Η Ησυχία που γυρίζει τον άνθρωπο στον Θεό...

Η Ησυχία που γυρίζει τον άνθρωπο στον Θεό...

Αδελφέ -η μου, όσο μεγαλώνει ο άνθρωπος, τόσο καταλαβαίνει πως δεν σώζεται μέσα στον θόρυβο. Δεν αναπαύεται με το να φαίνεται. Δεν ειρηνεύει με το να γεμίζει τη ζωή του από πράγματα, λόγια, σχέδια και εντυπώσεις. Η ψυχή δεν πλάστηκε για να κυνηγά το βλέμμα των ανθρώπων. Πλάστηκε για να σταθεί ενώπιον του Θεού.

Γι’ αυτό και ο προφήτης Ησαΐας δεν λέει πως θα σωθούμε με ταραχή, με επίδειξη, με αδιάκοπη κίνηση, αλλά λέει καθαρά: «ἐν τῇ ἐπιστροφῇ καὶ ἡσυχίᾳ σωθήσεσθε». Δηλαδή ο άνθρωπος θεραπεύεται όταν επιστρέφει. Όταν μαζεύει τον νου του. Όταν σταματά να διασκορπίζεται. Όταν η ζωή του παύει να είναι αγορά και γίνεται κελλί καρδιάς.

Και ο ίδιος ο Χριστός δεν μας κάλεσε να μάθουμε από την εξουσία Του, ούτε από τα θαύματά Του, ούτε από τη δόξα Του, αλλά είπε: «μάθετε ἀπ’ ἐμοῦ, ὅτι πρᾷός εἰμι καὶ ταπεινὸς τῇ καρδίᾳ, καὶ εὑρήσετε ἀνάπαυσιν ταῖς ψυχαῖς ὑμῶν». Εκεί είναι το μέτρο της αληθινής ζωής. Όχι στο εντυπωσιακό. Στο πράο. Όχι στο πολυάσχολο. Στο ταπεινό. Όχι στο θορυβώδες. Στο αναπαυμένο ενώπιον του Θεού.

Ο Δαυίδ στους Ψαλμούς το λέει σαν προσταγή που έρχεται από τον ουρανό: «σχολάσατε καὶ γνῶτε ὅτι ἐγώ εἰμι ὁ Θεός». Σταματήστε λίγο. Ησυχάστε. Μη νομίζετε πως ο Θεός γνωρίζεται μέσα στη σύγχυση. Ο Θεός συχνά μιλά εκεί που ο άνθρωπος κατεβάζει τη φωνή του, αφήνει την έπαρση, κλείνει την πόρτα της ματαιότητας και μένει μόνος με τη συνείδησή του.

Στις Πράξεις των Αποστόλων βλέπουμε την πρώτη Εκκλησία όχι σαν κοινωνία εντυπώσεων, αλλά σαν κοινωνία απλότητας. «Μετελάμβανον τροφῆς ἐν ἀγαλλιάσει καὶ ἀφελότητι καρδίας». Και αλλού λέει πως οι πιστοί είχαν «καρδία καὶ ψυχὴ μία». Αυτή είναι η ζωή που ζητά η ψυχή όταν κουράζεται από τον κόσμο: απλότητα, κοινή καρδιά, καθαρότητα, προσευχή, τράπεζα με ευλογία, άνθρωποι που δεν σκορπούν τον άλλον αλλά τον ειρηνεύουν.

Και ο Απόστολος Παύλος το γράφει με φοβερή ακρίβεια: «φιλοτιμεῖσθαι ἡσυχάζειν». Να το έχουμε τιμή μας να ησυχάζουμε. Τι μεγάλη ανατροπή για τον σημερινό άνθρωπο. Ο κόσμος θεωρεί τιμή το να φαίνεσαι, να προβάλλεσαι, να μιλάς, να διεκδικείς, να ακούγεσαι. Η Εκκλησία όμως μας δείχνει άλλη αρχοντιά: να ησυχάζεις, να εργάζεσαι τίμια, να κρατάς τον νου σου, να μη γίνεσαι βάρος, να μη σκορπίζεις την ψυχή σου σε κάθε μάταιη φωνή.

