Κυριακή Δ΄ Νηστειών Ιωάννου Κλίμακος Ευαγγέλιο ΚΥΡΙΑΚΗ Δ΄ ΝΗΣΤΕΙΩΝ Μάρκου θ΄ 17-31 Ιωάννου της Κλίμακος Λουκά

Κυριακή Δ΄ Νηστειών Ιωάννου Κλίμακος Ευαγγέλιο ΚΥΡΙΑΚΗ Δ΄ ΝΗΣΤΕΙΩΝ Μάρκου θ΄ 17-31 Ιωάννου της Κλίμακος Λουκά στ΄ 17-23 Μαρτύρων Ματθαίου Κ΄ 1-16 Απόστολος Δ΄ ΝΗΣΤΕΙΩΝ Επιστολή προς Εβραίους στ΄ 13-20 Ιωάννου της Κλίμακος Εφεσίους ε΄ 8-19 Μαρτύρων Εβραίους ΙΒ΄ 1-10 Ηχος πλ δ΄ Εωθινό Η΄

΄

ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ

Μάρκου θ΄ 17-31

Καὶ ἀποκριθεὶς εἷς ἐκ τοῦ ὄχλου εἶπε· Διδάσκαλε, ἤνεγκα τὸν υἱόν μου πρός σε ἔχοντα πνεῦμα ἄλαλον· καὶ ὅπου ἂν αὐτὸν καταλάβῃ, ῥήσσει αὐτόν, καὶ ἀφρίζει καὶ τρίζει τοὺς ὀδόντας αὐτοῦ καὶ ξηραίνεται· καὶ εἶπα τοῖς μαθηταῖς σου ἵνα αὐτὸ ἐκβάλωσι, καὶ οὐκ ἴσχυσαν. ὁ δὲ ἀποκριθεὶς αὐτῷ λέγει· Ὦ γενεὰ ἄπιστος, ἕως πότε πρὸς ὑμᾶς ἔσομαι; ἕως πότε ἀνέξομαι ὑμῶν; φέρετέ αὐτὸν πρός με. καὶ ἤνεγκαν αὐτὸν πρὸς αὐτόν· καὶ ἰδὼν αὐτὸν εὐθέως τὸ πνεῦμα ἐσπάραξεν αὐτόν, καὶ πεσὼν ἐπὶ τῆς γῆς ἐκυλίετο ἀφρίζων. καὶ ἐπηρώτησε τὸν πατέρα αὐτοῦ· Πόσος χρόνος ἐστὶν ὡς τοῦτο γέγονεν αὐτῷ; ὁ δὲ εἶπεν· Παιδιόθεν· καὶ πολλάκις αὐτὸν καὶ εἰς πῦρ ἔβαλεν καὶ εἰς ὕδατα ἵνα ἀπολέσῃ αὐτόν· ἀλλ’ εἴ τι δύνασαι, βοήθησον ἡμῖν σπλαγχνισθεὶς ἐφ’ ἡμᾶς. ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτῷ· Τὸ εἰ δύνασαι πιστεῦσαι, πάντα δυνατὰ τῷ πιστεύοντι. καὶ εὐθέως κράξας ὁ πατὴρ τοῦ παιδίου μετὰ δακρύων ἔλεγε· Πιστεύω, Κύριε· βοήθει μου τῇ ἀπιστίᾳ. ἰδὼν δὲ ὁ Ἰησοῦς ὅτι ἐπισυντρέχει ὄχλος, ἐπετίμησε τῷ πνεύματι τῷ ἀκαθάρτῳ λέγων αὐτῷ· Τὸ πνεῦμα τὸ ἄλαλον καὶ κωφόν, ἐγώ σοι ἐπιτάσσω, ἔξελθε ἐξ αὐτοῦ καὶ μηκέτι εἰσέλθῃς εἰς αὐτόν. καὶ κράξαν καὶ πολλὰ σπαράξαν αὐτόν, ἐξῆλθεν· καὶ ἐγένετο ὡσεὶ νεκρός, ὥστε πολλοὺς λέγειν ὅτι ἀπέθανεν. ὁ δὲ Ἰησοῦς κρατήσας τῆς χειρὸς αὐτοῦ ἤγειρεν αὐτόν, καὶ ἀνέστη. καὶ εἰσελθόντα αὐτὸν εἰς οἶκον οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ ἐπηρώτων αὐτὸν κατ’ ἰδίαν· Ὅτι ἡμεῖς οὐκ ἠδυνήθημεν ἐκβαλεῖν αὐτό; καὶ εἶπεν αὐτοῖς· Τοῦτο τὸ γένος ἐν οὐδενὶ δύναται ἐξελθεῖν εἰ μὴ ἐν προσευχῇ καὶ νηστείᾳ. καὶ ἐκεῖθεν ἐξελθόντες παρεπορεύοντο διὰ τῆς Γαλιλαίας, καὶ οὐκ ἤθελεν ἵνα τις γνῷ· ἐδίδασκε γὰρ τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ καὶ ἔλεγεν αὐτοῖς ὅτι ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου παραδίδοται εἰς χεῖρας ἀνθρώπων, καὶ ἀποκτενοῦσιν αὐτόν, καὶ ἀποκτανθεὶς τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ ἀναστήσεται. οἱ δὲ ἠγνόουν τὸ ῥῆμα καὶ ἐφοβοῦντο αὐτὸν ἐπερωτῆσαι.

ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ

Λουκά στ΄ 17-23

Καὶ καταβὰς μετ’ αὐτῶν ἔστη ἐπὶ τόπου πεδινοῦ, καὶ ὄχλος μαθητῶν αὐτοῦ καὶ πλῆθος πολὺ τοῦ λαοῦ ἀπὸ πάσης τῆς Ἰουδαίας καὶ Ἱερουσαλὴμ καὶ τῆς παραλίου Τύρου καὶ Σιδῶνος, οἳ ἦλθον ἀκοῦσαι αὐτοῦ καὶ ἰαθῆναι ἀπὸ τῶν νόσων αὐτῶν, καὶ οἱ ἐνοχλούμενοι ἀπὸ πνευμάτων ἀκαθάρτων ἐθεραπεύοντο. καὶ πᾶς ὁ ὄχλος ἐζήτει ἅπτεσθαι αὐτοῦ, ὅτι δύναμις παρ’ αὐτοῦ ἐξήρχετο καὶ ἰᾶτο πάντας. καὶ αὐτὸς ἐπάρας τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ εἰς τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ ἔλεγεν· Μακάριοι οἱ πτωχοί, ὅτι ὑμετέρα ἐστὶν ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ. μακάριοι οἱ πεινῶντες νῦν, ὅτι χορτασθήσεσθε. μακάριοι οἱ κλαίοντες νῦν, ὅτι γελάσετε. μακάριοί ἐστε ὅταν μισήσωσιν ὑμᾶς οἱ ἄνθρωποι καὶ ὅταν ἀφορίσωσιν ὑμᾶς καὶ ὀνειδίσωσιν καὶ ἐκβάλωσι τὸ ὄνομα ὑμῶν ὡς πονηρόν ἕνεκα τοῦ υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου. χαίρετε ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ καὶ σκιρτήσατε· ἰδοὺ γὰρ ὁ μισθὸς ὑμῶν πολύς ἐν τῷ οὐρανῷ.

