Το Μάταιο του Εγώ και η Μνήμη της Γης

Το Μάταιο του Εγώ και η Μνήμη της Γης

Η ανθρώπινη καρδιά συχνά υψώνει μέσα της έναν θρόνο και επάνω του κάθεται το εγώ. Από εκεί αρχίζει να μιλά με ύφος κυριότητας, σαν να της ανήκει ο κόσμος. Όμως η Εκκλησία από τους πρώτους κιόλας αιώνες υπενθυμίζει μια αλήθεια που ταπεινώνει αλλά και λυτρώνει. Ο άνθρωπος δεν είναι αυθύπαρκτος άρχοντας της ζωής του. Είναι πλάσμα, έργο των χεριών του Θεού, πλασμένο από χώμα και πνοή θεϊκή. Όπως λέγει ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, όταν θυμηθεί ο άνθρωπος ότι είναι γη και σποδός, τότε καταρρέει κάθε υπερηφάνεια και γεννιέται η σωφροσύνη.

Αν λοιπόν κάποιος σταθεί για λίγο και συλλογιστεί το μυστήριο της ύπαρξής του, θα ακούσει μέσα του μια σιωπηλή ερώτηση. Ποιος είσαι εσύ που λες εγώ; Από πού ήρθες; Δεν ήρθες από το μη ον στη ζωή; Δεν σε έπλασε ο Θεός από μια χούφτα χώμα και σου χάρισε πνοή ζωής; Και όταν τελειώσει η πορεία σου επάνω στη γη, πού θα καταλήξεις; Πάλι στη γη. Εκεί όπου επιστρέφει κάθε σώμα, περιμένοντας την ανάσταση των νεκρών.

Αυτή η μνήμη της προελεύσεως και της καταλήξεως δεν δόθηκε για να σκοτεινιάζει την ψυχή, αλλά για να τη φωτίζει. Διότι όταν ο άνθρωπος καταλάβει πόσο εύθραυστος είναι, τότε παύει να υψώνει το εγώ του και αρχίζει να αναζητά τον Θεό. Και τότε η ζωή αποκτά άλλο βάθος. Δεν μετριέται με εξουσία, με υπερηφάνεια ή με επιβολή στους άλλους, αλλά με ταπείνωση, αγάπη και μετάνοια.

Οι άγιοι Πατέρες έλεγαν ότι η υπερηφάνεια γεννά σκοτισμό, ενώ η ταπείνωση γεννά φως. Όταν ο άνθρωπος λησμονεί ότι είναι χώμα, τότε υψώνει μέσα του έναν ψεύτικο κόσμο όπου το εγώ βασιλεύει. Όταν όμως θυμηθεί την αλήθεια της δημιουργίας του, τότε η καρδιά γαληνεύει και ανοίγει προς τον Θεό. Τότε ο άνθρωπος δεν λέγει πια με αλαζονεία εγώ, αλλά με ευγνωμοσύνη λέγει Κύριε.

Έτσι η Εκκλησία διδάσκει ότι η αληθινή δόξα του ανθρώπου δεν βρίσκεται στην υπεροχή του εγώ, αλλά στην ταπείνωση που τον ενώνει με τον Δημιουργό του. Διότι όποιος ταπεινώνεται βρίσκει την αλήθεια του, ενώ όποιος υψώνεται χάνει τον εαυτό του μέσα στη σκιά της ματαιότητας.

Όταν ο άνθρωπος θυμηθεί ότι από γη πλάστηκε και στη γη θα επιστρέψει, τότε το εγώ σωπαίνει και η ψυχή αρχίζει να μιλά με τον Θεό.

Όταν θυμάσαι από πού ήρθες, τότε ξέρεις και προς τα πού πρέπει να βαδίσεις.

#ταπείνωση #πνευματικήζωή #orthodoxfaith #humility #spirituallife #смирение #духовнаяжизнь #filoiesfigmenou