Κυριακή 2 Μαρτίου ΚΥΡΙΑΚΗ Γ΄ ΤΩΝ ΝΗΣΤΕΙΩΝ (ΤΗΣ ΣΤΑΥΡΟΠΡΟΣΚΥΝΗΣΕΩΣ).

Κυριακή 2 Μαρτίου

ΚΥΡΙΑΚΗ Γ΄ ΤΩΝ ΝΗΣΤΕΙΩΝ (ΤΗΣ ΣΤΑΥΡΟΠΡΟΣΚΥΝΗΣΕΩΣ).

ΑΠΌΣΤΟΛΟΣ

ΠΡΟΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ Δ´ 14 - 16

14 Ἔχοντες οὖν ἀρχιερέα μέγαν διεληλυθότα τοὺς οὐρανούς, Ἰησοῦν τὸν υἱὸν τοῦ Θεοῦ, κρατῶμεν τῆς ὁμολογίας. 15 οὐ γὰρ ἔχομεν ἀρχιερέα μὴ δυνάμενον συμπαθῆσαι ταῖς ἀσθενείαις ἡμῶν, πεπειρασμένον δὲ κατὰ πάντα καθ’ ὁμοιότητα χωρὶς ἁμαρτίας. 16 προσερχώμεθα οὖν μετὰ παρρησίας τῷ θρόνῳ τῆς χάριτος, ἵνα λάβωμεν ἔλεον καὶ χάριν εὕρωμεν εἰς εὔκαιρον βοήθειαν.

ΠΡΟΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ Ε´ 1 - 6

1 Πᾶς γὰρ ἀρχιερεὺς ἐξ ἀνθρώπων λαμβανόμενος ὑπὲρ ἀνθρώπων καθίσταται τὰ πρὸς τὸν Θεόν, ἵνα προσφέρῃ δῶρά τε καὶ θυσίας ὑπὲρ ἁμαρτιῶν, 2 μετριοπαθεῖν δυνάμενος τοῖς ἀγνοοῦσι καὶ πλανωμένοις, ἐπεὶ καὶ αὐτὸς περίκειται ἀσθένειαν· 3 καὶ διὰ ταύτην ὀφείλει, καθὼς περὶ τοῦ λαοῦ, οὕτω καὶ περὶ ἑαυτοῦ προσφέρειν ὑπὲρ ἁμαρτιῶν. 4 καὶ οὐχ ἑαυτῷ τις λαμβάνει τὴν τιμήν, ἀλλὰ καλούμενος ὑπὸ τοῦ Θεοῦ, καθάπερ καὶ Ἀαρών. 5 οὕτω καὶ ὁ Χριστὸς οὐχ ἑαυτὸν ἐδόξασε γενηθῆναι ἀρχιερέα, ἀλλ’ ὁ λαλήσας πρὸς αὐτόν· υἱός μου εἶ σύ, ἐγὼ σήμερον γεγέννηκά σε· 6 καθὼς καὶ ἐν ἑτέρῳ λέγει· σὺ ἱερεὺς εἰς τὸν αἰῶνα κατὰ τὴν τάξιν Μελχισεδέκ.

ΕΥΑΓΓΈΛΙΟΝ

ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ Η´ 34 - 38

34 Καὶ προσκαλεσάμενος τὸν ὄχλον σὺν τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ εἶπεν αὐτοῖς· Ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἀκολουθεῖν, ἀπαρνησάσθω ἑαυτὸν καὶ ἀράτω τὸν σταυρὸν αὐτοῦ, καὶ ἀκολουθείτω μοι. 35 ὃς γὰρ ἂν θέλῃ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ σῶσαι, ἀπολέσει αὐτήν· ὃς δ’ ἂν ἀπολέσῃ τὴν ἑαυτοῦ ψυχὴν ἕνεκεν ἐμοῦ καὶ τοῦ εὐαγγελίου, οὗτος σώσει αὐτήν. 36 τί γὰρ ὠφελήσει ἄνθρωπον ἐὰν κερδήσῃ τὸν κόσμον ὅλον, καὶ ζημιωθῇ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ; 37 ἢ τί δώσει ἄνθρωπος ἀντάλλαγμα τῆς ψυχῆς αὐτοῦ; 38 ὃς γὰρ ἐὰν ἐπαισχυνθῇ με καὶ τοὺς ἐμοὺς λόγους ἐν τῇ γενεᾷ ταύτῃ τῇ μοιχαλίδι καὶ ἁμαρτωλῷ, καὶ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐπαισχυνθήσεται αὐτὸν ὅταν ἔλθῃ ἐν τῇ δόξῃ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ μετὰ τῶν ἀγγέλων τῶν ἁγίων.

ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ Θ´ 1 - 1

1 Καὶ ἔλεγεν αὐτοῖς· Ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι εἰσί τινες ὧδε τῶν ἑστηκότων, οἵτινες οὐ μὴ γεύσωνται θανάτου ἕως ἂν ἴδωσι τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ ἐληλυθυῖαν ἐν δυνάμει.