ΕΥΑΓΕΛΙΟΝ

Ματθαίου Κ΄ 1-16

Ὁμοία γάρ ἐστιν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν ἀνθρώπῳ οἰκοδεσπότῃ, ὅστις ἐξῆλθεν ἅμα πρωῒ μισθώσασθαι ἐργάτας εἰς τὸν ἀμπελῶνα αὐτοῦ· συμφωνήσας δὲ μετὰ τῶν ἐργατῶν ἐκ δηναρίου τὴν ἡμέραν ἀπέστειλεν αὐτοὺς εἰς τὸν ἀμπελῶνα αὐτοῦ. καὶ ἐξελθὼν περὶ τρίτην ὥραν εἶδεν ἄλλους ἑστῶτας ἐν τῇ ἀγορᾷ ἀργούς, καὶ ἐκείνοις εἶπεν· Ὑπάγετε καὶ ὑμεῖς εἰς τὸν ἀμπελῶνα, καὶ ὃ ἐὰν ᾖ δίκαιον δώσω ὑμῖν. οἱ δὲ ἀπῆλθον. πάλιν ἐξελθὼν περὶ ἕκτην καὶ ἐνάτην ὥραν ἐποίησεν ὡσαύτως. περὶ δὲ τὴν ἑνδεκάτην ὥραν ἐξελθὼν εὗρεν ἄλλους ἑστῶτας καὶ λέγει αὐτοῖς· Τί ὧδε ἑστήκατε ὅλην τὴν ἡμέραν ἀργοί; λέγουσιν αὐτῷ· Ὅτι οὐδεὶς ἡμᾶς ἐμισθώσατο. λέγει αὐτοῖς· Ὑπάγετε καὶ ὑμεῖς εἰς τὸν ἀμπελῶνα, καὶ ὃ ἐὰν ᾖ δίκαιον λήψεσθε. ὀψίας δὲ γενομένης λέγει ὁ κύριος τοῦ ἀμπελῶνος τῷ ἐπιτρόπῳ αὐτοῦ· Κάλεσον τοὺς ἐργάτας καὶ ἀπόδος αὐτοῖς τὸν μισθόν, ἀρξάμενος ἀπὸ τῶν ἐσχάτων ἕως τῶν πρώτων. καὶ ἐλθόντες οἱ περὶ τὴν ἑνδεκάτην ὥραν ἔλαβον ἀνὰ δηνάριον. ἐλθόντες δὲ οἱ πρῶτοι ἐνόμισαν ὅτι πλεῖον λήψονται, καὶ ἔλαβον καὶ αὐτοὶ ἀνὰ δηνάριον. λαβόντες δὲ ἐγόγγυζον κατὰ τοῦ οἰκοδεσπότου λέγοντες ὅτι οὗτοι οἱ ἔσχατοι μίαν ὥραν ἐποίησαν, καὶ ἴσους αὐτοὺς ἡμῖν ἐποίησας τοῖς βαστάσασι τὸ βάρος τῆς ἡμέρας καὶ τὸν καύσωνα. ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν ἑνὶ αὐτῶν· Ἑταῖρε, οὐκ ἀδικῶ σε· οὐχὶ δηναρίου συνεφώνησάς μοι; ἆρον τὸ σόν καὶ ὕπαγε· θέλω δὲ τούτῳ τῷ ἐσχάτῳ δοῦναι ὡς καὶ σοί. ἢ οὐκ ἔξεστί μοι ὃ θέλω ποιῆσαι ἐν τοῖς ἐμοῖς; ἢ ὁ ὀφθαλμός σου πονηρός ἐστιν ὅτι ἐγὼ ἀγαθός εἰμι; οὕτως ἔσονται οἱ ἔσχατοι πρῶτοι καὶ οἱ πρῶτοι ἔσχατοι· πολλοὶ γάρ εἰσι κλητοί, ὀλίγοι δὲ ἐκλεκτοί.

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ

Ἑβραίους στ΄ 13-20

Τῷ γὰρ Ἀβραὰμ ἐπαγγειλάμενος ὁ Θεός, ἐπεὶ κατ’ οὐδενὸς εἶχεν μείζονος ὀμόσαι, ὤμοσε καθ’ ἑαυτοῦ λέγων· Ἦ μὴν εὐλογῶν εὐλογήσω σε καὶ πληθύνων πληθυνῶ σε. καὶ οὕτω μακροθυμήσας ἐπέτυχεν τῆς ἐπαγγελίας. ἄνθρωποι μὲν γὰρ κατὰ τοῦ μείζονος ὀμνύουσι, καὶ πάσης αὐτοῖς ἀντιλογίας πέρας εἰς βεβαίωσιν ὁ ὅρκος· ἐν ᾧ περισσότερον βουλόμενος ὁ Θεός ἐπιδεῖξαι τοῖς κληρονόμοις τῆς ἐπαγγελίας τὸ ἀμετάθετον τῆς βουλῆς αὐτοῦ ἐμεσίτευσεν ὅρκῳ, ἵνα διὰ δύο πραγμάτων ἀμεταθέτων, ἐν οἷς ἀδύνατον ψεύσασθαι τὸν Θεόν, ἰσχυρὰν παράκλησιν ἔχωμεν οἱ καταφυγόντες κρατῆσαι τῆς προκειμένης ἐλπίδος· ἣν ὡς ἄγκυραν ἔχομεν τῆς ψυχῆς ἀσφαλῆ τε καὶ βεβαίαν καὶ εἰσερχομένην εἰς τὸ ἐσώτερον τοῦ καταπετάσματος, ὅπου πρόδρομος ὑπὲρ ἡμῶν εἰσῆλθεν Ἰησοῦς.

