Είναι που ο «φιλάνθρωπος» νοιάζεται τόσο πολύ για την ανθρωπότητα και όχι για τις φαρμακευτικές εταιρείες…
Πριν από λίγες εβδομάδες, όταν ο αμερικανός Πρόεδρος Τζο Μπάιντεν πραγματοποίησε την πρώτη του συνέντευξη Τύπου από τότε που ανέλαβε τα καθήκοντά του, υποσχέθηκε ότι 200 εκατομμύρια ενήλικες θα έχουν λάβει τουλάχιστον ένα εμβόλιο μέχρι τη λήξη των πρώτων 100 ημερών του.
Ωστόσο, σε περίπου 130 χώρες, που αντιπροσωπεύουν πληθυσμό 2,5 δισ. ανθρώπων, κανένας ενήλικος δεν έχει λάβει δόση.
Και οι λόγοι, σύμφωνα με έρευνες αμερικανών αναλυτών, συγκεντρώνονται σε ένα πρόσωπο: τον Μπιλ Γκέιτς, του οποίου η σύζυγος δηλώνει ότι δεν θα ανοίξει η οικονομία αν δεν εμβολιαστεί όλος ο πλανήτης.
Το ιστορικό
Στα τέλη Μαΐου του 2020, ο ΠΟΥ ξεκίνησε το 19-Covid Access Technology Pool, ή το 100-TAP, με την πρόθεση να συγκεντρώσει όλες τις διαθέσιμες στο κοινό γνώσεις για το εμβόλιο σε ένα κέντρο.
Δημόσιοι και ιδιωτικοί φορείς θα συλλέγουν τα ευρήματα των ερευνών και τη σχετική πνευματική ιδιοκτησία σε ένα παγκόσμιο ταμείο γνώσης για τη διάρκεια της πανδημίας.
Έδειχνε αρκετά απλό και “ωφέλιμο”
Όμως, οι σπόροι της καταστροφής αυτής της προσέγγισης είχαν σπαρθεί έναν μήνα νωρίτερα, όταν ο Μπιλ Γκέιτς ξεκίνησε τον δικό του επιταχυντή τεχνολογίας.
Ο επιταχυντής Covid-ACT-19 του Gates αποτύπωσε το “όραμα για την οργάνωση της έρευνας, ανάπτυξης, κατασκευής και διανομής θεραπειών και εμβολίων”.
Όπως και άλλα ιδρύματα που χρηματοδοτούνται από τον Γκέιτς στον χώρο της δημόσιας υγείας, ο επιταχυντής ήταν μια εταιρική σχέση δημόσιου-ιδιωτικού τομέα που βασίζεται σε φιλανθρωπικούς και βιομηχανικούς δεσμούς – εμπνευσμένη από την Ατζέντα 21.
Βασικά, και σε αντίθεση με το 100-TAP, ο επιταχυντής καθιέρωσε τη μακροχρόνια δέσμευση του Γκέιτς να σέβεται τις αποκλειστικές αξιώσεις πνευματικής ιδιοκτησίας.
Τα σιωπηρά της επιχειρήματα: ότι τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας δεν θα παρουσιάσουν προβλήματα για την κάλυψη της παγκόσμιας ζήτησης ή για τη διασφάλιση δίκαιης πρόσβασης και ότι πρέπει να προστατευθούν, ακόμη και κατά τη διάρκεια μιας πανδημίας.
Έτσι, ο Γκέιτς έχει εφαρμόσει το μοντέλο εταιρικής φιλανθρωπίας του, το οποίο συνήθιζε τάχα να καταπολεμά την ελονοσία στην Αφρική για να νικήσει το COVID.
Μόνο που σε αντίθεση με την ελονοσία, το COVID είναι υποτίθεται είναι μια πιεστική παγκόσμια πανδημία. Έτσι, τα ευρήματα του Gates κυριάρχησαν στην παγκόσμια επιστημονική κοινότητα, καθώς μια χούφτα φαρμακοποιών ασκεί τεράστια επιρροή στην τύχη του κόσμου.
Τα πνευματικά δικαιώματα
Ο Γκέιτς προσπάθησε ενεργά να υπονομεύσει όλες τις αμφισβητήσεις για την εξουσία του και τις πράξεις φιλανθρωπίας που βασίζονται στην πνευματική ιδιοκτησία του επιταχυντή.
Με άλλα λόγια προσπάθησε να διατηρούνται τα αποκλειστικά δικαιώματα των ερευνών και των ευρημάτων. Έτσι, η πύλη υπήρξε η ακλόνητη δέσμευσή στο δικαίωμα των φαρμακευτικών εταιρειών για τον αποκλειστικό έλεγχο της ιατρικής επιστήμης και των αγορών των προϊόντων της.
Το αποτέλεσμα ήταν ότι ενώ οι δέκα κορυφαίες ανεπτυγμένες οικονομίες ανέφεραν σημαντική επιτυχία σχετικά με την ανάπτυξη των προγραμμάτων εμβολίων – συμπεριλαμβανομένων των ΗΠΑ, του Ηνωμένου Βασιλείου, του Ισραήλ και της ΕΕ – ο υπόλοιπος κόσμος έχει αγωνιστεί να έχει πρόσβαση σε αυτά.
Ένα χρόνο μετά την διακήρυξη λοιπόν για εμβόλια σε όλους, ο Γκέιτς και η εταιρεία κατάφεραν να εξασφαλίσουν τις φαρμακευτικές, αλλά όχι να επιτύχουν το στόχο που επικαλούνταν, δηλαδή να παρέχουν εμβόλιο σε πληθυσμούς χαμηλού εισοδήματος.
Οι φαρμακευτικές και τα πλούσια έθνη που επαίνεσαν την πρωτοβουλία πριν από ένα χρόνο, επέλεξαν αντ ‘αυτού να συνάψουν διμερείς συμφωνίες. Λαμπρό σουξέ της Pfizer είναι να πουλάει ακριβά σε χώρες που τα “σκάνε” -βλέπε Ισραήλ- να σταματά την χορήγηση αν δεν τα “σκάνε” μετά στην ώρα τους -ξαναβλέπε Ισραήλ- και να ανεβάζει ως και 60% την τιμή του εμβολίου –βλέπε Ε.Ε.!
Τόση «φιλανθρωπία» πως να τη διαχειριστεί κανείς;
με πληροφορίες από bankingnews.gr
