Ύμνος στον Άναρχο και Ερχόμενο Κύριο
Ύμνος στον Άναρχο και Ερχόμενο Κύριο
Ὦ Λόγε τοῦ Πατρὸς ἀΐδιε, ἄναρχε καὶ ἀτελεύτητε,
Φῶς ἐκ Φωτός, Θεὲ ἀληθινὲ ἐκ Θεοῦ ἀληθινοῦ,
πρὸ πάντων τῶν αἰώνων ὑπάρχων καὶ ἀπαράλλακτος,
δι’ οὗ τὰ πάντα ἐγένετο καὶ ἐν ᾧ τὰ πάντα συνέστηκε.
Οὐ χρόνος Σὲ ἐγέννησε, οὐκ αἰὼν Σὲ περιέγραψε·
πρὸ πάσης κτίσεως ἦς ἐν κόλποις τοῦ Πατρός,
ὁμοούσιος καὶ συναΐδιος, ἀχώριστος τῆς Θεότητος,
ὁ ὢν πάντοτε καὶ μένων εἰς τοὺς αἰῶνας.
Καὶ ὅτε ἦλθε τὸ πλήρωμα τοῦ χρόνου,
οὐκ ἔπαυσας εἶναι ὃ ἦς, ἀλλ’ ἔγινες ὃ δὲν ἦσουν·
ἐκ Πνεύματος Ἁγίου καὶ Μαρίας τῆς Παρθένου
ἐσαρκώθης ἀληθῶς καὶ ἐνηνθρώπησας διὰ τὴν σωτηρία μας.
Ὁ ἀχώρητος ἐχώρησες στὴ μήτρα τῆς Παρθένου,
ὁ ἀόρατος ἐφάνης ἐν σαρκί,
ὁ Κύριος τῆς κτίσεως ἔλαβες μορφὴ δούλου
χωρὶς τροπὴ τῆς Θεότητος, χωρὶς χωρισμὸ τῶν φύσεων,
τέλειος Θεὸς καὶ τέλειος ἄνθρωπος,
εἷς καὶ ὁ αὐτὸς Κύριος Ἰησοῦς Χριστός.
Ἐβάδισες ἀνάμεσά μας καὶ ἡ γῆ ἐδέχθη τὰ βήματά Σου·
ἐδίδαξες, ἐθεράπευσες, ἐσπλαχνίσθης,
καὶ ὅταν ἦλθε ἡ ὥρα, ἑκουσίως ἀνέβηκες στὸν Σταυρό,
ὄχι ὡς ἡττημένος, ἀλλ’ ὡς Νικητὴς τοῦ θανάτου.
Τῷ Σταυρῷ Σου συνέτριψες τὴ δύναμη τοῦ ᾅδου,
τῷ θανάτῳ Σου ἐθανάτωσες τὸν θάνατο,
καὶ τῇ τριημέρῳ Ἐγέρσει Σου
ἤνοιξες πάλι στὸ γένος τῶν ἀνθρώπων
τὴν πύλη τῆς ἀφθαρσίας καὶ τῆς ζωῆς.
Καὶ τώρα, Κύριε, δὲν εἶσαι μνήμη περασμένου καιροῦ.
Ζεῖς καὶ βασιλεύεις.
Εἶσαι ἐν μέσῳ τῆς Ἐκκλησίας Σου,
στὸ Εὐαγγέλιο ποὺ κηρύσσεται,
στὴ Χάρη ποὺ ἁγιάζει,
στὰ Μυστήρια ποὺ ζωοποιοῦν,
καὶ προπάντων στὸ Μυστήριο τῆς Θείας Εὐχαριστίας,
ὅπου προσφέρεσαι ἀληθῶς στὸν λαό Σου
εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν καὶ ζωὴν αἰώνιον.
Σὺ εἶ ὁ Πρῶτος καὶ ὁ Ἔσχατος,
ἡ Ἀρχὴ καὶ τὸ Τέλος,
ὁ Ἄλφα καὶ τὸ Ὦ,
ὁ Κύριος τῶν αἰώνων καὶ τῆς ἱστορίας.
Καὶ πάλιν ἔρχεσαι.