Γι’ αυτό δεν κυνηγάω πια την εντυπωσιακή ζωή. Κυνηγάω την ήσυχη. Όχι γιατί κουράστηκα απλώς από τους ανθρώπους, αλλά γιατί κατάλαβα πως η ψυχή δεν αντέχει να ζει συνεχώς έξω από τον εαυτό της. Θέλω πρωινά με ευχή. Δουλειά με συγκέντρωση. Λόγια με μέτρο. Ανθρώπους ειρηνικούς. Βιβλία που να φωτίζουν τον νου. Προσευχή που να μη φαίνεται, αλλά να κρατά τον άνθρωπο όρθιο.

Ο Απόστολος Πέτρος μιλά για τον «κρυπτὸν τῆς καρδίας ἄνθρωπον» και για το «πρᾳέος καὶ ἡσυχίου πνεύματος». Αυτό είναι το ακριβό στο βλέμμα του Θεού. Όχι το πρόσωπο που θαυμάζει ο κόσμος, αλλά ο κρυμμένος άνθρωπος της καρδιάς. Εκείνος που δεν κάνει θόρυβο, αλλά έχει μέσα του φόβο Θεού. Εκείνος που δεν φωνάζει την αρετή του, αλλά παλεύει σιωπηλά με τον λογισμό του.

Και οι Άγιοι Πατέρες αυτό κράτησαν από την αρχή. Η ησυχία δεν ήταν γι’ αυτούς φυγή από την ευθύνη, αλλά επιστροφή στην καθαρότητα. Ο άγιος Ισαάκ ο Σύρος διδάσκει πως η σιωπή και η ησυχία γεννούν μέσα στον άνθρωπο γνώση Θεού. Ο άγιος Ιωάννης της Κλίμακος δείχνει πως ο νους που μαζεύεται από τη διασπορά αρχίζει να προσεύχεται αληθινά. Και στο Γεροντικό οι παλαιοί Πατέρες δεν υπόσχονταν στον άνθρωπο μια ζωή λαμπερή, αλλά μια καρδιά καθαρή, υπομονετική, ταπεινή.

Δεν είναι μικρό πράγμα να μη θέλεις πια να εντυπωσιάσεις κανέναν. Είναι αρχή μετανοίας. Είναι σαν να λες στον Θεό: Κύριε, κουράστηκα να φαίνομαι. Θέλω να γίνω αληθινός. Κουράστηκα να κυνηγώ όσα περνούν. Θέλω να κρατήσω όσα μένουν. Κουράστηκα να ζω με θόρυβο έξω και ταραχή μέσα. Θέλω να μάθω την πραότητα της καρδιάς Σου.

Η ήσυχη ζωή δεν είναι φτώχεια. Είναι πλούτος κρυμμένος. Δεν είναι παραίτηση. Είναι διάκριση. Δεν είναι αδυναμία. Είναι δύναμη που δεν ζητά χειροκρότημα. Είναι να μπορείς να κοιμηθείς το βράδυ χωρίς να σε καταδιώκει η ματαιότητα της ημέρας. Είναι να έχεις λίγα, αλλά να είναι ευλογημένα. Να έχεις ανθρώπους λίγους, αλλά αληθινούς. Να έχεις έργο απλό, αλλά τίμιο. Να έχεις καρδιά που, έστω και πληγωμένη, δεν έπαψε να γυρίζει προς τον Θεό.

Αυτό μου αρκεί πλέον. Μια ζωή όχι εντυπωσιακή, αλλά ειρηνική. Όχι γεμάτη θόρυβο, αλλά γεμάτη νόημα. Όχι για να με θαυμάσουν οι άνθρωποι, αλλά για να μπορώ να σταθώ με καθαρότερο λογισμό μπροστά στον Θεό και να πω: Κύριε, δεν έκανα πολλά. Μα προσπάθησα να μη χάσω την ψυχή μου μέσα στα πολλά.

Δεν θέλω πια θόρυβο. Θέλω ψυχή που να αναπαύεται στον Θεό.

#filoiesfigmenou #Ορθοδοξία #Ησυχία #Προσευχή #Ψαλμοί #ΠράξειςΑποστόλων #ΠατερικόςΛόγος #Ταπείνωση #Επιστροφή #ΕιρήνηΨυχής #ΟρθόδοξηΠίστη