ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ ΑΓΙΟΥ ΚΟΣΜΑ ΤΟΥ ΑΙΤΩΛΟΥ

ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ

ΑΓΙΟΥ ΚΟΣΜΑ ΤΟΥ ΑΙΤΩΛΟΥ

Ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός και Θεός, αδελφοί μου, ο γλυκύτατος αυθέντης και Δεσπότης, ο ποιητής των Αγγέλων και πάσης νοητής και αισθητής κτίσεως, παρακινούμενος ο Κύριος από την πολλή του αγαθότητα οπού έχει εις το γένος μας, σιμά σε άπειρα χαρίσματα οπού μας εχάρισε και μας χαρίζει καθ' εκάστην ημέραν καί ώραν καί στιγμή, εκαταδέχθη και έγινε και τέλειος άνθρωπος εκ Πνεύματος Αγίου και από τα καθαρότατα αίματα της Δεσποίνης ημών Θεοτόκου καί Αειπαρθένου Μαρίας, δια να μας κάμει να βγούμε από τα χέρια του διαβόλου, και να μας κάμει υιούς και κληρονόμους της βασιλείας Του, να χαιρόμαστε πάντοτε στον παράδεισο μαζί με τους Αγγέλους και να μη καιγόμαστε στην κόλαση με τους ασεβείς και τους διαβόλους...

Καθώς ένας άρχοντας έχει αμπέλια καί χωράφια και βάνει εργάτες, έτσι και ο Κύριος ωσάν ένα αμπέλι έχει όλον τον κόσμο και επήρε δώδεκα Αποστόλους, καί τους έδωκε την χάριν Του και την ευλογία Του, και τους έστειλε σ’ όλον τον κόσμο να διδάξουν τους ανθρώπους πώς να ζήσουν και εδώ καλά, ειρηνικά, αγαπημένα, και μετά ταύτα να πηγαίνουν στον παράδεισο, να χαίρονται πάντοτε. Να μετανοούν, να πιστεύουν και να βαπτίζονται εις το όνομα του Πατρός, του Υιού καί του Αγίου Πνεύματος, καί να έχουν την αγάπη στον Θεό καί στον αδελφό των. 

Καί σε όποια χώρα πηγαίνουν οι Απόστολοι καί τους δέχονται οι άνθρωποι, τους παρήγγειλε ο Κύριος να ευλογούν την χώρα εκείνη, σε όποια χώρα πάλι πηγαίνουν οι Απόστολοι καί δεν τους δέχονται, τους παρήγγειλε ο Κύριος να τινάζουν και τα τσαρούχια των καί να φεύγουν. Έτσι οι Άγιοι Απόστολοι λαμβάνοντες την χάριν του Αγίου Πνεύματος, ως φρόνιμοι καί πιστοί δούλοι του Χριστού μας, έτρεξαν ωσάν αστραπή σε όλο τον κόσμο. 

Με εκείνη την χάριν ιάτρευαν τυφλούς καί κωφούς καί λεπρούς καί δαιμονισμένους, καί, το μεγαλύτερο: με το όνομα του Χριστού μας πρόσταζαν τους νεκρούς καί ανεσταίνοντο. Καί σε όποια χώρα πήγαιναν οι Άγιοι Απόστολοι καί τους εδέχοντο οι άνθρωποι, τους έκαμναν χριστιανούς, εχειροτόνουν αρχιερείς καί ιερείς, συνέστηναν Εκκλησίες, καί ευλογούσαν την χώρα εκείνη, καί εγίνετο ένας επίγειος παράδεισος, χαρά καί ευφροσύνη, κατοικία των Αγγέλων, κατοικία του Χριστού μας.

Σε όποια χώρα πάλι πήγαιναν και δεν τους εδέχοντο οι άνθρωποι, τους παρήγγειλε να τινάζουν και τα υποδήματα των, καί έμενε σε εκείνη την χώρα κατάρα και όχι ευλογία, κατοικία του διαβόλου και όχι του Χριστού μας.

ΣΤΟΥΣ ΑΓΙΟΥΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥΣ

ΑΓΙΟΥ ΕΦΡΑΙΜ ΤΟΥ ΣΥΡΟΥ

   Χαίρετε ἐσεῖς ποὺ εἶστε τὸ φῶς τοῦ κόσμου, στὸ ὁποῖο ὑποχωρεῖ ἡ νύχτα ὅλη· ποὺ δὲν τὸ σκιάζει ἡ νεφέλη, δὲν τὸ ἀντιμάχεται ἡ καταιγίδα, οὔτε ἡ λαίλαπα τὸ πλησιάζει, ἀπεναντίας φωτίζονται μ’ αὐτὸ τὰ σκοτάδια ποὺ ἔχουμε μέσα μας, φανερώνονται τὰ κρυφά, διασαφηνίζονται τὰ ἀσαφῆ, καθαρίζονται οἱ λογισμοί.

  Χαίρετε ἐσεῖς ποὺ βρήκατε τὸν ἀκρογωνιαῖο λίθο (Χριστό), καὶ ἀπὸ αὐτὸ τὸ λίθο τόσους πολλοὺς βασιλικοὺς νυφικοὺς θαλάμους ἀνυψώσατε, τόσες πολλὲς ἐκκλησίες ἀνοικοδομήσατε ἐπάνω στὴ γῆ, ὅμοιες μὲ οὐρανούς, τόσα πολλὰ θυσιαστήρια θεμελιώσατε γιὰ τὴ θυσία ποὺ γεννᾶ τὴ ζωή.

Χαίρετε ἐσεῖς ποὺ δὲν κρατᾶτε σακκούλι (Ματθ. 10:9-10) καὶ ὅμως γεμίσατε μὲ πλοῦτο ὅλη τὴν οἰκουμένη· ἐσεῖς ποὺ δὲν εἴχατε περιττὸ ραβδί, καὶ ὅμως διώξατε τοὺς λύκους ἀπὸ παντοῦ· ἐσεῖς ποὺ δὲν εἴχατε δεύτερο χιτώνα, καὶ ὅμως ντύθηκαν ἀπὸ σᾶς βασιλιάδες· ἐσεῖς ποὺ δὲν εἴχατε διπλὰ ὑποδήματα, καὶ ὅμως ταράξατε τὴ γῆ μὲ τὶς πορεῖες σας καὶ οἱ νεφέλες ἔτρεχαν κάτω ἀπὸ τὰ πόδια σας. 

Οἱ Ἄγγελοι ἔδειχναν τὸ δρόμο, τακτοποιώντας τὸν, ἡ θάλασσα ἐπίσης καθὼς βαδίζατε στὴν ἐπιφάνειά της σᾶς κρατοῦσε σὰν πλοῖα ἱστιοφόρα. Ἐσεῖς ποὺ δὲν εἴχατε ἀσημένια νομίσματα στὴ ζώνη σας, καὶ δὲν εἶχε τὸ βαλάντιό σας χρυσάφι, ὅμως δανείζατε ἀπὸ τὸ σακκούλι σᾶς πολλὰ στοὺς χωλούς· καὶ ὅταν ἄγγιξε ὁ τυφλὸς τὴ ζώνη σας, ἄρχισε νὰ μετρᾶ τὴν πάροδο τῶν ἡμερῶν, καὶ νὰ ὑπολογίζει μὲ τὰ μάτια τοῦ τὸν ἥλιο, καὶ νὰ δείχνει μὲ τὸ δάχτυλό του τὰ ἀστέρια, κάτι ποὺ προηγουμένως δὲν τὸ γνώριζε.