Λόγος περὶ ψευδοπροφητῶν καὶ ψευδοδιδασκάλων καὶ ἄθεων αἱρετικῶν

Λόγος περὶ ψευδοπροφητῶν καὶ ψευδοδιδασκάλων καὶ ἄθεων αἱρετικῶν.

ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ

ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟΝ

Ἐπειδὴ ἔφθασε σὲ μᾶς τὸ τέλος τῶν αἰώνων, ὅπως λέγει ὁ Ἀπόστολος, καὶ ἦρθαν οἱ δύσκολοι καιροί, ἡ ἀνομία πλήθυνε, καὶ ἡ ἀγάπη τῶν πολλῶν ψυχράνθηκε, καὶ οἱ πλάνοι πολλοί, καὶ οἱ πλανημένοι περισσότεροι. Ἃς σχολιάσουμε, λοιπόν, τὰ ἱερὰ βιβλία, στὰ ὁποῖα ἀφοῦ βροῦμε τὴν ὁδὸ τῆς ἀληθείας, θὰ βαδίζουμε ἀναβαίνοντας στὰ ἅγια ὅρη, τοὺς προφῆτες ἐννοῶ καὶ τοὺς ἀποστόλους, γιὰ νὰ μὴν πλανηθοῦμε καὶ μᾶς παρασέρνει κάθε ἄνεμος τῆς διδασκαλίας, μὲ τὰ ψεύτικα παιχνίδια τῶν ἀνθρώπων, μὲ τὴν πανούργα μέθοδο τῆς πλάνης.

Ἃς μὴν μείνουμε κάτω, ἀλλὰ ἃς ἀνέβουμε μαζὶ μὲ τοὺς ἅγιους μαθητὲς πάνω στὸ ὅρος τὸ μακάριο, καὶ ἃς ἀκούσουμε τὸν ποιμένα μας ποὺ λέγει, «Βλέπετε μὴ πλανηθῆτε» (Λουκ. 21.8), «Βλέπετε μὴ τὶς ὑμᾶς πλανήση» (Μάρκ. 13.5). Καὶ ὁ Ἰωάννης λέγει τὰ ἴδια, «Ἴνα μὴ ἀπολὲ σητε ἃ εἰργάσασθε» (Β’ Ἰωάν. 1.8). Καὶ ὁ Παῦλος, «Βλέπετε τοὺς κύνας· Βλέπετε πῶς περιπατεῖτε» (Φίλ. 3.2). Τὸ «Βλέπετε» δὲν εἰπώθηκε γιὰ κανέναν ἄλλο λόγο, παρὰ μόνο γιὰ τὴν δική μας ἀσφάλεια, σχετικὰ μὲ αὐτοὺς τοὺς πλάνους ποὺ φορᾶνε τὴν προβειὰ καὶ κρύβουν τὸ λύκο, ἐξαπατώντας τοὺς ἀμελέστερους.

Ὡς πάρα πολὺ ἀναγκαῖο λέγετε παντοῦ στὶς Γραφές, τὸ «Βλέπετε», καὶ τὸ «Ὁρᾶτε», καὶ «Γρηγορεῖτε», καὶ «Προσέχετε», ὄχι μόνο σὲ μᾶς, ἀλλὰ καὶ σὲ ὁλόκληρό το ποίμνιο. Τίποτα δὲν παρασιώπησε ἡ Ἁγία Γραφὴ ἀπὸ ὅσα μᾶς συμφέρουν. 