Ὄχι πια στὴ σιωπὴ τῆς Βηθλεέμ,
οὐδὲ στὴν ταπείνωση τοῦ Σταυροῦ,
ἀλλ’ ἐν δόξῃ, μετὰ τῶν ἁγίων Ἀγγέλων,
κρῖναι ζῶντας καὶ νεκρούς,
καὶ τῆς Βασιλείας Σου οὐκ ἔσται τέλος.
Τότε θὰ φανερωθεῖ ὅ,τι τώρα πιστεύουμε ἐν μυστηρίῳ·
θὰ καταργηθεῖ ὁ θάνατος,
θὰ ἀναστηθοῦν οἱ νεκροί,
καὶ ἡ κτίση θὰ προσδοκᾷ τὴν ἀφθαρσία
ἐνώπιον τοῦ θρόνου τῆς δόξης Σου.
Ὁ ὢν καὶ ὁ ἦν καὶ ὁ ἐρχόμενος,
ὁ ἀναλλοίωτος Κύριος τῶν αἰώνων,
ἐλέησον τὴν πτωχεία τῆς καρδιᾶς μας
καὶ μὴν ἀφήσεις τὸν νοῦ μας νὰ ζητεῖ
ἐκεῖνο ποὺ παρέρχεται
ἀντὶ γι’ Αὐτὸν ποὺ μένει εἰς τὸν αἰῶνα.
Δίδαξέ μας νὰ Σε περιμένουμε μὲ νήψη,
νὰ Σε δεχόμαστε μὲ μετάνοια,
νὰ Σε κοινωνοῦμε μὲ φόβο Θεοῦ, πίστη καὶ ἀγάπη,
καὶ νὰ ζοῦμε κάθε ἡμέρα
ὡς ἂν ἤταν ἡ θύρα τῆς αἰωνιότητος.
Δόξα τῷ ἀνάρχῳ Πατρί,
καὶ τῷ συναΐδιῳ καὶ μονογενεῖ Υἱῷ,
καὶ τῷ Παναγίῳ, ἀγαθῷ καὶ ζωοποιῷ Πνεύματι·
μιᾷ Θεότητι, μιᾷ οὐσίᾳ,
ἐν τρισὶ τελείοις Ὑποστάσεσιν,
ἀχωρίστως καὶ ἀσυγχύτως προσκυνουμένῃ,
νῦν καὶ ἀεὶ
καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων.
Ἀμήν.
Μοιραστείτε το με τους φίλους σας:
Αγαπητοί φίλοι της σελίδας, παρακαλούμε να είστε ευγενικοί και κόσμιοι στις εκφράσεις σας, με σεβασμό, κατανόηση
και αξιοπρέπεια, προς τους συνανθρώπους μας, όπως αρμόζει σε λογικούς ανθρώπους, αλλά και σε ενσυνείδητους
Χριστιανούς οι οποίοι κάνουν πράξη τον Ευαγγελικό λόγο, «Αγαπάτε αλλήλους».
Φυλάξτε το στόμα σας, από λόγια περιττά, πικρόχολα, ανώφελα, ασκηθείτε στην προσευχή του Ιησού, εγκρατευθείτε
και ο Κύριος θα σας περιβάλλει με το ανεκτίμητο δώρο της αγάπης Του.
Οι απόψεις της ιστοσελιδας μπορεί να μην ταυτίζονται με τα περιεχόμενα του άρθρου.
Τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε καθώς εκφράζουν αποκλειστικά τις απόψεις των
συντακτών τους και δεν δεσμεύουν με οποιοδήποτε τρόπο την ιστοσελιδα.
Οι διαχειριστές της ιστοσελιδας δεν ευθύνονται για τα σχόλια και τους δεσμούς που περιλαμβάνει.
Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, γενικά και
εναντίον των συνομιλητών ή των συγγραφέων.
Μην δημοσιεύετε άσχετα σχόλια με το θέμα.
Με βάση τα παραπάνω με λύπη θα αναγκαζόμαστε να διαγράφουμε τα απρεπή και βλάσφημα σχόλια τα οποία δεν αρμόζουν
στον χαρακτήρα και στο ήθος της σελίδας μας χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.
