Περί κατακρίσεως

Περί κατακρίσεως
Ο αββάς Ναζάριος διηγήθηκε το φοβερό αυτό περιστατικό, που μας δείχνει πόσο μεγάλη αμαρτία είναι η κατάκριση, γιατί μ' αυτήν ο άνθρωπος προσπαθεί κατά κάποιο τρόπο να υποκαταστήσει το Θεό:
Πρόσεξε, αγαπητέ αδελφέ, το εξής έργο της θείας Πρόνοιας, που έγινε για να μας καταστήσει προσεκτικούς, ώστε ν' αποφύγουμε με κάθε τρόπο την κατάκριση. Ήταν ένας άνθρωπος που είχε αγία ζωή. Όταν κάποτε άκουσε ότι κάποιος αδελφός είχε διαπράξει μία σοβαρή αμαρτία αναστέναξε και είπε:
Αυτός ο αδερφός έκανε ένα κακό πράγμα.
Και για τα λόγια αυτά τι φοβερή οπτασία είδε! Κατ' εντολή του Θεού παρουσιάστηκε ένας άγιος άγγελος σ' αυτόν που κατέκρινε τον αδερφό του που είχε αμαρτήσει και του είπε:
Ιδού, αυτός που κατέκρινες, είναι νεκρός, που λοιπόν διατάζεις να τοποθετηθεί στον παράδεισο η στην κόλαση;
Εκείνος ταράχτηκε. Ο άγγελος όμως επανέλαβε:
Αφού είσαι κριτής δικαίων και αδίκων λέγε, τι διατάζεις σχετικά με την ψυχή αυτού του ταπεινού; Την σπλαχνίζεσαι ή την καταδικάζεις στα βάσανα;
Ο άγγελος είπε αυτά και εξαφανίστηκε. Η οπτασία αυτή ήταν τόσο φοβερή για τη συνείδηση του γέροντα ώστε αποφάσισε να παραμείνει στο υπόλοιπο της ζωής του σε θλίψη και απαρηγόρητο κλάμα. Πέφτοντας στο σημείο που είχε σταθεί ο άγγελος ζητούσε συγχώρεση από το Θεό, η οποία του δόθηκε. Παρά ταύτα πέρασε το υπόλοιπο της ζωής του με μετάνοια και συντριβή.