείδες που προστατεύουν την κοινωνία.

Είναι σαν να «μετράς» τις αξίες ΟΛΩΝ των γυναικών με βάση την οικονομική «απόδοση» που θα είχαν αυτές, εάν ήταν πόρνες. Είναι σαν ν’ αναγνωρίζεις την πορνεία ως έναν οικονομικό «πήχη», αναδεικνύοντάς τη μάλιστα σε «έξυπνο μέσο» βιοπορισμού, το οποίο απευθύνεται σε όλους …Ένα «εξτραδάκι» …Μια «αρπαχτή», που εμείς οι υπόλοιποι θα κάνουμε πως «δεν» τη βλέπουμε. Απλά πράγματα. Είναι σαν να τιμολογείς την ανθρώπινη σεξουαλική πράξη. Είναι άλλο πράγμα το σεξ μεταξύ των συντρόφων —το οποίο προσφέρεται μάλιστα σε αφθονία και δωρεάν— και άλλο πράγμα η πληρωμένη «υπηρεσία» τής πόρνης.

Όταν η σεξουαλική πράξη τιμολογείται γενικά —και χωρίς εξαιρέσεις— με έναν υπολογισμό, ο οποίος αφορά όλους τους ανθρώπους ανεξαιρέτως, προκαλούνται προβλήματα, των οποίων το κοινωνικό κόστος κανένας δεν γνωρίζει ποιο θα είναι.

Όταν τιμολογείς το σεξ για τους πάντες, η κοινωνία δεν μπορεί να λειτουργήσει. Τι θα κάνεις εάν η σύντροφός σου ή η σχέση σου σ’ ενημερώνει κάθε φορά γι’ αυτά που υποθετικά θα της «χρωστούσες», εξαιτίας των «υπηρεσιών» της με βάση τις τιμές τής «αγοράς»; Θα κρατάμε σημειώσεις για το πόσο «κοστολογείται» αυτό το οποίο προσφέρουμε στον σύντροφό μας; Θα αγοράζουμε δώρα, για να «ξεχρεώσουμε»; Θα κρατάμε μπλοκάκια σημειώσεων; Θα κουβαλάμε μήπως και κανέναν φίλο μας μαζί, για να μοιραζόμαστε το κόστος; Θα τη στέλνουμε να φέρνει το «μεροκάματο» απ’ έξω, για να φάμε;

barcelona airbnb protest Image from buenosairesherald.com. | CILISOS - Current Issues Tambah Pedas!

Αυτό είναι που συμβαίνει με το Αirbnb, το οποίο βάζει παράνομα «ενοικιαζόμενα» διαμερίσματα στις γειτονιές μας και τις πολυκατοικίες μας και άρα οδηγεί στη μετατροπή τής απλής κατοικίας σε επενδυτικό «προϊόν». Είναι σαν να δίνεις σε ξένους —«επίσημα»— το «τοπικό δελτίο τιμών» για «σεξ» με τους τοπικούς κατοίκους τού τόπου που επισκέπτονται …Είναι σαν να «φυτεύεις» πόρνες μέσα σε κάθε πολυκατοικία και από τις «ταρίφες» τους να υπολογίζεις και τις δυνάμει «ταρίφες» όλων των υπολοίπων κατοίκων τής πολυκατοικίας.

Με τον τρόπο αυτόν «τιμολογείται» ο καθένας μας γι’ αυτήν την υπηρεσία, άσχετα εάν θα την προσφέρει ή όχι. Είναι σαν να σου λέει —«επισήμως»— ότι, εάν η αδερφή σου ή η μητέρα σου αποφασίσει κάποτε να πουλήσει υπηρεσία σεξ, η τιμή της σ’ αυτήν τη «γειτονιά» θα «κυμαίνεται» ανάμεσα σ’ αυτά τα όρια !!! …Όρια, τα οποία στη συνέχεια θα καθορίζουν και τη δανειοληπτική σου ικανότητα ανάλογα με τα «θηλυκά» που έχεις στο σπίτι σου, την «ποιότητα» και την «εκπαίδευσή» τους και βέβαια την «πελατεία» στην οποία προσβλέπεις και θέλεις ν’ απευθυνθείς.

Εάν τα βάλεις στη «δουλειά», μπορείς να πάρεις και δάνειο, υπολογισμένο με βάση κάποια μελλοντικά κέρδη …Δάνειο, για ν’ ανακαινίσεις το σπίτι σου και να ζητήσεις ακόμα περισσότερα χρήματα από τους «πελάτες» σου. Γι’ αυτόν τον λόγο μιλάμε για εκπόρνευση των πόλεων. Γι’ αυτόν τον λόγο αναφερθήκαμε στα ξενοδοχεία.

