Πέμπτη 1 Μαΐου κατά το ορθόδοξο εορτολόγιο, ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ Προκείμενον. Ἦχος

Πέμπτη 1 Μαΐου κατά το ορθόδοξο εορτολόγιο,

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ

Προκείμενον. Ἦχος πλ. δ΄

Στίχ.1 Εἰς πᾶσαν τὴν γῆν ἐξῆλθεν ὁ φθόγγος αὐτῶν.

Στίχ.2 Οἱ οὐρανοί διηγοῦνται δόξαν Θεοῦ.

ΠΕΜΠΤΗ Ε΄, ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ

Πράξεων τῶν Ἀποστόλων τὸ Ἀνάγνωσμα

14:20-28;15:1-4

Ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις, ἐξῆλθε ὁ Παῦλος σὺν τῷ Βαρνάβᾳ εἰς Δέρβην εὐαγγελισάμενοί τε τὴν πόλιν ἐκείνην καὶ μαθητεύσαντες ἱκανοὺς ὑπέστρεψαν εἰς τὴν Λύστραν καὶ ᾿Ικόνιον καὶ ᾿Αντιόχειαν ἐπιστηρίζοντες τὰς ψυχὰς τῶν μαθητῶν, παρακαλοῦντες ἐμμένειν τῇ πίστει, καὶ ὅτι διὰ πολλῶν θλίψεων δεῖ ἡμᾶς εἰσελθεῖν εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ. Χειροτονήσαντες δὲ αὐτοῖς πρεσβυτέρους κατ᾿ ἐκκλησίαν καὶ προσευξάμενοι μετὰ νηστειῶν παρέθεντο αὐτοὺς τῷ Κυρίῳ, εἰς ὃν πεπιστεύκασι· καὶ διελθόντες τὴν Πισιδίαν ἦλθον εἰς Παμφυλίαν, καὶ λαλήσαντες ἐν Πέργῃ τὸν λόγον κατέβησαν εἰς ᾿Αττάλειαν, κἀκεῖθεν ἀπέπλευσαν εἰς ᾿Αντιόχειαν, ὅθεν ἦσαν παραδεδομένοι τῇ χάριτι τοῦ Θεοῦ εἰς τὸ ἔργον ὃ ἐπλήρωσαν. Παραγενόμενοι δὲ καὶ συναγαγόντες τὴν Ἐκκλησίαν ἀνήγγειλαν ὅσα ἐποίησεν ὁ Θεὸς μετ᾿ αὐτῶν, καὶ ὅτι ἤνοιξε τοῖς ἔθνεσι θύραν πίστεως· διέτριβον δὲ ἐκεῖ χρόνον οὐκ ὀλίγον σὺν τοῖς μαθηταῖς. Καί τινες κατελθόντες ἀπὸ τῆς ᾿Ιουδαίας ἐδίδασκον τοὺς ἀδελφοὺς ὅτι ἐὰν μὴ περιτέμνησθε τῷ ἔθει Μωῡσέως, οὐ δύνασθε σωθῆναι. Γενομένης οὖν στάσεως καὶ ζητήσεως οὐκ ὀλίγης τῷ Παύλῳ καὶ τῷ Βαρνάβᾳ πρὸς αὐτούς, ἔταξαν ἀναβαίνειν Παῦλον καὶ Βαρνάβαν καί τινας ἄλλους ἐξ αὐτῶν πρὸς τοὺς ἀποστόλους καὶ πρεσβυτέρους εἰς ῾Ιερουσαλὴμ περὶ τοῦ ζητήματος τούτου. Οἱ μὲν οὖν προπεμφθέντες ὑπὸ τῆς ἐκκλησίας διήρχοντο τὴν Φοινίκην καὶ Σαμάρειαν ἐκδιηγούμενοι τὴν ἐπιστροφὴν τῶν ἐθνῶν, καὶ ἐποίουν χαρὰν μεγάλην πᾶσι τοῖς ἀδελφοῖς. Παραγενόμενοι δὲ εἰς ῾Ιερουσαλὴμ ἀπεδέχθησαν ὑπὸ τῆς ἐκκλησίας καὶ τῶν ἀποστόλων καὶ τῶν πρεσβυτέρων, ἀνήγγειλάν τε ὅσα ὁ Θεὸς ἐποίησε μετ᾿ αὐτῶν.

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ 2ος

Προκείμενον. Ἦχος πλ. δ΄

Στίχ.1 Εἰς πᾶσαν τὴν γῆν ἐξῆλθεν ὁ φθόγγος αὐτῶν.

Στίχ.2 Οἱ οὐρανοί διηγοῦνται δόξαν Θεοῦ.

Τοῦ Ἁγίου Προφήτου Ἱερεμίου.