γ. Μου ἔρχονται δάκρυα, ὅταν ἀκούω ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία μᾶς μερικοὺς νὰ λένε, «μήπως λέγονται αὐτὰ στὶς θεῖες Γραφές;». Καὶ αὐτὸ ὄχι μόνο ἀπὸ λαϊκούς, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ αὐτοὺς ποὺ νομίζουν ὅτι εἶναι ποιμένες καὶ κατέχουν τὶς θέσεις τῶν προφητῶν καὶ τῶν ἀποστόλων, ὄχι ὅμως καὶ τοὺς τρόπους. Πρὸς αὐτοὺς εἶναι εὐκαιρία νὰ εἰπωθεῖ, Ἀλίμονό σας, ὁδηγοὶ τυφλοὶ καὶ ἀμαθεῖς καὶ ἀστήρικτοι, ἐσεῖς ποὺ φροντίζετε τὸν ἱματισμό σας, ἀλλὰ ὄχι τὴν μόρφωση, ἐσεῖς ποὺ ἐγκαταλείψατε τὴν διακονία τοῦ λόγου καὶ διακονεῖτε τὴν κοιλία, «Ὤν ο Θεος η κοιλια, καί ηδοξα εν τή αισχυνη» (Φίλ. 3.18). Ἐσεῖς ποὺ καταχράστε τὸ γάλα, τὸ μαλλὶ καὶ τὸ κρέας τῆς ποίμνης, χωρὶς νὰ φροντίζετε γιὰ τὰ πρόβατα. Πῶς θὰ ξεφύγετε τὴν τιμωρία, ὅταν ἀμελεῖτε τόσο μεγάλη σωτηρία;

Ἐγὼ παρασυρθεῖς ἀπὸ τὴν ὁμιλία, θὰ παρουσιάσω περισσότερες μαρτυρίες, ἀποδεικνύοντας μέσα ἀπὸ τὴν Ἁγία Γραφή, ἀπὸ τὰ Εὐαγγέλια καὶ τοὺς προφῆτες καὶ τοὺς ἀποστόλους, μὲ τὴ χάρη τοῦ Χριστοῦ, πὼς κλείνει τὰ στόματα αὐτῶν ποὺ λαλοῦν ἄδικα, γιὰ νὰ φωτισθεῖ ἡ καρδιὰ αὐτῶν ποὺ ἐπιθυμοῦν τὸ λόγο τοῦ Θεοῦ.

Ἀπὸ ποῦ ἀλλοῦ νὰ ξεκινήσουμε, παρὰ ἀπὸ αὐτὸν ποὺ εἶπε, «Ἐγώ ειμι η αρχη και το τελος» (Ἀποκ. 22.13); Ἃς γνωρίσει καθένας τὸν νοῦ του καὶ τὴ σκέψη του, ἀφοῦ ἀποθέσει κάθε βιοτικὴ μέριμνα. Εἶπε ὁ Κύριος, «Βλέπετε, μή πλανηθητε. Πολλοί γάρ επί τώ ονόματί μου ελεύσονται λέγοντες, ὄτι Εγω ειμι ο Χριστος· καί πολλους πλανήσουσι» (Λουκ. 21.8). 

Καὶ πάλι, «Προσέχετε εαυτοις απο των ψευδοπροφητῶν, οἴτινες ερχονται προς υμάς εν εν δύμασι προβάτων, ἔσωθεν δέ εισι λύκοι αρπαγες· ἂλλ΄ ἀπο τῶν καρπῶν αὐτών επιγνωσεσθε αὐτοὺς» (Ματθ. 7.15), λέει, δηλαδὴ ἀπὸ τὰ λόγια, ἀπὸ τὴν ψευδοπροφητεία, ἀπὸ τὴν ὑποκρισία τους, ἀπὸ τὴν κακοδοξία τους, ἀπὸ τὴν βλασφημία τους θὰ τοὺς καταλάβετε.