ΕΩΘΙΝΟΝ

Ἦχος βαρύς - Ἑωθινόν Ζ´

ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ Κ´ 1 - 10

1 Τῇ δὲ μιᾷ τῶν σαββάτων Μαρία ἡ Μαγδαληνὴ ἔρχεται πρωῒ σκοτίας ἔτι οὔσης εἰς τὸ μνημεῖον, καὶ βλέπει τὸν λίθον ἠρμένον ἐκ τοῦ μνημείου. 2 τρέχει οὖν καὶ ἔρχεται πρὸς Σίμωνα Πέτρον καὶ πρὸς τὸν ἄλλον μαθητὴν ὃν ἐφίλει ὁ Ἰησοῦς, καὶ λέγει αὐτοῖς· Ἦραν τὸν Κύριον ἐκ τοῦ μνημείου, καὶ οὐκ οἴδαμεν ποῦ ἔθηκαν αὐτόν. 3 ἐξῆλθεν οὖν ὁ Πέτρος καὶ ὁ ἄλλος μαθητής καὶ ἤρχοντο εἰς τὸ μνημεῖον. 4 ἔτρεχον δὲ οἱ δύο ὁμοῦ· καὶ ὁ ἄλλος μαθητὴς προέδραμε τάχιον τοῦ Πέτρου καὶ ἦλθε πρῶτος εἰς τὸ μνημεῖον, 5 καὶ παρακύψας βλέπει κείμενα τὰ ὀθόνια, οὐ μέντοι εἰσῆλθεν. 6 ἔρχεται οὖν Σίμων Πέτρος ἀκολουθῶν αὐτῷ, καὶ εἰσῆλθεν εἰς τὸ μνημεῖον καὶ θεωρεῖ τὰ ὀθόνια κείμενα, 7 καὶ τὸ σουδάριον, ὃ ἦν ἐπὶ τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ, οὐ μετὰ τῶν ὀθονίων κείμενον, ἀλλὰ χωρὶς ἐντετυλιγμένον εἰς ἕνα τόπον. 8 τότε οὖν εἰσῆλθε καὶ ὁ ἄλλος μαθητὴς ὁ ἐλθὼν πρῶτος εἰς τὸ μνημεῖον, καὶ εἶδε καὶ ἐπίστευσεν· 9 οὐδέπω γὰρ ᾔδεισαν τὴν γραφὴν ὅτι δεῖ αὐτὸν ἐκ νεκρῶν ἀναστῆναι. 10 ἀπῆλθον οὖν πάλιν πρὸς ἑαυτοὺς οἱ μαθηταί.

Ο Σταυρός προβάλλει στο μέσον της Αγίας Τεσσαρακοστής σαν δένδρο ζωής μέσα στην έρημο της ασκήσεως. Η Εκκλησία τον υψώνει μπροστά στους πιστούς όχι για να θυμίσει απλώς το πάθος, αλλά για να δώσει δύναμη στον κουρασμένο άνθρωπο που αγωνίζεται. Ο Χριστός δεν καλεί τον άνθρωπο σε μια εύκολη πορεία. Λέγει καθαρά ότι όποιος θέλει να Τον ακολουθήσει πρέπει να απαρνηθεί τον εαυτό του και να σηκώσει τον προσωπικό του σταυρό. Αυτή η πρόσκληση είναι το κέντρο της χριστιανικής ζωής. Δεν υπάρχει Ανάσταση χωρίς Σταυρό, ούτε σωτηρία χωρίς αγώνα.

Ο Απόστολος Παύλος φανερώνει ότι ο Χριστός είναι ο μέγας Αρχιερεύς που πέρασε τους ουρανούς και γνωρίζει τις αδυναμίες των ανθρώπων. Δεν στέκεται απέναντί μας ως αυστηρός κριτής, αλλά ως Εκείνος που έζησε τον πόνο, τον πειρασμό και την ανθρώπινη δοκιμασία χωρίς αμαρτία. Γι’ αυτό και καλεί τους πιστούς να πλησιάσουν με παρρησία τον θρόνο της χάριτος. Εκεί βρίσκεται το έλεος και η βοήθεια την ώρα που ο άνθρωπος το έχει ανάγκη. Ο Σταυρός δεν είναι ήττα αλλά η πύλη της χάριτος.

Το Ευαγγέλιο θέτει το μεγάλο ερώτημα της ζωής. Τι θα ωφεληθεί ο άνθρωπος αν κερδίσει ολόκληρο τον κόσμο αλλά χάσει την ψυχή του. Η Εκκλησία πάντοτε θυμίζει ότι όλα όσα φαίνονται μεγάλα μέσα στον κόσμο είναι προσωρινά. Η ψυχή όμως είναι αιώνια. Όποιος χάσει τον εαυτό του για τον Χριστό και για το Ευαγγέλιο βρίσκει την αληθινή ζωή. Όποιος όμως ντραπεί τον Χριστό μπροστά στον κόσμο θα βρεθεί φτωχός όταν έρθει η ώρα της δόξας του Θεού.

Ο Σταυρός λοιπόν δεν είναι βάρος χωρίς νόημα. Είναι ο δρόμος που οδηγεί από τον θάνατο στη ζωή. Όπως διδάσκει ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, ο Σταυρός έγινε η νίκη του Χριστού και η σωτηρία του κόσμου. Όποιος τον προσκυνά με πίστη δεν βρίσκει απλώς παρηγοριά αλλά δύναμη να συνεχίσει τον αγώνα της μετανοίας μέχρι την Ανάσταση.

Ο Σταυρός στέκει στο κέντρο της Σαρακοστής για να θυμίσει στον άνθρωπο ότι ο δρόμος της σωτηρίας περνά μέσα από την ταπείνωση, την υπομονή και την αγάπη προς τον Χριστό. Και εκείνος που κρατά τον Σταυρό με πίστη δεν βαδίζει μόνος. Προπορεύεται ο ίδιος ο Κύριος που πρώτος βάδισε αυτή την οδό.

Στο μέσον της Σαρακοστής η Εκκλησία υψώνει τον Σταυρό για να δυναμώσει τον κουρασμένο άνθρωπο και να του θυμίσει ότι πίσω από κάθε σταυρό κρύβεται η χαρά της Αναστάσεως.

#Σταυρός #ΚυριακήΤηςΣταυροπροσκυνήσεως #Ορθοδοξία #OrthodoxFaith #CrossOfChrist #filoiesfigmenou