Πρὸς Θεσσαλονικεῖς Α΄ Ἐπιστολῆς Παύλου τὸ Ἀνάγνωσμα

2:14-20

Ἀδελφοί, ὑμεῖς μιμηταὶ ἐγενήθητε, ἀδελφοί, τῶν Ἐκκλησιῶν τοῦ Θεοῦ τῶν οὐσῶν ἐν τῇ ᾿Ιουδαίᾳ ἐν Χριστῷ ᾿Ιησοῦ, ὅτι τὰ αὐτὰ ἐπάθετε καὶ ὑμεῖς ὑπὸ τῶν ἰδίων συμφυλετῶν καθὼς καὶ αὐτοὶ ὑπὸ τῶν ᾿Ιουδαίων, τῶν καὶ τὸν Κύριον ἀποκτεινάντων ᾿Ιησοῦν καὶ τοὺς ἰδίους προφήτας, καὶ ἡμᾶς ἐκδιωξάντων, καὶ Θεῷ μὴ ἀρεσκόντων, καὶ πᾶσιν ἀνθρώποις ἐναντίων, κωλυόντων ἡμᾶς τοῖς ἔθνεσι λαλῆσαι ἵνα σωθῶσιν, εἰς τὸ ἀναπληρῶσαι αὐτῶν τὰς ἁμαρτίας πάντοτε. Ἔφθασε δὲ ἐπ᾿ αὐτοὺς ἡ ὀργὴ εἰς τέλος. ῾Ημεῖς, δέ, ἀδελφοί, ἀπορφανισθέντες ἀφ᾿ ὑμῶν πρὸς καιρὸν ὥρας, προσώπῳ οὐ καρδίᾳ, περισσοτέρως ἐσπουδάσαμεν τὸ πρόσωπον ὑμῶν ἰδεῖν ἐν πολλῇ ἐπιθυμίᾳ. Διὸ ἠθελήσαμεν ἐλθεῖν πρὸς ὑμᾶς, ἐγὼ μὲν Παῦλος καὶ ἅπαξ καὶ δίς. καὶ ἐνέκοψεν ἡμᾶς ὁ Σατανᾶς. Τίς γὰρ ἡμῶν ἐλπὶς ἢ χαρὰ ἢ στέφανος καυχήσεως ἢ οὐχὶ καὶ ὑμεῖς ἔμπροσθεν τοῦ Κυρίου ἡμῶν ᾿Ιησοῦ Χριστοῦ ἐν τῇ αὐτοῦ παρουσίᾳ; ὑμεῖς γάρ ἐστε ἡ δόξα ἡμῶν καὶ ἡ χαρά.

Ἀλληλούϊα (γ΄) Ἦχος α΄

Στίχ.1 Ἐξομολογήσονται οἱ οὐρανοὶ τὰ θαυμάσιά σου, Κύριε.

Στίχ.2 Ὁ Θεὸς ἐνδοξαζόμενος ἐν βουλῇ ἁγίων.

Πέμπτη 1 Μαΐου κατά το ορθόδοξο εορτολόγιο,

ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ

Εορτής ημέρας.

Τοῦ Ἁγίου Προφήτου Ἱερεμίου

Ἐκ τοῦ κατὰ Λουκᾶν

δ΄ 22 - 30

Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, ἐθαύμαζον οἱ ὄχλοι ἐπὶ τοῖς λόγοις τῆς χάριτος τοῖς ἐκπορευομένοις ἐκ τοῦ στόματος τοῦ Ἰησοῦ καὶ ἔλεγον· Οὐχ οὗτός ἐστιν ὁ υἱὸς Ἰωσὴφ ; καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς· Πάντως ἐρεῖτέ μοι τὴν παραβολὴν ταύτην· ἰατρέ, θεράπευσον σεαυτόν· ὅσα ἠκούσαμεν γενόμενα ἐν τῇ Καπερναοὺμ, ποίησον καὶ ὧδε ἐν τῇ πατρίδι σου. εἶπε δέ· Ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι οὐδεὶς προφήτης δεκτός ἐστιν ἐν τῇ πατρίδι αὐτοῦ. ἐπ' ἀληθείας δὲ λέγω ὑμῖν πολλαὶ χῆραι ἦσαν ἐν ταῖς ἡμέραις Ἠλίου ἐν τῷ Ἰσραήλ, ὅτε ἐκλείσθη ὁ οὐρανὸς ἐπὶ ἔτη τρία καὶ μῆνας ἕξ, ὡς ἐγένετο λιμὸς μέγας ἐπὶ πᾶσαν τὴν γῆν, καὶ πρὸς οὐδεμίαν αὐτῶν ἐπέμφθη Ἠλίας εἰ μὴ εἰς Σαρεπτὰ τῆς Σιδωνίας πρὸς γυναῖκα χήραν. καὶ πολλοὶ λεπροὶ ἦσαν ἐπὶ Ἐλισαίου τοῦ προφήτου ἐν τῷ Ἰσραὴλ, καὶ οὐδεὶς αὐτῶν ἐκαθαρίσθη εἰ μὴ Νεεμὰν ὁ Σύρος. καὶ ἐπλήσθησαν πάντες θυμοῦ ἐν τῇ συναγωγῇ ἀκούοντες ταῦτα, καὶ ἀναστάντες ἐξέβαλον αὐτὸν ἔξω τῆς πόλεως καὶ ἤγαγον αὐτὸν ἕως ὀφρύος τοῦ ὄρους, ἐφ' οὗ ἡ πόλις αὐτῶν ᾠκοδόμητο, εἰς τὸ κατακρημνίσαι αὐτόν· αὐτὸς δὲ διελθὼν διὰ μέσου αὐτῶν ἐπορεύετο.