«Οὐ γὰρ δύναται δένδρον σαπρὸν ποιεῖν καρποὺς καλούς. Πὰν γὰρ δένδρον εκ τού ιδιου καρπού επιγινωσκεται» (Ματθ. 7.18-19). Ἔτσι κι ἐσεῖς αὐτοὺς θὰ τοὺς καταλάβετε ἀπὸ τοὺς καρπούς τους. Ὅταν πιὰ τοὺς ἀναγνωρίσετε, μὴν τοὺς λαμβάνετε στὴν οἰκία, μὴν τοὺς τιμήσετε, μὴ ζητήσετε ἀπὸ αὐτοὺς λόγο διδασκαλίας, μὴν βάλετε τοὺς μαργαρίτες σᾶς μπροστά τους, ἀλλὰ προσέχετε ἀπὸ τὴν ζύμη τους, δηλαδὴ ἀπὸ τὴν αἵρεσή τους.

Κανείς σας νὰ μὴν κακιώσει καὶ νὰ μὴ βαρυγκωμήσει μὲ αὐτὰ ποὺ λέω, διότι μιλάει ὁ Θεός. Ἀκοῦστε ἐσεῖς οἱ ποιμένες, τὴν φωνὴ τοῦ Ἀρχιποιμένος,ἀκοῦστε πὼς ἀποκαλύπτει καὶ καταδεικνύει τοὺς κρυφοὺς λύκους, ἀκοῦστε καὶ φροντίστε τὸν ἑαυτό σας καὶ ὅλο το ποίμνιο. «Βλέπετε τοὺς κύνας» (Φίλ. 3.2), «βλέπετε τοὺς κλέπτας». 

«Ο γάρ μή εισερχομενος δια τὴς θύρας εἰς τὴν αὐλὴν τῶν προβάτων, ἂλλ΄ ἀναβαίνων αλλαχοθεν, κλέπτης εστι και ληστης» (Ἰωάν. 10.1). Καὶ πάλι γιὰ τὰ ἴδια λέγει, «Ο μή ών μὲτ΄ ἐμοῦ, κὰτ΄ ἐμού εστι» (Ματθ.12.30). Καὶ πάλι πρὸς αὐτοὺς ἔλεγε, «Ὑμείς εκ τού πατρος τού διαβολου εστε» (Ἰωάν. 8.44). «Οὐαί υμιν, ὅτι κλείετε τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν, ὑμεῖς γὰρ οὐκ εἰσέρχεσθε, οὐδέ τους εισερχομενους αφιετε εἰσελθεῖν» (Ματθ. 23.14). Καὶ ἀλλοῦ πάλι, «Ὑμεῖς οὐκ έστε εκ τῶν προβάτων τών εμων» (Ἰωάν. 10.26).

Βλέπεις πὼς παντοῦ ὁ Δεσπότης στηλιτεύει καὶ καταδεικνύει τοὺς ἀσεβεῖς, γιὰ νὰ μὴν πλανηθοῦμε; Ὢ τῆς ἀνεκφράστου συγκαταβάσεως, ὢ τῆς πέρα ἀπὸ κάθε σύλληψη ἀγαθότητος! Τί ν’ ἀνταποδώσουμε στὸν Κύριο γιὰ ὅλα αὐτά; Τί θ’ ἀπολογηθοῦμε στὸν Ἀρχιποιμένα; Ὢ ποιμένες, συνάδελφοι ποιμένες! Ὁρίστε λίγα ἀπὸ τὰ πολλά. Κοιτάξτε πὼς παντοῦ ὁ Δεσπότης στὸ Εὐαγγέλιο βοᾶ γιὰ τὴν δική μας ἀσφάλεια, «Βλέπετε, γρηγορεῖτε, προσέχετε, σπουδάσατε,ἀγωνίσασθε»! Καὶ ὄχι μόνο στὰ Εὐαγγέλια βοᾶ, ἀλλὰ καὶ διὰ μέσω τῶν θεοφόρων προφητῶν, καὶ τῶν θεολόγων μαθητῶν λέει τὰ ἴδια.

