Η διάκριση της αγάπης και η ειρήνη της καρδιάς

Η διάκριση της αγάπης και η ειρήνη της καρδιάς

«Μὴ δῶτε τὸ ἅγιον τοῖς κυσίν, μηδὲ βάλητε τοὺς μαργαρίτας ὑμῶν ἔμπροσθεν τῶν χοίρων» (Ματθ. 7,6).

Στον δρόμο της ζωής βαδίζουν άνθρωποι απλοί, αθόρυβοι, που δεν κατέχουν πλούτη ούτε επιδιώκουν δόξα, αλλά κρατούν μέσα τους έναν θησαυρό πολύτιμο, την καρδιά που έμαθε να αγαπά χωρίς υπολογισμό. Τέτοια καρδιά είχε και ο Νικόλας. Έδινε από τον εαυτό του, όπως το κερί που καίγεται για να φωτίσει τον άλλον, χωρίς να λογαριάζει την φθορά του. Η αγάπη του ήταν πράξη και όχι λόγος, παρουσία και όχι υπόσχεση.

Όμως ο κόσμος δεν πορεύεται πάντοτε με την ίδια μέτρηση. Όταν ήλθε η ώρα της δικής του ανάγκης, η σιωπή των ανθρώπων τον δίδαξε αυτό που δεν του είχαν πει τα λόγια. Όταν ευεργετούσε, λίγοι θυμούνταν. Όταν δυσκολευόταν, πολλοί απουσίαζαν. Και όταν έσφαλλε, οι φωνές πλήθυναν. Έτσι η καρδιά του δοκιμάστηκε, όχι από την κακία των άλλων, αλλά από την προσδοκία ότι όλοι μπορούν να αγαπούν με τον ίδιο τρόπο.

Καθισμένος στο προαύλιο της εκκλησίας, βρήκε παρηγοριά στην απλότητα ενός γέροντος, που γνώριζε ότι η διάκριση είναι καρπός ταπεινώσεως. Διότι άλλοι άνθρωποι πορεύονται με την λογική του κέρδους, άλλοι με την ανταλλαγή, και λίγοι με την θυσία. Ο άνθρωπος που αγαπά δεν καλείται να παύσει να αγαπά, αλλά να μάθει να φυλάσσει την καρδιά του «ἐν πάσῃ φυλακῇ» (Παροιμ. 4,23).

Ο άγιος Ισαάκ ο Σύρος διδάσκει ότι η αγάπη είναι καρπός καθαρής καρδιάς, αλλά η διάκριση είναι η φύλακας της αγάπης, ώστε να μη μετατρέπεται σε πληγή. Διότι όταν ο άνθρωπος προσφέρει τον εαυτό του εκεί όπου δεν υπάρχει χώρος για αλήθεια, δεν υπηρετεί ούτε τον άλλον ούτε τον Θεό, αλλά επιτρέπει στον πόνο να θολώσει την ειρήνη της ψυχής του.

Δεν είναι σκληρότητα να θέτει κανείς όρια. Είναι σοφία. Δεν είναι έλλειψη αγάπης να απομακρύνεται από εκεί όπου η αγάπη περιφρονείται. Είναι σεβασμός προς το δώρο που έλαβε από τον Θεό. Ο άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής φανερώνει ότι η αληθινή αγάπη δεν ταυτίζεται με την αφέλεια, αλλά συνοδεύεται από νήψη και πνευματική εγρήγορση, ώστε η καρδιά να παραμένει καθαρή και ειρηνική.

Έτσι ο Νικόλας δεν έπαψε να είναι αγαθός. Έπαψε όμως να σπαταλά τον εσωτερικό του πλούτο εκεί όπου δεν μπορούσε να καρποφορήσει. Και τότε η ψυχή του γεύθηκε εκείνη την ειρήνη που γεννά η διάκριση, διότι κατάλαβε ότι ο άνθρωπος δεν καλείται να γίνει σκληρός για να προστατευθεί, αλλά σοφός για να αγαπά αληθινά.

Η αληθινή αγάπη δεν εξαντλείται από την αχαριστία των ανθρώπων, διότι πηγάζει από τον Θεό, «ὁ ποιῶν τὸν ἥλιον αὐτοῦ ἀνατέλλειν ἐπὶ πονηροὺς καὶ ἀγαθούς» (Ματθ. 5,45). Όποιος μάθει να αγαπά με διάκριση, διατηρεί την ειρήνη του και παραμένει ελεύθερος από την πικρία.

Η καρδιά που αγαπά με σοφία δεν χάνει ποτέ, διότι φυλάσσει μέσα της το φως.

Όταν η αγάπη συνοδεύεται από διάκριση, η ψυχή βρίσκει ειρήνη και ο άνθρωπος προχωρεί χωρίς πικρία, κρατώντας καθαρή την ελπίδα του προς τον Θεό.

Αγία Γραφή: Κατά Ματθαίον 7,6 · Κατά Ματθαίον 5,45 · Παροιμίαι 4,23

Άγιος Ισαάκ ο Σύρος, Λόγοι Ασκητικοί

Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής, Κεφάλαια περί αγάπης

#filoiesfigmenou #αγάπη #διάκριση #πνευματικήζωή #ορθοδοξία #faith #discernment #orthodox #spirituallife #ПРАВОСЛАВИЕ