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ

Ἐφεσίους ε΄ 8-19

Ἦτε γάρ ποτε σκότος, νῦν δὲ φῶς ἐν Κυρίῳ· ὡς τέκνα φωτὸς περιπατεῖτε· ὁ γὰρ καρπὸς τοῦ φωτός ἐν πάσῃ ἀγαθωσύνῃ καὶ δικαιοσύνῃ καὶ ἀληθείᾳ, δοκιμάζοντες τί ἐστιν εὐάρεστον τῷ Κυρίῳ. καὶ μὴ συγκοινωνεῖτε τοῖς ἔργοις τοῖς ἀκάρποις τοῦ σκότους, μᾶλλον δὲ καὶ ἐλέγχετε. τὰ γὰρ κρυφῇ γινόμενα ὑπ’ αὐτῶν αἰσχρόν ἐστι καὶ λέγειν. τὰ δὲ πάντα ἐλεγχόμενα ὑπὸ τοῦ φωτὸς φανεροῦται· πᾶν γὰρ τὸ φανερούμενον φῶς ἐστι. διὸ λέγει· Ἔγειρε ὁ καθεύδων καὶ ἀνάστα ἐκ τῶν νεκρῶν, καὶ ἐπιφαύσει σοι ὁ Χριστός. βλέπετε οὖν πῶς ἀκριβῶς περιπατεῖτε, μὴ ὡς ἄσοφοι ἀλλ’ ὡς σοφοί, ἐξαγοραζόμενοι τὸν καιρόν, ὅτι αἱ ἡμέραι πονηραί εἰσι. διὰ τοῦτο μὴ γίνεσθε ἄφρονες, ἀλλὰ συνιέντες τί τὸ θέλημα τοῦ Κυρίου. καὶ μὴ μεθύσκεσθε οἴνῳ, ἐν ᾧ ἐστὶν ἀσωτία, ἀλλὰ πληροῦσθε ἐν Πνεύματι, λαλοῦντες ἑαυτοῖς ψαλμοῖς καὶ ὕμνοις καὶ ᾠδαῖς πνευματικαῖς.

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ

Ἑβραίους ΙΒ΄ 1-10

Τοιγαροῦν καὶ ἡμεῖς τοσοῦτον ἔχοντες περικείμενον ἡμῖν νέφος μαρτύρων, ὄγκον ἀποθέμενοι πάντα καὶ τὴν εὐπερίστατον ἁμαρτίαν, δι’ ὑπομονῆς τρέχωμεν τὸν προκείμενον ἡμῖν ἀγῶνα, ἀφορῶντες εἰς τὸν τῆς πίστεως ἀρχηγὸν καὶ τελειωτὴν Ἰησοῦν, ὃς ἀντὶ τῆς προκειμένης αὐτῷ χαρᾶς ὑπέμεινε σταυρόν, αἰσχύνης καταφρονήσας, ἐν δεξιᾷ τε τοῦ θρόνου τοῦ Θεοῦ κεκάθικεν. ἀναλογίσασθε γὰρ τὸν τοιαύτην ὑπομεμενηκότα ὑπὸ τῶν ἁμαρτωλῶν εἰς ἑαυτὸν ἀντιλογίαν, ἵνα μὴ κάμητε ταῖς ψυχαῖς ὑμῶν ἐκλυόμενοι. οὔπω μέχρις αἵματος ἀντικατέστητε πρὸς τὴν ἁμαρτίαν ἀνταγωνιζόμενοι, καὶ ἐκλέλησθε τῆς παρακλήσεως ἥτις ὑμῖν ὡς υἱοῖς διαλέγεται· Υἱέ μου, μὴ ὀλιγώρει παιδείας Κυρίου μηδὲ ἐκλύου ὑπ’ αὐτοῦ ἐλεγχόμενος· ὃν γὰρ ἀγαπᾷ Κύριος παιδεύει.

ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ

Εωθινό Η΄

Ἐκ τοῦ κατὰ Ἰωάννην ἁγίου Εὐαγγελίου τὸ ἀνάγνωσμα.

Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, οὔσης ὀψίας τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ τῇ μιᾷ σαββάτων καὶ τῶν θυρῶν κεκλεισμένων ὅπου ἦσαν οἱ μαθηταὶ συνηγμένοι διὰ τὸν φόβον τῶν Ἰουδαίων, ἦλθεν ὁ Ἰησοῦς καὶ ἔστη εἰς τὸ μέσον καὶ λέγει αὐτοῖς· Εἰρήνη ὑμῖν. καὶ τοῦτο εἰπὼν ἔδειξεν αὐτοῖς τὰς χεῖρας καὶ τὴν πλευρὰν αὐτοῦ. ἐχάρησαν οὖν οἱ μαθηταὶ ἰδόντες τὸν Κύριον. εἶπεν οὖν αὐτοῖς πάλιν· Εἰρήνη ὑμῖν· καθὼς ἀπέσταλκέ με ὁ Πατήρ, κἀγὼ πέμπω ὑμᾶς. καὶ τοῦτο εἰπὼν ἐνεφύσησε καὶ λέγει αὐτοῖς· Λάβετε Πνεῦμα Ἅγιον. ἄν τινων ἀφῆτε τὰς ἁμαρτίας, ἀφίενται αὐτοῖς· ἄν τινων κρατῆτε, κεκράτηνται.

•

Η Εκκλησία κατά την Δ΄ Κυριακή των Νηστειών προβάλλει τον Άγιο Ιωάννη της Κλίμακος ως φωτεινό οδηγό της πνευματικής ανόδου. Η περίοδος της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής αποτελεί οδό μετανοίας, αγώνος και καθάρσεως, κατά την οποία ο πιστός καλείται να ανέλθει από την γη προς τον ουρανό, από τα πάθη προς την απάθεια, από την σύγχυση προς την ειρήνη του Θεού. Όπως διδάσκει ο Άγιος Ιωάννης της Κλίμακος, κάθε βαθμίδα της πνευματικής ζωής είναι κόπος, αλλά και χάρις, διότι χωρίς ταπείνωση δεν υπάρχει άνοδος και χωρίς αγώνα δεν υπάρχει νίκη.

Στο κατά Μάρκον Ευαγγέλιο παρουσιάζεται η θεραπεία του δαιμονιζομένου νέου, όπου ο Κύριος αποκαλύπτει ότι ορισμένα πνευματικά δεσμά λύονται μόνο με προσευχή και νηστεία. Η Εκκλησία υπενθυμίζει ότι ο άνθρωπος δεν ελευθερώνεται μόνο με ανθρώπινη δύναμη, αλλά με συνεργία θείας χάριτος και προσωπικής ασκήσεως. Η προσευχή καθαρίζει τον νου και η νηστεία ταπεινώνει το σώμα, ώστε ολόκληρος ο άνθρωπος να στραφεί προς τον Θεό.

Στο κατά Λουκάν Ευαγγέλιο ακούγονται οι μακαρισμοί, όπου ο Χριστός ονομάζει μακαρίους τους πτωχούς τω πνεύματι, τους πεινώντες, τους κλαίοντες και τους διωκομένους. Η αληθινή χαρά δεν βρίσκεται στην κοσμική άνεση αλλά στην κοινωνία με τον Θεό. Εκεί όπου ο κόσμος βλέπει έλλειψη, ο Θεός βλέπει ταπείνωση. Εκεί όπου ο κόσμος βλέπει πόνο, ο Θεός χαρίζει παρηγορία.