Σὲ ὅλα αὐτὰ μιλᾶ σύμφωνα μὲ τὸ θεϊκὸ θέλημά Του καὶ μοῦ τὸ μαρτυρεῖ ὁ Παῦλος, ὅταν λέει, «Τού εν εμοι λαλουντος Χριστοῦ» (Β’ Κορ. 13.3). Ἃς φέρουμε τώρα ἀνάμεσά μας τοὺς θεολόγους, καὶ ἃς ἀκούσουμε ἀπὸ αὐτοὺς τί μᾶς παραγγέλλουν γιὰ τοὺς αἱρετικούς. Πές μας, μακάριε Πέτρο, ἐσένα ποὺ σὲ μακάρισε ὁ Κύριος καὶ Θεὸς μᾶς Ἰησοῦς Χριστός, πὲς μᾶς για τους πλάνους καὶ αὐτοὺς ποὺ μέλλει νὰ πλανήσουν τὴν ποίμνη τοῦ Χριστοῦ, τὴν ὁποία σου παρέδωσε καὶ στὴν ἐμπιστεύθηκε ὁ ἀρχιποιμένας καὶ ἐπίσκοπός των ψυχῶν μας. Πὲς ὅσα σου χορήγησε τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιο καὶ στήριξε τὴν ποίμνη σου. Δεῖξε μᾶς τοὺς κρυφοὺς λύκους, ὅπως ὁ διδάσκαλός σου Χριστός, ὁ Κύριος.

Ὁ Πέτρος εἶπε, «Τοῦτο πρώτον γινώσκετε, ὄτι ελευσονται επ΄ ἐσχάτων τών ημερων εμπαικται,κατα τάς ιδιας επιθυμιας πορευόμενοι» (Β’ Πετρ. 3.3). Καὶ πάλι λέγει, «Καί εν υμιν εσονται ψευδοδιδάσκαλοι, οἵτινες παρεισάξουσιν αἱρέσεις απωλειας, καί τον αγορασαντα αὐτοὺς Δεσπότην αρνουμενοι. Καί πολλοι εξακολουθησουσιν αὐτῶν ταίς ασελγειαις· οἶς τό κριμα οὐκαργεῖ, καί η απωλεια αὐτῶν οὐ νυστάζει· κατάρας τέκνα, καταλείποντες τὴν εὐθείαν οδον» (Β’ Πετρ. 2.1-2). 

Αὐτὰ ἐλάλησε ὁ Πέτρος, ὁ πραγματικὰ μακάριος, Πέτρος τῆς πίστεως ἡ πέτρα, πάνω στὴν ὁποία ὁ Χριστὸς οἰκοδόμησε τὴν Ἐκκλησία, αὐτὸς ποὺ κατέχει τὰ κλειδιὰ τοῦ παραδείσου. Ὁ Πέτρος ποὺ περπάτησε πάνω στὰ κύματα, ὁ θερμὸς ἐραστὴς τοῦ Δεσπότη Χριστοῦ, αὐτὸς ποὺ ἔρριψε τὸν Σίμωνα τὸν Μάγο στὴ Ρώμη, ὁ κορυφαῖος καὶ πρωτοστάτης τὸν πρῶτο ληστὴ καὶ μαθητὴ τοῦ διαβόλου (σ.μ. ἐννοεῖ τὸν Σίμωνα).

Βλέπεις πῶς μιλᾶ ὁ Χριστὸς μέσα ἀπὸ ὅλα αὐτά; Διότι καὶ στὰ Εὐαγγέλια εἶπε τὰ ἴδια σ’ αὐτούς, ὅτι «Ὑμείς εκ τού πατρος υμων τού διαβολου εστε» (Ἰωάν. 8.44). Γνώρισα πολλοὺς ποὺ λένε, «καὶ αὐτοὺς ὁ Θεὸς τοὺς ἔπλασε» (διότι λένε ὅτι χωρὶς τὸν Θεὸ δὲν ἔγινε τίποτα), χωρὶς νὰ καταλαβαίνουν οὔτε τί λένε, οὔτε γιὰ ποιὸ πράγμα βεβαιώνουν. Συμφωνῶ κι ἐγὼ ὅτι ὁ Θεὸς ἔκτισε, ἀλλὰ ἔκτισε πάνω σε έργα ἀγαθά, ὥστε πάνω σ’ αὐτὰ νὰ ἀκολουθήσουμε καὶ νὰ γίνουμε τέκνα Θεοῦ διὰ τῆς ὀρθῆς πίστεως. 