~

ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ 2ο

Τῌ ΠΕΜΠΤῌ ΤΗΣ Ε΄ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ

Ἐκ τοῦ κατὰ Ἰωάννην

θ΄ 39. ι΄ 1 – 9

Εἶπεν ὁ Κύριος πρὸς τοὺς ἐληλυθότας πρὸς αὐτὸν Ἰουδαίους· Εἰς κρῖμα ἐγὼ εἰς τὸν κόσμον τοῦτον ἦλθον, ἵνα οἱ μὴ βλέποντες βλέπωσι καὶ οἱ βλέποντες τυφλοὶ γένωνται. 40Καὶ ἤκουσαν ἐκ τῶν Φαρισαίων ταῦτα οἱ ὄντες μετ' αὐτοῦ, καὶ εἶπον αὐτῷ· Μὴ καὶ ἡμεῖς τυφλοί ἐσμεν; 41εἶπεν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς· Εἰ τυφλοὶ ἦτε, οὐκ ἂν εἴχετε ἁμαρτίαν· νῦν δὲ λέγετε ὅτι βλέπομεν· ἡ οὖν ἁμαρτία ὑμῶν μένει. 1Ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ὁ μὴ εἰσερχόμενος διὰ τῆς θύρας εἰς τὴν αὐλὴν τῶν προβάτων, ἀλλὰ ἀναβαίνων ἀλλαχόθεν, ἐκεῖνος κλέπτης ἐστὶ καὶ λῃστής· 2ὁ δὲ εἰσερχόμενος διὰ τῆς θύρας ποιμήν ἐστι τῶν προβάτων. 3τούτῳ ὁ θυρωρὸς ἀνοίγει, καὶ τὰ πρόβατα τῆς φωνῆς αὐτοῦ ἀκούει, καὶ τὰ ἴδια πρόβατα καλεῖ κατ' ὄνομα καὶ ἐξάγει αὐτά. 4καὶ ὅταν τὰ ἴδια πρόβατα ἐκβάλῃ, ἔμπροσθεν αὐτῶν πορεύεται, καὶ τὰ πρόβατα αὐτῷ ἀκολουθεῖ, ὅτι οἴδασι τὴν φωνὴν αὐτοῦ· 5ἀλλοτρίῳ δὲ οὐ μὴ ἀκολουθήσωσιν, ἀλλὰ φεύξονται ἀπ' αὐτοῦ, ὅτι οὐκ οἴδασι τῶν ἀλλοτρίων τὴν φωνήν. 6Ταύτην τὴν παροιμίαν εἶπεν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς· ἐκεῖνοι δὲ οὐκ ἔγνωσαν τίνα ἦν ἃ ἐλάλει αὐτοῖς. 7Εἶπεν οὖν πάλιν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς· Ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι ἐγώ εἰμι ἡ θύρα τῶν προβάτων. 8πάντες ὅσοι ἦλθον πρὸ ἐμοῦ, κλέπται εἰσὶ καὶ λῃσταί· ἀλλ' οὐκ ἤκουσαν αὐτῶν τὰ πρόβατα. 9ἐγώ εἰμι ἡ θύρα· δι' ἐμοῦ ἐάν τις εἰσέλθῃ, σωθήσεται, καὶ εἰσελεύσεται καὶ ἐξελεύσεται, καὶ νομὴν εὑρήσει.