Στην παραβολή των εργατών του αμπελώνος κατά Ματθαίον αποκαλύπτεται το μέγεθος της θείας δικαιοσύνης και αγαθότητας. Ο Θεός καλεί όλους, είτε νωρίς είτε αργά, και προσφέρει την ίδια σωτηρία. Δεν σώζει η διάρκεια του κόπου, αλλά η ειλικρινής μετάνοια και η εμπιστοσύνη στο έλεος Του.

Η προς Εβραίους επιστολή παρουσιάζει την βεβαιότητα της επαγγελίας του Θεού, ο οποίος δεν ψεύδεται ούτε μεταβάλλεται. Η ελπίδα του πιστού είναι άγκυρα της ψυχής, σταθερή και ασφαλής, που οδηγεί στον ουρανό. Η πνευματική ζωή δεν είναι θεωρία αλλά πορεία εμπιστοσύνης προς τον Θεό.

Στην προς Εφεσίους επιστολή καλείται ο άνθρωπος να βαδίσει ως τέκνο φωτός, αφήνοντας τα έργα του σκότους. Η μετάνοια δεν είναι μόνο αποφυγή της αμαρτίας αλλά μεταμόρφωση της ζωής. Το φως του Χριστού φανερώνει την αλήθεια και θεραπεύει τον άνθρωπο.

Η συνέχεια της προς Εβραίους επιστολής προβάλλει το παράδειγμα των Αγίων Μαρτύρων, οι οποίοι με υπομονή και πίστη έφθασαν στην τελείωση. Η πνευματική ζωή απαιτεί ανδρεία καρδιάς, διότι η δοκιμασία παιδαγωγεί τον άνθρωπο και τον οδηγεί στην αιώνια ζωή.

Η Κλίμακα του Αγίου Ιωάννου γίνεται σύμβολο της πορείας της ψυχής προς τον Θεό. Κάθε βαθμίδα είναι αγώνας κατά της φιλαυτίας, της υπερηφανείας και της ραθυμίας. Η ταπείνωση ανοίγει την θύρα της χάριτος και η αγάπη αποτελεί την κορυφή της πνευματικής τελειώσεως. Ο άνθρωπος που αγωνίζεται με διάκριση, υπομονή και προσευχή γίνεται κατοικητήριο του Αγίου Πνεύματος.

Η περίοδος της νηστείας καλεί τον πιστό να απορρίψει τις προφάσεις και να επιστρέψει στην απλότητα της καρδιάς. Η πνευματική ζωή δεν αναβάλλεται για αύριο, αλλά αρχίζει σήμερα με μικρά βήματα μετανοίας. Η χάρις του Θεού ενισχύει κάθε καλή προαίρεση και οδηγεί τον άνθρωπο στην ειρήνη.

Όποιος ανεβαίνει την Κλίμακα της αρετής δεν στηρίζεται στην δική του δύναμη αλλά στην βοήθεια του Θεού. Η προσευχή γίνεται αναπνοή της ψυχής και η ταπείνωση γίνεται θεμέλιο της σωτηρίας. Εκεί όπου υπάρχει ειλικρινής μετάνοια, εκεί κατοικεί η παρηγορία του Θεού.

Η καρδιά που επιστρέφει στον Θεό βρίσκει φως, ελπίδα και αληθινή ελευθερία.

Κυριακή Δ΄ Νηστειών Ιωάννου της Κλίμακος, πορεία πνευματικής ανόδου και επιστροφής στην χάρη του Θεού μέσα από προσευχή, νηστεία και ταπείνωση.

#ΚυριακήΔΝηστειών #ΙωάννηςΤηςΚλίμακος #ΟρθόδοξηΠίστη #ΜεγάληΤεσσαρακοστή #Μετάνοια #ΠνευματικήΖωή #Νηστεία #Προσευχή #ΑγίαΓραφή #Orthodox #GreatLent #Repentance #Prayer #SpiritualLife #filoiesfigmenou #Пост #Православие #Покаяние