Οἱ λύκοι καί τό ποίμνιο τοῦ Χριστοῦ

Οἱ λύκοι καί τό ποίμνιο τοῦ Χριστοῦ

Ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος, ὁ μέγας φωστὴρ τῆς Ἐκκλησίας, μιλῶν ἐκ πείρας καί θείας σοφίας, ἐτόνισε μίαν φοβεράν πραγματικότητα λέγων, «Τίποτα ἄλλο δέν ἐφοβήθηκα, οὔτε πεῖνα, οὔτε δίψα, οὔτε στερήσεις, οὔτε ἀσθενείας, οὔτε θλίψεις καί βασάνους, οὔτε ἄγρια θηρία, οὔτε ἀγρίους λῃστάς, ὅσον ἐφοβήθηκα τούς κακούς Ἀρχιερεῖς, ἐκτός ὀλίγων» (PG 52,617).

Λόγος βαρύς καί συγκλονιστικός, διότι προέρχεται ἀπό ἄνδρα ὁ ὁποῖος ὑπέμεινε διωγμούς, ἐξορίες, συκοφαντίες, κακουχίες καί ἀμέτρητα παθήματα γιά τήν ἀλήθεια τοῦ Εὐαγγελίου. Καί ὅμως, μεγαλύτερον φόβον τοῦ προεκάλεσαν οἱ ποιμένες ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἐγκατέλειψαν τήν ἀποστολήν τους καί ἀντί νά φυλάσσουν τό ποίμνιον τοῦ Χριστοῦ, ἐπλήγωναν αὐτό.

Ἄραγε ὑπάρχουν καί σήμερα τέτοια πνευματικά θηρία; Ὑπάρχουν καί θά ὑπάρχουν μέχρι τῆς συντελείας τοῦ αἰῶνος. Δέν τό λέγουν μόνον οἱ Πατέρες, ἀλλά καί αὐτός ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ. Ὁ ἅγιος Ἀπόστολος Παῦλος, φωτιζόμενος ἀπό τό Πνεῦμα τό Ἅγιον, προειδοποίησε τούς πιστούς λέγων· «Οἶδα ὅτι μετά τήν ἄφιξίν μου εἰσελεύσονται λύκοι βαρεῖς εἰς ὑμᾶς, μή φειδόμενοι τοῦ ποιμνίου» (Πράξ. 20,29).

Οἱ λύκοι αὐτοί δέν εἶναι πάντοτε ἐκτός τῆς Ἐκκλησίας. Πολλάκις φοροῦν ἐκκλησιαστικόν ἔνδυμα, κατέχουν θέσεις ἐξουσίας, ὁμιλοῦν περί ἀγάπης καί εἰρήνης, ἀλλά νοθεύουν τήν ἀλήθειαν, παραθεωροῦν τούς θείους κανόνας, περιφρονοῦν τήν πατερικήν παράδοσιν καί σκανδαλίζουν τό πλήρωμα τῆς Ἐκκλησίας. Ὅπως διδάσκει ὁ Κύριος· «Προσέχετε ἀπό τῶν ψευδοπροφητῶν, οἵτινες ἔρχονται πρός ὑμᾶς ἐν ἐνδύμασι προβάτων, ἔσωθεν δέ εἰσι λύκοι ἅρπαγες» (Ματθ. 7,15).

Ἡ παρουσία τοιούτων προσώπων δέν πρέπει νά σκανδαλίζῃ τούς πιστούς οὔτε νά τούς ὁδηγῇ εἰς ἀπόγνωσιν. Ὁ Κύριος τῆς δόξης, ὁ δίκαιος Κριτής, γνωρίζει τά πάντα καί παραχωρεῖ δοκιμασίας διά τήν πνευματικήν κάθαρσιν καί στερέωσιν τῶν πιστῶν. Ὅπως ἐδοκιμάσθησαν οἱ Προφῆται, οἱ Ἀπόστολοι, οἱ Ὁμολογηταί καί οἱ Μάρτυρες, ἔτσι καί οἱ πιστοί κάθε γενεᾶς καλούνται νά σηκώσουν τόν σταυρόν τους καί νά βαδίσουν τήν στενήν καί τεθλιμμένην ὁδόν.

Ὁ Χριστός δέν ὑπεσχέθη γήϊνον θρίαμβον, ἀλλά σταυρόν. Δέν ὑπεσχέθη κοσμικήν δόξαν, ἀλλά συμμετοχήν εἰς τά παθήματά Του. Διά τοῦτο λέγει· «Εἰ ἐμέ ἐδίωξαν, καί ὑμᾶς διώξουσιν» (Ἰω. 15,20). Καί ὁ θεόπνευστος Παῦλος συμπληρώνει· «Εἴπερ συμπάσχομεν, ἵνα καί συνδοξασθῶμεν» (Ῥωμ. 8,17).

Ἡ Ὀρθόδοξος πίστις δέν διαφυλάσσεται μέ συμβιβασμούς, σιωπές καί ἀνθρωπαρεσκείας. Διαφυλάσσεται μέ μετάνοιαν, προσευχήν, ταπείνωσιν, ὁμολογίαν καί προσήλωσιν εἰς τήν Ἁγίαν Γραφήν, τούς Ἱερούς Κανόνας καί τήν ἀδιάκοπον Παράδοσιν τῶν Ἁγίων Πατέρων. Οἱ Ἅγιοι ποτέ δέν ἐμέτρησαν τήν ἀλήθειαν μέ τό πλήθος, οὔτε ἐζύγισαν τό θέλημα τοῦ Θεοῦ μέ τά μέτρα τοῦ κόσμου. Προτίμησαν νά χάσουν θρόνους, τιμές, περιουσίες καί αὐτήν τήν ζωήν τους παρά νά προδώσουν μίαν κεραίαν τῆς ἀληθείας.

Ἐάν λοιπόν θέλωμεν νά γίνωμεν συμμέτοχοι τῶν αἰωνίων ἀγαθῶν, πρέπει νά γίνωμεν ἐδῶ εἰς τήν γῆν συμμέτοχοι τῶν παθημάτων τοῦ Χριστοῦ. Πρέπει νά μάθωμεν νά ὑπομένωμεν τήν θλίψιν, τόν διωγμόν, τήν συκοφαντίαν, τήν ἀπόρριψιν καί κάθε δοκιμασίαν μέ πίστιν καί εὐχαριστίαν. Διότι ὁ σταυρός προπορεύεται τῆς ἀναστάσεως καί ἡ θλῖψις τῶν δικαίων γεννᾷ τήν αἰώνιον δόξαν.

«Γίνου πιστός ἄχρι θανάτου, καί δώσω σοι τόν στέφανον τῆς ζωῆς» (Ἀποκ. 2,10).

Αὕτη εἶναι ἡ ὁδός τῶν Ἁγίων.

Αὕτη εἶναι ἡ ὁδός τῶν Ὁμολογητῶν.

Αὕτη εἶναι ἡ ὁδός τῆς σωτηρίας.

#filoiesfigmenou #Ορθοδοξία #ΟμολογίαΠίστεως #ΆγιοιΠατέρες #ΙεράΠαράδοση #Χριστός #Μετάνοια #ΠνευματικόςΑγώνας #OrthodoxFaith #HolyTradition #ConfessTheFaith #Orthodoxy #Saints #JesusChrist #SpiritualStruggle