•

«Διὰ πολλῶν θλίψεων δεῖ ἡμᾶς εἰσελθεῖν εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ» (Πράξ. ιδ΄ 22)

Ο λόγος του Θεού κατά την σημερινή αποστολική και ευαγγελική περικοπή στέκεται ως πυρ μέσα στην καρδιά του πιστού ανθρώπου και φανερώνει ότι η οδός του Χριστού δεν είναι ο δρόμος της κοσμικής αναπαύσεως αλλά της σταυρικής πορείας, της υπομονής και της αληθείας. Οι Άγιοι Απόστολοι Παύλος και Βαρνάβας, αφού εκήρυξαν το Ευαγγέλιο και εμαθήτευσαν ψυχές, δεν υποσχέθηκαν στους πιστούς άνεση και γήινη ασφάλεια. Τους εστήριζαν «παρακαλοῦντες ἐμμένειν τῇ πίστει» και εδίδασκαν ότι μέσα από θλίψεις, διωγμούς και δοκιμασίες ανοίγεται η είσοδος της Βασιλείας.

Αυτή είναι η αλήθεια της Ορθοδόξου ζωής. Δεν υπάρχει Ανάσταση χωρίς Γολγοθά. Δεν υπάρχει φως χωρίς προηγουμένη νύκτα. Και ο άνθρωπος που αγαπά αληθινά τον Χριστό, δεν μετρά την πίστι του με τις ανέσεις που απολαμβάνει αλλά με την υπομονή που διατηρεί όταν όλα γύρω του κλονίζονται.

Ο Άγιος Προφήτης Ιερεμίας, του οποίου η μνήμη σήμερα τιμάται, έγινε εικόνα πόνου και υπομονής. Εδίδαξε την αλήθεια και γι’ αυτό εδιώχθη. Έκλαυσε για τον λαό, αλλά ο λαός δεν ήθελε να ακούσει. Έμεινε μόνος, αλλά δεν εγκατέλειψε τον Θεό. Γι’ αυτό και η Εκκλησία τον προβάλλει σήμερα δίπλα στα λόγια του Κυρίου, όπου ο Χριστός αποκαλύπτει ότι «οὐδεὶς προφήτης δεκτός ἐστιν ἐν τῇ πατρίδι αὐτοῦ».

Ο κόσμος αγαπά συχνά τα ευχάριστα λόγια, όχι όμως την αλήθεια που ελέγχει την αμαρτία. Γι’ αυτό και οι άνθρωποι της συναγωγής, ενώ αρχικά εθαύμαζαν τα λόγια της χάριτος, λίγο αργότερα επληρώθησαν θυμού και ήθελαν να κατακρημνίσουν τον Χριστό. Έτσι ενεργεί πάντοτε η σκληρή καρδιά όταν δεν μετανοεί. Από τον θαυμασμό περνά στην απόρριψη και από την επιφανειακή ευσέβεια στην εχθρότητα προς το θείο θέλημα.

Και στο δεύτερο Ευαγγέλιο ο Κύριος αποκαλύπτει το μέγα μυστήριο της σωτηρίας λέγοντας «ἐγώ εἰμι ἡ θύρα». Δεν υπάρχει άλλος δρόμος προς την ζωή παρά μόνον ο Χριστός. Όποιος εισέρχεται από την θύρα αυτή σώζεται. Όποιος ακολουθεί ξένες φωνές, ξένες διδασκαλίες και κοσμικά πνεύματα, χάνεται μέσα στην σύγχυση του κόσμου.

Στην εποχή μας πολλοί λέγουν ότι βλέπουν, αλλά παραμένουν πνευματικά τυφλοί. Γνωρίζουν πληροφορίες, αλλά αγνοούν την μετάνοια. Ομιλούν για αγάπη, αλλά δεν γνωρίζουν την αλήθεια. Επικαλούνται τον Θεό, αλλά δεν θέλουν τον Σταυρό Του. Γι’ αυτό ο Χριστός φανερώνει ότι η μεγαλύτερη τύφλωση είναι η υπερηφάνεια του ανθρώπου που πιστεύει πως δεν έχει ανάγκη φωτισμού.

«Ὁ Θεὸς ἐνδοξαζόμενος ἐν βουλῇ ἁγίων». Ο Θεός δοξάζεται μέσα στις ψυχές που επιμένουν ταπεινά στην πίστη, μέσα στους ανθρώπους που αγωνίζονται κρυφά, που σηκώνουν τον πόνο χωρίς γογγυσμό, που δεν προδίδουν την αλήθεια για να γίνουν αρεστοί στον κόσμο.

Ας παρακαλέσουμε σήμερα τον Άγιο Προφήτη Ιερεμία, τον Απόστολο Παύλο και όλους τους Αγίους να μας χαρίζουν καρδιά σταθερή, ώστε ούτε οι θλίψεις ούτε οι διωγμοί ούτε οι πειρασμοί να μας χωρίζουν από την αγάπη του Χριστού. Διότι η θύρα της σωτηρίας παραμένει ανοικτή μόνο για εκείνον που μένει πιστός μέχρι τέλους.

«Στήκετε καὶ κρατεῖτε τὰς παραδόσεις» (Β΄ Θεσσ. β΄ 15)