δ. Αλλά ἃς ἐπανέλθουμε στὸ θέμα μας. Ὁ Ἰωάννης λέγει, «Καὶ νῦν ἀντίχριστοι πολλοὶ γεγόνασι» (Ἃ’ Ἰωάν. 2.18), καὶ πάλι, «Βλέπετε ἑαυτούς, ἴνα μὴ ἀπολέσητε ἃ εἰργάσασθε· ὅτι πολλοὶ πλάνοι εἰς τὸν κόσμον ἐξῆλθον» (Β’ Ἰωάν. 1.8). Ἀγαπητοί, μὴ παντὶ πνεύματι πιστεύετε, ἀλλὰ δοκιμάζετε τὰ πνεύματα εἰ ἀπὸ τοῦ Θεοῦ ἐστιν· ὅτι πολλοὶ ψευδοπροφῆται εἰς τὸν κόσμον εἰσεληλύθασι» (Ἃ’ Ἰωάν. 4.1) . Καὶ πάλι λέγει, «Εἰ τὶς ἔρχεται πρὸς ὑμᾶς, καὶ ταύτην τὴν διδαχὴν οὐ φέρει μὲθ΄ ἐαυτοῦ, μὴ λαμβάνετε αὐτὸν εἰς οἰκίαν, καὶ Χαίρειν αὐτῶ μὴ λέγετε. Ὁ γὰρ λέγων αὐτῶ χαίρειν, κοινωνεῖ τοῖς ἔργοις αὐτοῦ τοῖς πονηροῖς» (Β’ Ἰωάν. 1.10). Καὶ πάλι, «Πᾶς ὁ παραβαίνων, καὶ μὴ μένων ἐν τῇ διδαχὴ τοῦ Χριστοῦ, Θεὸν οὐκ ἔχει» (Β’ Ἰωάν. 1.9).

Αὐτὰ μας προτρέπει ὁ Ἰωάννης, Ἰωάννης ὁ υἱὸς τῆς βροντῆς, ὁ περισσότερο ἀγαπημένος ἀπὸ ὅλους τους μαθητές. Αὐτὸς ποὺ στήριξε μὲ τὴν θεολογία τὴν Ἐκκλησία ἀπ’ ἄκρου εἰς ἄκρον τῆς γῆς καὶ ἔφραξε τὰ στόματα τῶν αἱρετικῶν.

Ὁ Ἰάκωβος εἶπε, «Ὃς ἐὰν δοκὴ φίλος αὐτῶν εἶναι, ἐχθρός του Θεοῦ καθίσταται» (Ἰακ. 4.4). Ἀκοῦστε ὅλοι ἐσεῖς ποὺ συντρώγετε μὲ τοὺς αἱρετικοὺς τὴν ὀδυνηρὴ ἀπόφαση, ὅτι εἶστε ἐχθροί του Χριστοῦ. Διότι αὐτὸς ποὺ συμφιλιώνεται μὲ τοὺς ἐχθρούς του βασιλέως δὲν μπορεῖ νὰ εἶναι φίλος του. Οὔτε θ’ ἀξιωθεῖ τὴν αἰώνιο ζωή, ἀλλὰ θὰ χαθεῖ μαζὶ μὲ τοὺς ἐχθροὺς καὶ θὰ ὑποστεῖ τὰ χειρότερα.

