Σάββατον 1 Μαρτίου με το πάτριο ορθόδοξο εορτολόγιο έχουμε Γ΄ Εβδομάδος προ της Σταυροπροσκυνήσεως. Γ΄ Ψυχοσάββατον

Σάββατον 1 Μαρτίου με το πάτριο ορθόδοξο εορτολόγιο έχουμε 

Γ΄ Εβδομάδος προ της Σταυροπροσκυνήσεως. Γ΄ Ψυχοσάββατον.

Η Εκκλησία του Χριστού, με τη σοφία και τη μητρική της αγάπη, αφιερώνει το Σάββατο της τρίτης εβδομάδος των Νηστειών στη μνήμη όλων των κεκοιμημένων ορθοδόξων χριστιανών. Η ημέρα αυτή ονομάζεται Γ΄ Ψυχοσάββατο και αποτελεί μία ιερή στάση της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, όπου η προσευχή των ζώντων ενώνεται με την ελπίδα της αναστάσεως για όσους έφυγαν από την παρούσα ζωή. Η Εκκλησία δεν ξεχνά κανέναν από εκείνους που εκοιμήθησαν με πίστη. Αντιθέτως, τους κρατά ζωντανούς μέσα στο μυστήριο της κοινωνίας των αγίων, διότι ενώπιον του Θεού κανείς δεν χάνεται.

Το Σάββατο επιλέχθηκε από την αρχαία εκκλησιαστική παράδοση ως ημέρα μνήμης των νεκρών, διότι είναι η ημέρα κατά την οποία ο Κύριος Ιησούς Χριστός αναπαύθηκε εν τω τάφω μετά το σωτήριο Πάθος Του. Εκείνη η θεία κατάπαυση δεν ήταν σιωπή θανάτου, αλλά αρχή νίκης. Κατελθών εις τα κατώτατα της γης, ο Χριστός συνέτριψε τα δεσμά του Άδου και άνοιξε την οδό της αναστάσεως για όλο το ανθρώπινο γένος. Έτσι κάθε μνημόσυνο που τελεί η Εκκλησία γίνεται μέσα στο φως αυτής της ελπίδας.

Η μνήμη των κεκοιμημένων δεν είναι απλώς ένα έθιμο ή μια ανθρώπινη συνήθεια. Είναι πράξη πίστεως και αγάπης. Οι πιστοί προσφέρουν κόλλυβα, ανάβουν κεριά, τελούν μνημόσυνα και αναπέμπουν δεήσεις υπέρ αναπαύσεως των ψυχών. Με αυτά τα απλά αλλά βαθιά συμβολικά σημεία εκφράζεται η βεβαιότητα ότι η ζωή δεν τελειώνει στον τάφο. Όπως ο σπόρος του σίτου θάβεται στη γη για να φέρει νέο καρπό, έτσι και ο άνθρωπος αναμένει την ημέρα της κοινής αναστάσεως.

Ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος διδάσκει ότι δεν θεσπίστηκαν τυχαία τα μνημόσυνα μέσα στην Εκκλησία, αλλά παραδόθηκαν από τους Αγίους Αποστόλους ώστε να προσφέρεται πνευματική ωφέλεια στις ψυχές των κεκοιμημένων. Η προσευχή της Εκκλησίας γίνεται γέφυρα ελέους, διότι ο Θεός, που είναι αγάπη, δέχεται τις δεήσεις των πιστών και τις μετατρέπει σε παρηγοριά για όσους αναμένουν την τελική κρίση.

Η ημέρα αυτή καλεί και τους ζώντες σε βαθύτερη αυτογνωσία. Η μνήμη του θανάτου δεν οδηγεί σε απελπισία, αλλά σε μετάνοια και εγρήγορση. Ο άνθρωπος θυμάται ότι η επίγεια ζωή είναι πορεία προς την αιωνιότητα και ότι κάθε στιγμή είναι ευκαιρία επιστροφής προς τον Θεό. Όταν η Εκκλησία μνημονεύει τους κεκοιμημένους, ταυτόχρονα υπενθυμίζει στους ζώντες ότι όλοι βαδίζουν προς την ίδια συνάντηση με τον Κύριο της ζωής.

Μέσα στη νηστεία της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, το Γ΄ Ψυχοσάββατο γίνεται ημέρα σιωπηλής κατανύξεως και βαθιάς ελπίδας. Οι καμπάνες ηχούν πένθιμα, αλλά η καρδιά της Εκκλησίας παραμένει φωτισμένη από την προσδοκία της Αναστάσεως. Διότι για τον πιστό ο θάνατος δεν είναι τέλος αλλά πέρασμα, και ο τάφος δεν είναι σκοτάδι αλλά προσμονή φωτός.

Έτσι η Εκκλησία, ως στοργική μητέρα, αγκαλιάζει όλους τους κεκοιμημένους πατέρες και αδελφούς μας, γνωστούς και αγνώστους, και παρακαλεί τον Θεό της αγάπης να τους χαρίσει ανάπαυση «εν χώρα ζώντων, εν τόπω φωτεινώ, εν τόπω αναψύξεως», εκεί όπου δεν υπάρχει πόνος ούτε λύπη αλλά ζωή ατελεύτητος. Η μνήμη τους γίνεται προσευχή και η προσευχή γίνεται ελπίδα αναστάσεως για όλη την ανθρωπότητα.

Σιωπηλή προσευχή για όλους τους κεκοιμημένους αδελφούς μας, με την ελπίδα της Αναστάσεως και την παρηγοριά της πίστεως.

#Ψυχοσάββατο #ΜνήμηΚεκοιμημένων #ΟρθόδοξηΠίστη #ΠροσευχήΥπέρΚεκοιμημένων #Ανάσταση #OrthodoxFaith #MemorialSaturday #PrayForTheDeparted #ResurrectionHope #filoiesfigmenou