Τα ξενοδοχεία έχουν έναν συγκεκριμένο ρόλο στις πόλεις …Είναι τα «αμορτισέρ», τα οποία προστατεύουν την κοινωνία από τα «προβλήματα» εκείνα, τα οποία η είσοδος —για τον οποιονδήποτε λόγο— ξένων στους χώρους της μπορούν να προκαλέσουν στη λειτουργία της …Είναι οι «υποδοχείς» των ξένων με τους οποίους δεν τους συνδέει τίποτε απολύτως …

Είναι οι «εξέδρες» απ’ όπου οι ξένοι πληρώνουν για να δουν ένα όμορφο θέαμα, όπως είναι η ζωή σε μια πόλη, χωρίς όμως να μπουν οι ίδιοι στον «αγωνιστικό» της χώρο. Αυτός είναι ο ρόλος των ξενοδοχείων …Να εμποδίζουν τους ξένους να φτάνουν «μέσα» στα σπίτια των ανθρώπων …

Είναι οι νόμιμες «πόρνες» των πόλεων …Είναι αυτές, οι οποίες «πηγαίνουν» με ξένους, τους οποίους οι ίδιες δεν τους γνωρίζουν, ώστε με τον τρόπο αυτόν να προστατευτούν ΟΛΕΣ οι υπόλοιπες από την παρουσία τους. Υπάρχει δηλαδή κοινωνικό «έργο» από τη θυσία των πορνών …

Είναι αυτές, οι οποίες καλύπτουν μια «ανάγκη», την οποία θεωρούμε αναπόφευκτη, αλλά —για λόγους προφανείς— δεν θέλουμε να την καλύπτουμε με τις δικές μας «γυναίκες». Αυτό δεν είναι που συμβαίνει σήμερα μ’ εκείνους που εγκαταλείπουν για κάποιους μήνες τα σπίτια τους, φιλοξενούμενοι σε συγγενείς τους, για να τα νοικιάσουν σε τουρίστες; Ένα είδος αλά-καρτ «εκπόρνευσης» της κατοικίας δεν είναι αυτό;

Αυτός είναι ο κοινωνικός ρόλος των ξενοδοχείων …Είναι οι νόμιμες «πόρνες», οι οποίες λειτουργούν με βάση τον νόμο …Με φορολόγηση, δελτίο παροχής υπηρεσιών, πιστοποιητικό υγείας κλπ.. Στο επίπεδο λοιπόν στο οποίο αναφερόμαστε, αυτές οι «πόρνες» είναι τα ξενοδοχεία …Είναι αυτά, τα οποία με τη λειτουργία τους δίνουν στους κατοίκους ως «αντιπαροχή» την καθαρότητα της πόλης τους.

Είναι αυτά, τα οποία προστατεύουν τα σπίτια μας και τις γειτονιές μας από την ξένη εισβολή. Στις αμοιβές αυτών των νόμιμων «πορνών» πρέπει να φτάνει η «προσφορά» των ξένων —και άρα των τουριστών— και εκεί να σταματά …Αυτές είναι που πρέπει να γίνονται πιο ακριβές, όταν υπάρχει μεγάλη προσφορά ενδιαφερομένων …

Αυτές είναι που πρέπει να γίνονται πιο πολλές, όταν υπάρχει μεγαλύτερη ζήτηση …Αυτές είναι που ασκούν το «επάγγελμά» τους και χάρη σ’ αυτές δεν συμπληρώνουν τις ανάγκες των πόλεων οι «μανάδες» μας και οι «αδερφές» μας …ΔΕΝ μπαίνουν τα δεδομένα που αφορούν τους ξένους και τους επισκέπτες μέσα στις γειτονιές μας και στα σπίτια μας !!! Τα ξενοδοχεία είναι τα μόνα αστικά ακίνητα, τα οποία μπορούν να συνδεθούν με την οικονομική «απόδοση», γιατί απλούστατα από τη φύση τους συνδέονται με την οικονομία ως επενδυτικά «προϊόντα», τα οποία στοχεύουν στο κέρδος τού ιδιοκτήτη-επιχειρηματία. Χτίζονται από επιχειρηματίες, για να βγάλουν κέρδη από την επαγγελματική τους χρήση. Δικαιολογούν και τραπεζικά δάνεια με την υποθήκευση των δικών τους τίτλων ιδιοκτησίας.

Airbnb and the so-called sharing economy is hollowing out our cities | Gaby Hinsliff | The Guardian

Αυτό είναι που προξένησε το Airbnb στις κατοικίες, και άρα στις πόλεις …Έβαλε την «αρρ

Αγαπητοί φίλοι της σελίδας, παρακαλούμε να είστε ευγενικοί και κόσμιοι στις εκφράσεις σας, με σεβασμό, κατανόηση και αξιοπρέπεια, προς τους συνανθρώπους μας, όπως αρμόζει σε λογικούς ανθρώπους, αλλά και σε ενσυνείδητους Χριστιανούς οι οποίοι κάνουν πράξη τον Ευαγγελικό λόγο, «Αγαπάτε αλλήλους». Φυλάξτε το στόμα σας, από λόγια περιττά, πικρόχολα, ανώφελα, ασκηθείτε στην προσευχή του Ιησού, εγκρατευθείτε και ο Κύριος θα σας περιβάλλει με το ανεκτίμητο δώρο της αγάπης Του. Οι απόψεις της ιστοσελιδας μπορεί να μην ταυτίζονται με τα περιεχόμενα του άρθρου. Τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε καθώς εκφράζουν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν με οποιοδήποτε τρόπο την ιστοσελιδα. Οι διαχειριστές της ιστοσελιδας δεν ευθύνονται για τα σχόλια και τους δεσμούς που περιλαμβάνει. Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, γενικά και εναντίον των συνομιλητών ή των συγγραφέων. Μην δημοσιεύετε άσχετα σχόλια με το θέμα. Με βάση τα παραπάνω με λύπη θα αναγκαζόμαστε να διαγράφουμε τα απρεπή και βλάσφημα σχόλια τα οποία δεν αρμόζουν στον χαρακτήρα και στο ήθος της σελίδας μας χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.