Όταν Χάσεις Το Ένα

Όταν Χάσεις Το Ένα

Σκορπίστηκε η ψυχή σου;

Άκου τι σου λείπει

Ο άνθρωπος της εποχής μας έμαθε να γεμίζει τα χέρια του και άδειασε την καρδιά του. Τρέχει από το πρωί έως το βράδυ, λογαριάζει υποχρεώσεις, αγωνίες, λογαριασμούς, ευθύνες, σχέδια και φόβους. Κι όμως, μέσα στον θόρυβο των πολλών, ακούγεται ακόμη η ίδια γλυκιά και παντοδύναμη φωνή του Κυρίου:

«Μάρθα, Μάρθα, μεριμνᾷς καὶ τυρβάζῃ περὶ πολλά· ἑνὸς δέ ἐστι χρεία.»

Δεν είναι λόγος ελέγχου. Είναι κραυγή αγάπης προς μια ψυχή που κουράστηκε μακριά από το κέντρο της ζωής.

Η Μάρθα αγαπούσε τον Χριστό. Τον αγαπούσε αληθινά. Η διακονία της δεν ήταν υποκρισία ούτε αμέλεια. Ήταν προσφορά καρδιάς. Όμως η μέριμνα εισχώρησε μέσα στην αγάπη της και η ταραχή σκίασε την ειρήνη της. Έτσι συμβαίνει και σε εμάς. Αρχίζουμε για τον Θεό και καταλήγουμε να υπηρετούμε το άγχος μας. Ξεκινούμε με ζήλο και φθάνουμε στην εσωτερική εξάντληση.

Η Μαρία δεν διάλεξε την αργία. Διάλεξε την παρουσία. Δεν προτίμησε την άνεση. Προτίμησε τον Χριστό. Κάθισε στα πόδια Εκείνου που κρατά στα χέρια Του την ζωή και τον θάνατο. Άκουγε τον Λόγο που δημιούργησε τον κόσμο. Σιωπούσε μπροστά σε Εκείνον που νικά την φθορά. Η σιωπή της έγινε προσευχή και η προσευχή της έγινε κοινωνία με τον Θεό.

Οι Άγιοι Πατέρες βλέπουν στις δύο αδελφές ολόκληρο το μυστήριο της πνευματικής ζωής. Η Μάρθα φανερώνει τον ενεργητικό βίο, την αγάπη που υπηρετεί, την θυσία που προσφέρεται, την διακονία που σκύβει στον πόνο του αδελφού. Η Μαρία φανερώνει τον θεωρητικό βίο, την ησυχία της καρδιάς, την καθαρή προσευχή, την μνήμη του Θεού που φωτίζει τον άνθρωπο. Η Ορθοδοξία δεν χωρίζει αυτά τα δύο. Τα ενώνει μέσα στην αγιότητα. Όταν η προσευχή γεννά την αγάπη και η αγάπη επιστρέφει στην προσευχή, τότε γεννιέται ο αληθινός χριστιανός.

Ο άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς διδάσκει ότι ο άνθρωπος δεν σώζεται από εξωτερικές πράξεις μόνο, αλλά από την ένωση με τον Θεό. Ο άγιος Ισαάκ ο Σύρος φανερώνει ότι καθαρή καρδιά είναι εκείνη που πονά για όλη την κτίση. Και οι Πατέρες της Φιλοκαλίας φωνάζουν ότι χωρίς νήψη και προσευχή ο νους γίνεται αιχμάλωτος των λογισμών. Γι' αυτό ο Κύριος δεν είπε ότι τα πολλά είναι αμαρτία. Αποκάλυψε όμως ότι όταν τα πολλά κρύβουν το Ένα, τότε η ψυχή χάνει τον δρόμο της.

Το «ἑνὸς δέ ἐστι χρεία» δεν είναι μια απλή συμβουλή. Είναι δογματική αλήθεια. Ο άνθρωπος δημιουργήθηκε για κοινωνία με τον Θεό. Καμιά επιτυχία δεν μπορεί να γεμίσει το κενό της απουσίας Του. Καμιά εργασία δεν μπορεί να αντικαταστήσει την Χάρη. Καμιά ανθρώπινη δόξα δεν μπορεί να θεραπεύσει μια ψυχή που έχασε τον Χριστό.

Πολλοί σήμερα γνωρίζουν τα πάντα για τον κόσμο και σχεδόν τίποτε για την ίδια τους την ψυχή. Γνωρίζουν ειδήσεις, αριθμούς και πληροφορίες, αλλά ξεχνούν να σταθούν για λίγα λεπτά μπροστά στο εικονοστάσι. Ξεχνούν να ανοίξουν το Ευαγγέλιο. Ξεχνούν να πουν με πόνο το «Κύριε ελέησον». Και έτσι η καρδιά διψά χωρίς να γνωρίζει γιατί διψά.

Η μεγαλύτερη φτώχεια δεν είναι να μην έχεις χρήματα. Είναι να μην έχεις προσευχή. Η μεγαλύτερη ορφάνια δεν είναι να χάσεις ανθρώπους. Είναι να χάσεις την παρουσία του Θεού μέσα σου.

Ο Χριστός και σήμερα περνά από το σπίτι της καρδιάς μας. Δεν ζητά πολυτέλειες. Δεν ζητά επιδείξεις. Ζητά χώρο. Ζητά μετάνοια. Ζητά να καθίσουμε για λίγο στα πόδια Του και να Τον ακούσουμε. Εκεί αρχίζει η ειρήνη. Εκεί θεραπεύεται η ταραχή. Εκεί βρίσκει ο άνθρωπος τον χαμένο εαυτό του.

Όποιος βρει τον Χριστό δεν χάνει τίποτε. Όποιος χάσει τον Χριστό, ακόμη κι αν κερδίσει ολόκληρο τον κόσμο, έχασε το μόνο που είχε πραγματικά ανάγκη.

Το ένα που λείπει αλλάζει τα πάντα.

Γύρισε στον Χριστό

Η ψυχή διψά

Μήπως έχασες το κέντρο;

Το πιο επικίνδυνο κενό

Ποια είναι η μεγαλύτερη μέριμνα που σε απομακρύνει σήμερα από την προσευχή; 

#Ορθοδοξία #Χριστός #Προσευχή #Μετάνοια #ΠνευματικήΖωή #ΆγιοιΠατέρες #Ευαγγέλιο #Πίστη #Εκκλησία #Σωτηρία #filoiesfigmenou