Ἰούδας ὅ του Ἰακώβου εἶπε, «Παρεισέδυσαν τινὲς ἄνθρωποι οἱ ἔκπαλαι προγεγραμμένοι εἰς τοῦτο τὸ κρίμα, ἀσεβεῖς, τὴν τοῦ Θεοῦ ἠμῶν χάριν μετατιθέντες εἰς ἀσέλγειαν, καὶ τὸν μόνον Δεσπότην καὶ Κύριον Ἰησοῦν Χριστὸν ἀρνούμενοι» (Ἰουδ. 1.4). Καὶ πάλι λέγει, «Ἒπ΄ ἐσχάτων των χρόνων ἔσονται ἐμπαῖκται, κατὰ τὰς ἰδίας ἐπιθυμίας αὐτῶν πορευόμενοι τῶν ἀσεβειῶν. Οὗτοι εἰσι οἱ ἀφόβως ἑαυτοὺς ποιμαίνοντες, νεφέλαι ἄνυδροι, παντὶ ἀνέμω περιφερόμεναι, ἀστέρες πλανῆται, οἶς ὁ ζόφος τοῦ σκότους εἰς αἰώνας τετήρηται». Αὐτὰ καὶ περισσότερα ἀπὸ αὐτὰ παραινεῖ σὲ μᾶς ὁ Ἰούδας ὁ καλός.

Ἔλα κι ἐσὺ Παῦλε, τὸ σκεῦος τῆς ἐκλογῆς, καὶ πὲς μᾶς ὁ ἴδιος κατὰ τὴν δοθεῖσα σσὲ σένα χάρη τοῦ Θεοῦ, μίλησέ μας γιὰ τὸν παρόντα πονηρὸ αἰώνα. Φανέρωσε τοὺς κρυφοὺς λύκους, στηλίτευσε καὶ νίκησε τοὺς κλέφτες της ἁγίας ποίμνης τοῦ Θεοῦ. Ὁ Παῦλος εἶπε, «Οἶδα ὅτι εἰσελεύσονται μετὰ τὴν ἄφιξίν μου λύκοι βαρεῖς εἰς ὑμᾶς, μὴ φειδόμενοι τοῦ ποιμνίου» (Πράξ. 20.29).

Βλέπεις παντοῦ τους θεολόγους ποὺ συμφωνοῦν μὲ τὸν Διδάσκαλο σχετικὰ μὲ τοὺς ἄθεους αἱρετικούς, ὀνομάζοντάς τους σκύλους καὶ λύκους; Ὅπως καὶ ἀλλοῦ λέγει ὁ Παῦλος, «Βλέπετε τοὺς κύνας, βλέπετε τοὺς κακοὺς ἐργάτας, βλέπετε τὴν κατατομήν. Βλέπετε μὴ τὶς ὑμᾶς ἔσται ὁ συλαγωγῶν διὰ τῆς φιλοσοφίας καὶ κενῆς ἀπάτης. Βλέπετε ἀκριβῶς πῶς περιπατεῖτε, ὅτι αἳ ἡμέραι πονηραὶ εἰσι» (Φίλ. 3.2).

Ποιὸς θὰ δικαιολογηθεῖ ὅτι δὲν ἤξερε, ὅταν ἀκούει τέτοιες προειδοποιήσεις; Καὶ ἀλλοῦ πάλι, «Μὴ παραδέχεσθε αἱρετικὸν ἄνθρωπον μετὰ μίαν καὶ δευτέραν νουθεσίαν» (Τίτ. 3.10). Καὶ πάλι, «Διδαχαῖς ποικίλαις καὶ ξεναις μὴ παραφέρεσθε» (Ἑβρ. 13.9), καὶ πάλι, «Αἱρετικοὶ ἄνθρωποι προκόψουσιν ἐπὶ τὸ χεῖρον, πλανῶντες καὶ πλανώμενοι» (Β’ Τιμ. 3.13), καὶ ἀλλοῦ, «Τοῖς μεμιασμένοις καὶ ἀπίστοις οὐδὲν καθαρὸν» (Τίτ. 1.15).